นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

Kon1Kon
Ico64
เสาวลักษณ์ รุ่งตะวันเรืองศรี
อาจารย์ระดับ 7
มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
ความเคลื่อนไหวล่าสุด
  • ไม่มี
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 0 · ผู้ติดตาม: 2

อ่าน: 2485
ความเห็น: 11

ว่าด้วยด้านของผู้เขียนบล็อก (ต่อเนื่องมาจากบันทึกของ “คนธรรมดา”)-- [C]

เราอยากบันทึก for the sake of recording งั้นเราก็ไม่ต้องไปสนใจว่าจะมีใครมาอ่านบันทึกของเรามั้ย

                  อ่านบันทึกของคุณ “คนธรรมดา”..และความเห็นของคุณเมตตาในบันทึกของคุณคนธรรมดา เรื่องเกี่ยวกับการเขียนบันทึกให้มีคนอ่าน  ก็เลยเกิดคำถามเล็กๆ เล่นๆ ขึ้นมาในใจว่า จริงๆ แล้ว ที่เราเขียนบล็อกเราคาดหวังจะได้อะไร??  ซึ่งถ้าอยากจะรู้ว่าเราคาดหวังอะไร ก็ต้องย้อนกลับไปถามว่า เราเขียนบล็อกทำไม?

              ·       อยากได้เสื้อ (อิอิ..อันนี้ดิฉันคิดว่าเป็นความอยากชั่วครู่ชั่วยามเฉพาะตอนแรกๆ เท่านั้นนะคะ หลังจากติดบล็อกจนอยู่หมัดแล้ว..เสื้อเส้อก็ไม่ใช่แรงจูงใจหลักแล้วค่ะ)

               ·       อยากให้เจ้านายได้เสื้อ (อันนี้เป็นเหตุผลส่วนตัวของ Kon1Kon เหมียนกัลล์ค่ะ)

               ·       อยากให้คุณเมตตาได้ KPI (นี่คือเหตุผลเริ่มแรกในการเขียนของ Kon1Kon ค่ะ)

               ·       อยากได้เพื่อน อยากได้กำลังใจ (“ได้ปฏิสัมพันธ์” อย่างที่คุณเมตตาว่าไว้)

               ·       อยากแล กเปลี่ยนเรียนรู้ อยากรู้ว่าคนอื่นคิดอย่างไรในเรื่องที่เราเขียน

               ·       อยากให้ความรู้เป็นวิทยาทาน

               ·       อยากให้ประสบการณ์ของเราเป็นบทเรียน

               ·       อยากแบ่งปันสิ่งที่รู้มาจากที่อื่น

               ·       ฯลฯ

                  จุดประสงค์ในการเขียนของเรามาจากอะไร ความคาดหวังเกี่ยวกับการตอบรับบันทึกของเรา มันก็คงอิงๆ อยู่กับจุดประสงค์เริ่มต้นของเราบ้างเหมือนกัน (มั้ยนะ)

                  เช่น ถ้าเราอยากให้ความรู้เป็นวิทยาทาน..เราก็จะเขียนบันทึกความรู้นั้นไว้ เผื่อว่ามีคนที่สนใจเรื่องเดียวกันนี้จะมาหยิบสาระอะไรไป เมื่อไหร่ก็ตาม ไม่จำกัดว่าต้องเป็น ณ เวลาใกล้เคียงกับที่เรา post เรื่องไป  (รู้สึกว่าทางทีมบริหาร blog พูดไว้หลายครั้งว่า ต่อไปจะต้องหาคุณประมวลมาถอดความรู้ที่สะสมอยู่ในบล็อกด้วย ซึ่งหมายความว่าความรู้ของเราอาจเป็นประโยชน์ในเวลาอื่นก็ได้) ถ้าเราเขียนด้วยจุดประสงค์นี้   เราก็จะไม่สนว่า จะมีใครเข้ามาอ่านและตอบสนองกับเราหรือไม่

                  ถ้าเราอยากให้ประสบการณ์ของเราเป็นบทเรียนกับคนอื่น เราก็จะบันทึกสิ่งที่เราพบปะเจอะเจอมา เผื่อว่าใครที่ต้องเจออย่างเรา จะได้ตั้งรับทัน หรือได้มีกำลังใจว่าไม่ได้โดดเดี่ยวนะ เคยมีคนเจอแบบนี้มาก่อนแล้วจ้า อะไรทำนองนี้ ถ้าเราเขียนด้วยจุดประสงค์นี้ การมีความคิดเห็นตอบรับก็จะทำให้รู้ว่าประสบการณ์ของเราแบบนี้มีประโยชน์ในการหนุนใจคนหัวอกเดียวกันได้อยู่ ก็จะมีกำลังใจว่าบทเรียนของตัวเองยังมีประโยชน์อยู่บ้าง

                  ถ้าเราเขียนเพื่อนำสาระหรือสิ่งดีๆ มาเป็นประโยชน์ต่อคนอื่น..เผื่อว่ามีบางคนที่อาจจะยังไม่รู้เรื่องนั้นๆ ก็จะได้ได้รู้ เราก็อาจจะอยากรู้ว่า สาระของเรามีประโยชน์ต่อคนอื่นๆ จริงหรือเปล่า อันนี้ถ้าคนอ่านแล้วได้ตรงนั้น แล้วทิ้งข้อความไว้ คนเขียนก็จะได้รู้ว่า อ้อ สาระแบบนี้มีประโยชน์นะ คราวหน้าก็จะมีแรงนำมาฝากกันต่อไป

                  ถ้าเราเขียนเพราะอยากแลกเปลี่ยนเรียนรู้ว่า คนอื่นๆ คิดหรือทำอย่างไรในเรื่องที่เราเขียน อันนี้แน่นอนเลยว่า เราก็อยากจะได้ความคิดเห็นในเชิงแลกเปลี่ยนเรียนรู้จริงๆ  หรือเกิดคำถามที่เราต้องนำไปคิดต่อไป ซึ่งมันจะต่อยอดงอกเงย สร้างหรือกระตุกความคิดใหม่ๆ ให้ก่อเกิดได้

                  แต่ก็มีอันนึงที่อาจต้องคอยถามตัวเองด้วยว่า เราอยากให้มีคนมาอ่านบันทึกของเราเพราะอะไร? เราเขียนเพื่ออยากให้คนมาชื่นชมสิ่งที่เราเขียนหรือเปล่า (ต้องคอยเตือนตัวเองไว้ว่า อย่าให้เป็นอย่างน้าน) ...ถ้าคำตอบคือ เราอยากบันทึก for the sake of recording งั้นเราก็ไม่ต้องไปสนใจว่าจะมีใครมาอ่านบันทึกของเรามั้ย ซะก็ละกัน  เพราะเป็นไปได้ว่าเค้าอาจจะไม่อ่านในวันนี้ (เนื่องจากคนก็มีหลายกลุ่ม บังเอิญกลุ่มคนที่จะสนใจเรื่องของเรา อาจจะยังไม่เกิดใน share ก็ได้ the right person hasn’ t been born yet!)  แต่มันอาจจะเป็นประโยชน์กับคนกลุ่มอื่นต่อไปในเวลาภายภาคหน้าก็ได้

                   ถ้างั้น...Let’s write just for the sake of recording, regardless of how many will read it!

       มาเขียนบล็อกเพียงเพื่อการบันทึกกันเถอะ โดยไม่ต้องสนใจว่าจะมีกี่คนมาอ่านงานของเราก็ละกัน..(บอกตัวเองด้วยนะเนี่ย..จำไว้ๆๆๆ)

       (อันนี้ว่าด้วยด้านของผู้เขียนบล็อกนะคะ บันทึกต่อไปจะเขียนด้านของผู้ให้ความคิดเห็นบ้างค่ะ)

 

 

 

ดอกไม้
People Who Like This
 
Facebook
Twitter
Google

Other Posts By This Blogger

ความเห็น

Ico48
[IP: 125.27.135.189]
30 ธันวาคม 2550 12:56
#7559
เห็นด้วย เห็นด้วย จ๊ะ แล้วก็ ตามมาอ่านแล้วจ๊ะ

เห็นด้วยอีกคนหนึ่ง

แต่ใจหนอ! ใจมนุษย์ สุดจะคดเคี้ยวเลี้ยวไปมา (อารมณ์กีวีขึ้น อันนี้แต่งเองน่ะไม่ได้ก๊อปใครมา)

มันอยากได้หลายประเด็น เป็นเสียหมด (เอาให้มันคล้องจองกัน)

กล่องก็อยากได้ เงินก็อยากเอา

ไม่รู้จะทำอย่างไรดี (ช่วยทีอ่ะ)

สรุปว่าเห็นด้วยครับ

เห็นด้วยค่ะ อ่านแล้วก็เป็นกำลังใจที่ดีค่ะ

มาเขียนบล็อกเพียงเพื่อการบันทึกกันเถอะ โดยไม่ต้องสนใจว่าจะมีกี่คนมาอ่านงานของเราก็ละกัน. <<ชอบประโยคนี้ครับ 

ผมก็ยอมรับนะครับว่าแรกเลยที่เขียนบล๊อกเพราะ1.อยากได้เสื้อ(เพราะเห็นพี่สุริยาเลยอยากได้มั้ง)2.โดนชักจูงหว่านล้อมบังคับฯลฯนิดๆด้วย3.เห็นคนมาเขียนได้ก็คิดตัวเองก็เขียนได้4.ปกติผมเขียนบล๊อกใว้ในเว๊ปอื่นนะครับ(เรื่องความรัก,เหงา,ไร้สาระ)เลยคิดน่าเขียนเรื่องอื่นๆได้ในshareนี้5.อยากดัง(คิดเล่นๆนะ)

แต่เดี๋ยวนี้ทุกอย่างไม่ใช่แล้ว มันมีอะไรต่ออะไรมากกว่าที่คิดไว้ตอนแรกเยอะเลยครับ

  • ขอบคุณคุณ "ไม่แสดงตน" ค่ะ (แควนประจำรึป่าวเนี่ย?)
  • ตอบอาจารย์ "คนธรรมดา" : สำหรับอาจารย์น่าจะได้ทุกข้ออยู่แล้วนะคะ..ได้ทั้งบันทึกความรู้ บันทึกประสบการณ์ แบ่งปันสิ่งที่รู้ และบันทึกเพื่อแลกเปลี่ยนความคิดเห็น..แถมแฟนๆ อาจารย์ก็เพียบอยู่แล้ว ถือว่าได้ทุกอย่างแล้วนี่คะ..เพราะฉะนั้น อาจารย์สามารถ advance ไปสู่ขั้นการตกแต่งหน้าเค้กให้น่าสนใจได้ตามสบายเลยค่ะ..
  • ขอบคุณคุณ "คนทำงาน" ค่ะ
  • ตอบคุณน้อง "มดตะนอยตะแคงตีนเดิน" : มีเขียนบล็อกไว้ในเว็บอื่นด้วยเหรอ...วันหลังขอแอบไปอ่านบ้างนะ..(ถ้าไม่หวงง่ะ).. แล้วที่ตอนนี้มีอะไรต่ออะไรมากกว่าที่คิด จะไม่ลองแชร์มาให้ฟังบ้างเหรอจ๊ะ..มันอาจจะโดนใจใครต่อใครก็ได้นะ..อย่างน้อยก็พี่คนนึงละ จะตามอ่านด้วยนะ (เป็นกำลังใจให้กันและกันไง)

2.gif

อ่านแล้วใช่เลยค่ะ

คุณเข็มหมุด

ขอบคุณสำหรับรูปสวยๆ ที่อุตส่าห์นำมาใส่ไว้ใน comment ด้วยค่ะ..น่ารักมากค่ะ..^_^

ถ้าตอบแบบการเขียนอภิปรายในงานวิจัย ก็ต้องตอบว่า บันทึกฉบับนี้สอดคล้องกับบันทึกของคนข้างหลังเรื่อง ล่าสุดที่กล่าวไว้ว่า หากที่ใครุถามว่าเขียนบันทึกแล้วได้อะไร ก็ตอบไปดังๆว่า ก็ได้เขียนไง

บอกแล้วไงคะว่า เราคนเดียวกัน

  • พี่คนหนึ่งละที่ติดตามอ่าน และคิดว่าหลายๆๆๆคนชาว blog ก็คงเช่นกันคะที่คอยติดตามอ่านอยู่คะ
  • เราต้องช่วยกัน เพื่อสังคมชาวม.อ นะคะ
  • มีแนวร่วมแบบนี้..รู้สึกไม่โดดเดี่ยว..มีกำลังใจที่จะทำสิ่งที่ดีเพิ่มขึ้นเยอะเลยค่ะ..
  • ขอบคุณ "คนข้างหลัง" คุณ "อาภรณ์ อุ่นธวัชนัดดา" และพี่ "อัมพร" มากค่ะ..
คุณต้องทำการเข้าระบบก่อนแสดงความเห็น