นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

Our Shangri-La
Ico64
Kittisakdi Choomalee

ภาควิชาเวชศาสตร์ชุมชน คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
Network
Members · Following: 0 · Followed: 16

อ่าน: 1931
ความเห็น: 9

ก้าวย่างทางเดิน ลืมเลือนคืนวัน ดั้นด้นไป: สายพานชีวิต

สายพานแห่งชีวิต ลำเลียงชีวิตสู่ธรรมชาติ ธรรมชาติคืนสายใย

วันเสาร์เช้าอากาศดูจะครึ้ม ๆ ไปนิด กังวลอยู่ว่าฝนจะตกหรือเปล่า หากฝนตกคงจะทุลักทุเลกันพอสมควรสำหรับงานในวันนี้

ก่อนที่จะเดินทางไปยังจุดนัดพบ ตระเตรียมสิ่งจำเป็นตามที่ "คุณตา" แจ้งมาทางเมล์เมื่อหลายวันก่อน แน่นอนว่า เตรียมชุดสำรองไปอีก ๑ สำหรับผลัดเปลี่ยน

ถึงจุดนัดหมาย ทุกคนกำลังตระเตรียม เช็ค อุปกรณ์ต่างๆ

 

รายงานตัว รับหมวกคนละ ๑ ใบ

 

งานนี้ไม่มีการแบ่งสี

 

เราออกเดินทางตามกำหนดเวลา ใช้เส้นทางหมายเลข ๔๗ ก่อนที่จะเลี้ยวซ้ายเข้าสู่ถนนหมายเลข ๔๐๘ ยามเช้าอากาศกำลังเย็นสบาย อาศัยแอร์เย็น ๆ ตามธรรมชาติก็เย็นสบาย

สมาชิกภายในรถพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน

จากนั้นเราเลี้ยวซ้ายผมจำไม่ได้ว่าเป็นแยกอะไรหรือถนนเส้นไหน เดาว่าเป็นหมายเลข ๓๐๒๕ ก่อนที่จะเลี้ยวเข้าถนน Skl PaO 3077

 

 

และเลี้ยวเข้าถนนซอย ผ่านหน้าโรงเรียนชะแล้นิมิตวิทยา

ถึงจุดหมายที่ สถานีพัฒนาทรัพยากรป่าชายเลนที่ 38 ต.ชะแล้ อ.สิงหนคร จ.สงขลา

 

เรามาที่นี่เพื่อร่วมกิจกรรมปลูกป่าชายเลนซึ่งเป็นกิจกรรม CSR ของศูนย์เครื่องมือวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

 

 

รายละเอียดของกิจกรรมท่านผู้อ่านสามารถอ่านได้จากบันทึกนี้ และบันทึกนี้

 

หลังจากที่เรารอคณะปลูกป่าชายเลนอีกคณะหนึ่งที่มาจัดกิจกรรม CSR เช่นเดียวกันมาถึงแล้ว เราร่วมกันถ่ายรูปหมู่ก่อนที่จะแยกย้ายกันไปปลูกป่าชายเลนคนละจุดกัน

 

 

เจ้าหน้าที่จากสถานีฯ พาเราไปยังแปลงเพาะกล้าไม้ พร้อมทั้งให้เราหยิบฉวยกล้าไม้ซึ่งเป็นต้นโกงกางตามกำลังของแต่ละคนที่จะหยิบฉวยไปได้

 

 

ผมหอบหิ้วมาได้ ๖ ต้น มือข้างละ ๓ ต้น หนักพอควรครับ ที่หนักนั้นคือดินที่อยู่ในถุงครับ

 

เราหอบหิ้วต้นไม้เดินลัดเลาะทุ่งมาถึงใกล้กับเชิงสะพาน เจ้าหน้าที่ชี้ให้เราดูแปลงที่เราจะร่วมกันปลูกป่าชายเลน

 

 

ผมนึกเป็นห่วงอยู่ว่า เมื่อดูตามระยะทางที่เราต้องหิ้วกล้าไม้ไปตำแหน่งที่ปลูกแล้ว วันนี้เราจะปลูกได้สักกี่ต้น เพราะแค่ขนกล้าไม้ก็ขนไปได้เฉลี่ยคนละประมาณ ๔ ต้นเท่านั้น เดินไปกลับก็คงไม่เกิน ๓ เที่ยวก็หมดแรงกันแล้ว ถ้าให้ดีน่าจะมีรถเข็นขนกล้าไม้ไปให้

 

เราเห็นแล้วว่าทางไปนั้นมีแต่น้ำล้วน ๆ ทุกคนตระเตรียมตัว ถอดรองเท้าวางไว้บนตลิ่ง ใครที่สวมรองเท้าผ้าใบมาก็ต้องถอดเพราะหากใส่ลงไปก็คงไม่เหลือสภาพเดิม เผลอ ๆ อาจจะฝากรองเท่าเอาไว้้เป็นที่ระลึกในโคลนเอาได้

 

กระป๋งกระเป๋าต่าง ๆ วางไว้ที่โคนไม้ริมตลิ่ง กล้อง Canon EOS 1100 ที่ยังมีสภาพใหม่เอี่ยมเรี่ยมเร้ก็ต้องขึ้นอยู่บนฝั่งเท่านั้น มิกล้าพาลงไปลุยโคลน เพราะเกรงใจเจ้าของที่ชื่อ iHum DaDa แม้ปูจะหอบหิ้วไปก็ตามที

 

อิอิอิ

 

หลังจากที่คนแรกเดินลุยน้ำ ลุยโคลนไปอย่างช้า ๆ เราพบว่า เราไม่ทันได้ปลูกป่าก็ถึงเป้าเรียบร้อยแล้ว ไม่ใช่จำนวนต้นไม้ที่ปลูก แต่เป็นทั้งน้ำและโคลนที่ขึ้นมาถึงเป้ากางเกงเรียบร้อยแล้ว

 

 

ขบวนเคลื่อนไปอย่างช้า ๆ พร้อมกับต่างคนต่างหอบหิ้วกล้าไม้ของตนเองไปด้วย

 

มีผู้ร่วมคณะบางคนไม่สามารถลงน้ำลุยโคลนได้ในวันนี้ แต่สำหรับคนตัวเล็กใจใหญ่อย่างแอปเปิ้ลผลน้อย ไม่หวั่นแม้วันโคลน (ลึก) มาก แถมยังหอบหิ้วกล้องติดตัวไปอย่างไม่กลัวกล้องจมโคลนอีกด้วย

 

 

หลังจากที่เราลงมาโคลนกันมาได้กลุ่มหนึ่งแล้ว เราคิดว่า ถ้าให้ทุกคนลงมาก็คงจะขึ้น ๆ ลง ๆ ลุยโคลนแบบนี้ ๒ เที่ยวก็เก่งแล้ว อย่างนั้นก็ให้กลุ่มหนึ่งลงโคลนอีกกลุ่มทำหน้าที่ขนกล้าไม้มาให้

 

 

เรายืนต่อแถวกันเป็นเหมือนสายพานชีวิตที่ลำเลียงชีวิตไปสู่ตำแหน่งที่จะลงรากปักฐานชีวิต ยืนหยัดสู้น้ำ สู้โคลน เพื่องอกงามในวันต่อไป

 

 

การสร้างสายพานชีวิตนี้ช่วยให้เราทำงานได้ดีขึ้น ทีมหนึ่งปลูก ทีมหนึ่งเเป็นสายพานลำเลียงอยู่กับที่รับ - ส่ง ชีวิต  ทีมหนึ่งขนชีวิตอ่อนเยาว์จากแหล่งเพาะฟัก

 

 

ไม่นานนักทีมขนชีวิตอ่อนเยาว์เสริมทัพด้วยการใช้เครื่องทุ่นแรง ทำให้ประสิทธิภาพของการขน เคลื่อนย้ายชีวิตเยาว์จากแหล่งเพาะฟัก ทำได้มากขึ้น เร็วขึ้น

 

พื้นที่ปลูกมี ๒ ตำแหน่งใกล้ ๆ กัน แต่ละที่ต้องลุยโคลน ลุยน้ำไป

 

 

เราไม่ลืมที่จะเก็บถุงพลาสติกสีดำที่ใช้เป็นถุงเพาะชำกล้าไม้กลับออกมาจากปนวป่ายชายเลนด้วย

 

 

ผมไม่ได้นับว่าชีวิตที่ผ่านมือไปนั้นมีจำนวนเท่าไหร่กันแน่ แต่มีผู้ประมาณเอาไว้แล้วว่าน่าจะไม่ต่ำกว่า ๖๐๐ ต้น ครึ่งหนึ่งของเป้าที่วางไว้

 

ก่อนเที่ยงนิดหน่อยเราเสร็จสิ้นการปลูกป่าชายเลน ในพื้นที่ปลูกทั้ง ๒

 

เราทะยอยกันเดินกลับเข้าฝั่งเพื่อล้างตัว ล้างเสื้อผ้า หน้าผม เอาโคลนเลนที่ติดหนาเตอะออกไป

 

 

เจ้าหน้าที่จัดจุดสำหรับล้างเนื้อตัวจุดแรกเอาไว้ให้ไม่ใกล้ไม่ไกลจากจุดที่เราลงลุยโคลนมากนัก หลังจากนั้นก็เดินกลับมาที่สำนักงานฯ เพื่อทำ Big Cleaning กับตัวเอง

 

อีกคณะหนึ่งมาร่วมปลูกป่าชายเลนในวันนี้กำลังนั่งรับประมานอาหารกันอยู่แล้วในขณะที่เราเพิ่งจะกลับมาจากพื้นที่ปลูกป่า อีกคณะดูเนื้อตัวยังสะอาดสะอ้าน ผิดกับคณะปลูกป่าของเราที่ต่างคนค่างมอมแมมยิ่งกว่าลูกแมวตกน้ำ

 

เราพักกินอาหารเที่ยง กล่าวลาเจ้าหน้าที่ก่อนที่จะขึ้นรถกลับมหาวิทยาลัย

 

 

แม้โคลจะลึกแต่หลายคนกลับสนุกสนานกับกิจกรรมที่ตนเองกำลังทำ หลายคนคิดถึงวันวัยเยาว์ที่วิ่งเล่นตามท้องนา ลุยโคลนเล่นน้ำ เนื้อตัวมอมแมม หลายคนคิดถึงแม่ แม่ที่ตรากตรำทำงานอย่างเหนื่อยยาก มีเพียงเราที่ยังเล็ก เล่นสนุกสนานไปตามวัย

 

 

เราส่งผ่านกล้าแห่งชีวิตไปสู่ธรรมชาติผ่านสายพานแห่งชีวิตที่เราร่วมกันสร้างขึ้น ธรรมชาติย้อนคืนสายพานแห่งชีวิตด้วยการทอดสายพานแห่งความสุขคืนมา

 

อดีต ปัจจุบัน และอนาคตผสมผสานกันเป็นหนึ่งเดียว

 

อิอิอิ

 

เราเอง

 

เพลง: Heal the World
ศิลปิน: Michael Jackson

MichaeljacksonVEVO Channel (C) 1991 MJJ Productions Inc.

 

Heal The World
Make It A Better Place
For You And For Me
And The Entire Human Race

 

หมวดหมู่บันทึก: มุมละไม ของใครบางคน
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 05 สิงหาคม 2556 15:22 แก้ไข: 05 สิงหาคม 2556 17:34 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 DaDa, Ico24 ServiceMan, และ 6 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

กำลังจะไปสิ้นเดือนนี้ เห็นทีต้องเอากางเกงไปเปลี่ยนอีกตัวด้วยแล้ว

กล้อง Canon EOS 1100 Serviceman ซื้อ แต่ DaDa เป็นเจ้าของ อิอิอิ ขาตั้งกล้องพี่ iHUm ค่ะ

กางเกงตัวเดียว น่าจะไม่พอนะคะ น้อง Mandala ดูท่าแล้วเปื้อนหมดทั้งในและนอก...อิ...อิ..

เตรียมชุดใหม่ เครื่องอาบน้ำไปให้พร้อ มด้วยครับ

แต่เขาจะมีที่ปลูกที่ไม่ลุยโคลนก็มีนะครับ คาดว่าไม่สนุกเท่าลุยโคลน

อิอิอิ

@DaDa แก้ไขข้อมูลแล้วครับ

อิอิอิ

เราเอง

ผมทิ้งชุดชั้นในไปแล้ว ซักไม่ไหว 55555

ยังซักได้อยู่ครับ

อิอิอิ

เราเอง

ผมเอาเสื้อผ้าเก่าที่ไม่ค่อยได้ใส่แล้ว ใช้เสร็จล้างน้ำและทิ้งเลย

โชคดีได้แรงงานเด็กๆ ลงไปลุยในโคลนลึก ท่านรอง MK ก็ลุยไม่เบา แถมปลูกได้เป็นแนวสวยงามเลยครับ

ต้องขออภัยท่านพี่ Shang ด้วยขาไปก็หลงไปถึงช้า ขากลับก็ไม่ทันได้ลา รีบกลับก่อนไม่ได้อยู่ดูแลสักเท่าไร

ค่อยแก้ตัวรอบหน้านะครับ :)

เราลงไม่ได้จริงๆ น่ะน้า เราเลยชวนน้าไป

เพลาหน้า เราชวนน้าอีกน่ะ น้า อิ อิ อิ

@ServiceMan บ่เป็นหยังดอก ภาระกิจรัดตัว คนกันเองทั้งนั้น

อิอิอิ

ทิ้งไม่ได้ครับ ทิ้งก็ไม่มีใส่ครับ

@ลุงทดแทน เพลาหน้าไปกันอีก

อิอิอิ

ชวนท้าวฯ ไปด้วย รอบนี้ท้าวฯ เท้าไปหาหมอซะก่อน

อิอิอิ

เราเอง

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 184.73.14.222
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ