นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

คนธรรมดา
Ico64
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 5 · ผู้ติดตาม: 22

อ่าน: 1381
ความเห็น: 0

คนช่างฝัน 2554

 ปี 2554 นี้ผมขอฝัน(เฟื่อง)บ้าง 
วันสิ้นปีดูรายการพี่จุ้ยมาร้องเพลงรางวัลแด่คนช่างฝัน ผมก็พบว่าผมอยากได้รางวัลเหมือนกัน ก็เลยมาเขียนฝันของผมไว้ก่อน

 ปีนี้ผมฝันว่า ผมจะทำงานวิชาการให้เป็นเรื่องเป็นราว หลังจากทำแบบไม่เป็นโล้เป็นพายมาหลายปี 

1.       เขียนหนังสือกึ่งวิชาการสักเล่ม ก็เป็นหนังสือวิชาการนั่นแหละครับ แต่จะเขียนแบบไม่เป็น format วิชาการ ก็ไม่รู้ว่าจะทำได้แค่ไหน ลองเขียนไปแล้วสิบกว่าหน้าแล้วครับ

2.       เขียนหนังสือวิชาการสักเล่ม เอาไว้ขอตำแหน่งวิชาการโดยเฉพาะ ตั้งเป้าไว้ว่าปีหน้าเสร็จ

3.       ขอจดอนุสิทธิบัตรสัก 3 เรื่อง ที่เป็นอนุก็เพราะว่าการพิจารณาจะเร็วหน่อย ความจริงเรื่องที่จะขอก็เป็นเรื่องที่ดี ที่จะขอจดเป็นสิทธิบัตรได้ แต่หากระบบการขอจดยังล่าช้าแบบนี้ เอาแค่อนุก็พอได้รอเป็นปีแล้วครับ

4.       เขียนบทความวิชาการที่เป็นนานาชาติสัก 3 เรื่อง อันนี้แปะชื่อไปกับนักศึกษาบัณฑิตศึกษาก็คงพอได้

5.       ออกงาน conference ระดับชาติสัก 3 เรื่อง  

ก็น่าจะพอแล้วนะครับ หากทำได้ตามที่ระบุไว้ก็คงจะเหนื่อยพอดูแล้ว 

ผมก็อยากจะลองตั้งเป้าสัญญากับตัวเองที่เป็นลายลักษณ์อักษรแบบนี้ดูบ้างครับ เพราะสัญญาไว้ในใจมันมักจะขอเลื่อนผัดผ่อนกับตัวเองเรื่อยไป แถมไม่มีคนเป็นพยานในสัญญา(ใจ)ด้วย การบิดพริ้วสัญญาก็ยิ่งทำได้ง่าย

 สมเด็จพระสังฆราช บอกไว้ว่า พรเทพ พรพระ ก็ไม่สู้พรที่ตนเองจะให้กับตัวเอง ตัวเองอยากได้อะไรก็ต้องพยายามสร้างขึ้นมาเอง อยากมีความสุข ก็ต้องสร้างความคิดที่ตัวเองจะมีสุขขึ้นมา เรียกว่า เริ่มตั้งแต่เห็นและเข้าใจถูกต้อง แล้วคิดถูกต้อง พูดถูกต้อง ทำถูกต้องเรื่อยไป ผมขอพรให้ตนเองมีสติอยู่ตลอดเวลา และใช้ปัญญาในการคิดการทำอย่างถูกต้อง ก็น่าจะเพียงพอแล้ว 

รางวัลแด่คนช่างฝัน 

อย่ากลับคืนคำเมื่อเธอย้ำสัญญา
อย่าเปลี่ยนวาจาเมื่อเวลาแปรเปลี่ยนไป
ให้เธอหมายมั่นคง แล้วอย่าหลงไปเชื่อใคร
เดินทางไป...อย่าหวั่นใครขวางกั้น ..
   

มีดวงตะวันส่องเป็นแสงสีทอง
กระจ่างครรลองให้ใฝ่ปองและสร้างสรรค์
เมื่อดอกไม้แย้มบาน ให้คนหาญสู้ไม่หวั่น
คือรางวัลแด่ความฝันอันยิ่งใหญ่...ให้เธอ
บนทางเดินที่มีขวากหนาม
ถ้าเธอคร้ามถอยไปฉันคงเก้อ
ฉันยังพร้อมช่วยเธอเสมอ
เพียงตัวเธอไม่หนีไปเสียก่อน
   
จะปลอบดวงใจให้เธอหายร้าวราน
จะเป็นสะพานให้เธอเดินไปแน่นอน
จะเป็นสายน้ำเย็น ดับกระหายยามโหยอ่อน
คอยอวยพรให้เธอสมดังหวังได้...นิรันดร์...
 

ผม..เอง

 
หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 01 มกราคม 2554 10:54 แก้ไข: 01 มกราคม 2554 10:56 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ไม่มีความเห็น

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 34.234.223.162
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ