นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

Kon1Kon
Ico64
เสาวลักษณ์ รุ่งตะวันเรืองศรี
อาจารย์ระดับ 7
มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
ความเคลื่อนไหวล่าสุด
  • ไม่มี
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 0 · ผู้ติดตาม: 2

อ่าน: 3458
ความเห็น: 29

ไอเดียสำหรับการ comment บล็อก [C]

ยิ่งเราช่วยสร้างบรรยากาศของความรัก การยอมรับกันและกัน เคารพกันและกัน ชื่นชมกันและกันมากเท่าไร..บุคลากรในองค์กรของเราก็จะมีความเชื่อมั่นในการปลดปล่อยความรู้ในตัวของตัวเองมากขึ้นเท่านั้น และทุกคนก็มีแต่ได้กับได้..

                  กลับไปอ่านข้อเขียนของ ศ.นพ.วิจารณ์ พานิช ที่เขียนไว้ใน blog gotoknow เกี่ยวกับการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ที่ท่านได้กล่าวถึงบรรยากาศที่เราควรจะสร้างให้เกิดขึ้นในองค์กร คือบรรยากาศที่เป็นเชิงบวก การให้กำลังใจ การชื่นชม การที่คนจะรู้สึกว่าเป็นอิสระทางความคิด รู้สึกไว้วางใจ ได้รับการยอมรับและการเคารพซึ่งกันและกัน   blog จึงเป็นพื้นที่เสมือนที่ทำให้คนในองค์กรสามารถที่จะสร้างบรรยากาศของความรู้สึกดีๆ อันจะนำไปสู่การช่วยให้ปลดปล่อยความรู้ฝังลึกออกมาได้ง่ายขึ้น

                  จากข้อเขียนดังกล่าว ประกอบกับการที่เราอาศัยความเข้าใจว่า กว่าแต่ละคนจะคลอดงานเขียนออกมาได้ซักบันทึกนึงนั้น มันไม่ง่ายเท่าไหร่นัก (อันนี้ไม่รวมหลายท่านที่อาจจะมีความสามารถด้านการเขียนเป็นทุนอยู่แล้ว)  ดังนั้น มันจึงเป็นเรื่องที่สำคัญที่ผู้ที่เข้าไปอ่านบันทึก ควรจะทิ้งความคิดเห็นเอาไว้เป็นเชื้อเพลิงต่อไฟ ให้ผู้เขียนมีแรงที่จะเขียนบันทึกอื่นๆ ต่อไป..

                  ไอเดียสำหรับผู้ที่อยากให้ความคิดเห็น แต่บางทีไม่กล้า หรือไม่รู้ว่าจะทิ้งความคิดเห็นไว้อย่างไร..เริ่มจากลองอ่านบันทึกแบบตั้งใจจริงๆ ดูนะคะ...แล้วคิดว่า

                  ·       มีส่วนไหนของบันทึกที่ตรง หรือ โดน เราบ้าง.. ถ้ามี ก็อย่าช้าอยู่ใย.. บอกให้ผู้เขียนรู้บ้างว่า คุณก็เคยคิด รู้สึก หรือมีประสบการณ์แบบนั้น..แลกเปลี่ยนกันดู จะได้ช่วยสานสายใยกำลังใจให้กันและกัน

                  ·       มีส่วนไหนในบันทึกที่เรารู้สึกว่ายังไม่เคลียร์ ยังสับสน ยังสงสัย ยังอยากรู้... ถามไว้ในบันทึกเลยค่ะ ให้ผู้เขียนช่วยขยายความต่อ เพราะอาจมีคนอื่นที่เค้าสงสัยเหมือนเรา ก็จะได้รับความกระจ่างกันต่อไปถ้วนหน้า..

                  ·       มีอะไรที่เรารู้ว่าสามารถเติมต่อจากสิ่งที่ผู้เขียนเขียนไว้แล้วบ้าง.. เช่น เราก็เคยอ่านมาเหมือนกัน เจอคล้ายๆ กัน หรือ ต่างกัน ยังไง..ลองทิ้งข้อความแลกเปลี่ยนกันไว้..ก็จะสานต่อความรู้ได้เหมือนกันค่ะ

                  ·       มีอะไรจากในบันทึก ที่เราคิดว่าจะเอาไปใช้ประโยชน์ได้..บอกเจ้าของบันทึกให้เค้ารู้ซักหน่อย..ก็ยังได้นะคะ เค้าจะได้เกิดแรงใจในการเปิดตาเปิดใจแสวงหาความรู้ใหม่ๆ มาบอกเล่ากับเราอีก เป็นการส่งเสริมให้เค้าเรียนรู้ต่อเนื่องต่อไป

                  ·       ลองมองหาแง่มุมดีๆ เช่น มีอะไรดีๆ เกี่ยวกับเนื้อหาในบันทึก หรือมีอะไรดีๆ เกี่ยวกับผู้เขียนบ้างที่เรารู้สึกได้  บอกผู้เขียนเค้าไว้ซักหน่อยก็ได้นะคะ..

                  ·       หากมีความคิดเห็นที่ตรงกันข้าม..ก็ยังสามารถแลกเปลี่ยนได้นะคะ แต่เนื่องจากเราแคร์คนที่เขียนบันทึก เพราะฉะนั้น การให้ความเห็นที่ตรงกันข้าม ให้นึกถึงว่าจะใช้ถ้อยคำอย่างไรที่บอกว่า เรายังแคร์คนเขียนเป็นอันดับหนึ่งด้วยก็จะดีค่ะ

                  ·       ทิ้งคำขอบคุณที่คนเขียนอุตส่าห์บันทึกไว้...

                  ·       ทิ้งรอยยิ้ม (เหมือนที่อาจารย์ "คนธรรมดา" ชอบทำแบบนี้ : ^_^)

                  ·       ทิ้งคำอวยพร

                  ·       หรือ ถ้าไม่รู้จะเขียนอะไรจริงๆ แค่บอกว่า “ตามมาอ่านแล้วจ้ะ”.. ก็ทำให้หัวใจคนเขียนพองโตได้เหมือนกันนะคะ

                  การทิ้งความคิดเห็นไว้เวลาเราไปอ่านบันทึกใคร ก็เหมือนกับเป็นการทำให้คนๆ นั้น ได้รับรู้ว่า มีคนอ่าน มีคนให้ความสำคัญ มีคนแคร์  มีคนยอมรับ เพื่อสร้างบรรยากาศแห่งการไว้เนื้อเชื่อใจ บรรยากาศแห่งความเอื้ออาทร และบรรยากาศเชิงบวกให้กับสมาชิกในองค์กรของเรา ซึ่งจะว่าไปก็เหมือนพี่เหมือนน้องในครอบครัวของเรา..เมื่อเรารัก..เราก็ต้องแสดงออกให้เค้ารู้ค่ะ..อย่าเก็บไว้ในใจอย่างเดียวนะคะ ยิ่งเราช่วยสร้างบรรยากาศของความรัก การยอมรับกันและกัน เคารพกันและกัน ชื่นชมกันและกันมากเท่าไร..บุคลากรในองค์กรของเราก็จะมีความเชื่อมั่นในการปลดปล่อยความรู้ในตัวของตัวเองมากขึ้นเท่านั้น และทุกคนก็มีแต่ได้กับได้..

                   มาช่วยกันเชียร์และให้กำลังใจซึ่งกันและกัน..เพื่อสร้างให้เพื่อน พี่ และน้อง คนที่เรารัก..เติบโตและเบ่งบานต่อไป..นะคะ..

หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 30 ธันวาคม 2550 12:30 แก้ไข: 13 มิถุนายน 2552 20:23 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

Ico48
[IP: 125.27.135.189]
30 ธันวาคม 2550 12:52
#7558

ตามมาอ่านแล้วจ๊ะ ให้ idea ดีๆ ในการ comment คราวหน้าจะลองหาที่สำหรับ comment ตามที่ว่าไว้ในนี้นะจ๊ะ

 

โดนใจ ครับ โดนใจ

เป็นเรื่องที่เราควรจะทำตามที่เขียนนี้เลยเน๊าะ

  • เห็นด้วยคะสิ่งดีๆๆๆๆ ที่ได้รับจากการเขียน blog และคิดว่าทุกๆๆๆ คนก็เช่นกันไชไหมคะ
  • ดิฉันคิดว่าโดยส่วนใหญ่ผู้ที่เริ่มต้นเขียนจะมีปํญหาว่าจะเขียนอะไรดี หรือ ไม่มีเวลา 
  • สำหรับผู้ที่ยังไม่เขียนอาจจะมี เหตุผลต่างๆๆนาๆๆที่จะยกมาอ้าง เพราะยังไม่เห็นประโยชน์และความสำคัญ

เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งค่ะ เพราะความรู้สึกนี้ได้เกิดขึ้นกับตัวเองมาแล้วค่ะ เพราะไม่รู้จะเริ่มต้นอย่างไรดีในการเขียน (กลัว ๆ กล้า ๆ) แต่หลังจากได้อ่านบันทึกของแต่ละคน ทำให้เกิดความคิดที่อยากจะบอกอยากเล่า  ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ

ความคิดเห็นเล็กๆ อาจจะเป็นกำลังใจให้คนเขียนบล๊อกต่อไปครับ

"ตามมาอ่านแล้วค่ะ"

แล้วก็มาเชียร์และให้กำลังใจด้วยค่ะ

เบ่งบานต่อไปนะค่ะจะติดตามอ่านค่ะ

7yy.gif

สวัสดีปีใหม่ล่วงหน้า...จากใจเข็มหมุดค่ะ

กลับมาแล้วจ้า (^-^) สุขสันต์ปีใหม่นะคะ ;)

  • นี่ไงคะ..จะขอบอกจากใจจริงเลย..ว่าการที่อาจารย์ "คนธรรมดา" "คุณอาภรณ์ อุ่นธวัชนัดดา" "คนทำงาน" "น้องมดตะนอยตะแคงตีนเดิน" และ คุณ "เข็มหมุด" รวมทั้งคุณคนไม่แสดงตน  ที่ได้ทิ้งความคิดเห็นไว้ เพื่อบอกว่าแคร์..(รวมทั้งคนอื่นๆ ที่เคยให้กำลังใจกันไว้ในบันทึกอื่นๆ ก่อนหน้านี้) มันช่วยทำให้ Kon1Kon รู้สึกดีดี...รู้สึกนึกรัก และ ผูกพัน..แม้ว่าเราจะไม่เคยรู้จักหรือเห็นหน้ากันมาก่อน..เพียงนึกถึงชื่อของทุกคนเหล่านี้ ก็คิดแต่เพียงว่า อยากมอบสิ่งดีๆ กลับคืนให้..อยากยิ้มให้..อยากรู้ว่าเมื่อไหร่จะได้เจอกัน..อยากคุย..อยากให้สิ่งดีๆ หรือถ้ามีอะไรที่จะให้กำลังใจหรือช่วยได้ ก็อยากจะทำให้น่ะค่ะ..
  • มันช่วยทำให้วันของคนคนนี้เบิกบาน..จริงๆ ด้วย และพอเราเบิกบาน เราก็ส่งต่อความเบิกบานไปให้คนอื่นๆ รอบข้างต่อไป เป็นลูกโซ่อีกน่ะค่ะ
  • ขอบคุณมากนะคะ..^_^

รักค่ะ..

 

  • อ้ะ..เด็กหญิงแอนน้องคนโปรดของเรากลับมาแล้ว..หลังจากที่มือเจ็บเพราะภาระหน้าที่รับผิดชอบมากมาย..
  • ดีใจจังที่กลับมาแล้ว...สุขสันต์วันปีใหม่เช่นกันจ้ะ..
  • ^_^

@^-^@ ขอบคุณสำหรับความห่วงใยนะคะ (เรื่องมือเจ็บด้วยค่ะ)

 

มาอ่านแล้วค่ะ....คราวหลังจะไม่ลืมทิ้งรอย..เด็ดขาด..

ใช่ครับ...

  • กำลังใจ  เป็นแรงบันดาลที่มีค่ายิ่ง...ที่ทำให้ใครคนหนึ่งและหลาย ๆ คน ที่เขียนข้อความ บันทึก หรือเขียนหนังสือไม่ค่อยเก่ง  แต่เมื่อมีช่องทางที่ให้เขาสามารถเข้ามาลองเขียน และการให้กำลังใจ หรือแลกเปลี่ยนเรียนรู้ให้กับบทความบันทึกของเขา...นั้นและครับคือแรงบันดาลที่ทำให้เขาสามารถกล้าที่จะลองเขียน  ในสิ่งที่เขาอยากเขียน  ได้แสดงความสามารถของตัวเองออกมา...    อย่างเช่นผมคนหนึ่งครับ ถึงแม้ว่าจะเขียนไม่ค่อยเก่ง  แต่กำลังใจจากทุกท่านที่ให้มา เมื่อเข้ามาคุยแลกเปลี่ยนในบันทึกของผม  นั้นและครับคือแรงบันดาลใจที่ทำให้ผมเข้ามาเขียนในบันทึก share psu ....

--ขอบคุณครับ 

ตอบพี่จิ๊บ

  • ขอบคุณค่ะ..ช่วยกันทิ้งร่องรอยไว้ในบันทึกของใครต่อใครกันนะคะ..จะได้สร้างกำลังใจให้กันและกันค่ะ..

ตอบน้องทา ยุ

  • จริงจ้ะ..พี่ก็ว่างั้นแหละ..แต่ที่บอกว่า "อย่างเช่นผมคนหนึ่ง ถึงแม้ว่าจะเขียนไม่ค่อยเก่ง" พี่ว่าท่าจะไม่จริงละมั้ง.. เห็นเขียนออกจะเซียนปานนั้น..พี่ยังชอบอ่านเลย..

เห็นด้วยอย่างยิ่งเลยคะ....ร่องลอยเป็นสิ่งสำคัญที่จะช่วยเติมเต็มบันทึกแต่ละฉบับให้สมบูรณ์

ขอบคุณค่ะสำหรับเนื้อหาดีๆ  สอดคล้องกับการส่งเสริมให้คนมี positive thinking เพราะถ้าเราเปิดใจ อ่าน และฟังเรื่องต่างๆ อย่างใจเป็นบวก โลกคงน่าอยู่ขึ้นเยอะค่ะ  แม้ไม่ค่อยเห็นด้วย..ยิ้มไว้ก่อนแล้ว อืมมม... ก็ยังดี

  • พี่มาช้าแต่ดีกว่าไม่มานะคะ
  • เอ้า พี่มอบตำแหน่งเจ๊ดันให้อีก 1 ตำเหน่งค่ะ

ตามอ่านแล้วค่ะ

เห็นด้วยทุกประการ

  • กลับมาแล้วค๊า (^-^) สุขสันต์ปีใหม่นะคะ
  • เห็นด้วยอย่างยิ่งคะ 
  • นู๋สาวก็เขียนไม่เก่ง ก็เลยพยายามหาสาระดี ๆ มาฝากกันเป็นประจำ ทดแทนการเขียนจากความคิดของตัวเอง
  • กำลังใจจากทุกท่านที่เข้ามาแสดงความเห็นทำให้มีกำลังใจขึ้นคะ

  • คุณ "คนข้างหลัง"  คุณ"เจนวดี"  พี่"อัมพร" คุณ "mandala" และ คุณ "ไตรลดา" ได้ทำหน้าที่มอบกำลังใจและต่อเติมวันของ Kon1Kon ให้เบิกบานอีกแล้วค่ะ...
  • ขอบคุณทุกๆ ท่านมากๆ ค่ะ สำหรับทุกความคิดเห็นและร่องรอย..

ปกติแล้วผู้อ่าน แม้อ่านละเอียดแค่ไหน แต่ก็รับรู้ได้ไม่ลึกซึ้งเท่าผู้เขียนค่ะ แม้จะเข้าใจเนื้อหาที่เขียน แต่ด้วยประสบการณ์ ความคิดของแต่ละคนต่างกัน การรับรู้ย่อมต่างกัน และไม่เท่ากันด้วย ทางหนึ่งที่ช่วยให้เข้าใจกันได้ทั้งความรู้สึกของผู้เขียนและของผู้อ่าน คือการร่วมแสดงความคิดเห็นในบทความที่เราได้ไปอ่านมา ค่ะ

อ่านแล้วรู้สึกเลยค่ะว่า Kon1Kon ได้สร้างกุศลผลบุญให้กับชาว ม.อ. จริงๆ เพราะตัวเองก็ได้ผลบุญนี้เต็มๆ และก็รู้สึกได้เหมือนที่ว่าเลย...มีคนคอยให้กำลังใจเราอยู่เสมอ

สุดยอดเจ๊ดันจริงๆ ค่ะ  เป็นเพียง Kon1Kon แต่ช่วยสร้างกำลังใจให้เกิด KonอีกหลายๆKon ...นับถือ นับถือ  และแล้วก็แกะรอยบันทึกนี้ไปต่อยอดที่ RDO ซะหน่อยนะขอรับ :)

สวัสดีปีใหม่ค่ะ....อ.พี่ปุ๊ก

  • จริงค่ะ..คุณ "ข้าพเจ้าอยากหาเรื่อง" ผู้อ่าน อาจจะรับรู้ได้ไม่ลึกซึ้งเท่าผู้เขียนจริงน่ะแหละค่ะ..การได้คุยกันผ่านทางความคิดเห็นก็ช่วยขยายความให้เข้าใจกันได้มากขึ้นเนอะ..
  • พี่ก็รู้จักใครหลายต่อหลายคนมากขึ้น ผ่านทางการแสดงความคิดเห็นนี่หละค่ะ..
  • คุณ"ศศิธร"..สุดยอดขยันจริงๆ ..และอยากจะขออนุญาตเรียกว่า เจ๊โยง ได้มั้ยคะ..เพราะไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตาม คุณศิ  สามารถดึงเข้าไปเชื่อมโยงกับงานได้ทุกเรื่องจริงๆ นะคะ..
  • "หนูณิช"..คิดถึงหนูณิชตามเคยจ้ะ..ดีใจด้วยที่มีแควนๆ แอบทักนะเรา จากบันทึกล่าสุดไง..อิอิ..

อ่านๆ ไว้ก่อน

เสร็จแล้วก็เม้นต์ๆๆๆ

แล้วก็จะได้รู้จักกันด้วยนะคะ ดีจัง

บางเรื่องไม่เกี่ยวกับเราซะหน่อย แต่ก็โยงเข้าเรื่องจนได้ อิอิ

ปีใหม่นี้ขอให้ทุกคนสุขสมหวังตลอดปีตลอดไปนะคะ

หญิงลี่ ณ เขตรั้วสีบลู

น้องหญิงลี่..

  • แวะมาทักทาย ดีใจนะนี่..
  • พี่ก็ว่างั้นนะ..อ่านๆ ไป อ่านๆ มา..รู้สึกได้อะไรเพิ่มขึ้นเยอะแยะเลย..
  • แล้วก็ยังได้มิตรที่น่ารักเพิ่มขึ้นอีกเนอะ..
  • ขอบคุณมากจ้ะ ขอให้สิ่งดีๆ เกิดขึ้นกับหญิงลี่เสมอไปด้วยจ้ะ
  • ^_^
มาแว้วๆ...มาทิ้งรอยยิ้มของอุโยะไว้ ฮ่าๆ ^^
  • ขอบคุณที่มา..ขอบคุณรอยยิ้ม..
  • แค่นี้ก็ปลื้มมมมมม....แว้ว...

 

=^..^=

งิงิ ตามมาให้กำลังใจคะ

ปล. ขอบคุณที่ไปเม้นต์ให้น้องสาวคนนี้นะคะ

๑(*0*)๑ 

  • ขอบคุณมากจ้ะ แอบเหงา..
  • ช่วงนี้เงียบๆ ไปนะจ๊ะ ไม่ค่อยเห็นบันทึกเลยจ้ะ..รออ่านอยู่ด้วยนะ..
คุณต้องทำการเข้าระบบก่อนแสดงความเห็น