นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 2094
ความเห็น: 8

กลัวมั๊ยที่จะเขียน...ให้คนอื่นอ่าน

สรุปได้ว่าไม่เชื่อมั่นในตัวเอง และไม่พร้อมที่จะเป็นคนของสาธารณะ

ถ้าถามคำถามนี้กับผม ตอนเริ่มเขียนบันทึกใหม่ คำตอบที่ได้รับก็น่าจะเป็น "ก็กลัวนะ แต่ความอยากจะเขียนมีมากกว่าหน่อยนึง" ความขัดแย้งในใจเ่ช่นนี้ึคงเกิดได้กับทุกคนล่ะครับ แล้วแต่ว่าสุดท้ายแล้ว ความคิดด้านไหนจะชนะ

ที่ผมบอกว่ากลัวน่ะ กลัวอะไร คำตอบของผมมีตั้งแต่ กลัวไม่มีใครอ่าน กลัวว่าสิ่งที่เขียนออกไปจะหาสาระไม่เจอ "ประมาณว่าเป็นถึงครูบาอาจารย์ คิดได้แค่นี้เองเหรอ" ไปจนถึงผลกระทบที่ได้รับจากการที่มีคนอ่าน -- สรุปได้ว่าไม่เชื่อมั่นในตัวเอง และไม่พร้อมที่จะเป็นคนของสาธารณะ

 แล้วที่บอกว่าอยากเขียนล่ะ มีแรงบันดาลใจอะไร

เริ่มแรก "อยากรู้ อยากลอง" สงสัยเหมือนกัน ว่าถ้าเขียนแล้วจะมีคนอ่านหรือเปล่า ช่วงแรกๆ เปิดดูทุกชั่วโมงเลย ดูว่ามีใครเข้ามาแสดงความคิดบ้าง บางบันทึกได้กลายเป็นประเด็นร้อนที่ทำให้ได้ฝึกจิตฝึกใจกันไป -- ไม่ได้ทำให้คนใจร้อนอย่างผมใจเย็นลงหรอกครับ แต่ทำให้ผมได้ "ประสบการณ์ล้ำ่ค่า" ตะหาก

"อยากจะเล่าและอยากจะแลก" ก็เป็นอีกเหตุผลของการเขียนบันทึก ไปเจอหรือได้ทำอะไรมา ก็อยากจะเล่าอยากจะบอก มีสาระบ้าง ไร้สาระบ้าง ปะปนกันไป แต่อย่างไรก็ตาม เริ่มเขียนช่วงแรก ก็คิดมากครับ ว่าจะเขียนเรื่องนี้ เรื่องนั้นดีมั๊ยน้อ 

เมื่อเขียนไปเรื่อยๆ ความกลัวก็ค่อยๆ หายไปเอง คงจะเป็นเพราะยิ่งเขียนก็ยิ่งเข้าใจตัวเองมากขึ้น และนอกจากนี้ มีหลายบันทึก โดยเฉพาะ บันทึกนี้ ที่ช่วยเตือนสติ เป็นกระจกส่องให้เราเห็นตัวเอง -- ขอบคุณครับที่ช่วยให้กลับลำได้ทัน

การเขียนบันทึกเพื่อบอกเล่าเรื่องราวต่างๆ ได้สร้างแรงบันดาลใจให้ตัวผมเอง ที่จะทำโน้นนี่ให้ดีขึ้น นอกจากนั้นมันยังเป็นเหมือนคำมั่นสัญญาที่ผมได้ประกาศกับตนเองและคนอื่นๆ ไว้ใช้เตือนตัวเองว่าผมต้องทำสิ่งต่างๆ ให้เต็มความสามารถ

ก่อนที่จะมี share.psu.ac.th ผมติดตามอ่านบันทึกใน gotoknow.org อยู่เป็นประจำ ทำให้เกิดความ  "อยากที่จะเขียนให้เก่งๆ" เหมือนบล็อกเกอร์ที่เราติดตามอ่านอยู่เป็นประจำ

บล็อกเกอร์เหล่านี้ล่ะครับ ที่ผมติดตามอ่านเป็นประจำ -- Prof. Vicharn Panich;   beyondKM; คนไร้กรอบ; นายธเนศ ขำเกิด; นพ. วัลลภ พรเรืองวงศ์; Phoenix; ธวัธชัย ปิยะวัฒน์ & Krutoo

บล็อกเกอร์เหล่านั้นนอกจากจะให้ความรู้  คำสอน สติ ความบันเทิงรายวันแก่ผมแล้ว ยังเป็นแรงบันดาลใจ ที่ทำให้ผมคิดที่อยากจะเขียนได้แบบนั้นบ้าง

 

ถ้าตอนนี้ถามว่า ยังกลัวอยู่มั๊ย คำตอบที่ได้ น่าจะเปลี่ยนไป...ไม่เหมือนเดิม :)

หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 17 มกราคม 2552 20:26 แก้ไข: 13 มิถุนายน 2552 20:23 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ช่ายๆๆๆเขียนเถอะครับแลกเปลี่ยนความรู้กัน

Ico48
มะปรางเปรี้ยว [IP: 192.168.100.112]
22 มกราคม 2552 14:31
#40353

สวัสดีค่ะ อ.สุวิต

ได้อ่านบันทึกนี้ของอาจารย์แล้ว ต้องขอบันทึกนี้ไปเป็นเป็นตัวอย่างในบล็อก knowledge sharing ใน GotoKnow.org

ดิฉันเขียนบันทึกไว้ที่ http://gotoknow.org/blog/knowledge-sharing/236699

ขอบคุณมากค่ะ

Ico48
ขจิต ฝอยทอง [IP: 158.108.154.214]
22 มกราคม 2552 14:39
#40355
  • มาเชียร์อาจารย์
  • ให้เขียนบ่อยๆๆ
  • New Zealand อากาศดีนะครับ
  • อยู่ที่นี่ครับ
  • http://gotoknow.org/blog/yahoo
Ico48
นางพรรณา ผิวเผือก [IP: 119.42.72.99]
22 มกราคม 2552 14:54
#40356

สวงัสดีคค่ะ

* เขียนเถอะค่ะ สาระเล็กๆ น้อย  ดีกว่ามีแล้วเก็บไว้ไม่เป็นประโยชน์

                    Sdc17981

* สุขกายสุขใจนะคะ

Ico48
Ka-Poom [IP: 118.174.63.167]
22 มกราคม 2552 22:20
#40364

แวะมาตามอ่านเรื่องเล่าเร้าพลัง...ค่ะ

ดีใจที่ได้อ่านเรื่องราวที่แบ่งปัน...ที่สำคัญ การเขียนทำให้เราได้มีโอกาสให้กับตนเองได้จัดระเบียบข้อมูลทางปัญญาของเรานะคะ

(^__^)

Ico48
โกโก้เย็น [IP: 192.168.100.112]
02 กุมภาพันธ์ 2552 09:14
#40635
เขียนเยอะ ๆ ก็ดีค่ะ มีคนอ่านและให้กำลังกันอยู่แล้วค่ะ สู ๆ ต่อไปค่ะ

^^v สู้ต่อไป

เรียนรู้เรื่องใหญ่  แต่ถ้าไม่เรียนรู้ก็จะไม่รู้อะไรเลย ค่ะ สู้ ๆๆค่ะ

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 18.213.192.104
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ