นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

คนธรรมดา
Ico64
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 5 · ผู้ติดตาม: 22

อ่าน: 1112
ความเห็น: 3

ทักษะชีวิต ทักษะสังคม

เรื่องทักษะสังคม ควรเป็นเรื่องที่ต้องสอนกันหรือไม่?

 

หากต้องสอนเรื่องทักษะสังคม เราจะให้ใครสอน ผู้ปกครอง ครู หรือให้่เรียนรู้ด้วยตนเอง

 

เราจะสอนกันในเชิงทฤษฎี เช่น เปิดเป็นรายวิชา หรือสอนในเชิงปฏิบัติ ด้วยการ ตักเตือน ลงโทษ ยกย่องชมเชย 

 

ผมเสียใจกับการสูญเสียลูกชายของบุคลากรท่านหนึ่งของคณะวิศวกรรมศาสตร์ ด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ ผมไม่รู้และไม่สนใจว่าใครผิดใครถูก แต่สนใจว่าความผิดพลาดในเพียงเสี้ยววินาที ก็นำมาซึ่งความสูญเสียมหาศาล ความเสียใจที่กัดกร่อนใจไปอีกนาน และเราไม่สามารถแก้ไขข้อผิดพลาดนี้ได้อีกแล้ว

 

เมื่อวานเช้า ฟังข่าวพนักงานดีเด่นของธนาคารแห่งหนึ่ง ร่วมทุจริตกับแฟนชาย ฉ้อโกงเงินธนาคารไป 8 ล้านบาท อะไรคือจุดหักเหของชีวิตคนผู้นี้ ความรัก? ความรักที่มีคุณค่าเหนือความถูกต้อง แนวคิดบูชาความรักเช่นนี้ถูกหรือไม่? ทักษะชีวิตจะสามารถช่วยแก้ไขปัญหานี้ได้หรือไม่? หากเกิดขึ้นกับเรา เราจะทำอย่างไร?

 

การพนันเป็นสาเหตุหนึ่งของการก่ออาชญากรรม ความโลภอาจไม่ใช่ต้นเหตุทั้งหมด ความตื่นเต้น ความเร้าใจ ความต้องการเป็นสุดยอดเหนือคนทั่วไป อาจเป็นแรงจูงใจให้เราปฏิบัติการเชิงลบเหล่านี้หรือไม่?

 

ผมเริ่มเตือนตัวเองในเรื่องการขับรถยนต์มากขึ้นว่า การขับรถยนต์เร็ว ๆ เพื่อไปให้ถึงเร็ว คุ้มค่ากับการเสี่ยงหรือไม่ หากจะต้องขับรถยนต์เร็ว ๆ ตื่นเช้ากว่านี้อีกนิดจะได้หรือไม่ จัดการเรื่องเวลาให้ดีกว่านี้ได้หรือไม่? นี่อาจเป็นทักษะชีวิตที่ผมรู้ตัวว่าต้องเตือนตัวเองบ่อย ๆ

 

ขณะที่เรายังอยู่ในวัยรุ่น 18-25 ปี (ช่วงเวลานี้ผมกะเอาเอง) ความคึกคะนองของวัยรุ่นยังมากอยู่ ใครเตือนก็ไม่ฟัง ประสบการณ์ชีวิตยังไม่มากพอ ใครจะช่วยวัยรุ่นเหล่านี้ได้ ความอบอุ่นในครอบครัวช่วยได้ในระดับหนึ่งหรือไม่?

 

คุณรบพิเศษคงจะมีความเห็นว่า ช่วงอายุประมาณนี้ เพื่อนมีความสำคัญที่สุด เพื่อนจะนำสิ่งที่ดีมาสู่ชีวิตคุณ และทักษะการคบเพื่อนจะได้มาอย่างไร?

 

ผมโชคดี ในช่วงเวลาเหล่านั้น ผมใช้หนังสือนวนิยายเป็นเพื่อนสนิท มีเพื่อนในการเล่นกีฬาบริดจ์ มีเพื่อนรุ่นพี่ในการเรียน (กลุ่มเพื่อนรุ่นพี่ผมนั้นในสมัยนั้นเรียกว่า เป้อร์ สมัยนี้คงเรียกว่า ซิ่ว) ความผิดพลาดในปีแรกทำให้เขาพาผมไปในทิศทางที่ดี

 

ผมบอกกับนักศึกษาในชั่วโมงแรกของการเรียนเทอมนี้ว่า ผมจะสอนเขาในด้านทักษะสังคมด้วย จะไม่สอนในเรื่องวิชาการแต่อย่างเดียว แต่ก็แบ่งเขาออกเป็น 2 กลุ่มตามความสมัครใจ ว่าเขายินดีจะให้ผมถามความรู้ในชั้นเรียนหรือไม่? ผลออกมาดีว่ามีกลุ่มที่ไม่อยากให้ถามไม่มากคนนัก

 

บางทีผมก็อยากแลกเปลี่ยนความเห็นว่า เราควรจะดูแลสังคมอย่างไร? หรือเอาตัวเราให้รอดไปก่อนคนเดียวก็พอ...

 

ผม..เอง (แมวโชคดี)

หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 07 มิถุนายน 2556 13:38 แก้ไข: 07 มิถุนายน 2556 13:38 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Our Shangri-La, Ico24 ServiceMan, และ 9 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

แฟนชาย = แฟนหนุ่ม

อิ..อิ...

Ico48
วันชัย ธรรมสัจการ [IP: 61.19.97.226]
07 มิถุนายน 2556 15:00
#88434

ช่วงสัปดาห์แรกของการเปิดเรียน เรื่องเด่นที่พูดกันมาก คงหนีไม่พ้นเรื่องการจัดการที่จอดรถและการให้รถเข้า-ออก โดยเฉพาะรถจักรยานยนต์ คนที่ไม่ได้รับผลกระทบ ก็คงไม่เดือดร้อนอะไร เช่น ผมเป็นต้น

ผมขอชื่นชมผู้รับผิดชอบเรื่องนี้ ที่กล้าทำ กล้าตัดสินใจ การตัดสินใจบางอย่าง แน่นอนว่า ต้องมีคนที่ได้ประโยชน์และเสียประโยชน์ อันนี้เป็นเรื่องธรรมดา

การดำเนินการครั้งนี้ เป็นเรื่องอนาคตของ ม.อ. อนาคตเราไม่มีที่ให้จอดรถแน่นอน เริ่มทำเสียแต่วันนี้ มีปัญหาอะไร ก็แก้ไขกันไป ดีกว่าไม่กล้าทำอะไรเลย ขอชื่นชมผู้รับผิดชอบ ครับ

วันชัย

สังคมเป็นที่รวมของปัจเจก จะให้สังคมเป็นอย่างไรก็ต้องเริ่มที่เราก่อน แล้วค่อยขยายวงคนใกล้ ๆ/ เกี่ยวข้อง

ทำนองเดียวกับแม่ปู (ไม่เกี่ยวปูโพย) สอนให้ลูกปูเดิน

ถ้าเราคิดว่าเราไม่เดือดร้อนไม่ต้องคิดอะไร ปล่อยให้คนเดือดร้อนเขาคิดกัน สังคมก็จะเป็นอย่างที่เราคิด

ผมไม่เห็นด้วยกับนโยบายที่สร้างความไม่เท่าเทียมในการปฏิบัติ แน่ล่ะที่จอดรถไม่เพียงพอเป็นปัญหาทุกที่ แม้แต่ถนนยังไม่พอกับจำนวนรถที่มี

แน่ล่ะเราต้องทำอะไรบางอย่าง แต่การทำการปฏิบัติต้องเท่าเทียมกัน ต้องไม่เลือกปฏิบัติ

คำถามง่าย ๆ ว่า

  • รถยนต์ ๑ คันใช้พื้นที่จอดเท่าไหร่ รถจักรยานยนต์ ๑ คันใช้พื้นที่จอดเท่าไหร่
  • พื้นที่ลานจอดรถที่จัดไว้ระหว่างรถยนต์กับรถจักรยานยนต์มีสัดส่วนเท่าไหร่? พื้นที่ไม่ใช่จำนวน

แน่ล่ะผมเองก็ไม่เดือดร้อนกับนโยบายนี้

หากนโยบายที่ออกมาใช้ปฏิบัติเท่าเทียมกัน คำถามต่อไปคือ

  • สำคับคนที่ได้รับผลกระทบเราควรมีมาตรการเยียวยาอย่างไรที่พอเหมาะ พอควร?

ถ้าเราคิดจะเอาตัวรอดเพียงอย่างเดียวโดยไม่สนใจผู้อื่น สังคมก็จะเป็นอย่างที่เราทำอยู่

เราจะเป็นแบบอย่างที่ดี เพื่อชี้นำสังคมได้อย่างไร?

วิกฤติน้ำของ ม.อ. เราจะมีทางออกอย่างไร?

เราจะต้องอาศัยการนำเข้าน้ำจากภายนอกรั้ว ม.อ. หรือไม่? หรือจะใช้เท่าที่ในอ่างเก็บน้ำมี? หมดก็คืออดน้ำ

ถ้าเรายังต้องอาศัยความช่วยเหลือจากภายนอก (อย่าคิดเพียงว่าฉันมีอำนาจในการซื้อ) เรายังจะควรอยู่ร่วมกับสังคมภายนอกรั้วหรือไม่?

หรือเราจะเอาตัวรอดเพียงอย่างเดียว?

เราจะเอื้ออาทรต่อคนนอกรั้ว เหมือนอย่างที่คนนอกรั้วเอื้ออาทรต่อเราหรือไม่?

เราจะสำนึกในบุญคุณของผู้บริจาคแผ่นดินผืนนี้โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างประโยชน์แก่มวลมนุษย์อย่างไร?

เราจะตอบแทนคุณแผ่นดิน หรือไม่ อย่างไร?

ถ้าเราคิดแต่ผลประโยชน์ของตนเองเป็นที่ตั้ง เราก็อย่าหวังว่าจะไปชี้นำสังคมเลย

ถ้าจะชี้นำสังคม ก็ต้องเริ่มที่ตัวเราเป็นแบบอย่าง

ทักษะทางสังคมต้องสอนด้วยการปฏิบัติ ด้วยแบบอย่างที่ดี นอกเหนือจากการสอนจากทฤษฎี

เราจะอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุขก็ต้องอาศัยการพึ่งพาอาศัยกันในสังคม เป็นสังคมที่เอื้ออาทรต่อกัน เป็นสังคมที่ไม่เอาเปรียบกัน เป็นสังคมที่เสมอภาค

ผมไม่ใช่ลิเบอรัลลิสต์ แต่คนที่เรียกตัวเองว่าลิเบอรัลลิสต์ควรตระหนักถึงเรื่องนี้ให้จงหนัก

เราเอง

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 34.234.223.162
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ