นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

คนธรรมดา
Ico64
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 5 · ผู้ติดตาม: 22

อ่าน: 1489
ความเห็น: 4

ขุนเขากับสายลม

หากไม่คิดจะแปรเปลี่ยนบ้าง เราจะเป็นขุนเขาที่ตระหง่านท้าทายกับสายลมได้อีกนานเพียงใด??
  ขุนเขา..สูงตระหง่าน..ยิ่งใหญ่ น่าเกรงขามสายลม..เบาบาง..ให้ความสดชื่น แต่บางครากราดเกรี้ยวเป็นมหาวาตะ 

ความยิ่งใหญ่ของขุนเขายังถูกพังทลายด้วยความพยายามของสายลมที่โชยพัดผ่านอย่างไม่หยุดยั้ง หยุดบ้าง เบาบ้าง หนักบ้าง สลับกันอย่างต่อเนื่อง

สายลมที่อ่อนไหว..ที่หลีกหนียามเผชิญกับสิ่งกีดขวาง..ใยมีความสามารถอันยิ่งใหญ่ที่ซุกซ่อนอยู่ภายใน

 ธรรมชาติ..บอกอะไรเราเสมอว่า.....มีสิ่งใดที่เป็นนิรันดร์หรือ?? 

สังคมโลกเปลี่ยนเร็วมากในปัจจุบันนี้?? การวางแผนระยะยาว อาจเป็นเรื่องที่ล้าสมัยในมุมมองของใครหลายคนแล้ว ที่มองว่าเป็นการเสียทรัพยากรลงทุนที่มีเปอร์เซ็นต์การไม่ได้ใช้งานสูง.. 

การปรับตัวให้สอดคล้องกับยุคสมัยถูกพูดกันมากขึ้น...จิตตปัญญาศึกษา..กำลังมาแรงหรือ??

 องค์ความรู้สามารถหาได้ง่ายขึ้น สะดวก รวดเร็ว ผ่านอินเตอร์เน็ตความเร็วสูง...

ในอดีต..การใช้ความจำเป็นสิ่งจำเป็นในการทำงาน เพราะเราไม่สามารถหาความรู้ที่จำเป็นต้องใช้อย่างง่ายดาย จึงต้องสะสมความรู้ไว้ในตัวเอง

ปัจจุบัน..อยากรู้อะไร ก็ค้นคว้าหาเอาจากอินเตอร์เน็ต เด็ก ป.5 ยังหาข้อมูลจากอินเตอร์เน็ตได้เลย 

วันนี้ผมเดินเข้าไปสอนในชั่วโมง 9.00-9.50 น. พบแต่ห้องว่างเปล่า นักศึกษาขอพักจากความตึงเครียดของการสอบกลางภาคกระมัง??

 การเรียนรู้ต้องเกิดขึ้นในสถาบันการศึกษาเท่านั้นหรือ??

การเรียนรู้ต้องเกิดจากการเรียนรายวิชาเท่านั้นหรือ??

การประเมินความรู้นักศึกษาควรประเมินจากผลการสอบเพียงอย่างเดียว?? 

อัตโนมัติที่หลับใหลเรามีสัญชาติญาณในการทำสิ่งเดิมๆที่คุ้นชินและยากจะเปลี่ยนแปลง?
 หากไม่คิดจะแปรเปลี่ยนบ้าง เราจะเป็นขุนเขาที่ตระหง่านท้าทายกับสายลมได้อีกนานเพียงใด?? 

ผม..เอง

 
หมวดหมู่บันทึก: การเรียนการสอน
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 28 ธันวาคม 2552 17:24 แก้ไข: 30 ธันวาคม 2552 11:12 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

   การเปลี่ยนแปลงที่สำคัญคงต้องเริมต้นจากภายใน

เราเกิดมาเพื่ออะไร       เรากำลังมีชีวิตอยู่เพื่ออะไร

ในขณะที่เราทุกคนรู้ว่าชีวิตสิ้นสุดตรงไหน

สายลมที่ผัดผ่านกำลังให้เราทบทวนใคร่ครวญตัวเองอยู่ทุกวัน  เราจะอยู่อย่างเป็นผู้ชนะธรรมชาติในทุกเรื่อง  หรืออยู่อย่างพึ่งพาธรรมชาติ  พึ่งพากันและกัน

     ขอบคุณค่ะที่ช่วยให้ได้ดูตัวเองในช่วงส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่  เพื่อการเติบโตต่อไป

           ความสุขหาได้ไม่ยากใช่ไหมคะ  สุขทุกขณะหายใจเข้า-ออก

Ico48
อาจารย์ปลากระป๋อง [IP: 192.168.100.112]
30 ธันวาคม 2552 12:49
#52568

               คนเราส่วนใหญ่มองเห็นอะไรภายนอกตัว แต่ลืมมองตัวเอง ก็คงจะใช่ เพราะมองนอกตัวสบายตากว่า จะมองเห็นตัวเองต้องมีกระจกมาส่อง กระจกที่มองฝ้ามัวก็มองแบบมัวๆไม่ชัดเจน กระจกสีก็มองไปตามสีที่เห็น จะเห็นตัวตนที่ชัดเจนนั้นยากยิ่ง

                ลูกชายที่เคยบวชบอกกับแม่ว่า "แม่ครับ โลภะ โทสะ โมหะ นั้น คนเราส่วนใหญ่สามารถควบคุมได้เฉพาะในโลภะและโทสะ คือไม่แสดงความโลภ ความโกรธให้คนเห็น แต่โมหะคือความหลงนั้นคนจะมองเห็นในตัวเองยากมาก แม้มีคนบอกก็ยังไม่เชื่อไม่เห็น โดยเฉพาะคนเป็นใหญ่เป็นโต ครูบาอาจารย์ แม้กระทั่งในคนที่เป็นพระเองก็เหอะ" เราก็ถึงบางอ้อนึกย้อนดูตัวเอง ลูกให้สติ(ที่พูดมิได้ว่าใครนะคะ เพียงแชร์ความคิดเท่านั้น)

            ปีใหม่ก็ส่งความสุขโดยให้พวกเรามองตนและมีสติ คงจะช่วยให้เราพ้นมุกข์ได้บ้าง เพิ่มความสุขได้หน่อยนะคะ

อ.ปลากระป๋อง

เรื่องความ"หลงตัวเอง"นั้น เป็นเรื่องที่มองยากจริงๆนะครับ

เพราะ"คนส่วนใหญ่"มักจะบอกตัวเองว่า ที่เราเป็นอย่างนี้ก็ดีที่สุดอยู่แล้ว

หลงการทำดี หลงการทำบุญ ก็ยังเกิดขึ้นบ่อยๆเลยครับ

ท่าเราต้องวางแผน "วินาที" กันแล้วล่ะครับ

เราจะเดินไปที่ไหน?
เราจะเดินไปทางใด?
เราจะเดินไปอย่างไร?

เวลาที่ผ่าน
สิ่งต่างๆ ยังถูกต้องอยู่เช่นเดิมไหม?
มีอะไรที่เปลี่ยนแปลงไปบ้างแล้ว?
เรา จะยังคงเดินทางด้วยความคุ้นชินแบบเดิม?
เรา จะปรับการเดินทางของเราให้กลมกลืนไปกับบริบทใหม่?

จุดหมายปลายทาง?

เกิด แก่ เจ็บ ตาย

เราเอง

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 34.204.183.113
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ