นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 713
ความเห็น: 1

ศิษย์เก่าศิษย์ปัจจุบัน ใครอุ้มใคร

ทำให้มหาวิทยาลัยต้องไปสร้างระบบ กิจกรรม ไปขอให้ศิษย์เก่ามาทำกิจกรรมกับมหาวิทยาลัย โดยมหาวิทยาลัยต้องจัดระบบสนับสนุน ที่ทำงาน ค่าใช้จ่ายในการทำกิจกรรมร่วมกัน  ซึ่งตรงกันข้ามกับมหาวิทยาลัยในต่างประเทศที่ศิษย์เก่าเป็นมาสนับสนุนกิจการของมหาวิทยาลัย แต่ของไทยมหาวิทยาลัยต้องสนับสนุนการทำงานของศิษย์เก่า

 

 

ศิษย์เก่าคือผู้ที่สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียน มหาวิทยาลัย สถาบันการศึกษา 

 

ในหลาย ๆ ประเทศ โดยเฉพาะมหาวิทยาลัยในสหรัฐอเมริกา ที่ศิษย์เก่าที่สำเร็จการศึกษาแล้วไปทำงานประสบความสำเร็จในชีวิต แล้วบริจาคเงิน ทรัพย์สินมาสนับสนุนกิจการมหาวิทยาลัย สถาบันการศึกษาที่เคยเรียน เพื่อให้มหาวิทยาลัยพัฒนาให้ดีขึ้น มีความพร้อม สมบูรณ์ มีสถานที่ อุปกรณ์ที่มีง่าราศรีขึ้น

 

แต่สำหรับประเทศไทย ยังไม่ค่อยได้เห็นในลักษณะเช่นนี้ แต่มีแนวโน้มในการใช้ความสัมพันธ์ของศิษย์เก่าเป็นตัวชี้วัดคุณภาพการศึกษาของมหาวิทยาลัย 

 

เมื่อเป็นเช่นนี้ ทำให้มหาวิทยาลัยต้องไปสร้างระบบ กิจกรรม ไปขอให้ศิษย์เก่ามาทำกิจกรรมกับมหาวิทยาลัย โดยมหาวิทยาลัยต้องจัดระบบสนับสนุน ที่ทำงาน ค่าใช้จ่ายในการทำกิจกรรมร่วมกัน 

 

ซึ่งตรงกันข้ามกับมหาวิทยาลัยในต่างประเทศที่ศิษย์เก่าเป็นมาสนับสนุนกิจการของมหาวิทยาลัย แต่ของไทยมหาวิทยาลัยต้องสนับสนุนการทำงานของศิษย์เก่า

 

 

ถามว่า งบประมาณ ค่าใช้จ่ายในการทำกิจกรรมมาจากไหน 

 

มหาวิทยาลัยต่างประเทศมาจากการสนับสนุนของศิษย์เก่า

 

ของมหาวิทยาลัยไทยมาจากงบประมาณของมหาวิทยาลัย ที่เก็บมาจากค่าธรรมเนียมการศึกษาของนักศึกษาปัจจุบัน 

 

ตกลง มหาวิทยาลัยต่างประเทศ ศิษย์เก่าอุ้มนักศึกษารุ่นน้องที่เป็นนักศึกษาปัจจุบัน

 

ของไทย นักศึกษาปัจจุบันต้องอุ้มกิจกรรมของศิษย์เก่า ที่ต้องจ่ายค่าธรรมเนียมการศึกษาเพื่อให้เพียงพอกับที่งบประมาณของรัฐจัดมาให้ไม่เพียงพอ ของต่างชาติศิษย์เก่าจึงมาช่วยสนับสนุน

 

ของไทย ศิษย์ปัจจุบันต้องสนับสนุนศิษย์เก่า ทั้ง ๆ ที่ยังขาดแคลนความพร้อมในการศึกษา 

 

คงไม่ต้องสงสัย คุณภาพการศึกษาไทย แบบไทย ๆ จึงกลับข้างกับคุณภาพระหว่างผลการประเมิน กับ คุณภาพจริง

 

Sections: ประกันคุณภาพ ตัวชี้วัด ประเมินผล
License: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
created: 21 June 2015 10:26 Modified: 21 June 2015 10:26 [ Report Abuse ]
ดอกไม้
People who like this: Ico24 คนธรรมดา, Ico24 ทดแทน, and 3 others.
People Who Like This
 
Facebook
Twitter
Google

Other Posts By This Blogger

ความเห็น

ขออนุญาตแสดงความคิดเห็น โดยส่วนตัวมองว่ามีสาเหตุบางประการ เช่น

๑. นักศึกษาต้องสอบเข้ามาเอง ต้องแข่งขันกันเข้ามา ต่างจากมัธยมที่ทุกคนสามารถเข้าได้อย่างอิสระ อยู่ใกล้บ้าน ความภาคภูมิใจนั้นต่างกัน จะเห็นได้ว่ามีการกลับมาย้อนอดีตที่โรงเรียนเก่ากันเยอะ โดยเฉพาะโรงเรียนมัธยมตามอำเภอในต่างจังหวัด เขาเหล่านี้พร้อมที่จะจัดกิจกรรมให้นักเรียนหรือบริจาคทรัพย์สินที่มีอยู่เพื่อพัฒนาสถาบัน พัฒนาเยาวชนให้มีความก้าวหน้าเหมือนเขา ยกเว้นบางคนที่จบมัธยมในเมือง ก็มักจะเลือกไปพัฒนาโรงเรียนในถิ่นทุรกันดาร อาจเป็นเพราะว่าเขาคงมองว่าโรงเรียนพัฒนามากไปแล้ว

๒. บัณฑิตบางคนยังตกงาน ตรงนี้ไม่ได้หมายถึงว่า เลือกงาน ทำงานไม่ตรงสาขา ไม่หางานทำหรือไม่เก่ง แต่เป็นเพราะบัณฑิตบางคนมองว่า ถ้าตนเองจบมาได้ ก็ต้องได้งานทำ ตามสาขา ตามสถาบันที่เรียนมา คอยตอบย้ำอยู่ในใจว่า มันต้องได้งานทำ แบบนี้ทุกครั้ง เขาเหล่านั้นอาจจะคาดหวังว่า สถาบันที่เขาจบต้องมีงานรองรับ จึงมีน้อยมากที่จะภาคภูมิใจในสถาบันของตัวเอง กรณีนี้ ไม่ได้รวมถึงอาชีวศึกษาหรือเทคนิค เพราะความคิดในการมองสถาบันต่างกัน

หลากหลายปัจจัย บางที ๒ ข้อนี้ อาจจะไม่ใช่สาเหตุหลักก็เป็นได้ เป็นเพียงมุมมองที่เห็นด้านเดียว

บางครั้ง เราจะสร้างศิษย์เก่าที่ดีได้ ต้องสร้างให้เขารู้สึกเป็นหนึ่งเดียวในการพัฒนาในระดมความคิดทุกเดือน ทุกปี และรวบรวมความคิดให้เป็นกลาง ให้เขาภาคภูมิใจในการสร้างความสำเร็จจากสถาบัน ให้กับทุกคน ไม่ใช่แค่เพียงคนเก่งเท่านั้น

ประมาณว่า มีวันนี้เพราะที่แห่งนี้ ไม่ใช่มีวันนี้และแสดงความรู้สึกแค่ในวันรับปริญญาเท่านั้น แต่จะมีต่อ ๆ ไปให้กับลูกหลานและเลือกที่ส่งมาเรียนที่นี้ แม้จะมีอื่นดีกว่าก็ตาม

ขอบคุณครับ

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 35.173.215.75
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ