นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

คนธรรมดา
Ico64
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 5 · ผู้ติดตาม: 22

อ่าน: 1546
ความเห็น: 5

เวลาสุกดิบ

วันนี้มีอารมณ์ดีตั้งแต่เช้า ด้วยภาระที่ต้องรับผิดชอบหนัก ๆ ได้ปล่อยวางลงแล้ว

 

เปิดแชร์ เม้นท์ไปหลายเม้นท์ เพื่อความบันเทิงเริงใจ ก็ต้องหยุดลงเมื่อนักศึกษาโครงงานเดินเข้ามาพบที่ห้อง เวลางานมาแล้ว

 

เปิดไฟล์ที่นศ.ส่งมาดูกันสด ๆ เริ่มดูที่ abstract ภาษาอังกฤษก็เริ่มมึน เด็กใช้ google translation ส่งมาให้เราอ่านหรือเปล่า(ฟ่ะ) ส่วนที่ดูดีก็มีมาก ส่วนที่แย่มากก็ปนกัน ส่วนดีก็คงเป็นส่วนที่ copy มา ส่วนแย่ก็คงแต่งเอง ด้วยความที่ไม่อยากดุอะไรแล้ว ก็ลงมือเขียนให้เองก็แล้วกัน เอ็นดูอยู่บ้าง ก็เพื่อนคงไม่ได้นอนมาทั้งคืน ผลการทดลองบางอันเสร็จเมื่อเช้านี้เอง สักครู่ก็มีนศ.อีกกลุ่มเข้ามาพบ มีข้อมูลว่าเมื่อคืนนั่งทำกันที่ภาควิชาจนดึกดื่น วานเพื่อน ๆ ให้ช่วยเขียนภาษาอังกฤษกันบ้างก็มี

 

เสร็จกลุ่มแรกไปแล้วหันมาที่กลุ่มที่สอง อ้าว! ไม่มีไฟล์แนบมานี่ แล้วไฟล์อยู่ไหน? มี handy drive ติดตัวมาหรือเปล่า? ก็ได้รับคำตอบว่าไม่มี งานประชุมรออยู่ที่ 9.30 น. เลยเวลามาแล้วกว่าครึ่งชั่วโมง นศ. บอกว่าขอนัดพบเวลาอื่น ผมก็บอกว่า เย็น ๆ หลังประชุมก็แล้วกัน เพราะวันนี้มีประชุมภาควิชาปิดท้าย

 

เมื่อเช้าผมเพิ่งทำ ppt ผลการประเมินด้วยกระดายชนวนเสร็จราว 7.00 น. แล้วส่งมาทางเมล เพื่อทดลองว่ามันจะเข้ากันได้หรือไม่ เอาไฟล์มาเปิด พบว่าใช้ได้ดีอยู่ (ฮ่า อย่างนี้ค่อยคุ้มกับการลงทุนขึ้นมาอีกมาก) ผมก็ปั่นงานอีกชิ้นเพื่อนำแจ้งเพื่อทราบในการประชุมบ่ายนี้

 

เสร็จแล้ว เตรียมส่งข้อสอบที่ได้รับผลการประเมินจากภาควิชาเรียบร้อยมาแล้วเพื่อส่งให้กับห้องกรรมการสอบไล่ มีอยู่ปีหนึ่ง ผมลืม ได้ผลประเมินมาเก็บตั้งนาน แต่ลืมพิมพ์ส่งคณะกรรมการ มานึกได้ในวันสุดท้าย เกือบโดนทำโทษให้ไปโรเนียวข้อสอบเองเสียแล้ว เลยรีบปั่นส่งอีกงาน

 

เดินเอาข้อสอบไปส่ง พร้อมเตรียมไป workshop TQA ส่งข้อสอบเสร็จเดินไปเซ็นชื่อหน้าห้อง เปิดประตูเข้าห้องประชุม พบกับสายตาที่มองมาอย่างขบขันหลายสิบคู่ ก็เดินไปนั่ง รู้สึกแปลก ๆ ว่าต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลกันแน่ รู้ต่อในทันทีว่า เขาจะปิดการประชุมกันอยู่แล้ว(แป่ว)

 

ผมก็ขอพูดในฐานะผู้ที่มีประสบการณ์ว่า จะทำ TQA น่ะ ทีมบริหารคณะมีการตัดสินใจอย่างไร หากเบอร์หนึ่งถึงเบอร์ 18 ไม่เอาด้วยก็คงจะไม่สำเร็จ ผมก็พูดไปจริง ๆ ว่า ให้ทีมบริหารไปลงนามในสัตยาบันมาก่อน ภาควิชาถึงจะร่วมขับเคลื่อนไปด้วยกัน เพราะเปล่าประโยชน์ที่ภาควิชาจะทำ แต่คณะขยับตัวช้า (ผมเริ่มคุยเรื่อง TQA ที่ภาควิชาฯ ไปมากกว่า 12 เดือนแล้ว)

 

เสร็จงานนี้มีเวลาเหลืออยู่อีกนิด ก่อนเริ่มงาน 11.30 น. ที่สถานวิจัยฯ ที่เขาจะจัดปาร์ตี้เล็ก ๆ ฉลองการสิ้นสุดปีงบประมาณ ซึ่งผมก็สนับสนุนอย่างยิ่ง คนทำงานต้องมีความสำราญ งานจึงสำเร็จ

 

12.00 น. ผมมีนัดประชุมพร้อมขอบคุณทีมบริหารภาคฯ ที่ร่วมกันทำงานมาตลอดทั้งปี เพื่อสรุปผลงานที่ทำมาทั้งปี วางแผนงานในปีหน้า และเตรียมการประชุมในบ่ายนี้ มีแนวคิดการจัดห้องเรียนแบบ studio มาเสนออีกด้วย

 

เย็นนี้มีโปรแกรมเลี้ยงผู้เกษียณอายุราชการที่สโมสรฯในแวดวงคนที่ทำงานเพื่อสโมสรอีกงาน มีเพื่อนร่วมรุ่นจากจุฬาที่ขอ early retired คนหนึ่งด้วย คงต้องไปแสดงความยินดี

 

ผมคิดว่างานที่ทำของผมนั้นมันเร่งด่วนมาก ไม่มีแม้แต่วันสุกดิบ จัดว่าเป็นเพียง เวลาสุกดิบ ตามชื่อบันทึกนี้แหล่ะครับ

 

สุขสันต์วันสิ้นปีงบประมาณแผ่นดินครับ ผ่อนคลายบ้างนะครับ เอาเชือกทำเป็นบ่วงโยนไปคล้องคอนกเงือกไว้ก่อนก็คงได้นะครับ คุณจิ๊บ.จิ๊บ

 

ผม..เอง

 

  

หมวดหมู่บันทึก: บริหารทรัพยากรมนุษย์
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 30 กันยายน 2554 11:39 แก้ไข: 30 กันยายน 2554 11:39 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Our Shangri-La, Ico24 camera, และ 4 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

คงไม่ดิบแล้วล่ะครับ

ตอนนี้วันศุกร์ สุข สุก แล้วครับ

เราเอง

แต่เวลาสุขนี่ ได้ทุกเวลา ไม่ต้องรอให้ถึงวันสุข หรือวันศุกร์

แต่เวลาที่ (ก้น)สุกนี่

นั่งไม่ได้ ต้องเคลื่อนไหวตลอดเวลา

เราเอง

น่าจะเป็น ศุกร์ โกลาหน นะค่ะ เมื่อตะกี่แวะไปห้องน้องเสือ ก็กำลังก้มหน้าก้มตาอยู่ที่เครื่องคอม สงสัยกำลังปั่นนกเงือกอยู่แน่เลย 55..

เวลาแบบนี้ มันเกิดจากสมอง แต่ดันส่งไปถึงร่างกายด้วยสิครับ

สมองมันอัดแน่นไปด้วยเรื่องราว+ข้อมูลที่อยากจะเขียน แต่มือมันพิมพ์ไม่ทัน ปากมันพูดไม่ออก

ท้องไส้ปั่นป่วน แต่กระเพาะอาหารกลับไม่ทำงาน ความหิวอาหารไม่มีในความรู้สึก

โทรศัพท์ที่ดังขึ้นมาก็ไม่อยากรับ เพราะทำให้ขาดตอนการทำงาน และ การเขียนบันทึก

อะดรีนารีนหลัั่งมาจากสมอง แต่ ส่วนเอ็นโดรฟีนหลั่งมาจากใจครับ

ตอนเขียนอยู่นี้เหมือนจะเป็นลมครับ...โอ้ย โอ้ย

โอ่ย โอ้ย คิดถึง (นกเงือก) จังเลย

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 34.234.223.162
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ