นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1744
ความเห็น: 7

คุณมีปริญญากี่ใบ

ปริญญาวิชาชีพ และปริญญาชีวิต

          เรื่องต่อไปนี้เป็นเรื่องที่เพื่อนส่งเมลล์มาให้  อ่านแล้วก็ได้ข้อคิดหลายอย่าง  เช่น  เราไม่ควรจะทำงานหนักจนเกินไป  จนไม่มีเวลาพักผ่อน  ไม่มีเวลาดูแลตัวเอง  หรือไม่มีเวลาให้กับคนรอบข้าง  เรื่องนี้มีอยู่ว่า

"ปริญญาสองใบ
 
ที่เมืองไทยปีที่แล้วมีข่าวเกรียวกราวมากคือมีดาราคนหนึ่งซึ่งมีชื่อดังมาก

 
เป็นคนดำเนินรายการคนค้นคน ดร.อภิวัฒน์ วัฒนางกูร มาเรียนที่อเมริกา

 
เป็นคนเพอร์เฟคชั่นนิสทำงานทุกอย่างต้องดูดีที่สุดแม้กระทั้งล้างจาน

 
ล้างเสร็จแล้วแกต้องเอามาดมดูว่าสะอาดจริงมั้ย

 
กลับไปเมืองไทยก็ไปเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยมีแฟนก็จีบดาวมหาวิทยาลัยเลย

 
ต้องให้ดีที่สุดเวลาแกไปเสนองานอะไรต่าง ๆ เขียนไว้สามแผน

 
แผนที่หนึ่งลูกค้าไม่ซื้อแกเสนอแผนที่สอง

 
แผนที่สองลูกค้าไม่ซื้อแกเสนอแผนที่สามใครไปดีลงานกับแกติดทุกราย

แกมีบ้าน มีรถ มีลูก มีภรรยา มีธุรกิจมีชื่อเสียงทุกอย่าง แกมีทุกอย่าง

 
วันหนึ่งแกพักผ่อนหลังจากที่ทำงานแบบไม่ได้พักเลย

ลูกเมียไปขอพบ บอกไปเจอพ่อที่ออฟฟิตวันหนึ่งแกไปพักที่ปากช่อง ตื่นขึ้นมากลางวันล้มฟุบลงไป

 
ภรรยาพาเข้าโรงบาล ตรวจพบมะเร็งพอพบปุ๊บเป็นระยะสุดท้ายเลย

 
จริงๆ เค้าก็เตือนตลอดแต่พอไม่มีเวลาไปตรวจมันก็แก้ไม่ได้

 
แกไปนอนป่วยอยู่ที่โรงพยาบาลแล้วก็สารภาพให้รายการคนค้นคน
 
บันทึกชีวิตแก ก่อนจะเสียชีวิต แกก็ไปนอนให้พ่อแม่เช็ดเนื้อเช็ดตัว

 
แกก็บอกว่าสังเวชตัวเองมากแทนที่ลูกจะได้ดูแลพ่อแม่

 
กลับมาเป็นว่าพ่อแม่ต้องมาดูแลลูก

 
ก่อนจะเสียชีวิตแกให้สัมภาษณ์หนังสือพิมพ์คมชัดลึกบอกว่า

 
 
พ่อผมเคยบอกว่าเกิดเป็นคนต้องได้ปริญญาสองใบ
 
ปริญญาใบที่หนึ่ง
"ปริญญาวิชาชีพ" เราจะต้องทำมาหากินเป็น กินอิ่ม นอนอุ่น
 
พูดง่าย ๆล้วงไปในกระเป๋าแล้วมีเงินใช้ อยากจะนอนมีบ้านเป็นของตัวเอง

 
แค่นี้คือปริญญาวิชาชีพ

 
แต่
"ปริญญาวิชาชีวิต"ซึ่งเป็นปริญญาใบที่สองที่พ่อแกบอกไว้
 
แกบอกว่าผมสอบตกโดยสิ้นเชิง
ผมเป็นดอกเตอร์จากอเมริกาได้ปริญญาวิชาชีพ
 
แต่ปริญญาวิชาชีวิตสอบตก เพราะอะไร?
เพราะทำงานจนป่วยตาย
 
ก่อนที่จะเสียชีวิตแกได้สารภาพว่าผมได้เตรียมทุกอย่างบ้าน รถ

 
มอบมันให้กับลูกและภรรยาแต่ในวันที่ผมมีทุกสิ่งทุกอย่าง

 
ผมกลับลืมมอบหนึ่งอย่างให้กับลูกและภรรยา

 
สิ่งนั้นคือสิ่งที่ผมลืมและทำให้ผมล้มเจ็บใหญ่ครั้งนี้

 
สิ่งที่ว่านี้คือ
ผมลืมมอบตัวเองเป็นของขวัญให้กับลูกและเมีย
 
เพราะทำงานหนักจนกระทั่งป่วยตาย

 
นี่คือปริญญาวิชาชีวิตธรรมะเราจะต้องมี ถ้าเราไม่มีธรรมะ

 
เราจะกลายเป็นหุ่นยนต์เท่านั้นเองที่ทำงานแทบล้มประดาตายแล้วสุขภาพไม่ดี
"
 

             ดังนั้นเมื่อเราทุกคนทำงานแล้วอย่าลืมชั่วโมงสุขภาพของตัวเองในแต่ละวัน
 แต่ละวันควรจะมี ให้ดูแลตัวเองดูจิต ดูใจตัวเอง ว่าเราเอ๊ะมันทุกข์
 
มันทุกข์มากเกินไปรึเปล่าแบกเรื่องโน้นเรื่องนี้ เกินไปหรือเปล่า

 
พยายามลดลงในแต่ละวันๆเพื่อที่ว่าอะไร

 
เพื่อที่ว่าเราจะได้ปริญญาสองใบในชีวิตหนึ่งปริญญาวิชาชีพ

 
เราทำมาหากินจนประสบความสำเร็จร่ำรวยมั่งคั่งมีเงินมีทองใช้มีบ้านอยู่
 
แต่ต้องไม่ลืมปริญญาใบที่สองคือวิชาธรรมะ

 
สำหรับจะดูแลชีวิตให้ดำเนินอยู่ในทางสายกลาง ไม่ทุกข์เกินไปไม่เดือนร้อนเกินไป

 
ทำอะไรให้พอดี พอดีอยู่ดีมีสุข

อยากเที่ยวให้ได้เที่ยว อยากพักให้ได้พัก อยากทำบุญให้ได้ทำบุญ

ลูกหลานมาหาก็ให้ได้มีเวลากับลูกกับหลานบ้าง

 
อย่าวิ่งไปจนซ้ายสุด ขวาสุดและมารู้สึกตัวอีกทำจนล้มเจ็บใหญ่ไม่ดี เพราะอะไร

 
เพราะว่าสิ่งสูงค่าทีสุดในชีวิตของเรา

 
เคยมีคนไปทูลถามพระพุทธเจ้าว่าอะไรคือสิ่งสูงค่าที่สุด บางคนก็ตอบเงิน

 
บางคนก็ตอบเพชร บางคนก็ตอบทอง บางคนก็ตอบอำนาจ บางคนก็ตอบราชบัลลังก์

 
พระพุทธเจ้าบอกไม่ใช่
สิ่งสูงค่าที่สุดในชีวิตของพวกเธอคือสุขภาพและชีวิต
 
สุขภาพก็คือการที่เราไม่เจ็บไข้ได้ป่วย คนที่สุขภาพดีดื่มน้ำธรรมดาก็อร่อย.

 
 
(ส่วนหนึ่งจากพระธรรมเทศนา ของท่าน ว.วชิรเมธี ที่ได้ไปเทศน์ที่เมืองเคนเนบัง รัฐเมน ประเทศสหรัฐอเมริกา)
 
 

หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
คำสำคัญ (keywords): ปริญญา
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 10 มกราคม 2551 15:35 แก้ไข: 10 มกราคม 2551 15:35 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

   ดีจังคะ ได้แง่คิด ได้ปรับพฤติกรรม ให้ความสำคัญกับเรื่องรอบตัวทุกๆอย่าง อยู่กับงานบ้าง ครอบครัวบ้าง ตัวเองบ้าง

     @^_^@  ขอให้โลกสงบสุข

สุขภาพดี ชีวีมีสุขค้าบพี่น้อง

ถูกต้องค่ะ นู๋ตาล และยามเฝ้าshare เราควรจะให้ความสำคัญกับตัวเอง  และคนรอบข้างบ้าง  รักตัวเองบ้าง

ขอบคุณสำหรับแง่คิดดีดีค่ะ...
Ico48
kitty (Recent Activities)
10 January 2008 16:26
#10595
ขอบคุณ คุณ'ranya ที่อ่านและคอมเมนท์ค่ะ

"มันทุกข์มากเกินไปรึเปล่าแบกเรื่องโน้นเรื่องนี้ เกินไปหรือเปล่า
 
พยายามลดลงในแต่ละวันๆ

อยากเที่ยวให้ได้เที่ยว อยากพักให้ได้พัก อยากทำบุญให้ได้ทำบุญ

ลูกหลานมาหาก็ให้ได้มีเวลากับลูกกับหลานบ้าง

 
อย่าวิ่งไปจนซ้ายสุด ขวาสุดและมารู้สึกตัวอีกทำจนล้มเจ็บใหญ่ไม่ดี เพราะอะไร

 
เพราะว่าสิ่งสูงค่าทีสุดในชีวิตของเรา"

  • ขอบคุณนะคะ..สำหรับข้อคิดดีๆ มากๆ..ตัดสินใจอะไรบางอย่างได้แล้ว..เสียดายที่ไม่ได้อ่านบันทึกนี้ก่อนหน้านี้ซักอาทิตย์นึง แต่ต่อไปจะจำปริญญาใบที่สองเอาไว้ให้มากกว่านี้ค่ะ..

 

ไม่ว่าจะได้อ่านช้าหรืออ่านเร็ว  ขอเพียงแค่ได้อ่าน  แล้วได้ข้อคิดอะไรบางอย่างเกี่ยวกับการทำงานและการใช้ชีวิตก็พอค่ะ

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.237.94.109
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ