นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

โอ๋-อโณ
Ico64
ดร. อโณทัย โภคาธิกรณ์
หัวหน้างานเคมีคลินิก
หน่วยเคมีคลินิก ภาควิชาพยาธิวิทยา
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 319 · ผู้ติดตาม: 15

อ่าน: 1516
ความเห็น: 7

คนในโลง...สอนใจคนยังอยู่

วันนี้เดินผ่านห้องส่งศพช่วงที่กำลังมีการรอรับส่งพอดี เผอิญตาเหลือบไปเห็นคุณลุงในโลงที่ท่านดูเหมือนหลับอย่างสงบ ในมือที่พนมอยู่มีดอกไม้ ดูสงบสุขและหลุดพ้นดีจัง ไม่น่ากลัวใดๆเลยค่ะ และนอกจากนั้นคุณป้า คุณน้องคุณพี่อีกหลายๆท่านที่นั่งรอกันอยู่ก็คุยเรื่องสวรรค์ เรื่องคิวอะไรสักอย่าง (ไม่ได้ศัพท์หรอกค่ะ แต่ฟังดูเป็นเรื่องดีๆ ดูไม่มีใครทุกข์ เหมือนเป็นเรื่องปกติ ยังไงไม่รู้...) ต่างจากปกติที่เราจะได้เห็นความเศร้าโศกของคนที่มารับศพกันเป็นประจำ และไม่ค่อยได้เห็นศพเพราะถ้าไม่อยู่ในโลงแล้ว ก็มักจะพันอยู่อย่างมิดชิด 

ทำให้เดินคิดมาตามทางว่า เออนะ...ถึงตอนนั้นแล้ว เราก็ไม่รับรู้อะไรเลย ไม่มีอะไรเหลือเลย มาแต่ตัวและไปแต่ตัวจริงๆ ดูๆแล้วคนเราจะมุ่งแสวงหาอะไรกันนักหนาหนอ นึกไปนึกมาว่า ถ้าเป็นเราหรือใครที่เรารู้จักบ้าง จะเป็นยังไงนะ สำหรับตัวเองรู้สึกว่าคงจะไปได้ไม่มีห่วงอะไร แม้ว่าจะดูเหมือนมีเรื่องที่ต้องดูแลรับผิดชอบอีกเยอะแยะ แต่คิดจริงๆแล้ว ไม่มีหรอกค่ะ ทุกสิ่งทุกอย่างที่เราทำ เรามี เราเป็นนั้น ไม่ได้สำคัญมากมายอะไรเลย คนทุกคน สิ่งต่างๆทั้งหลาย หรือแม้แต่ตัวเราเอง ต่างก็ยังคงอยู่ ไม่ว่าจะมีใครจากไปสักกี่คนก็ตาม ไม่ว่าคนคนนั้นจะสำคัญขนาดไหน ความทุกข์จากการที่คนที่เรารักจากไปนั้น แม้จะดูเหมือนรุนแรงสุดจะทน แต่เท่าที่ผ่านมา เราก็ได้เห็นแล้วว่า คนที่ยังอยู่ก็จะผ่านจุดนั้นกันมาได้เสมอทุกคน

สิ่งสำคัญอีกอย่างที่คิดได้ก็คือ ทำสิ่งที่เราทำได้ สิ่งที่เราอยากทำ สิ่งที่เรารู้สึกดีๆในใจของเราในวินาทีปัจจุบันนี้เถิดค่ะ มองให้เห็นว่าอะไรที่ควรทำณ ปัจจุบันแล้วลงมือเลย ทำสิ่งที่มีคุณค่ากับใจของเราในวินาทีนี้ เพราะดูเหมือนจะเป็นสิ่งเดียวที่เราเก็บไว้กับตัวเราได้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในวินาทีต่อๆไป ส่วนคนอื่น สิ่งที่เราจะฝากไว้ได้ก็คือสิ่งที่เราเอาไปด้วยไม่ได้ทั้งหลายนั่นเองค่ะ ไม่ว่าจะเป็นทรัพย์สมบัติ ข้าวของอะไร แต่ไม่ว่าเราจะให้สิ่งของอะไรใครมากมายแค่ไหน เขาก็ได้ใช้เมื่อยังมีชีวิตอยู่เท่านั้น ถึงยังไงสิ่งที่เขาจะเก็บติดตัวของเขาไปจากเราได้แน่ๆก็คือ ความรู้สึกดีๆในใจเช่นกัน

สรุปว่า ทำสิ่งดีๆที่จะทำให้ใจเรา ใจเขาเป็นสุขกันทุกๆวินาทีที่เรายังมีลมหายใจอยู่กันเถิดนะคะ

หมวดหมู่บันทึก: บริหารทรัพยากรมนุษย์
คำสำคัญ (keywords): คุณค่า  ชีวิต  มรณานุสติ
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 31 พฤษภาคม 2551 17:29 แก้ไข: 31 พฤษภาคม 2551 17:29 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

เป็นมรณานุสติที่เยี่ยมไปเลยครับ

วันนี้ถ้ายังอยากทำไร ก็รีบทำ ถึงเวลานั้นเราจะได้ไม่มีอะไรต้องห่วงครับ

ตามมายกมือเห็นด้วย ทั้ง 2 มือเลยครับ

อ่านแล้วรู้สึกดีมากเลยค่ะ จะพยายาม...ทำสิ่งดีๆที่จะทำให้ใจเรา ใจเขาเป็นสุขกันทุกๆวินาทีที่เรายังมีลมหายใจอยู่ค่ะ

เคยผ่านค่ะ...ห้องเก็บ...ที่ว่า...เคยได้กลิ่นอบอวล...วันนั้นไม่ได้คิดอะไรมากไปกว่า...ขออย่าให้ตัวเองเหม็นขนาดนี้เล้ย....สาธุ..อ่านบันทึกนี้...สอนใจค่ะ...

ขอบคุณคุณ มะม่วงเบา อาจารย์ คนธรรมดา คุณลูกแกะตัวไม่น้อย และคุณจิ๊บเมตตา ผู้น่ารักนะคะ ดีใจที่บันทึกนี้มีประโยชน์ เป็นความคิดแว้บ...ที่ติดหัวอยู่ตั้งนานแน่ะค่ะ แค่เห็นคุณลุงหน่อยเดียวเอง ต้องขอบคุณคุณลุงท่านด้วยนะคะ ป่านนี้ท่านคงอยู่บนสวรรค์มองดูเราอยู่หรือเปล่านะ....

Ico48
แม่น้องแพง [IP: 118.173.152.56]
06 มิถุนายน 2551 09:39
#30468

เครียด

ผมเดินผ่านแถวนั้นบ่อยได้เห็นสังขารไม่เที่ยงบ่อยครั้ง บางครั้งเข้าไปดูคนที่เรารู้จัก/นับถือในห้องดับจิต ได้ข้อคิดอะไรหลายๆ อย่างครับ

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 54.87.61.215
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ