นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

คนธรรมดา
Ico64
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 5 · ผู้ติดตาม: 22

อ่าน: 1495
ความเห็น: 3

ชีวิตมีความหมายด้วยความท้าทาย

 35 ปี ของการทำงานในการรับราชการผ่านไป แต่ผมก็รู้สึกว่า ผมยังไม่เบื่อที่จะทำงาน 

อาจเป็นเพราะ ผมยังมีความท้าทายที่เหลืออยู่อีกมากมายที่ยังรออยู่

 ขอใช้ความรู้ที่มีอยู่เพื่อตอบแทนสังคม อะไรประมาณนี้ ที่ผมได้จากรายการทีวีเมื่อวานนี้ โดยรายการได้เล่าถึงการที่บุคคลคนหนึ่งได้ใช้เวลาของตัวเองอย่างมีคุณค่า ด้วยการเล่นดนตรีให้ผู้ป่วยตามโรงพยาบาลฟัง โดยเขาจะไปเล่นดนตรีให้ผู้ป่วยฟังถึงข้างเตียงด้วย สิ่งที่เขาได้รับคือ การได้เห็นแววตาของผู้ป่วยที่แสดงถึงการมีความสุข และนั่นคือสิ่งที่มีคุณค่าสำหรับเขา 
จากภาระงานที่น้อยลงไป ทำให้ผมมีเวลาที่จะเรียนรู้มากขึ้น และขณะนี้ก็รู้สึกดีกับการอ่าน electrical engineering ซึ่งเป็นหนังสือไฟฟ้าพื้นฐาน ผมพบว่าแนวการสอนในหนังสือนี้น่าสนุกดี เพราะประยุกต์หลักฟิสิกส์มาอธิบาย โดยต่างกับการเรียนที่ผมได้เรียนในสมัยก่อนที่แยกวิชาแม่เหล็ก-ไฟฟ้าไว้ต่างหาก ตอนนี้ผมกำลังทำตารางเรียนให้สม่ำเสมออยู่ในขณะนี้
 ยังมีงานวิจัยที่ยังท้าทายอีกหลายประเด็นครับ มีงานเขียนหนังสือที่อยากจะเขียนอยากเขียนหนังสือสำหรับประชาชนทั่วไปสักเล่มหนึ่ง อันนี้เป็นความฝัน ที่ต้องพยายามทำให้เป็นจริงต่อไป 
มีความท้าทายในการขับเคลื่อน KPIs ของ Discipline of Excellence ของภาควิชาวิศวกรรมเคมีรออยู่ ผลงานตีพิมพ์ของบัณฑิตศึกษาจะสูงขึ้นหรือไม่ จากการกระตุ้น/ติดตามอย่างใกล้ชิดมากขึ้น ของพวกเรา
 อยากทำโครงการองค์กรคนดี เหมือนบริษัทไลอ้อน (ประเทศไทย) จำกัด ได้ทำอยู่ในขณะนี้ ข้อมูลนี้ได้รับรู้จากรายการทีวีที่ได้ดูเมื่อคืนที่ผ่านมา บริษัทที่คนงานมีความสุข ในการทำงาน มีสวัสดิการที่ดี ดูแลในด้านจิตวิญญาณ นิมนต์พระไปให้คนงานได้ใส่บาตรในทุกวันศุกร์ มีการฟังธรรมด้วย (แต่งานนี้ฝันไกลไปหน่อย) 
บันทึกไว้ว่า วันนี้ยังมีความฝันอยู่
 

ผม..เอง

 
หมวดหมู่บันทึก: บริหารทรัพยากรมนุษย์
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 18 พฤศจิกายน 2553 11:24 แก้ไข: 18 พฤศจิกายน 2553 11:24 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

บรรยากาศแบบวันนี้ ได้อ่านบันทึกนี้ แล้วทำให้อยากเอาตัวมุดใต้ผ้าห่มจังเลยค่ะ

อิอิ

พี่แปร๊ด กลับไปฝันต่ออย่างบายใจ

555+++

เราเอง

   ทำฝันให้เป็นจริงได้ทุกวันค่ะ  ขณะสอนนักศึกษาเห็นแววตาที่สนใจใฝ่รู้   รอยยิ้มของผู้ป่วยที่ยินยอมให้นักศึกษาดูแล   ความมุ่งมั่นและออ่นโยนในขณะให้บริการ  บางครั้งมือสั่นประหม่าบ้างแต่ก็น่าเอ็นดูดี

   ฝันสักวันว่าจะมีมรดกทางปัญญาให้คนรุ่นหลังได้เปิดอ่านบ้าง   พยายามทำอยู่ตามสิ่งทีท้าทาย

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 34.234.223.162
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ