นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

Kon1Kon
Ico64
เสาวลักษณ์ รุ่งตะวันเรืองศรี
อาจารย์ระดับ 7
มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
ความเคลื่อนไหวล่าสุด
  • ไม่มี
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 0 · ผู้ติดตาม: 2

อ่าน: 2370
ความเห็น: 22

ขอบังอาจวิเคราะห์ผู้นำทัพ KM ของศูนย์เครื่องมือฯ และ ภาคพยาธิวิทยา ค่ะ [C]

ขอ (บังอาจ) วิเคราะห์ตัวผู้นำทัพ KM ซึ่งเป็นปฐมเหตุแห่งปัจจัยที่ทำให้ KM ของ SEC และพยาธิวิทยาค่อนข้างจะคืบหน้า

ค้างไว้นานแล้ว ถ้าเป็นขนมปังก็คงขึ้นราจนต้องโยนทิ้ง เหมือนไม่มีประโยชน์ อันนี้ก็ขึ้นอยู่กับมุมมองค่ะ เพราะหลุยส์ ปลาสเตอร์ไม่ได้คิดว่าขนมปังขึ้นราเป็นของไร้ประโยชน์ เค้าก็เลยคิดค้นวัคซีนอะไรนั่นขึ้นมาได้  หรือถ้าเป็นกรณีของไวน์ ยิ่งเก่าก็ยิ่งมีคุณค่าใช่มั้ยคะ..

                        ที่ว่าค้างไว้นาน ก็คือ ตั้งแต่ที่ได้รับความกรุณาจากอาจารย์คนธรรมดา ซึ่งเป็นผ.อ.ศูนย์เครื่องมือฯ เชิญพวกเราไปเลี้ยงหนมจีน (เอ๊ย เผลอเอาประเด็นรอง (แต่ถูกใจ) ขึ้นก่อนประเด็นหลักอีกแย้ว)  ชวนพวกเราไปแลกเปลี่ยนเรียนรู้เรื่องการจัดการความรู้ (แถมด้วยหนมจีนกะหนมหวานอีก) นั้น  เคยบอกว่าจะมาเล่าให้ฟังถึงเนื้อหาว่าเป็นยังไง  จากบัดนั้นจนบัดนี้ทำเป็นลืมๆ ไปซะแล้ว (มัวแต่เกิดยุคบล็อกแตกกันไปพักใหญ่ ก็เลยมัวแต่ไปเมามันกับการล้วงความลับคนโน้นคนนี้) ตอนนี้เห็นอะไรๆ ทำไมดูซาๆ ไป ก็เลยขุดเรื่องนี้มาเขียนซะทีดีก่า..

                       ขณะเดียวกัน ก็ได้รับความกรุณาจากพี่เม่ย ช่วยส่งหนังสือเรื่อง “วิถี KM ไทงานสร้างคน คนสร้างงาน:  ประสบการณ์ภาควิชาพยาธิวิทยา” มาให้อ่าน ซึ่งต้องขอบพระคุณทั้งสองท่านนี้เป็นอย่างสูง

                        แต่ว่าสิ่งที่อยากจะเขียน ไม่ใช่เรื่องเนื้อหาของ KM หละค่ะ  แต่จะขอ (บังอาจ) วิเคราะห์ตัวผู้นำทัพ KM ซึ่งเป็นปฐมเหตุแห่งปัจจัยที่ทำให้ KM ของศูนย์เครื่องมือฯ และพยาธิวิทยาค่อนข้างจะคืบหน้า ตามความคิดของตัวเองการวิเคราะห์นี้อาจจะตกหล่นอะไรไปอีกเยอะ แต่ที่อยากจะบังอาจวิเคราะห์เพราะรู้สึกว่ากินใจมากอ่ะค่ะ.. หวังว่า เมื่อผู้อ่านอ่านจบแล้ว จะช่วยกันต่อเติมการวิเคราะห์ให้แตกหน่อออกผลกันต่อไปได้อีกค่ะ

                        ความรู้สึกที่มีต่อศูนย์เครื่องมือฯ และเมื่อได้อ่านหนังสือเกี่ยวกับการดำเนินงานของภาคพยาธิฯ ที่พี่เม่ยส่งมา มันรู้สึกว่ามีอะไรที่คล้ายคลึงกันอยู่ และรู้สึกเกิดความประทับใจ ดังนี้ค่ะ

                        SEC (ศูนย์เครื่องมือ อย่าพิมพ์ผิดตัว C เป็นตัว X นะคะ) กับ Patho (ภาควิชาพยาธิวิทยา) มีอะไรหลายอย่างคล้ายกันในตัวผู้นำทัพ คือ อ.ชาคริต ทองอุไร และ อ.ปารมี ทองสุกใส (ขออภัยที่ละยศถาบรรดาศักดิ์ไว้นะคะ) เท่าที่เก็บเกี่ยวมาวิเคราะห์ได้มีดังนี้ค่ะ

·        มีวิสัยทัศน์ชัดเจนในด้านการพัฒนา “คน”  

      o   วิสัยทัศน์ของผู้นำ SEC: บุคลากรมีความสามารถสูง มีความสุขในการทำงาน มีรายได้และความก้าวหน้า ตลอดจนมีผลการปฏิบัติงานเป็นที่ยอมรับของมหาวิทยาลัย

      o   วิสัยทัศน์ของผู้นำ Patho: จะพัฒนาศักยภาพบุคลากรทุกกลุ่มอย่างเท่าเทียม เพื่อให้บุคลากรทำงานอย่างมีความสุข และมีพลังที่จะทำงานเชิงพัฒนามากยิ่งขึ้น

      o   เห็นตัวร่วมอะไรบางอย่าง ของทั้งสองวิสัยทัศน์มั้ยคะ??

·        แนวทางการดำเนินงาน

      o   SEC: เน้นการทำงานเป็นทีม ทั้งทีมตามภารกิจ ทีมตามหน้าที่ และทีมตามความชอบพอ ที่สำคัญมีการทำงานข้ามสายงาน ลูกน้องสามารถขึ้นมาเป็นหัวหน้าทีม และหัวหน้าเป็นผู้ร่วมทีมได้ และมีการให้รางวัลและมีวิธีการสร้างขวัญและกำลังใจให้กับลูกน้องด้วย

      o   Patho: เน้นการทำงานเป็นทีม เปิดโอกาสให้ผู้ปฏิบัติการเป็นหัวหน้าทีมเอง ให้ทีมเลือกพี่เลี้ยงซึ่งอาจเป็นหัวหน้าหน่วยหรือหัวหน้างาน สนับสนุนให้ทีมเลือกที่ปรึกษาจากต่างหน่วย และมีการให้รางวัลเป็นแรงจูงใจภายนอกด้วย

      o   เห็นตัวร่วมอะไรบางอย่าง ของแนวทางการดำเนินงานทั้งสองมั้ยคะ??

·        บุคลิกภาพ

      o   อ.ชาคริต: เป็นคนที่เข้าถึงได้ง่าย ไม่มีพิธีรีตอง ไม่เจ้ายศเจ้าอย่าง มีความสัมพันธ์แนวราบมากกว่าแนวดิ่งกับผู้ใต้บังคับบัญชา  รับฟังความคิดเห็น รับรู้เรื่องราวด้านอื่นๆ ในชีวิตของผู้ใต้บังคับบัญชา เห็น “คุณค่า” ในความเป็นคน ไม่ใช่แค่เป็นลูกน้อง  ฯลฯ อีกมากมาย กล่าวโดยสรุป ให้ความสำคัญกับความเป็นปัจเจกของลูกน้องเป็นอย่างดี (สังเกตจากอาจารย์ต้องเข้าไปอ่านทุกบันทึกของ staff และทิ้งความเห็นหรือ (^_^) ไว้เวลาที่ไม่มีความเห็น แฮ่ะๆ)

      o   อ.ปารมี: เป็นคนที่ง่ายๆ เช่นกัน แล้วเป็นคนที่มีจิตวิทยาในการทำให้คนอื่นรู้สึกว่าตนเองมีความสำคัญ การยอมรับและเห็นคุณค่าของคนอื่นๆ การให้เกียรติและมองเห็นศักยภาพของเพื่อนร่วมงาน  สังเกตจาก เวลาจะขอให้ใครช่วยอะไร อาจารย์จะไปขอร้องด้วยตัวเอง ไม่ใช่ออกคำสั่ง และมีความสัมพันธ์แนวราบเช่นกัน  เช่น ชวนลูกน้องไปทานข้าว คือให้ความสำคัญกับคนทุกคนแม้จะเป็นคนเล็กน้อยเพียงใดก็ตาม

      o   เห็นตัวร่วมอะไรบางอย่าง ของบุคลิกภาพของทั้งสองท่านมั้ยคะ??

·        การเลือกเวทีสำหรับสื่อสารสองทาง

      o   SEC: มีเวทีทั้ง webboard ของศูนย์ฯ เอง การพบปะแบบ face-to-face และอาศัย blog ของ share เป็นช่องทางสื่อสาร และสื่อสารทั้งสองทางด้วย  (ลูกน้องบ่น นายตอบและปลอบ  นายเสนอ ลูกน้องรับ เป็นต้น)

      o   Patho: มีเวทีทั้งวารสารสายใยพยาธิ  เวทีแลกเปลี่ยนการนำเสนอผลงาน (face-to-face) ใช้ smartpath บน gotoknow เป็นช่องทางในการสื่อสาร ซึ่ง อ.ปารมีก็มักจะไปอ่านและให้คอมเม้นต์ แนะนำ หรือให้กำลังใจลูกน้องทั้งหลายด้วยเหมือนกันเลย

      o   เห็นตัวร่วมอะไรบางอย่าง ของทั้งสองท่านมั้ยคะ??

      ที่จริง ถ้ามองปัจจัยอื่นๆ อาจจะมีปัจจัยแห่งความสำเร็จมากมายกว่านี้ค่ะ เช่น บุคลากรของหน่วยงานเอง คนที่มีบทบาทอื่นๆ ในการขับดัน (ในหนังสือของพยาธิฯ เค้าก็กล่าวถึงไว้ด้วยค่ะ)  แต่วันนี้วิเคราะห์ที่แตกต่างจากในหนังสือแค่นี้ก่อนนะคะ เหนื่อยแว้ว...ใครจะช่วยต่อเติมอะไรนอกจากนี้อีก..ก็ตามสบายเลยค่ะ..ถือว่าอันนี้วิเคราะห์เป็นออเดิฟก่อนก็แล้วกัน..ถ้ามีตรงไหนผิดพลาด ก็ขอพระอภัยไว้ ณ ที่นี้ค่ะ (แต่ไม่เอานางยักษ์ผีเสื้อสมุทรนะคะ)

     (อ้อ  แล้วก็มีบทบาทที่สำคัญอีกอย่างจากที่อ่านหนังสือของ Patho น่ะค่ะ ก็คือว่า ตัวของพี่เลี้ยง ซึ่งคือพี่เม่ย นั้น มีบุคลิกที่สำคัญมากๆ ในการเป็นตัวผลักดันแบบปิดทองหลังพระค่ะ..อันนี้ไม่สัญญานะคะ แต่ถ้ามีเวลาอีก จะนำมาเล่าให้ฟังในโอกาสอื่นๆ ต่อไปค่ะ)

หมวดหมู่บันทึก: บริหารทรัพยากรมนุษย์
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 31 มกราคม 2551 01:35 แก้ไข: 18 กุมภาพันธ์ 2551 10:03 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ตัวร่วมที่มองเห็น
ทั้งสองท่านเชื่อว่า...คนมีคุณค่าพัฒนาได้


ตัวร่วมที่มองเห็น
ทั้งสองท่าน...มีแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ในระดับสูง

ตัวร่วม ตัวช่วย ตัวยุ ตัวแยง ตัวตะแคง ตัวตีลังกา ตัวอุด ตัวดัน ตัวแอบ
หลายตัวจัง
เมื่อหัวไม่ส่าย มีหรือหางจะกระดิก
ทำไมถึงเป็นไปได้ถึงพันนี้
คิก คิก คิก
เราเอง 8-)

ได้โปรดอย่าถือสา ข้าน้อยบังอาจวิเคราะห์แม่ทัพ..

  • คุณ Our Shangri-La กองทัพใหญ่ๆ ก็ย่อมต้องมีคนจำนวนมากที่มีบทบาทหน้าที่ต่างๆ กันไป แต่ทุกคนล้วนมีความสำคัญทั้งสิ้นค่ะ ไม่ว่าจะเป็น "ตัวร่วม ตัวช่วย ตัวยุ ตัวแยง ตัวตะแคง ตัวตีลังกา ตัวอุด ตัวดัน ตัวแอบ" แต่แม่ทัพนั่นแหละที่จะกุมโชคชะตาของกองทัพไว้..ชิมิ?
  • ใช่มั้ยคะ พี่ เมตตา ตัวร่วมที่มองเห็น และเป็นตัวร่วมที่น่าสนใจจริงๆ..

สรุปว่า หัวก็สำคัญ ตัวก็สำคัญ

ไปทั้งหัว ไปทั้งตัว ย่อมดีกว่า ไปแต่หัว หรือไปแต่ตัว เพราะไปแต่สวน กองทัพไม่ไป

คิก คิก คิก
เราเอง 8-)

ใช่แล้ว น้องเน็ก ไปทั้งตัว ย่อมดีกว่าไปแต่หัว คนอาจวิ่งป่าราบได้ ยิ่งถ้ามาแต่หัวกะลำไส้ แถมกะพริบๆๆ ด้วย..บรื๋ออ... 

อ่ะๆๆ พี่ Kon1Kon อย่าพูดๆๆๆ ดึกแล้วนะ เสียวๆๆ อยู่คนเดียวด้วยอ่ะ
ลืมพูดถึงอีกตัวนึงไป "ตัวอย่าง" เป็น "ตัวอย่าง" ที่ไม่ต้องไปสุ่ม หาที่ไหน ก็ในนั้นแหละ  ต้องสมัคร เป็น "ตัวอย่าง" เอง

คิก คิก คิก
เราเอง 8-)

อาไร้..กลัวด้วย..เหรอน้องเน็ก?

โอเค เติมอีกตัวนึง นอกจาก "ตัวร่วม ตัวช่วย ตัวยุ ตัวแยง ตัวตะแคง ตัวตีลังกา ตัวอุด ตัวดัน ตัวแอบ" แล้ว ยังต้องมี "ตัวอย่าง" ด้วยค่า..

cu tomorrow!! psu today!!

เห็นด้วย เห็นด้วย ครับ ตามมาอ่านแล้วจ๊ะ
  • น่ายินดีที่คุณ  Kon1Kon ได้อ่านหนังสือ "วิถี KMไท ฉบับประสบการณ์ภาควิชาพยาธิวิทยา"แล้ว  ช่วยสกัดเคล็ดลับแห่งความสำเร็จของการเป็น CKO ออกมาได้หลายข้อเชียวค่ะ
  • เป็นการช่วยยืนยันได้ว่าในหนังสือเล่มนี้ก็มีอะไรที่ "ดีๆ" แฝงอยู่เยอะ...เนาะ!
  • ขอบคุณมากๆค่ะ
  • ตัวร่วมทั้งหมดที่คุณพี่ Kon1Kon  กล่าวมา จะดีไม่น้อย ถ้าได้มีการควบแน่น ระหว่างกัน ซึ่งจะเป็นประโยชน์แก่ชุมชนมหาศาลครับ (^_^)
  • ผมแอบอิจฉาทีมของ SEC ที่มีครบทุกกระบวนท่า ขณะที่ทีมของ  Patho  ก็ไม่ยิ่งหย่อนกว่ากัน (จากการอ่านครับ) .. อิจฉาจริงๆ นะครับ (^_^)

หมายเหตุ : ขนมปังขึ้นราอย่าเอาโยนทิ้งถังขยะเลย ครับ เอาไปโยนให้ปลากินก็ยังดี ที่บ่อหน้าโวค ของคณะแพทย์ก็ได้ครับ (ผมเอาไปโยนประจำ)

ขอบคุณ Kon1Kon ที่สกัดออกมาให้ได้เรียนรู้ ค่ะ

 

  • ขอบคุณ คุณ คนที่อยากจะไม่มีตัวตน ที่ตามอ่านสม่ำเสมอค่ะ..
  • พี่เม่ย ก็ตามมาอ่านด้วย ไม่ทราบว่าวิเคราะห์ได้เข้าท่ามั้ยนะคะ.. จะบอกว่าหนังสือดีมากค่ะ..น่าจะแจกให้ชาวประชาได้อ่านกันเยอะๆ นะคะ..ได้แรงบันดาลใจหลายๆ อย่างจากหนังสือเล่มนี้ แถมยังปลื้มๆ บุคคลทั้งหลายที่ช่วยกันถ่ายทอดด้วยค่ะ..^_^ ขอบคุณมากๆ นะคะที่ส่งมาให้..
  • คุณ mbunsong ..รู้สึกเหมือนกันเลย อิจฉาทั้ง 2 ทีม..อยากมีมั่งอ่ะ..อิอิ..
  • หมายเหตุ..ขนมปังขึ้นรา ไม่อยากให้ปลาด้วยน่ะสิ กลัวปลาไม่สบาย..ฮี่..
  • อ. ลือลักษณ์ ค่ะ..หวังว่าจะเป็นประโยชน์บ้างนะคะ..
Ico48
มอนลี่ [IP: 125.27.128.97]
31 มกราคม 2551 20:52
#18277

ขอบคุณ Kon1Kon  มาก ๆ  ค่ะ  และเห็นคุณค่าในระบบ Share อีกเยอะแยะ ที่เราไม่ทราบมาก่อนเลย  และได้มีโอกาสเรียนรู้ในที่นี้   อย่างที่คุณ Kon1Kon กล่าวถึง อ.ปารมี  นั้น คือ พี่เม่ย  ที่เป็นหัวหน้าภาควิชาพยาธิ ใช่หรือเปล่าค่ะ   เนื่องจากในวันนี้ (31 ม.ค 51)  มีการประชุมคณะทำงานเกี่ยวกับการจัดการความรู้ในคณะฯ   และได้พูดถึง อ.ปารมี  ด้วย  ซึ่งท่านคณบดีได้เสนอว่า อยากจะเรียนเชิญ อ.ปารมี  มาบรรยายที่คณะทรัพย์ฯ ค่ะ    และดิฉันเองก็ได้อ่านจากที่ Kon1Kon ได้เขียนไว้  ซึ่งดีมาก ๆ ค่ะ   แต่ในระบบราชการส่วนใหญ่ ยังยึดติดอยู่กับระบบที่เรียกว่า  ฉันคือเจ้านายน่ะ  คุณคือลูกน้องน่ะ  อย่าล้ำเส้น  อะไรประมาณนั้น

Ico48
Kon1Kon (Recent Activities)
31 January 2008 21:17
#18280

ขอบคุณคุณ มอนลี่ นะคะ..ที่แวะมา.. อ.ปารมี เป็นหัวหน้าภาคพยาธิวิทยาค่ะ  ส่วนพี่เม่ย หรือคุณชวดี นพรัตน์ เป็นนักเทคนิคการแพทย์ชำนาญการ ซึ่งพี่เม่ยจะเป็นหนึ่งในทีมงานของ อ.ปารมี และเป็นคนสำคัญคนนึงในการขับเคลื่อนงานของทีมต่างๆ ใน Patho ด้วยค่ะ..ที่จริงยังมีอีกหลายคน ในหนังสือเล่มที่อ้างไว้ในบันทึกน่าอ่านมากค่ะ..

(^_^) มาอ่านการวิเคราะห์ครับ

ว่าแต่พี่เม่ยมีหนังสือเล่มนี้แจกผมมั่งหรือเปล่า

ยังไม่ได้อ่านเลยครับ

ขอ..ขอ..ขอ..มั่ง

  • ไม่อยากบอกว่าเราต้องการผู้นำตามที่น้องวิเคราะห์ สังเคราะห์ หาได้ไม่งายนะ
  • เฮอ.... อย่าวิเคราะห์พี่นะน้อง พี่ไม่มีคุณสมบัติแบบที่น้องว่าเลย ฮิ ฮิ ฮิ
  • เมื่อวานเม้นส์ไม่ได้จ้า วันนี้เอาใหม่

โหว...วิเคราะห์ได้ดีจริงๆ ^^v

Ico48
Kon1Kon (ความเคลื่อนไหวล่าสุด)
01 กุมภาพันธ์ 2551 11:40
#18428
  • อาจารย์ คนธรรมดา ค่ะ..มีอะไรจะเพิ่มเติมอีก กรุณาช่วยเพิ่มเติมให้ด้วยนะคะ..
  • พี่ อัมพร จากร่องรอยที่ติดตามอ่านมา เชื่อว่าพี่อัมพรก็เป็นผู้นำที่ดีคนหนึ่งค่ะ..
  • น้อง อุโยะจัง ขอบคุณสำหรับคำชมจ้ะ..

โอค่ะ   หนูจะเก็บไปชงๆๆๆ  ให้หัวหน้าหน้ากินซะหน่อย เย้เย

Ico48
Kon1Kon (ความเคลื่อนไหวล่าสุด)
02 กุมภาพันธ์ 2551 22:46
#18761
ปุกปุย หัวหน้ากินแล้วเป็นไง แวะมาเล่ามั่งนะ..^_^

อะกิ๊บมีอะไรจะเสนอเพิ่มเติมนิดหน่อยค่ะ ..

เป็นอะไรที่พิเศษแบบชาวศูนย์เครื่อมือฯ

เป็นอะไรที่อะกิ๊บไม่เห็นที่อื่นมาก่อน เป็นอะไรที่ผู้บริหารสามารถบริหารแบบสบายใจได้

คือ..ไม่เรื่องมากเลยค่ะ..ว่าไงว่ากัน

ถกเถียงกันบ้าง..แต่สามัคคี..ถึงเวลาก็ร่วมมือกัน..

เพราะเรายอมรับว่าความคิดเห็นที่แตกต่างเป็นเรื่องธรรมชาติ..เป็นปกติขององค์กร..เป็นปกติของผู้มีปัญญา..ถ้าชี้นกเป็นนก..ชี้ไม้เป็นไม้..มันก็ง่ายไปนิด

ที่สำคัญองค์กรจำเป็นต้องมีผู้ที่กล้ามีความคิดต่าง..และกล้าเสนอความคิดต่าง..นั่นจะเป็นสิ่งที่ทำให้องค์กรพัฒนาอย่างยั่งยืน..คิดหลายหัวดีกว่าหัวเดียวค่ะ

Ico48
Kon1Kon (ความเคลื่อนไหวล่าสุด)
02 กุมภาพันธ์ 2551 23:37
#18787

นั่นคือความพิเศษจริงๆ นะ..

องค์กรไม่ได้ปฏิเสธความต่าง แต่ต้องอยู่ที่การเคารพความแตกต่างด้วย..ที่ อะกิ๊บ เล่า ก็คือ เมื่อมีความเห็นต่าง เราก็คุยกันบนฐานของความเคารพซึ่งกันและกัน มันก็ไม่มีปัญหา  แต่ปัญหามันเกิดตรงที่ พอมีความต่างๆ และไม่ยอมเคารพความต่าง จะเอาแต่ใจตัวเองอย่างเดียว ประมาณว่า self ล้วนๆ ความคิดเห็นคนอื่นไม่ดีไปหมด ยกเว้นของตัวเอง..เฮ้อ เศร้า..

จึงได้ชื่นชม และคนอื่นๆ อีกหลายคนถึงได้อิจฉาศูนย์เครื่องมือฯ ไงจ๊ะ อะกิ๊บ

จริงๆ มันยังมีองค์ประกอบอื่นอีกที่ยังไม่ได้วิเคราะห์จ้ะ วัฒนธรรมองค์กรก็เป็นอีกอย่างที่น่าสนใจ..อะกิ๊บจะลองเขียนเล่าดูบ้างก็ได้นะจ๊ะ

คุณต้องทำการเข้าระบบก่อนแสดงความเห็น