นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 880
ความเห็น: 5

ผลงานกระดาษ

ต้องปรับเปลี่ยนผลงานกระดาษเป็นผลงานที่ใช้สร้างค่าได้จริง จึงทำให้ประเทศชาติแข่งขันได้จริง

 

 

ผลงานกระดาษ หรือ papers หรือ publications คือบทความวิจัย หรือบทความทางวิชาการที่ตีพิมพ์เผยแพร่ในวารสาร รายงานการประชุมที่ผ่านการพิจารณากลั่นกรองโดยผู้ทรงคุณวุฒิ ที่ใช้เป็นผลหลักในการชี้วัดในระบบการศึกษาไทย ที่มีน้ำหนักมากกว่าผลการทำงานจริง

 

ได้รับทราบจากผู้บริหารว่าในการพิจารณาตำแหน่งทางวิชาการของกรรมการระดับสูงของมหาวิทยาลัยว่า "ผลงานของผู้ขอกำหนดตำแหน่งทางวิชาการ เป็นผลงานที่ไม่มีการนำไปใช้งานจริง เป็นเพียงผลงานตีพิมพ์เผยแพร่เท่านั้น"

 

ทำให้คิดว่า เป็นปัญหาของผู้ขอกำหนดตำแหน่ง หรือ ของมหาวิทยาลัย ที่การนับผลงานทางวิชาการที่เน้นผลงานกระดาษ ตั้งแต่ระดับประเทศ สกอ. สมศ. สกว. สภาวิจัย สภามหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัย ไม่เคยคำนึงถึงประโยชน์ที่ถูกนำไปใช้จริง นอกจากการตีพิมพ์เผยแพร่โดยเฉพาะวารสารต่างประเทศ

 

ดังนั้น ความผิดจึงไม่ใช่อยู่ที่ผู้ขอกำหนดตำแหน่งทางวิชาการที่ทำตามข้อกำหนดของหน่วยงานที่เกี่ยวข้องต่าง ๆ โดยเฉพาะตัวมหาวิทยาลัยเอง

 

หากจะแก้ต้องแก้ที่ข้อกำหนดตัวชี้วัดต่าง ๆ โดยเฉพาะระบบการสนับสนุนเงินทุนการสร้างผลงาน

 

การกำหนดตำแหน่งทางวิชาการ ยังผูกติดกับเงินค่าตอบแทนประจำตำแหน่งที่ปัจจุบันตำแหน่งอาจารย์ที่เป็นพนักงานมหาวิทยาลัยที่ทางรัฐบาลให้งบประมาณเบ็ดเสร็จในกรอบอัตราเงินที่ให้มหาวิทยาลัยมาบริหารเอง ไม่มีงบประมาณเงินประจำตำแหน่งมาเพิ่มให้ตามระบบข้าราชการ นั่นแสดงว่า หากงบประมาณไม่พอต้องจ่ายจากงบประมาณที่เก็บจากค่าธรรมเนียมการศึกษา โดยเฉพาะนักศึกษาปริญญาตรี

 

สมมุติว่า ค่าธรรมเนียมการศึกษาปริญญาตรีเก็บในอัตราภาคการศึกษาละ 15,000 บาท

 

หากมีตำแหน่งผู้ช่วยศาสตราจารย์ต้องจ่ายค่าตอบแทนเดือนละ 5,600 บาท x 12 เดือน = 67,200 บาท ต้องเก็บค่าธรรมเนียมจากนักศึกษา 67,200/(15,000 x 2) = 2.24 คนต่อปี 

 

หากเป็นตำแหน่งรองศาสตราจารย์มีค่าตอบแทน เดือนละ 9,900 บาท หรือศาสตราจารย์ มีค่าตอบแทนเดือนละ 13,000-15,000 บาท

 

ความจริงการเรียกเก็บค่าธรรมเนียมการศึกษา ไม่ใช่เพื่อใช้ในการจ่ายค่าตอบแทนอาจารย์ แต่ต้องใช้สนับสนุนกิจกรรมการศึกษาของนักศึกษาที่รัฐให้มาไม่เพียงพอ

 

ดังนั้น การเพิ่มค่าตอบ การกำหนดตำแหน่งทางวิชาการ จึงต้องใช้ฐานการสร้างมูลค่าเพิ่มของการมีตำแหน่งทางวิชาการเพียงพอกับภาระค่าใช้จ่ายทั้งค่าตอบแทน และการสนับสนุนการสร้างงานและผลงาน

 

อย่างกรณีของการทำงานวิจัยของภาคเอกชน นักวิจัยต้องสร้างผลงานที่เป็นผลิตภัณฑ์ ผลผลิตที่สารมารถสร้างมูลค่าคืนได้ เช่นพันธุ์พืช พันธุ์สัตว์ ผลิตภัณฑ์ใหม่ ๆ ทางการเกษตร หรือผลิตภัณฑ์ใหม่ ๆ ที่ที่ดีกว่าห  และสร้างมูลค่าเพิ่มให้คุ้มค่ากับการทำงาน มิฉะนั้นจะไม่มีเงินมาจ่ายให้

 

ดังนั้น ต้องปรับเปลี่ยนผลงานกระดาษเป็นผลงานที่ใช้สร้างค่าได้จริง จึงทำให้ประเทศชาติแข่งขันได้จริง เพราะการแข่งขันไม่ใช่แข่งขันกันที่ผลงานกระดาษ แต่เป็นของที่ดีกว่าจริงสร้างค่าได้จริง คือคุณภาพจริงของคนและคุณภาพการศึกษาในยุคการแข่งขันการใช้ความสามารถที่ดีกว่า  

 

หมวดหมู่บันทึก: ประกันคุณภาพ ตัวชี้วัด ประเมินผล
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 20 พฤศจิกายน 2559 09:06 แก้ไข: 20 พฤศจิกายน 2559 09:06 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 คนธรรมดา, Ico24 ทดแทน, และ 3 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

Ico48
ตถตา [IP: 223.205.63.185]
20 พฤศจิกายน 2559 09:42
#105684

งานวิจัยที่ไม่สามารถสร้างงานสร้างเงินได้จริง หรือสร้างได้แต่ไม่คุ้มค่า

มันก็ไม่ต่างจากพวกขี้โม้ที่คนฟังต้องเสียเวลาฟัง แถมเหม็นขี้ฟันอีกต่างหาก

ผลงานกระดาษคือขั้นตอนของการทำความเข้าใจ จนเกิดการยอมรับ (การยอมรับเพื่ออะไรเป้าหมายล้วนแตกต่าง) เมื่อไหร่เข้าถึงก็แสดงว่านำไปปฏิบัติจนเกิดเป็นคุณค่าที่แท้จริงเป็นประโยชน์จริง ในบริบทความเป็นจริง จึงจะเรียกว่านำไปแก้ปัญหาและพัฒนาได้จริง สิ่งที่เห็นและเจริญสมดุลตามมาจริง จนเป็นผู้ศึกษาเรียนรู้ตลอดชีวิต ก็เกิดขึ้นจริงๆ เข้าใจความรู้ เข้าถึงความจริง สร้างความรู้เองได้เหมาะสมกับความจริง พึ่งตนเองได้ ช่วยคนอื่นช่วยสังคมได้ต่อไป ระบบการศึกษาเราจะได้คนเก่ง (คือคนที่แก้ปัญหาได้ แก้ทุกข์ได้)คนดี จิตสูง พร้อมเป็นผู้ให้ไม่เห็นแก่ประโยชน์ส่วนตน หรือสละความเห็นแก่ตัวเอง เกิดความสุขร่วมกันในสังคม นักศึกษาและครอบครัวก็ไม่ทุกข์ไม่ต้องกู้หนี้ยืมสินมาชำระค่าบำรุงการศึกษา สุขแท้ของครูก็เกิด อยู่ที่ความเมตตา กรุณา เกื้อกูลของคนที่มีและให้การแบ่งปัน ก็สำเร็จปริญญาจากสวนโมกข์ค่ะ

ทุกครั้งที่ลงมือทำจะเป็นการผ่อนทุกข์ แล้วสุขภาวะที่ยั่งยืนก็จะเกิดขึ้น

หวังว่าได้เห็นในชาตินี้ แต่ก็ไม่คาดหวัง ทำได้แค่ร่วมสร้างเหตุและปัจจัย ตามกำลังความสามารถ เต็มที่กับทุกวันเท่าที่ได้

ขอบคุณมากค่ะ

เจริญธรรม

ยาดมเอง

Ico48
The Integrator [IP: 49.49.101.85]
22 พฤศจิกายน 2559 00:00
#105687

 

อ่านข้อเขียนของมนุษย์ป้าคนนี้ทีไรเป็นต้องงุนงง วิงเวียน เอ๋อเร๋อ ซะทุกที

ป้าแกช่างแอ๊บสแต็ค จับแพะชนแกะ ดำน้ำบุ๋ง ๆ เข้าขั้นเทพเลยนะนั่น

 

ขอมองต่างว่าผลงานกระดาษหรืองานวิจัยทุกชิ้นล้วนมีความคุ้มค่า

คุ้มค่าต่อ... ผู้วิจัย ผู้ร่วมวิจัย ผู้ช่วยวิจัย

แต่ละชิ้นงานมีมูลค่าเป็นหลักแสน หลักล้าน หรือหลักสิบล้าน

 

ส่วนจะคุ้มค่าต่อผู้อื่นหรือสาธารณชนหรือไม่ ก็เห็น ๆ กันอยู่แล้วหน่า

 

;)~

 

 

Ico48
The Integrator [IP: 49.49.96.218]
22 พฤศจิกายน 2559 12:24
#105688

 

"...ผลงานกระดาษหรืองานวิจัยทุกชิ้นล้วนมีความคุ้มค่า

คุ้มค่าต่อ... ผู้วิจัย ผู้ร่วมวิจัย ผู้ช่วยวิจัย

แต่ละชิ้นงานมีมูลค่าเป็นหลักแสน หลักล้าน หรือหลักสิบล้าน..."

 

...แล้วยังสามารถรวบรวมนำไปขอตำแหน่งทางวิชาการ รับเงินค่าตำแหน่งกินไปจนเกษียณ

ซึ่งถ้าเป็นผลงานที่ดีมีประโยชน์ต่อสาธารณชนแบบจับต้องได้ สร้างมูลค่าได้คุ้มค่า ก็โอเค

แต่กว่าร้อยละ 99 ล้วนเป็นผลงาน "ขึ้นหิ้ง" หรือบูรณาการได้แค่ไฟไหม้ฟาง

ขอฟันธงแบบไม่เกรงใจขนดหางหรือกล่องดวงใจของนักวิจัยและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง

 

 

ปล. ไม่เคยรู้จัก ไม่เคยพบ ไม่เคยเห็น กับมนุษย์ป้าคนนั้นมาก่อน

แต่ทุกครั้งที่อ่านเจอข้อเขียน เป็นต้องรำคาญ เบื่อหน่าย ... ซึ่งน่าจะเหมือนกับอีกหลายคน

เลยขอติ ขอเตือน ตรง ๆ โดยมิพักเกรงใจอาวุโสและสถานะ อย่างที่หลายคนไม่กล้า

...สังคมไทยเกรงใจความอาวุโสและอยู่อย่างลูบหน้าปะจมูกกันมากเกินไปหรือเปล่า ?

 

;)~

 

 

Ico48
The Integrator [IP: 49.49.96.218]
22 พฤศจิกายน 2559 12:45
#105689

 

ปล. 2

การจอดรถยนต์ขวางหน้ามอเตอร์ไซค์นักศึกษาที่ขี่รถย้อนศร ณ ถนนวิทยวิถี น่าจะเป็นคุณูปการน้อยกว่า

การจอดรถยนต์ขวางหน้ารถยนต์ที่ขับฝ่าไฟแดงจากหน้าโลตัสเลี้ยวขวาเข้า มอ. หลายร้อยเท่าตัว

 

;)~

 

 

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.94.129.211
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ