นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 922
ความเห็น: 3

วิชาการตามไม่ทันวิชาชีพ

จุดท้าทายการจัดการศึกษาในยุคศตวรรษที่ 21 คือการเรียนจากการทำอาชีพจริง ไม่ใช่แค่กิจกรรมการเรียนวิชาการเท่านั้น ที่ทำให้วิชาการตามวิชาชีพไม่ทันคือทำมาหากินเองไม่ได้

 

 

วิชาการหมายถึงความรู้สาขาวิชาต่าง ๆ ที่ใช้จัดการเรียนการสอน รวมถึงการทำวิจัยเพื่อการลงตีพิมพ์เผยแพร่ แต่ไม่ได้นำมาใช้งานให้เกิดมูลค่าจริง

 

ส่วนวิชาชีพ คือการใช้วิชาความรู้เพื่อการประกอบอาชีพ เพื่อให้เกิดรายได้เป็นค่าครองชีพ หรือทำมาหากิน หรือเลี้ยงตน

 

 

ในการเรียนการสอนปัจจุบันของไทย ที่เป็นการเรียนจากห้องเรียน ตำรา หนังสือ แหล่งความรู้ดูงาน ที่เป็นการเรียนรู้แต่วิชาการ ที่ไม่มีการใช้ประกอบอาชีพจริง

 

ผู้สอนส่วนใหญ่ไม่เคยมีประสบการณ์การทำงานจริง จนเรียกได้ว่าตามวิชาชีพไม่ทัน ไม่เข้าใจการใช้วิชาการเพื่อวิชาชีพจริง ยกเว้นสาขาวิทยาศาสตร์สุขภาพ แพทย์ พยาบาล

 

อาจารย์มักเป็นการเรียนรู้จากการอ่าน การทำวิจัย แต่ไม่มีประสบการณ์ใช้งานจริง จึงสร้างค่างานไม่ได้

และเมื่อให้ทำงานเพื่อให้ได้เงินให้คุ้มค่าก็ทำไม่ได้ ทำให้การเรียนการสอนไม่สามารถใช้งานได้จริง เพราะผู้สอนก็ไม่เคยทำ จนตามไม่ทันเทคโนโลยีทางการค้า

 

การเรียนปฏิบัติการก็เป็นแค่การทำตามหลักสูตรไม่ใช่การใช้งานจริง

 

หลายครั้งที่หลายท่านต้องการให้ผลิตบัณฑิตเป็นผู้ประกอบการ จึงเป็นไปได้ยากเพราะหลักสูตรไม่มีต้นแบบที่เป็นธุรกิจจริงให้เรียน การเรียนแต่วิชาการ ไม่มีความเสี่ยง ไม่มีการแข่งขันทางธุรกิจ  มีแต่ความรู้ที่เป็นนามธรรมที่ไม่ต้องรับผิดชอบต่อความเสียหาย รวมทั้งเลี้ยงตัวเองก็ไม่ได้

 

 

หากต้องการใช้วิชาความรู้ สถาบันการศึกษา คณะวิชา ต้องใช้ความรู้ทำงานประกอบอาชีพจริง ไม่ใช่แค่ผู้รู้จัดอบรม ต่าง ๆ

 

วิศวะโยธาต้องเปิดธุรกิจก่อสร้าง สาขาบัญชีก็ต้องเปิดสำงานบัญชี สาขานิติศาสตร์ต้องเปิดสำนักงานทนายความ ฯลฯ

ในทุกสาขาชีพที่ต้องทำธุรกิจจริงเช่นเดียวกับคณะแพทย์ ต้องมีโรงพยาบาลและมีคณะพยาบาลมาร่วมให้บริการพยาบาลพร้อมการผลิตพยาบาล จึงทำให้ความรู้วิชาการตามวิชาชีพได้ทัน และยังทำให้เกิดรายได้จริง

ผู้เรียนก็สามารถทำงานจริงได้ด้วยและสามารถคิดเป็นค่าตอบแทนแทนการกู้ยืมเงินในการเรียน

 

นี่คือจุดท้าทายการจัดการศึกษาในยุคศตวรรษที่ 21 คือการเรียนจากการทำอาชีพจริง ไม่ใช่แค่กิจกรรมการเรียนวิชาการเท่านั้น ที่ทำให้วิชาการตามวิชาชีพไม่ทันคือทำมาหากินเองไม่ได้ 

 

 

Sections: การเรียนการสอน
License: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
created: 01 Febuary 2016 17:12 Modified: 01 Febuary 2016 17:12 [ Report Abuse ]
ดอกไม้
People who like this: Ico24 MK, Ico24 คนธรรมดา, and 4 others.
People Who Like This
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

เห็นด้วยอย่างยิ่งเลยนะคะ อาจารย์ อยากให้มหาวิทยาลัยมีการทำงานจริงๆในสาขาต่างๆที่เปิดสอน เช่นนิติศาสตร์ก็มีสำนักงานทนายความ รับว่าความจริงๆ บัญชีก็มีสำนักงานตรวจบัญชีจริงๆ คณะทรัพยากรธรรมชาติยิ่งน่าจะมีหลากหลายสำนักงานที่ทำอาชีพจริงๆเลย ทำแบบจริงจังแต่เป็นบริการประชาชนในพื้นที่ ด้วยอัตราค่าบริการที่ต้องบริหารจัดการให้อยู่ได้ตามสภาพจริงๆ

ความจริง คณะทรัพยากรธรรมชาติ ก็ได้ใช้สถานีวิจัยปลูกพืช เลี้ยงสัตว์ เพื่อการผลิตเป็นการค้าจริง พร้อมกับการฝึกงานนักศึกษา การทำวิจัยของอาจารย์เช่นเดียวกับที่คณะแพทย์ใช้โรงพยาบาลทั้งการให้บริการทางการแพทย์และการจัดการเรียนการสอน แม้แต่การฝึกงานปลูกผักก็ทำจนถึงการจำหน่ายผักแก่ประชาชนทั่วไป มีการนำความรู้จากการวิจัยในพัฒนาปาล์มน้ำมันพันธุ์ทรัพย์ ม.อ. จำหน่าย รวมถึงกล้ายางพันธุ์ดี ลูกแพะพันธฺุ์ทรัพย์ ม.อ. การบริการจัดการปุ๋ยแก่สวนปาล์น้ำมัน

ดีจังค่ะ อาจารย์ มีการประชาสัมพันธ์ในวงกว้างๆด้วยไหมคะ น่าภูมิใจมาก

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 18.208.132.33
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ