นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

Our Shangri-La
Ico64
Kittisakdi Choomalee

ภาควิชาเวชศาสตร์ชุมชน คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 0 · ผู้ติดตาม: 16

อ่าน: 2234
ความเห็น: 4

ก้าวย่าง ทางเดิน ลืมเลือนคืนวัน ดั้นด้นไป: พกยักษ์ ๓๓ - ค้างคา (บันทึก)

ค้างคาบันทึก พลันนึกถึง ความคิดเห็น ยังไม่ได้เมนต์บันทึกนกพี่เสือเลย

ผมมีเรื่องที่ยังค้างคาอยู่อีกหนึ่งอย่างนอกเหนือจากการ "ค้างบันทึก" ที่ทำท่าจะด้นสด ไม่ทันเวลาที่กำหนดแล้ว เนื่องจากจำนวนบันทึกนั้นยังมีต้องเขียนสดอีกหลายบันทึก

สิ่งที่ค้างคาเอาไว้ก็คือการแสดงความคิดเห็นในบันทึก "นก"ของพี่เสือ ที่ผมแปะเอาไว้ก่อนว่า จะกลับมาแสดงความเห็น

แต่จนแล้วจนรอดผมก็ไม่ได้เข้าไปแสดงความเห็นในบันทึกนี้เพราะมัวแต่ยุ่งเหยิงกับการด้นสดบันทึก เพื่อให้ได้จำนวนบันทึก ในจำนวนที่ (ผม) พอใจ

ตอนที่พี่เสือปล่อยบันทึกออกมานั้น ผมกำลังด้นสดบันทึกอยู่เหมือนกัน เลยรีบๆ ไม่ทันได้อ่าน (อย่างพินิจ) ไม่ทันได้แสดงความเห็น

ที่อยากจะแสดงความเห็น ผมมองเหมือนกับที่พี่มอลลี่ได้ให้ความเห็นเอาไว้ว่า "ถ้าไม่ใช่นกเงือก เราคงไม่ได้เห็นพี่เสือขับกลอน" นอกเหนือจากที่พี่เสือขับรถ

และอาจจะมีการบับไสไล่ส่ง  ในบางเวลา (อิอิอิ)

ผมมีนัดกับเพื่อนๆ ในตอนช่วงเวลา ๕ โมงเย็น เนื่องจากช่วงนี้เป็นช่วงของเทศกาลกินเจ ผมเองก็ร่วมด้วยช่วยกิน(เจ) กะเขาด้วย

ในปีหลังๆ มานี่ ผมที่ไม่ได้มีเชื้อมีสายกะเขา เมื่อถึงเวลาเทศกาลกินเจก้ต้องบังคับขู่เข็ญความอยากของตัวเองเอาไว้ก่อน บังคับขืนใจตัวเองให้กินผัก กินหญ้าไปตลอดช่วงเวลาของเทศกาล

ผมนัดกับเพื่อนเอาไว้ว่าจะไปโรงเจกัน

ผมไปที่โรงเจแห่งนี้เป็นวันที่ ๒ แล้วหลังจากที่เพื่อนชวนไปเมื่อ สองวันก่อน วันแรกผมไม่ได้ไป เนื่องจากติดภาระกิจที่ยังทำไม่เสร็จแม้ว่าเวลาจะล่วงเลยไปถึง ๖ โมงครึ่งแล้วก็ตาม

โรงเจที่ว่าผมเพิ่งไปเป็นครั้งที่ ๒ โรงเจแห่งนี้ตั้งอยู่ในซอยที่ติดกับปั๊มน้ำมันตราหอย แถวๆ หน้าสถานีขนส่งหาดใหญ่ครับ

จากปากซอยเข้าไปประมาณ ๕๐๐ - ๖๐๐ เมตร ก็จะถึงโรงเจ ระหว่างทางเป็นทาวเฮาส์ทั้งสองข้างทาง เขตนี้เป็นเขตปกครองของเทศบาลเมืองคอหงส์

เข้าไปสุดซอยโรงเจก็จะอยู่ทางขวามือ

ไปถึง (วันที่ ๒ นะครับ) ไม่พูดพล่ามทำเพลงก็ตรงรี่เข้าไปหาที่นั่ง พร้อมไปเลือกหยิบข้าว + กับข้าวมากิน

จากเดิมที่เคยกินทั้งผักทั้งเนื้อ ในแต่ละวัน หรืออาจจะกินแต่เนื้อ (ผักนิดเดียว) ในแต่ละวัน มากินผักทั้งหมด ก็เป็นธรรมดาที่จะรู้สึก "หิว" เร็วกว่าปกติ คือกินมื้อเที่ยง พอย่างเข้าสัก สี่โมง ห้าโมงเย็นก็เริ่มหิวตาลายอีกแล้ว และทำท่าจะหิวอีกรอบในตอนเที่ยงคืน

อาหารที่โรงเจมีให้เลือกหลากหลายพอสมควร ข้าเปล่าของเขาอร่อยครับ นิ่มดี ไม่เปียกแฉะ อาหารก็ไม่ "มัน" มาก

เมื่อวานได้กินของอร่อยด้วย นั่นก็คือต้มอะไรของบัวกับถั่วลิสง (รากบัวหรือผลบัว?) ซดซะเกลี้ยงถ้วยเลยครับ อร่อยสุดยอดครับ

วันนี้นอกเหนือจากที่ได้กินข้าวแล้ว ยังมีเส้นขนมจีนให้กินอีกด้วย ขนมจีนกับแกงเขียวหวานเจอร่อยอีกเหมือนกัน

ผมสังเกตเห็นว่ามีหลายคนที่ "หิ้วปินโต" กลับไปบ้าน ทั้ง ชั้นเดียว หรือ หลายชั้น (ภาษากลางเขาเรียกว่า เถา ครับ)

พอพูดถึงชั้นนี่ ก็ทำให้นึกถึงขนมชั้นขึ้นมาทันทีทันใดเลยครับ

เปล่านะครับ ไม่ได้หมายถึงขนมชั้น หรือขนมคอนโดที่เราๆ ตั้งชื่อขนมชั้นให้ใหม่ ให้เดิ้นกว่าชื่อเดิม

ขนมชั้นที่ว่านี้เป็นเรื่องของ "ทฤษฎีขนมชั้น" ที่ท่านอาจารย์วิจารย์ พานิช กล่าวเอาไว้ในเรื่องของการจัดการความรู้

ทฤษฎีขนมชั้นและทฤษฎีขนมเปียกปูน

ท่านผู้อ่านที่รักสามารถอ่านเกี่ยวกับทฤษฎีทั้ง ๒ ได้บางส่วนในบันทึกของผมก่อนหน้านี้ นะครับ น่าจะเป็นพกยักษ์ ๑ หรือไรนี่ครับ

ในที่สุดผมก็พาท่านผู้อ่านที่รักเข้าป่า ลงทะเลไปไกลอีกแล้วครับ

ขณะนี้เวลา ๒๓.๐๑ น. แล้วครับ เหลือเวลาอีกเพียง ๑ ชั่วโมงเท่านั้นที่จะเขียนบันทึกให้ครบจำนวน

ท่าคนธรรมดาให้ความเห็นว่า ท่านเขียนบันทึกได้เร็วที่สุด ๑ บันทึกใช้เวลาไป ครึ่งชั่วโมง ผมพบว่าผมเขียนบันทึกเร็วที่สุดก็คงเป็น ๑ ชั่วโมงครับ

เอาเป็นว่าผมขอค้างพี่เสือเอาไว้ก่อนนะครับ เวลาเช่นนี้คงนั่งขับกลอนล้อพี่เสือไม่ได้แน่ๆ ครับ เพราะตอนนี้เวลาไล่มาอย่างกระชั้นชิดแล้วครับ

พอพูดถึงพี่เสือ ผมคลิกไปอีกหน้าต่างหนึ่งเพื่อดูดูความเคลื่อนไหวในวงแชร์ พบว่า พี่เสือมา(ออนไลน์)แล้ว ท่าทางคงจะออกมาปล่อยบันทึกที่เหลือแน่นอนครับ

ส่วนคุณพี่แปร๊ดดดก็อย่าเพิ่งทิ้งวงแชร์ไปนอนนะครับอยู่เชียร์(ขาดใจ) กันก่อน

ในช่วงเทศกาลกินเจ ผมได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับ "คนกินเจ" พอสมควรครับ เรื่องที่ได้ยินก็คงเป็นเรื่องของ "ความเคร่งครัด" ที่อาจจะเป็นเรื่องของความ "เคร่งเครียด" กันไปโน่นเลยครับ

ว่ากันว่าบางคนถึงกับต้องมีภาชนะพิเศษสำหรับไว้ใส่อาหารเจอย่างเดียว ไม่ใส่ปะปนกันภาชนะที่ใส่อาหารอื่นๆ (อาหารที่มีเนื้อสัตว์)

ผมจำได้ว่าผมเคยอ่านเรื่องราวของท่านเว่ยหล่าง หรือพระสังฆปริณายกองค์ที่ ๖ ของเมืองจีน

ณ ช่วงเวลาหนึ่งที่ท่านเว่ยหล่างเดินทางหลบหนีพวกที่ตามล่าท่าน ท่านได้ไปอาศัยอยู่ในป่ากับพวกนายพราน

นายพรานมีอาชีพล่าสัตว์ ล่าสัตว์ไปขาย ท่านอาศัยอยู่กับพวกพราน เวลาท่านเจอสัตว์ที่ติดแร้วของนายพราน ท่าก็ปล่อยสัตว์เหล่านั้น

แล้วอาหารการกินของท่านล่ะ ท่าไม่ฉันเนื้อสัตว์หรือท่านฉันอาหารเจนั่นเอง ท่านฉันอาหารที่ไหน

ท่านกล่าวว่าท่านก็ฉันอาหารในหม้อต้มเนื้อของนายพรานนั่นเอง ใส่ผักลงไปในหม้ต้มเนื้อของนายพราน แล้วกินเฉพาะผักในหม้ต้มเนื้อนั้น

เล่ากันว่าผักที่ท่านใส่ลงไปในหม้อต้มเนื้อนายพรานก็คือ "ผักคะน้า" นั่นเอง

ส่วนจะจริงเท็จอย่างไร ในช่วงเวลานี้ผมคงหาส่วนอ้างออิงมาให้ท่านผู้อ่านไม่ทันแล้วนะครับ เอาเป็นว่า หากผมจำได้ในวันหน้า ผมค่อยมายืนยันอีกครั้งนะครับ ว่าเรื่องราวจริงๆ เป็นอย่างไร

แต่เรื่องของเรื่องข้างต้น ใจความสำคัญอยู่ที่ "ใจ" ครับ อย่าไปยึดติดกับสิ่งต่างๆที่เป็นรูปธรรม ให้ปล่อยวางเสีย

ผมนึกถึงนิทานเซนอีกเรื่องครับ เเรื่องพระอุ่มสีกาข้ามแม่น้ำนั่นแหละครับ พระท่านวางสีกาลงไปที่ฝั่งแม่น้ำนานแล้ว แต่เราต่างหากที่ยังแบกอยู่ตลอดเวลา

ที่เหลือหลังจากนี้ ผมคงไปงัดเอาบันทึกดองเค็มออกมาให้ครบจำนวนที่กำหนดเอาไว้นะครับ

ผมเขียนบันทึกซีรี่ย์เอาไว้ชุดหนึ่ง ตอนจบยังไม่ได้เขียนให้จบนะครับ เขียนได้ครึ่งๆ กลางๆ แต่จำนวนบันทึกนั้น "พอ" แน่นอนครับ

ว่าแต่ตอนนี้ผมได้ไปกี่บันทึกแล้วครับ

แล้วพบกันเดือนหน้าครับ

เราเอง

ขออภัยที่ผมจำชื่อโรงเจไม่ได้แล้ว น่าจะเป็น ไต้บ่เก็ง หรือไงนี่ครับ ถ้าได้ชื่อที่ถูกต้องมาแล้วผมมาแจ้งอีกรอบนะครับ

playground: ปล่อยวาง


หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
คำสำคัญ (keywords): Share Award 2001  ข้าวยำ  เฉาก๊วย
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 30 กันยายน 2554 23:26 แก้ไข: 30 กันยายน 2554 23:26 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 NovemberRain, Ico24 mandala, และ 2 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ไม่ต้องอ่านตรงนี้ เดี่ยวเสียสมาธิ

เขียนต่อไปเรื่อยๆ สู้ สู้ ;-)

ไม่อ่านก็ไม่ "หนุก" นาท่านนา

เหมือนที่เขียนในด้นสดครับ

ความสนุกมันเป็นเรื่องราวที่มากกว่าจำนวน หรือเรื่องนองการล่ารางวัลครับ

อิอิอิ

ปลอบใจตัวเองไปงั้นเองครับ

๕๕๕

เราเอง

ผมหมายถึงไม่ต้องอ่าน comment ของผมข้างบนครับ

เห็นไหมเสียสมาธิแล้ว ;-)

เหลืออีก ๑ นะท่านนะ

หาๆๆ ค้นรังหนูก่อน

อิอิอิ

เวลาก็จวนเข้ามาแล้ว เน็ต๗่าอย่าล่มนะ เครื่องจ๋าอย่าเดี้ยงนะ

เราเอง

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 100.24.122.117
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ