นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

Our Shangri-La
Ico64
Kittisakdi Choomalee

ภาควิชาเวชศาสตร์ชุมชน คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 0 · ผู้ติดตาม: 16

Page Visits: 1512
comment: 3

ก้าวย่าง ทางเดิน ลืมเลือนคืนวัน ดั้นด้นไป: ฤดูกาล ๒ - ๑๕ - เรื่องจริงผ่านแชร์ - (ปลอด)ประสบการณ์ลอยกระทง

น้ำมีขึ้นมีลง เป็นจังหวะสลับสับเปลี่ยนเวียนหมุน เฉกเช่นเดียวกัน ชีวิตขึ้นลงตามจังหวะเวลา

ผมไม่ได้เข้ามาเขียนบันทึกในวงแชร์นานพอสมควรแล้ว ทุกอย่างมีขึ้นมีลงหมุนเปลี่ยนเวียนไปตามจังหวะชีวิตของแต่ละคน ผมอยากจะเขียนแต่บางครั้งบางทีผมก็ไม่อาจที่จะเขียน

ผมไม่มีอะไรจะเขียนแต่ผมมีโอกาสที่จะได้เขียน

บางครั้งบางคราได้เข้ามาแค่คลิกอ่าน ดูความเคลื่อนไหวของวงแชร์ ในขณะที่อยากจะเขียนเหมือนกับที่เพือนๆ ในวงแชร์ปล่อยบันทึกกันเป็นว่าเล่น หากผมไม่ได้เข้ามาอ่านสักวัน ผมคงตามอ่านตามความคิดของเพื่อนๆ ในวงแชร์ไม่ทัน

ผมมีปัญหากับเรื่องการเขียนบันทึก

จริงๆ ไม่ใช่แกล้งพูดเล่นๆ หรือกระไร

การเขียนบันทึกแต่ละครั้งจะใช้ทั้งพลัง ทั้งความคิด ที่จะจารจารึกออกมาเป็นตัวอักษรให้ไล่เรียง โลดเล่นพลิ้วไหว

มันทำได้ครึ่งๆ กลางๆ ในบางครั้งเนื่องเพราะมีสิ่งที่เร่งด่วนกว่าที่จะต้องทำ ที่จะต้องคิด

ผมไม่อยากใช้คำว่า "ไม่มีเวลา" เป็นเรื่องของการแก้ตัวแต่อย่างใด หากแต่บางช่วงเวลาผมอยู่ในสภาพที่อยากเขียน แต่เขียนไม่ได้จริงๆ

หลายวันมานี้อาจจะนับเนื่องเป็นสัปดาห์ ๒ สัปดาห์ที่ห่างหายจากการปล่อยบันทึกออกมาสู่สายตาของท่านผู้อ่านที่รักทั้ง หลาย จนแม้กระทั่งคุณใยมะพร้าวน้องใยไหมยังอดรนทนไม่ได้ที่จะมีแซว

คุณใยมะพร้าวน้องใยไหม แม้จะเร่งรีบ งานล้นมือกับการเตรียมตัวเป็น "เจ้าบ่าว" หลังจากที่มีคนกระโดดขึ้นซ้อนท้ายมอเตอร์ไซด์เรียบร้อยแล้ว

แม้จะยุ่ง มีงานมากเพียงใดแต่คุณใยมะพร้าวน้องใยไหมก็ยังหาเวลามาเขียนอนุทิน เขียนบันทึก ให้ความเห็นได้เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ท่านคนธรรมดาที่ยังปลปล่อยบันทึกออกมาเป็นว่าเล่น แถมสำทับอีกว่า คงมีปล่อยออกมาอีกเรื่อยๆ อย่างน้อยที่สุดก็มีในสต๊อคเก็บไว้อีกไม่น้อยกว่า ๒๐ บันทึก

ช่วงนี้ผมยุ่งๆ อยู่กับเรื่อง "หาเรื่อง" ใส่ตัว ทำชีวิตให้มันยุ่งยากเข้าไว้

ถ้าจะทำให้มันง่ายก็ทำได้ แต่ผมเลือกที่จะทำชีวิตให้มันยุ่งยากเข้าไว้

ผมปวดหัวตัวร้อนมาเป็นเดือนๆ แล้วกับเรื่องยุ่งๆ ที่ว่านี่

ผมเข้าใจว่าเรื่องเหล่านี้มักจะเกิดอาการ "หวงวิชา" กันเป็นส่วนใหญ่ หรือ "ไม่หวงแต่ไม่ (มีเวลา) ถ่ายทอด" ให้แก่กัน

เรื่องยุ่งๆ ที่ว่าเป็นเรื่องของคอมพิวเตอร์ครับ

แม้ว่าปัจจุบันเราจะหาความรู้ เรื่องราวเรื่องต่างๆ ได้ง่ายจากเครือข่ายอินเตอร์เน็ต ซึ่งบางครั้งมากเสียจนเกิดการ "สำลัก" ข้อมูลข่าวสาร หรือเข้าทำนอง "ข่าวสารท่วมหัว แต่เอาตัวไม่รอดจากน้ำท่วม" ยังไงยังงั้นครับ

ความรู้เกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ในโลกอินเตอร์เน็ตดูเหมือนว่าจะเป็นของคู่กัน นั่นก็คือ มีมากมายหลากหลาย ครบเครื่องเรื่องคอมพิวเตอร์ เราอยากรู้เรื่องอะไร ก็เพียงแต่ใส่คำสำคัญให้กับเครื่องมือค้นหาข้อมูล หรือ search engine ที่มีบริการหลากหลายค่าย รอคอยให้บริการเรา

ถ้าใครไม่รู้จักคุ้นชินกับ search engine ก็ให้นึกถึง google เข้าไว้ครับ

เพียงเท่านี้เราก็จะ "ได้" หน้าเพจที่มีคำสำคัญของเรามากมาย บางครั้งนับเป็นล้านหน้าเพจก็มี

ในหน้าเพจจำนวนเป็นแสนเป็นล้าน มีทั้งสิ่งที่เรานำมาใช้ ปรับใช้กับงานของเราได้ ไม่ได้เกี่ยวข้องกับงานที่เรากำลังทำอยู่ก็มีเหมือนกัน ดังนั้นนอกเหนือจากที่เราได้หน้าเพจที่มีคำสำคัญที่เราต้องการค้นหาแล้ว เรายังต้องอาศัยการ "รื้อๆ ค้นๆ" หน้าเพจเหล่านี้เพื่อหา "สิ่งที่ต้องการ" อีกครั้งหนึ่ง

บางครั้งมันเกิดอาการ "ไม่สุด" เกิดขึ้นเหมือนกัน

"ได้" เพียงเล็กน้อย บทนำ แต่ที่จะนำมาใช้จริงไม่มี

อีกประการ ข้อมูลเหล่านี้ส่วนใหญ่จะเป็นภาษาต่างชาติ ภาษาไทยนั้นมีน้อย ถึงน้อยมาก

ผมต้องการเขียนเรื่องราวของ "คุณ R" ให้เป็นซีรีย์เหมือนกับบันทึกซีรีย์เรื่องไปโอดีเซล หรือเคมีอินทรีย์ยังไงยังงั้นครับ

ผมไม่ได้เชี่ยวชาญเรื่อง R หรอกนะครับ แต่ผมรู้สึกว่า ผมยังรู้เรื่องน้อยมาก กว่าจะทำแต่ละอย่างได้ต้องมานั่งค้นคว้าหาข้อมูลกันยกใหญ่ ถึงจะพอดำน้ำไปโผล่ริมหาดได้

หรือมันเป็นความยากลำบากของผู้ใช้ที่อยากจะใช้ แต่ไม่ค่อยมีแหล่งข้อมูลที่หาง่าย อ่านสะดวกเป็นภาษาไทยให้อ่าน

ผมหมายมั่นปั้นมือที่จะเขียนเรื่อง R จากประสบการณ์ที่ผมเข้าไปเกี่ยวข้องโดยตรง ซึ่งคงพอเป็นพื้นฐานให้กับผู้ที่ต้องการเรียนรู้ต่อไปได้

อีกเรื่องที่ผมปวดหัวมิรู้หาย ไม่วายเอาสำลีมาปั่น เพราะคันหู ไม่รู้เป็นอะไร ก็คือเรื่องของระบบปฏิบัติการ Linux ที่ทำผมปวดหัวตัวร้อน นอนไม่หลับกระสับกระส่ายมาหลายวันแล้ว

เพราะผมหาเรื่องใส่ตัวไงครับ

ง่ายๆ ไม่ ต้องทำอะไรที่ยากๆเข้าไว้

ผมถือว่านี่เป็นเรื่องของการเรียนรู้มากกว่าเรื่องอื่นใด

ถ้าถึงจุดที่เราทำได้สำเร็จอย่างที่เราตั้งใจไว้ นั่นย่อมเป็นความภูมิใจของเรายิ่งนัก แม้ว่าจะเป็นเพียงสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ในสายตาของผู้อื่น แต่หากเราได้เรียนรู้ ได้ทำบางสิ่งบางอย่างได้สำเร็จ ก็ถือว่าเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่แก่เราเอง เป็นความรู้ที่เกิดจาการคิด วิเคราะห์ ประสบการณ์จริงของเรา

วันลอยกระทงปีนี้ผมไม่ได้ออกไปถ่ายรูปขบวนแห่กระทง ไม่ได้ถ่ายรูปพระจันทร์ในคืนวันเพ็ญ เดือน ๑๒ ไม่ได้ไปร่วมชมร่วมเชียร์ความงามของกระทง

บางทีปีหน้าปีไหนๆ เราอาจจะมาทบทวนเรื่องการจัดงาน "ลอยกระทง" กันอีกสักรอบว่าจะเป็นประเพณี "ลอยกระทง" หรือประเพณี "ประกวดนาง(สาว)นพมาศ"

สุขสันต์คืนลอยกระทงและการข้ามเวลามาเป็น ๑๑๑๑๒๐๑๑ ครับ

เราเอง

หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 11 พฤศจิกายน 2554 02:42 แก้ไข: 11 พฤศจิกายน 2554 02:42 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
Flowers
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 คนธรรมดา, Ico24 มิกกี้, และ Ico24 ใยมะพร้าวน้องใยไหม.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

comment

เอาเลยท่าน ขอยอน เอ้ย ขอเชียร์ด้วยคน

ผมก็อยากรู้ทั้งสองเรื่องแบบท่านนั่นแหละ แต่ก็กระท่อนกระแท่น กระจัดกระจาย จนน่าใจหาย ;-)

ผมว่าเรื่องหาเรื่องใส่ตัวนี้เป็นเรื่องน่าสนุกนะครับ

คิดดูนะครับ เราคงเหงาน่าดูหากไม่มีเรื่องที่ทำให้เราต้องคิดต้องทำตลอดเวลา

เรื่องโดนพาดพิง ไม่ขอกล่าวถึงครับ เพราะจริงทุกอย่าง ดังเจ้าของบันทึกกล่าว เอิ้ก  เอิ้ก

 

ส่วนเรื่อง "ไม่มีเวลา" ของคุณ Shang ก็เข้าใจครับว่ามันพูดยากเสียจริงๆ

 

ยังไงก็ขอให้สิ่งที่ใช้เวลาลงทุนไปนั้นเกิดเป็นความสุขขึ้นมากให้มากๆ นะครับ

 

เพราะเชื่อว่าเมื่อคุณ Shang "ให้เวลา" ทำอะไร คงเป็นสิ่งที่ต้องการและมีความสุขที่จะทำมากกว่า "เสียเวลา" ทำสิ่งที่ไม่อยากทำ ซึ่งผมเข้าใจว่า คุณ Shang มีเรื่องต้องให้เวลาหลายเรื่อง จนไม่มีอะไรให้ต้องเสียเวลาเลย และยังหาเวลาเข้ามาในแชร์นี้อีกด้วย ให้เห็นในหน้าคอมเม้นท์บ่อยๆ จนรูสึกเหมือนว่า "ไม่ได้หายไปไหนซะหน่อย" ครับ

 

เอิ้ก เอิ้ก

 

"ใจสั่งมา"

Comment on this Post

Name:
Email:
IP Address: 23.21.4.239
Message:  
Load Editor
   
Cancel or