นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1766
ความเห็น: 2

เราจะโตไปด้วยกัน

มีเพื่อนในโลกออนไลน์คนหนึ่ง เขียนบันทึกเกี่ยวกับ

ปัญหาของคนที่ทำงานร่วมกันอ่านแล้ว คิดว่าน่าจะเป็นประโยชน์

สำหรับหัวหน้าที่มีลูกน้อง แบบต่าง ๆ 

ขอให้หัวหน้าอ่านแล้ว วิเคราะห์ตาม เพื่อจะได้แนวทางแก้ไข

ปัญหาของ เพื่อนร่วมงาน ลูกน้องในบังคับบัญชา 

ลองอ่าน นะคะ

 

"ถ้าจะให้สรุปปัญหาคนทำงานที่ผมเห็นในช่วงนี้

น่าจะแบ่งออกได้สามกลุ่มๆหลักๆ

 

 

 

 

1. กลุ่มแรก: หมดไฟ

 

หมายถึง กลุ่มคนที่ทำงานไปวันๆ แก้ปัญหาเฉพาะหน้าไปเรื่อยๆ

โดยไม่ได้คิดหาความรู้หรือศึกษาอะไรเพิ่มเติมใส่หัว

มองเป้าหมายในชีวิตแบบสวยงาม มีแผนการใช้ชีวิตด้านเดียว

(และมักเป็นระยะสั้น) ไม่ค่อยอยากจะลองเสี่ยงทำอะไรใหม่ๆ

 

พอเกิดอะไรขึ้นที ก็ปรับตัวไม่ทัน ยกตัวอย่างเช่น

เทคโนโลยีเปลี่ยน, วิธีการทำงานเปลี่ยน, บริษัทปรับลดกำลังคน

 

ผลลัพธ์ เนื่องจากไม่ได้วางแผนเตรียมตัวไว้ เลยมีปัญหา

เคว้งคว้า เหว่ว้า ไร้ที่ยืน และตามมาด้วยความเครียด!

 

วิธีแก้: เปิดใจให้กว้าง ตามข่าวสารในวงการตัวเองให้ทัน

(ข่าวสารในวงการนะ ไม่ใช่ดราม่า) เรียนรู้และลองหาไอเดียใหม่ๆใส่หัว

ลองเปลี่ยนพฤติกรรมและหาทางแก้ปัญหาด้วยตัวเองก่อนถามเสมอๆ

 

 

 

 

 

2. กลุ่มที่สอง: หมดใจ

 

กลุ่มนี้ หมายถึงกลุ่มที่ขาดกำลังใจในการทำงานกับหัวหน้าหรือเพื่อนร่วมงาน

อารมณ์จะประมาณ ทำดีไม่เคยเห็น ทำพลาดปั๊บคนทั้งโลกเห็นทันที

ทุ่มเทแรงกายแล้วไร้คำชม ผลลัพธ์เลยกลายเป็นจิตใจห่อเหี่ยว 

ขาดความเชื่อมั่นและไม่เห็นคุณค่าในผลงานของตัวเอง

 

กลุ่มนี้เป็นชนกลุ่มใหญ่มาก (เท่าที่เจอ) เพราะดันมีหลายสาเหตุ

ตั้งแต่ หัวหน้าไม่รัก หัวหน้าไม่เข้าใจ หัวหน้าพูดชมไม่เป็น(แต่ด่าคล่อง)

ใช้งานลูกน้องหนักเกินเวลาที่มี และประเมินผลงานลูกน้องให้ไม่ดี

ทั้งที่เวลาทำงานลูกน้องทุ่มเทแทบป่วยตาย เพื่อนร่วมขัดขา แทงหลัง

แย่งผลงาน ตลอดจนถึงใส่ร้ายกันเอง

 

 

หลายคนเวลาเกิดปัญหา ก็เลือกจะเก็บไว้ ไม่พูดเคลียร์

ทำให้พอเกิดปัญหาบ่อยๆก็กลายเป็นสะสม เหมือนภูเขาไฟรอวันระเบิด

พอถึงขีดสุดอารมณ์ก็ตัดสินใจลาออก ซึ่งถ้ามองในภาพรวม

การลาออกไม่ใช่วิธีที่ดีต่อทั้งสองฝ่าย บริษัทจะสูญเสียบุคลากรที่รู้งานและมีทักษะ

ในขณะที่พนักงานสูญเสียโอกาสในก้าวหน้าในหน้าที่ และเสียความรู้สึก

และความสุขในการทำงานร่วมกันไป

 

วิธีแก้ปัญหา การพูดคุยอย่างตรงไปตรงมา ดูจะเป็นทางออกที่แก้ปัญหาได้ตรงเหตุที่สุด

แต่การพูดกับหัวหน้าก็เป็นวิธีที่ฟังดูเป็นไปได้ยากมากในหลายองค์กร (แต่ก็มีที่ทำได้นะ)

 

ตัวช่วย หาคนกลางที่เป็นที่ไว้เนื้อเชื่อใจของหัวหน้าของช่วยไกล่เกลี่ย

จะช่วยให้ปัญหาที่ดูเหมือนหนักกลายเป็นเบาบางลง แล้วอัตราการลาออกประชดปัญหา

ก็จะได้ลดลง และบริษัทก็ไม่เสียคนดีมีฝีมือไปเพราะเรื่องเล็กๆน้อยๆที่อันตรายแบบนี้

 

 

 

 

 

3. กลุ่มที่สาม: หมดสิ่งเร้าใจ

 

เนื่องจากคนไม่ใช่หุ่นยนต์ ที่จะชอบทำอะไรเหมือนเดิม ซ้ำๆซากๆ (ยกเว้นการมี sex :P)

กับคนบางประเภทที่ฉลาด หัวไว (และมักขี้เกียจ) จะเบื่อง่ายมากกับงานแบบเดิมๆ

ที่ไม่อะไรเปลี่ยนแปลงหรือท้าทายความสามารถพวกเขา

 

สำหรับบางคน(ที่มีไฟ) ถ้างานมันไม่ท้าทายความสามารถ 

ก็จะเลือกออกไปหาสิ่งใหม่ๆที่สนุกกับชีวิตมากกว่า

ซึ่งส่วนใหญ่ปัญหากับคนกลุ่มนี้จะเกิดจาก ฝั่งหัวหน้างาน

มองแต่ภาพรวมการทำงานของทีมในปัจจุบัน

แต่ไม่ได้คิดถึงความฝันและเป้าหมายของลูกทีมในระยะยาว

ว่าแต่ละคนอยากจะเติบโตขึ้นจะเป็นอะไรบ้าง

 

ทำให้พอเป้าหมายของลูกทีม ไม่ใช่ เป้าหมายเดียวกันกับทีม

ก็จะทำให้การเดินไปด้วยกันของทีมไม่เร็วและชิ้นส่วนของทีมหลุดได้ง่าย

 

วิธีแก้ปัญหา มีสองประเด็นย่อยๆ 

อย่างแรกคือสร้างความเข้าใจในเป้าหมายของทีมร่วมกันก่อน

ให้ลูกทีมทุกคนและหัวหน้าเข้าใจตรงกันในจุดหมายของงาน

ว่าทำไปเพื่ออะไร ได้อะไร ดียังไง และจะเห็นผล วัดผลกันยังไง

(ต้องชัดเจนและยุติธรรมสำหรับทุกคน)

 

อย่างที่สองคือ เรียนรู้ความคิดของซึ่งกันและกัน 

หยิบความฝันของแต่ละคนมาวางแผ่บนโต๊ะ

อะไรที่จะส่งเสริมความฝันของลูกทีม เช่นอยากเก่งขึ้นในด้านไหน

อยากรู้อะไร อยากเป็นอะไรในอนาคต ต้องหาสิ่งเหล่านี้มาคอยเติม

เพิ่มทักษะและความสามารถให้ลูกทีมในระยะยาว

 

เมื่อลูกทีมโตขึ้น ก็มอบหมายความรับผิดชอบให้สมกับทักษะและความสามารถ

ซึ่งจะช่วยให้คุณค่าในตัวเขาสูงขึ้น และเกิดความภูมิใจในการทำงาน

ทำให้ทีมงานโตขึ้นไปด้วยกัน"

 

By Windy @ http://padawan.diaryis.com 

หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 04 มิถุนายน 2555 22:13 แก้ไข: 04 มิถุนายน 2555 22:15 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Baby, Ico24 DaDa, และ 10 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ที่ศูนย์ฯเข้าข่ายอันใหนเนี่ย ลาออกกันบ่อยเหลือเกิน คับที่คับใจเหรอ!

เคยแต่ได้ยินว่า "คับที่อยู่ได้ คับใจอยู่ยาก" ก็ไม่รู้จะเกี่ยวกันไหมนะ

คงต้องฝาก ทีมบริหาร ช่วยมอง ช่วยดู ช่วยแล กันหน่อยว่า ทำไม ทำไม และทำไม

อิอิ

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 18.234.255.5
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ