นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1646
ความเห็น: 6

ลิงกับลา

ถ้าลิงสงบได้องค์กรก็จะพลอยสบายและมีความสุขอย่างยั่งยืนไปด้วย

 

หญิงชาวบ้านคนหนึ่งอาศัยอยู่คนเดียวในกระท่อม
ด้วยความเหงาจึงหาสัตว์มาเลี้ยงไว้เป็นเพื่อนสองตัวคือ ลิงและลา

วันหนึ่งหญิงชาวบ้านต้องออกไปตลาดเพื่อซื้ออาหาร
ก่อนออกจากบ้านเธอได้เอาเชือกมาผูกคอลิง แล้วมัดขาของลาเอาไว้ทั้งสองข้างเพื่อป้องกันไม่ให้สัตว์เลี้ยงทั้งสองตัวเดินย่ำไปมาในกระท่อมจนทำให้ข้าวของต่างๆได้รับความเสียหาย 

ทันทีที่เธอออกจากบ้านไป
ลิงจอมซนก็ค่อยๆ คลายปมเชือกออกจากคอของมัน
อีกทั้งยังซุกซนไปแก้เชือกมัดขาให้แก่ลาอีกด้วย หลังจากนั้นเจ้าลิงก็กระโดดโลดเต้นห้อยโหนโจนทะยานไปทั่วกระท่อมจนทำให้ข้าวของต่างๆ
ล้มระเนระนาดกระจัดกระจายไปทั่ว

อีกทั้งยังซุกซนรื้อค้นเสื้อผ้าของหญิงชาวบ้านมาฉีกกัดจนไม่เหลือชิ้นดี
ในขณะที่ลาได้แต่มองดูการกระทำของเจ้าลิงอยู่เฉยๆ 

สักครู่หนึ่ง
หญิงชาวบ้านก็กลับมาจากตลาด เจ้าลิงมองเห็นเจ้าของเดินมาแต่ไกลจากทางหน้าต่างก็รีบเอาเชือกมาผูกคอตนไว้อย่างเดิมและอยู่อย่างสงบนิ่ง

ฝ่ายหญิงชาวบ้าน เมื่อเปิดประตูกระท่อมเข้ามาเห็นข้าวของถูกรื้อ
กระจายเช่นนั้น ก็เกิดโทสะขึ้นทันที หันมองลิงและลาเพื่อดูว่าใครเป็นผู้ก่อเรื่อง

เห็นว่าลาไม่มีเชือกผูกขาดังเดิม ก็คิดเอาเองว่าเจ้าลานี่เองคือตัวปัญหา
ทำให้กระท่อมของเธอมีสภาพไม่ต่างจากโรงเก็บขยะ

ดังนั้น...หญิงชาวบ้านจึงวิ่งไปหยิบท่อนไม้ทุบตีลาอย่างรุนแรง

เจ้าลาผู้น่าสงสารก็ได้แต่ส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดจนสิ้นใจโดยไม่
สามารถทำอะไรได้เลย

 
ข้อคิด
หลายคนคงไม่ค่อยชอบตอนจบของนิทานเรื่องนี้...เจ้าลาที่ไม่ได้ทำความผิดอะไร แต่กลับถูกเจ้าของทำโทษจนตายส่วนเจ้าลิงซึ่งเป็นต้นเหตุแท้ๆ กลับรอดพ้น และไม่ได้รับผลกรรมใดๆ 

แท้จริงแล้วนิทานเรื่องนี้ต้องการชี้ให้เห็นถึง ความเป็นผู้นำ ที่ไม่พิจารณาเหตุการณ์ให้ถ่องแท้ เชื่อแค่สิ่งที่ตนเห็นแล้วลงโทษไปตามความรู้สึกและประสบการณ์ส่วนตัว มองเห็นข้าวของเสียหายและมองเห็นลาที่หลุดออกมาจากเชือก...แล้วตัดสินว่าลาเป็นผู้กระทำ  แต่ไม่ได้มองว่าลาไม่มีปัญญาจะแก้เชือก และไม่มีนิสัยชอบรื้อทำลาย

ความจริง...ถ้ารู้จักสำรวจสักเล็กน้อยก็จะพบรอยเท้าและฟันของลิงกระจายไปทั่วห้อง แต่ไม่พบรอยเท้าของลาเลยเพราะลาไม่ได้เคลื่อนที่ไปไหน 

ลา เหมือนกับคนที่ปฏิบัติงานได้ตามหน้าที่แต่ไม่ค่อยมีปากมีเสียง พูดจาตรงไปตรงมา แต่ไร้เลห์เหลี่ยม  
  
ลิง ก็เหมือนกับคนที่ฉลาดแกมโกง พูดมาก พรีเซ็นต์เก่ง อ้างอิงตำราได้สารพัด แต่ไม่เคยทำงานจริง


นาย ที่ดีไม่ควรปล่อยให้ลิงหลงระเริงว่าทำผิดเท่าไหร่นายก็ไม่มีทางรู้ ผู้เป็นนายไม่ควรยึดติดความสบาย นั่งรอฟังแต่รายงานในห้องประชุม

ถ้าลิงสงบได้องค์กรก็จะพลอยสบายและมีความสุขอย่างยั่งยืนไปด้วย    

 
ทิ้งท้ายไว้ว่า...ลอกมาทั้งดุ้น จาก forward mail ของเพื่อนรักคนหนึ่ง ที่มาแต่แรกเริ่มเดิมทีไม่ทราบจริงๆ

ขออภัยเจ้าของเรื่องไว้ ณ ที่นี้ด้วย

หมวดหมู่บันทึก: มุมละไม ของใครบางคน
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 08 กุมภาพันธ์ 2555 21:45 แก้ไข: 09 กุมภาพันธ์ 2555 13:11 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 DaDa, Ico24 ServiceMan, และ 5 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

Ico48
DaDa (ความเคลื่อนไหวล่าสุด)
09 กุมภาพันธ์ 2555 13:13
#74980

โดนใจมากๆ กด like ให้เลย

ลิงเห้อ อย่างเหลิง

สรุปต้องห่างลิงไว้.............จะปลอดภัยที่สุด

ลิเก หลาย ๆ ที...Like

ว่าแต่เราเป็นลิง หรือลาล่ะนี่

อ่านแล้วย้อนดูตัว สงสัยจะเป็นลา แถม โง่อีกต่างหาก

แต่ก็ไม่อยากเป็นลิง เพราะคงเหนื่อยที่จะต้องอ่านตำรามากมาย

แต่จริง ๆ ทำอะไรไม่เป็น เหนื่อยกับการคิดกลโกง เล่ห์เหลี่ยม...

ขอเป็นแค่คนที่เข้าใจ สัจธรรมของ โลกว่า

ความยุติธรรมมีจริง ในโลกนี้ แต่เรานี่แหละทำให้ความยุติธรรมมันหายไป

ตั้งแต่วันแรกที่ sperm ผสมกับไข่ ก็รู้แล้วว่าโลกใบนี้ไม่มีความยุติธรรม ขนาดธรรมชาติเองยังเป็นตัว selection ให้สิ่งมีชีวิตทุกชนิดมีความแตกต่าง แม้แต่สิ่งมีชีวิตชนิดเดียวกันก็ยังมีรูปร่างหน้าตาสัณฐานที่แตกต่างกัน หาได้มีความยุติธรรมไม่... ในโลกใบนี้ไม่มีอะไรที่เที่ยงแท้แน่นอน อย่ายึดติด ต้องทำใจยอมรับและเดินทางสายกลางน่าจะดีที่สุด

Ico48
ServiceMan (ความเคลื่อนไหวล่าสุด)
10 กุมภาพันธ์ 2555 10:32
#75007

กด Like ให้ คห.

น้อง หะ-หมี P

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 75.101.173.236
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ