นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

คนธรรมดา
Ico64
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 5 · ผู้ติดตาม: 22

อ่าน: 1740
ความเห็น: 2

การมีชีวิตอยู่ คือการผจญภัยที่ยิ่งใหญ่ที่สุด

เมื่อ 2-3  วันก่อนดูเคเบิ้ลทีวีเรื่อง Peter Pan และในตอนท้ายก็มีคำพูดว่า

 

การมีชีวิตอยู่ คือการผจญภัยที่ยิ่งใหญ่ที่สุด

 

ผมนำมาคิดใหม่อีกครั้งก็พบว่าเป็นจริง การมีชีวิตอยู่นั้น ต้องเผชิญกับการเปลี่ยนแปลงรอบตัวเองตลอดเวลา เราไม่มีวันรู้ว่าพรุ่งนี้เราจะพบโอกาสที่ดี หรือ จะเจอกับสิ่งที่จะมาคุกคาม (threat) เช่น ความเจ็บป่วย หรือโรคร้ายรุนแรง

 

ในวัยที่ใกล้เกษียณอายุ ภัยคุกคามที่มองเห็นอยู่ข้างหน้า คือ "ความเหงา" ครับ ในวัยที่ร่างกายไม่แข็งแรงเหมือนก่อน กิจกรรมที่เคยทำได้ก็ลดลงไป แล้วเราเตรียมตัวไว้เผชิญภัยนี้หรือยัง?

 

แต่ละบุคคลมีบุคลิกภาพที่ต่างกันนะครับ บางคนชอบสันโดษ ดังนั้นจึงรับมือกับ"ความเหงา" ได้ดี บางคนชอบสังคม หากไม่ได้พูดคุยกับใครบ้างคงอกแตกตาย (อาทิ เช่น คุณทดแทน) ดังนั้น บุคคลเหล่านี้ต้องสร้างสินทรัพย์เหล่านี้ไว้บ้าง เช่น มีการคบค้าสมาคมกับบุคคลในทุกระดับ

 

ผมเองก็พยายามสร้างสังคมนี้อยู่นะครับ ตอนนี้ก็รู้จักพ่อค้า-แม่ค้าที่ไปกินที่ร้านเขาบ่อย ๆ พยายามรู้จักชื่อเด็กให้บริการบ้าง เรียกชื่อเขาบ้าง ยิ้มให้บ้าง ไปกินที่ร้านใดก็ทักทายกันไปเรื่อย และก็ได้ผลนะครับ เวลาผมหายหน้าไปหลายวันเขาก็จะถามถึง

 

ยิ่งได้อ่านหนังสือ "ใต้เงาเกาหลีเหนือ"จบแล้ว ยิ่งมีความรู้สึกว่า มนุษย์เรามีความโชคดีที่ไม่เท่ากันในการเกิดมา ดังนั้นเราควรจะดีใจที่เราได้เกิดในประเทศไทย ที่มีระบบการเมืองที่มีเสรีภาพเกือบเต็มใบ มากกว่าที่จะตัดพ้อต่อว่าทำไมไม่ไปเกิดในประเทศที่ดีกว่านี้

 

ใต้เงาเกาหลีเหนือเป็นเรื่องของคนเกาหลีเหนือที่ลี้ภัยมาอยู่ในเกาหลีใต้ผ่านพรมแดนทางเหนือของประเทศเข้าสู่ประเทศจีน (ซึ่งก่อนหน้านี้ มีอยู่ช่วงหนึ่งที่คนเกาหลีเหนืออพยพจากจีนกลับบ้านเกิดในสมัยรัฐบาลเหมา ซึ่งจีนก็มีความยากลำบากมากกว่า) ผมคุยกับ Prof. ชาวจีนนะครับ ว่าเขาถูกรัฐบาลจับตัวไปเรียนรู้วัฒนธรรมชาวนาอยู่เกือบ 2 ปี ซึ่งไปช่วงเวลาที่ยากลำบากมาก ที่เอาคนที่ไม่คุ้นเคยกับการทำนา คนที่ทำงานใน office ไปเป็นชาวนา

 

การลี้ภัยก็ไม่ง่ายนะครับ ที่ลำบากก็คือ ต้องผ่านพรมแดนเกาหลีเหนือ/จีน หลบหลีกเจ้าหน้าที่ของจีน แล้วต้องหนีเข้าไปยังประเทศมงโกลเลีย ซึ่งยินดีที่จะพาผู้ลี้ภัยกลับเข้าสู่เกาหลีใต้ง่ายกว่า ซึ่งข้อมูลนี้จะบอกต่อไปยังชาวเกาหลีเหนือที่อยู่ในจีนในการจะช่วยเหลือผู้ลี้ภัย

 

จีนไม่กล้าแตกหักกับเกาหลีเหนืออย่างชัดแจ้งครับ เพราะมีพรหมแดนติดกัน จึงต้องทำหน้าที่ส่งผู้ลี้ภัยกลับประเทศตามสนธิสัญญาร่วมกัน จึงไม่สามารถช่วยเหลืออะไรได้เท่าไรนัก ดังนั้นจึงมีนายหน้าทำพาสปอร์ตปลอมเพื่อพาคนเกาหลีเหนือสู่เกาหลีใต้และเมื่อถึงก็ทำการมอบตัวว่าเป็นคนเกาหลีเหนือ

 

เกาหลีใต้ก็ยอมรับผู้ลี้ภัยเหล่านี้ ด้วยความระมัดระวัง โดยต้องเรียนรู้ที่จะไม่ให้การลี้ภัยเข้ามาสู่ประเทศอย่างทะลักทะลาย เพราะจะสร้างปัญหาเชิงสังคมได้ แต่ก็ดำเนินการปรับตัวให้กับผู้ลี้ภัยเหล่านี้ และมอบเงินจำนวนหนึ่งให้ตั้งตัว และก็มีผู้หากินทำงานหลอกลวงเพื่อเอาเงินจำนวนนี้ด้วย

 

ซานดอร์ เพตอฟี่ นักประพันธ์ชาวฮังกาเรี่ยน เขียนกลอนไว้ว่า

 

อิสรภาพ และความรัก

สองสิ่งที่ฉันต้องมี

สำหรับความรัก ฉันจะเสียสละชีวิต

สำหรับอิสรภาพ ฉันจะเสียสละความรัก

 

ผู้ที่ไม่เคยยากจน จะไม่รู้ความลำบากของความจนครับ

 

ผม..เอง


 

 

หมวดหมู่บันทึก: บริหารทรัพยากรมนุษย์
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 07 กันยายน 2555 17:24 แก้ไข: 07 กันยายน 2555 17:24 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Baby, Ico24 Our Shangri-La, และ 9 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ผู้ไม่เคยมีความรัก จะไม่รู้จักอานุภาพของความรัก

อิ...อิ...

การผจญภัยไปพร้อมกับความรัก ก็น่าจะดีนะครับ

 

เอิ้ก เอิ้ก

 

"ใจสั่งมา"

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 34.234.207.100
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ