นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1630
ความเห็น: 0

ของจริง ของปลอม

ใครจะเชื่อถือ หากสร้างของปลอมเพิ่มขึ้น

ได้อ่านบทความ ทำเนียบผู้ดำรงตำแหน่งวิชาการ จุดเริ่ม ค้นหา 'ตัวจริง-ตัวปลอม' ที่มีเนื้อหาความมีมาตรฐานไม่เท่ากันในการแต่งตั้งตำแหน่งทางวิชาการในปัจจุบัน ทำให้คิดถึงตัวจริง ตัวปลอม ในกลุ่มภาพสังคมไทย

คำว่า ตัวจริง ตัวปลอม ในที่นี้จะหมายถึง ได้วุฒิ ใบประกาศ การแต่งตั้งจริง แต่มีคุณสมบัติ ความสามารถไม่จริง

ไล่ตั้ง นักเรียนที่เรียนจบช่วงชั้น บางคนอ่านหนังสือไม่ออก การอ่านหนังสือไม่ออกในที่นี่ ไม่ใช่อ่าน คำสะกดที่เป็นภาษา แต่หมายถึง อ่านได้แต่ไม่เข้าในเนื้อหา ก็เป็น ประกาศตัวจริง แต่ผู้จบการศึกษา ตัวปลอม

 ความจริงก็ไม่ใช่เฉพาะระดับนักเรียนเท่านั้น ปัจจุบัน รวมถึงระดับมหาวิทยาลัย ทุกระดับปริญญา คนจบปริญญตรีมีความรู้ความสามารถต่ำกว่าปริญญาที่ได้รับ รวมถึงปริญญาโท เอกด้วย

เหตุเป็นเพราะ นโยบายให้มีผู้มีการเรียนในสัดส่วนที่สูง นักเรียนทุกคนต้องสอบได้สัดส่วนที่สูง โรงเรียนไหนผู้นักเรียนตกจำนวนมาก ผู้บริหาร ผู้สอนได้รับผลกระทบ จึงปล่อยให้จบการศึกษาถึงแม้ไม่ได้มาตรฐาน

ในระดับมหาวิทยาลัย วิชาใดสอนให้ผ่านยาก สอนเนื้อหามาก วิชานั้นไม่มีผู้ลงเรียน ทำให้ผู้สอนมีภาระงานสอนต่ำ ถูกมองว่าเป็นคนใจร้าย จึงทำให้ผู้สอนส่วนหนึ่งเป็นคนใจดี สอนแล้วผู้เรียนได้คะแนน  A B ไม่มีต่ำกว่านี้ เรียกว่าสอนแบบเอาใจลูกค้า และลูกค้าก็ชอบแบบนี้ จึงทำให้เกิดเกรดจริง ความรู้ปลอมจำนวนมากขึ้น และมาตรฐานการศึกษาต่ำลงเรื่อย ๆ เพราะผู้เรียนยึดค่านิยมการได้คะแนนมากกว่าความรู้ ความสามารถ การเรียนรู้ ยึดถือปริญญา ประกาศนีบัตรมากกว่าความรู้ ความสามารถ

อาจารย์ถูกคาดหวังบังคับให้ทำวิจัย สร้างผลงาน เพื่อเข้าสู่ตำแหน่งทางวิชาการ ตามตัวชี้วัดการประกันคุณภาพ และถูกเข้มงวดกับการติดตามความก้าวหน้าการทำวิจัย ต้องส่งให้ทันกำหนด ต้องเข้าสู่ตำแหน่งตามเวลาที่กำหนด ก็เป็นอีกสาเหตุให้อาจารย์ไม่มีเวลาเอาใจใส่กับการสอน และคนที่ตั้งใจสอน จ้ำจี้ผู้เรียน นอกจากผู้เรียนไม่ชอบ ยังไม่ก้าวหน้าในหน้าที่การงาน นี่คือที่มาของบัณฑิตจริงตามใบปริญญา บัณฑิตปลอมในความสามารถ ซึ่งมาตั้งแต่การตัดเกรดให้คะแนนรายวิชา มีคะแนนผ่านแต่ความสามารถไม่มี ที่เรียนนาน เรียนมากก็ใช่ว่า ความรู้ ประสบการณ์จะมากตาม

ยังมีตำแหน่งจริง ความรู้ ความสามารถปลอม ทั้งตำแหน่งทางวิชาการปลอม ผู้ชำนาญการ เชี่ยวชาญปลอม ผู้บริหารปลอม ผู้อำนวยการ หัวหน้างานปลอม

และมีการปลอมอีกแบบ คือ กินตำแหน่งแต่ไม่ทำหน้าที่ สร้างผลงาน เช่น ตำแหน่งทางวิชาการ ชำนาญการ รับค่าตอบแทนแต่ไม่ทำหน้าที่ ไม่สร้างผลงานตามมาตรฐานตำแหน่ง เป็นผู้บริหารแบบลอยตัว ไม่ทำงานพัฒนาองค์กร หน่วยงาน ไม่พัฒนาคนในหน่วยงาน ส่งผลให้เป็นหน่วยงานปลอม เพราะแทนที่จะสนับสนุนการปฏิบัติภารกิจ กลับลดประสิทธิภาพการทำงานเพราะงานไปค้าง สดุด ในหน่วยงานดังกล่าว และผู้บังคับบัญชาสูงสุดปลอมที่ไม่ทำหน้าที่ไปดูแลการปฏิบัติงานนั้น

ของจริง ของปลอมเหล่านี้ ดูได้อย่างไร ภาพรวมรวม คือ มักมีค่าใช้จ่ายสูงกว่าผลประโยชน์ หรือใช้งานทำงาน สร้างกระบวนการผลงานปลอมเพื่อให้ได้ตัวชี้วัด มีผู้เรียนจบมาก จบทุกคน และที่เด่นชัดมาก ๆ คือ คุณภาพต่ำลง ประสิทธิภาพลดลง มีค่าใช้จ่ายมาก แต่ผลตอบแทนน้อย มีพฤติกรรมไม่ตรงกับที่ประกาศ ทำกิจกรรมเอาหน้า เอาไว้โชว์ มากกว่าคุณค่าจริง

คงเห็นสิ่งเหล่านี้ มากขึ้น และยังไม่เห็นว่าจะลดลงอย่างไร ถึงแม้มีระบบประกันคุณภาพ แต่คุณภาพกลับลดลง หรือมีคะแนนประกันคุณภาพสูง แต่ลูกค้าที่มีศักยภาพสูงก็เลือกที่เป็นของจริง จึงเป็นประเมินคุณภาพจริง แต่ผลของคุณภาพปลอม

จะแก้กันอย่างไร เมื่อไร หากเป็นเช่นนี้จะให้ใครเชื่อถือ หากมัวแต่สร้างของปลอมเพิ่มขึ้น เหมือนตรารับรองมาตรฐานจริง แต่มาตรฐานสินค้าปลอม ๆ

 

หมวดหมู่บันทึก: ประกันคุณภาพ ตัวชี้วัด ประเมินผล
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 06 พฤศจิกายน 2554 17:50 แก้ไข: 06 พฤศจิกายน 2554 17:50 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 anni, Ico24 คนธรรมดา, และ 2 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ไม่มีความเห็น

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.226.248.180
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ