นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

Our Shangri-La
Ico64
Kittisakdi Choomalee

ภาควิชาเวชศาสตร์ชุมชน คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 0 · ผู้ติดตาม: 16

อ่าน: 2155
ความเห็น: 3

ก้าวย่าง ทางเดิน ลืมเลือนคืนวัน ดั้นด้นไป: ชั่วฟ้าดินสลาย

ความรักไม่มีปรารถนาสิ่งอื่นใด นอกจากที่จะทำตนเองให้สมบูรณ์

หากเพียงเราถอยหลังเพียงแค่ ๑ ก้าว เราจะมองเห็นสิ่งต่างๆ ชัดเจนยิ่งขึ้น สิ่งที่เคยมืดมนจะกลับสดใสสว่าง สิ่งที่เคยเลือนลางจะกลับชัดยิ่ง

หลังจากนี้ไปอีกไม่กี่อึดใจวันเวลาก็จะล่วงเลยเข้าสู่วันใหม่ เดือนใหม่ตามวิถีที่เป็นไปอีกครั้ง แม้ว่าในบางเวลาเราอยากจะหยุดเวลาเอาไว้ อยากให้เวลาเดินช้าลง

นั่นเป็นเรื่องของความอยาก ความต้องการ เมื่อยามเราอยู่ในห้วงแห่งความสุข

หากแต่เราต้องการในทางตรงข้ามกัน เพียงเมื่อเราอยู่ในห้วงแห่งความทุกข์

ความรักแท้จริงนั้นเป็นฉันใด?

ปรัชญาชีวิต (The Prophet) เป็นเรื่องราวที่กล่าวถึงความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับมนุษย์ด้วยกัน คาลิล ยิบราน (Kahlil Gibran) ได้รจนา "ความรัก" เอาไว้เป็นบทหนึ่งในปรัชญาชีวิต

บางถ้อยคำจาก "ความรัก"*

จงรักกันและกัน แต่อย่าสร้างพันธะแห่งรัก
และขอให้ความรักนั้น เป็นเสมือนห้วงสมุทร
อันเคลื่อนไหวอยู่ระหว่างฝั่งแห่งวิญญาณของเธอทั้งสอง
จงเติมถ้วยของกันและกัน แต่อย่าดื่มจากถ้วยเดียวกัน
จงให้ขนมปังแก่กัน แต่อย่ากัดกินจากก้อนเดียวกัน
จงร้องและเริงรำด้วยกัน และจงมีความบันเทิง
แต่ขอให้แต่ละคนได้มีโอกาสอยู่โดดเดี่ยว
ดังเช่นสายพิณนั้น ต่างอยู่โดดเดี่ยว
แต่ว่าสั่นสะเทือนด้วยทำนองดนตรีเดียวกัน
จงมอบดวงใจ แต่มิใช่ต่ออีกฝ่ายหนึ่ง
เพราะหัตถ์แห่งชีวิตอมตะเท่านั้นที่จะรับดวงใจของเธอไว้ได้
และจงยืนอยู่ด้วยกัน แต่อย่าใกล้กันนัก
เพราะว่าเสาของวิหารนั้นก็ยืนอยู่ห่างกัน
และต้นโพธิ์ ต้นไทรก็ไม่อาจเติบโตใต้ร่มเงาของกันได้

*ถอดความโดย ศ.ดร.ระวี ภาวิไล

"ชั่วฟ้าดินสลาย" เป็นเรื่องราวที่สะท้อนให้เห็นถึงบางสิ่งบางอย่างที่อยู่เบื้องลึกของจิตใจมนุษย์

ส่างหม่องและยุพดีต่างดิ้นรนหาทางที่จะตัดโซ่ที่คล้องกันและกันไว้ แต่เมื่อถึงเวลานั้นในเวลาอันกระชั้น คนหนึ่งต้องการตัดโซ่ตรวนออกเร็วไว คนหนึ่งต้องการพักดื่มน้ำ พร้อมๆกับคำถามที่เกิดขึ้น ณ ขณะนั้น "ถ้าโซ่หลุดขาดจากกัน เธอจะทิ้งฉันมั๊ย? ..."

ที่สุดแล้วห้วงเวลาที่เป็นโอกาสที่หยิบยื่นให้โดยส่างมะขิ่นนั้นหลุดลอยไป

ในแต่ละมุมมองย่อมสะท้อนให้เห็นสิ่งที่มองเห็นแตกต่างกันไป

สิ่งที่ทั้งสองต่างดิ้นรนจนมาถึงจุดนั้นคืออะไร เมื่อมาถึงจุดนั้นอะไรเป็นสิ่งที่หักเหเปลี่ยนแปลง เพราะสิ่งใดกัน

“ ... ชั้นว่าคนเราชอบพูดกันด้วยสมอง มากกว่าหัวใจ ชั้นไม่ชอบความหมายที่มันซ้อนความหมาย ...” ยุพดีผู้ที่มอบหนังสือ The Prophet และ A Doll's House ให้กับส่างหม่องพูดกับส่างหม่องในวันที่ฟ้าสวย แดดใส

"ดิฉันต้องการใช้ชีวิตอย่างอิสระเสรี โดยปราศจากข้อผูกพันจากขนบประเพณี เพราะสิ่งเหล่านั้น เป็นเครื่องกีดขวางความเป็นไทของมนุษย์เรา"

ไม่มีใครจะลิ้มรสความหอมหวานแห่งอิสระภาพได้ดีเท่าผู้เคยถูกกักขัง

"ไม่มีนักโทษคนไหนที่อยากจะกลับไปเยี่ยมคุกเมื่อเขาได้รับอิสระภาพ"

ในมุมมองของพะโป้ ได้กล่าวไว้ตอนหนึ่งว่า "ความรักมักทำให้คนเรากล้าที่จะถอดหน้ากากแห่งขนบธรรมเนียมประเพณีอันทำให้มนุษย์เราขลาดออกเผชิญหน้ากับความจริงไม่ว่าในสถานการณ์เช่นไร"

"ฉันขอยกยุพดีเมียสุดที่รักของฉัน ให้กับส่างหม่อง หลานชายสุดที่รักของฉัน เธอทั้งสองจะไม่มีวันพรากจากกันแม้แต่วินาทีเดียว"

เมื่อทั้งสองไม่มีวันพรากจากกันแม้แต่วินาทีเดียวได้สะท้อนให้เห็นถึงตัวตนที่แท้จริงในเบื้องลึกของจิตใจมนุษย์

เมื่อพะโป้ได้มอบกุญแจสำหรับไขสู่อิสระของทั้งสอง

ส่างหม่องมอบกุญแจให้ยุพดีเป็นผู้ไขสู่อิสระภาพ ดังเช่นที่ยุพดีเคยบอกส่างหม่องไว้ว่า "จำไว้นะฉันจะนำเธอเอง"

ยุพดีไม่ต้องการให้ส่างหม่องอยู่ในโลกของตนเองอย่างโดดเดี่ยว

บางทีส่างม่องอาจจะเป็นอิสระมากกว่าช่วงเวลาไหนๆ ของชีวิต

"ฉันให้อภัยเธอเสมอส่างหม่อง ไม่มีการกระทำใด ไม่มีความผิดกระทงใด ไม่มีความโหดร้ายทารุณ และความขื่นขมใดๆ ที่ความรักจะให้อภัยไม่ได้ เราจะรักกันต่อไป ส่างหม่อง ทั้งเมื่อนี้และเมื่อหน้า"

เราเอง

หมวดหมู่บันทึก: มุมละไม ของใครบางคน
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 28 กุมภาพันธ์ 2555 23:56 แก้ไข: 01 มีนาคม 2555 17:54 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 DaDa, Ico24 ServiceMan, และ 2 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ความรักก็เหมือนอิเลคตรอน ให้พลังงานมากไป อิเลคตรอนก็หลุดออก

เกาะเกี่ยวกันด้วยพันธะที่คงที่และเท่าเดิม ไม่มากไปไม่น้อยไป

นิยามความรักในมุมมองของวิศวกรว่าไปโน่นเลยนะ

ทุกอย่างมันมีจุดพอดีของมันที่ไม่มากไป ไม่น้อยไป ถึงระรักษาสมดุลไว้ได้

ความรักไม่ได้มาเติมเต็มในสิ่งที่เราคิดว่าเราขาด แต่ความรักจะทำให้เราสมบูรณ์ด้วยตัวเอง เพียงแต่ต้องรู้จักเท่านั้นเอง

เราเอง

กด like ให้

Our Shangri-La และ ServiceMan

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.220.164.172
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ