นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

Wullop Santipracha
Ico64
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 0 · ผู้ติดตาม: 16

อ่าน: 1048
ความเห็น: 1

ประกันคุณภาพการศึกษาไทยเหมือนเสื้อผ้าล้นตู้

การทำประกันคุณภาพการศึกษาไทยทำเหมือนทำตามกระแสแฟชั่น ที่แย่กว่าคือคนใช้คนทำไม่มีสิทธิ์เลือกเอง เพราะถูกบังคับตามระบบ ระเบียบ กฎ กติกา ทั้งจาก กระทรวงศึกษา และ สกอ. ที่พัฒนาระบบไปเรื่อยจนหาระบบไม่เจอ คนทำก็ทำไม่ถูกเพราะจะทำแบบที่เคยทำก็เปลี่ยนใหม่ 

 

 

ปัญหาของเสื้อผ้าล้นตู้เกิดจากการมีเสื้อผ้ามากเกินไป อาจเกิดจากการวิ่งตามแฟชั่นจึงมีการซื้อเมื่อมีเสื้อผ้ารุ่นใหม่ ๆ ออกมา

 

ปัญหาถัดมาของการมีเสื้อผ้าล้นตู้คือ การใช้เสื้อผ้าไม่คุ้มค่า บางตัวอาจใส่น้อยมากจนเกือบไม่ได้ใส่เลย

 

การมีเสื้อผ้ามากทำให้เสียเวลาในการตัดสินใจว่าจะใส่ตัวไหนดีในแต่ละวัน เสียเวลาค้นหาเพราะมีมาก เสียพื้นที่เก็บ เสียเวลาซักรีดเพราะที่ซักรีดไว้นานจนเก็บไว้ยับแล้วเวลาจะนำมาใส่ต้องนำมาซักรีดใหม่

 

โดยสรุป การมีเสื้อผ้าล้นตู้ทำให้เกิดการสูญเปล่าทั้งมูลค่า เวลา และไม่ได้มีผลดีต่อคุณภาพชีวิตมากนัก

 

 

มาดูระบบการประกันคุณภาพการศึกษาไทยก็มีอาการเดียวกับการมีเสื้อผ้าล้นตู้ คือมีระบบมากเกินไป เปลี่ยนแปลงบ่อย เดี๋ยวก็ต้องอบรมทำความเข้าใจ ของเก่าที่อบรมไปยังใช้ไม่เข้าที่ก็ต้องอบรมใหม่ ทำของเก่าอยู่ดี ๆ เวลาวัดกลับใช้ของใหม่ จึงวัดไม่ตรงกับที่ทำ

 

โดยสรุป การทำประกันคุณภาพการศึกษาไทยทำเหมือนทำตามกระแสแฟชั่น ที่แย่กว่าคือคนใช้คนทำไม่มีสิทธิ์เลือกเอง เพราะถูกบังคับตามระบบ ระเบียบ กฎ กติกา ทั้งจาก กระทรวงศึกษา และ สกอ. ที่พัฒนาระบบไปเรื่อยจนหาระบบไม่เจอ คนทำก็ทำไม่ถูกเพราะจะทำแบบที่เคยทำก็เปลี่ยนใหม่ ทำเองก็ไม่ได้เพราะต้องถูกประเมินตรวจสอบจากผู้ประเมินตามระบบ ให้คะแนนตามเกณฑ์ ไม่ใช่คุณภาพที่ทำจริงจากผู้ทำ และตัวชี้วัดก็ไม่ใช้คุณภาพการศึกษาที่แท้จริง ผลที่ได้คือผ่านการประเมินตามเกณฑ์ แต่คุณภาพการศึกษาไทยกลับเลื่อนอันดับลงเมื่อเทียบกับคุณภาพจริงและประเทศอื่น ๆ

 

เมื่อระบบเปลี่ยนไปตามเวลาและกระแส สิ่งที่ตามมาคือไม่ได้รับความสนใจจากครูอาจารย์ผู้ที่ทำหน้าที่จริงในการจัดการคุณภาพ จึงเหลือเฉพาะเจ้าหน้าที่ที่คอยเก็บข้อมูลหลักฐานเพื่อทำรายงานเพื่อการตรวจประเมิน

 

ผู้บริหารเองก็ยากจะใช้ผลไปแจ้งแก่ครูอาจารย์ เพราะที่แจ้งไปแต่จะวัดกลับไม่ใช่ที่แจ้ง

 

รวมทั้งไปเพิ่มภาระธุระการและเอกสารจนเป็นปัญหากับภารกิจหลัก การจัดการเรียนการสอน แม้แต่การต้องทำวิจัยอย่างเร่งด่วนเพื่อสร้างผลงานตีพิมพ์ที่ไม่ได้สร้างประโยชน์ใช้ได้จริง ก็ยิ่งทำให้ครูอาจารย์ไม่มีเวลาสมาธิดูแลนักศึกษา การจัดการเรียนการสอนให้มีคุณภาพจริง ๆ เพราะต้องใช้เวลาสมาธิกับงานวิจัยมากกว่า

 

การจัดการศึกษาให้มีคุณภาพเป็นกระบวนการที่ต้องใช้เวลาอย่างต่อเนื่อง เพราะเป็นการสร้างความสามารถคนที่ต้องสั่งสม ไม่ใช่แค่กิจกรรมการเรียนการสอน แต่ต้องปลูกฝังระบบความรู้ ความคิด ติดตาม ปรับแก้ ปรับปรุง ไม่ใช่มาสอนรายวิชาแล้วก็ผ่านไป

 

การสร้างคนให้ดีมีคุณภาพต้องมีจิตวิญญาณของผู้สอน ผู้เรียน ให้เวลาเอาใจใส่กันและกัน ไม่ใช่ทำแบบร้านสะดวกซื้อที่ผ่านไปใช้บริการก็เสร็จกันไป

 

การสร้างคนให้มีคุณภาพไม่ใช่แฟชั่น ทำตามที่ใครมาบอกแต่ไม่ตรงกับความสามารถของผู้เรียน แม้แต่ผู้ทำก็ใส่ความมุ่งมั่นของตนไม่ได้ จึงเป็นยิ่งกว่าการจัดซื้อเสื้อผ้าที่คนซื้อยังเลือกได้

 

การจัดการคุณภาพการศึกษาที่ขาดซึ่งจิตวิญญาณจริง ๆ คงยากที่จะมีคุณภาพ เหมือนกับมีเสื้อผ้ามากมายที่ใส่ไม่ได้ เพราะคนใส่ไม่ได้ซื้อ ไม่มีสิทธิ์เลือกเอง จึงเป็นแค่เครื่องแต่งตัวสำหรับแค่การทำกิจกรรมเฉพาะกิจที่ชีวิตจริงก็ไม่ได้ใช้

 

หมวดหมู่บันทึก: ประกันคุณภาพ ตัวชี้วัด ประเมินผล
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 18 มกราคม 2559 09:56 แก้ไข: 18 มกราคม 2559 09:56 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Monly, Ico24 Smarn, และ 4 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ผมก็เพิ่งไป"รับ" การอบรมมา และทราบว่า เกณฑ์ใหม่ 2558 ออกมาแล้ว หลักสูตรหลังจากนี้ก็จะใช้เกณฑ์ใหม่ ที่ต้องเปลี่ยนใหม่เรื่อย ๆ ก็มาจากระบบ PDCA นั่นแหละครับ เพราะจะมีสิ่งมี่คิดว่า ดีกว่า ให้ออกมาใหม่ ๆ เสมอ มิฉะนั้น กรรมการเหล่านั้นก็จะ "ตก" เช่นกัน

ก็ไม่รู้ใครหลอกใคร .. ให้เสียเวลาเยอะ ๆ จะได้มีสมาธิในการสอนน้อย ๆ

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 34.238.248.103
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ