นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

Kon1Kon
Ico64
เสาวลักษณ์ รุ่งตะวันเรืองศรี
อาจารย์ระดับ 7
มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
ความเคลื่อนไหวล่าสุด
  • ไม่มี
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 0 · ผู้ติดตาม: 2

อ่าน: 4614
ความเห็น: 22

การขอโทษ และ การให้อภัย [C]

วิธีการหนึ่งของการดูแลให้ love cup เต็ม

                   เคยเจอแบบนี้มั้ยคะ.. มีคนเคยโกหกคุณ มีคนเคยหลอกลวงคุณ มีคนเคยทำร้ายคุณ มีคนเคยทำให้คุณเจ็บปวด มีคนดูถูกเยาะเย้ย มีคนเคยทำให้คุณโกรธ ฯลฯ

                  วันนี้มีเรื่องมาแบ่งปันค่ะ เป็นเรื่องเกี่ยวกับการขอโทษ และ การให้อภัยค่ะ การให้อภัยต่อคนที่ทำผิดต่อเราเป็นสิ่งที่ยากมากเหมือนกัน..แต่การขอโทษและการให้อภัยเป็นสิ่งที่จะประสานความสัมพันธ์ที่แตกร้าวไปแล้วให้ดีขึ้นได้ (เป็นการช่วยทำให้ love cup ไม่พร่องไป--ไม่ได้บันทึกเรื่อง love cup ซะนาน ยังจำกันได้ป่าวน๊า) มันจะช่วยทำให้เกิดสิ่งที่สวยงามขึ้นมาจากความน่าเกลียดได้ แต่บางทีเรามี self ในตัวมากเกินไป จนทำให้เราไม่ยอมรับว่าเราทำผิด ก็เลยไม่อยากขอโทษ หรือ ยอมรับในใจแล้วว่าทำผิด แต่ก็รักษาหน้า ก็เลยไม่อยากจะขอโทษ  ในทางตรงกันข้าม เรามี ego ในตัวสูงมาก ใครที่ทำให้เราเจ็บปวด เราก็เลยไม่ยอมให้อภัยเค้า แม้เราจะบอกว่า เราก็ไม่ได้ไปทำอะไรเค้า แต่ในใจเราก็ยังไม่สามารถให้อภัยเค้าได้อยู่ดี ทั้งๆ ที่จริงๆ แล้ว ถ้าเราให้อภัยเค้าซะ   ใจเราก็เบาขึ้นเยอะ..

                  มาดูหลักการพื้นฐานของการขอโทษและการให้อภัยกันดูมั้ยคะ..ว่ามีอะไรบ้าง..เริ่มกันเลยนะคะ

Q1: แต่เรื่องมันเล็กน้อยนิดเดียว  ชั้นจำเป็นต้องขอโทษด้วยเหรอ?

  • ใช่ ถ้าหากว่าคุณได้ทำให้คนอื่นรู้สึกเจ็บปวดทางกาย ทางจิตใจ ทางจิตวิญญาณ หรือทางวัตถุ

Q2: แต่มันเป็นเรื่องเล็กนิดเดียว ชั้นจำเป็นต้องให้อภัยด้วยเหรอ? 

  • ใช่ เพราะการให้อภัยเป็นหนทางเดียวในการกลับคืนดีกันใหม่

Q3: แต่ถ้าหากว่าคนอื่นไม่ได้ขอโทษเรา หรือไม่ได้ขอให้เรายกโทษให้ล่ะ

  • เราก็ยกโทษได้เลย ไม่ควรให้การยกโทษของเราขึ้นอยู่กับว่า เค้าขอโทษเราหรือไม่ 

Q4: แต่ถ้าหากว่าพวกเค้าไม่ได้สำนึกผิดเลยล่ะ?

  • สิ่งที่เราควรทำก็คือ การเริ่มสร้างสะพานแห่งมิตรภาพทางฝ่ายเราก่อน  นี่คือสิ่งที่ฝ่ายเราทำได้

Q5: แต่ถ้าหากว่า ชั้นคิดว่าชั้นไม่ได้ทำอะไรผิดล่ะ คนนั้นเค้าคิดมากไปเองต่างหาก หรือไม่ก็เที่ยวมาโทษชั้นผิดๆ น่ะ?

  • ถ้าหากว่ามีการเจ็บปวด หรือ การหมางเมินกันเกิดขึ้น แสดงว่าจำเป็นที่จะต้องมีการกลับคืนดีกัน  ซึ่ง การยกโทษให้กันก็เป็นเพียงหนทางเดียว

Q6: แต่ถ้าชั้นเป็นคนขอโทษ มันจะไม่กลายเป็นว่าชั้นยอมรับว่าชั้นเป็นคนผิดเหรอ?

  • ไม่เลย  การกระทำของเราอาจจะไม่ผิด  แต่ปัญหาก็คือว่า มันเกิดความเจ็บปวดขึ้น  ถ้ามีความเจ็บปวด ก็จำเป็นต้องมีการยกโทษและการกลับคืนดีกัน

Q7: แต่ถ้าหากว่ากฎหมายก็เข้าข้างชั้น และชั้นก็ไม่ได้ทำอะไรผิดซักหน่อยล่ะ? 

  • ตัวหนังสือของกฎหมายอาจจะเข้าข้างคุณ  แต่คุณอาจจะทำถูกต้องตามกฎหมายทุกอย่าง แต่ฆ่าผู้อื่นได้ด้วยทัศนคติของคุณ กิริยา ท่าทาง หรือเวลา  ก่อนที่จะทาสีตัวเองว่าเป็นฝ่ายถูกต้องสมบูรณ์  คุณอาจจะลองสำรวจแรงจูงใจของคุณก่อน  ว่ามันขาวบริสุทธิ์จริงหรือไม่  ก่อนที่จะชี้ไปที่ผงในตาคนอื่น  ให้เอาท่อนซุงในตาของคุณออกก่อน

Q8: แต่ถ้าชั้นยกโทษให้ มันจะไม่เป็นการบอกว่า คนนั้นสามารถจะทำอย่างนั้นซ้ำๆ ได้อีกหรอกหรือ?

  • คุณสามารถรับผิดชอบได้แค่การกระทำของตัวคุณเท่านั้น คุณไม่สามารถบังคับควบคุมคนอื่นได้ 

Q9: แต่ถ้าหากว่า เค้าไม่สมควรจะได้รับการยกโทษล่ะ?

  • การยกโทษ หรือให้อภัย มักจะไม่ใช่สิ่งที่เราสมควรได้รับทั้งนั้น  แต่มันเป็นของขวัญมากกว่า

Q10: แต่ถ้าหากอีกฝ่ายไม่อยากจะยุ่งเกี่ยวกับชั้นอีกต่อไป  หรือว่า ชั้นเองก็ไม่อยากจะยุ่งเกี่ยวกับฝ่ายนั้นอีกต่อไปล่ะ?

  • ให้เริ่มสร้างสะพานในฝ่ายของคุณก่อน  อีกฝ่ายอาจจะไม่คิดที่จะสร้างสะพานฝ่ายของเค้าเลยก็ได้  หรือถึงแม้อีกฝ่ายจะสร้างสะพานฝ่ายเค้า  ก็ไม่ได้หมายความว่าจะมีการเดินข้ามสะพานถึงกันอีกเลยก็ได้ แต่ความสำคัญของการสร้างสะพานก็คือ เตรียมพร้อมไว้หากว่าเมื่อไหร่มีใครอยากจะใช้สะพานขึ้นมา จะได้สามารถทำได้

Q11: แต่ถ้าหากชั้นยกโทษให้ แต่ก็ยังรู้สึกเจ็บปวดและโกรธแค้นอยู่ล่ะ?

  • ความรู้สึกโกรธและเจ็บปวดอาจจะไม่สามารถลบล้างได้ทั้งหมด แต่การให้อภัยจะช่วยลบเลือนการกล่าวโทษ  ความเกลียดชัง  ความแค้น ความประสงค์ร้าย และความขมขื่นได้ ซึ่งสิ่งเหล่านั้นมันเป็นสิ่งที่ทำลายสุขภาพและความเป็นคนที่สมบูรณ์ได้ และทำให้เราอยากจะทำร้ายผู้อื่น ด้วยเวลาที่ตามมากับการให้อภัย ความเจ็บปวดและความโกรธแค้นก็จะค่อยๆ น้อยลงไป

Q12: แต่ชั้นจะรู้ได้อย่างไรว่า ชั้นได้ยกโทษให้คนที่ทำผิดต่อฉันแล้วจริงๆ?

  • คุณจะพบว่าตัวคุณเองสามารถอธิษฐานของพรที่ดีที่สุดเหมือนที่คุณขอให้ตัวเองให้เกิดกับชีวิตของเค้าได้ 

 Q13: แต่ถ้าชั้นไม่รู้สึกอยากจะให้อภัยล่ะ?

  • ความรู้สึกไม่จำเป็นต้องมาก่อนการกระทำเสมอไป  อย่างไรก็ตาม มีโอกาสสูงที่ความรู้สึกจะเกิดตามมาจากการที่เราได้ให้อภัย  อย่าเอาความรู้สึกเป็นตัววัดว่าการกระทำนั้นเป็นการกระทำที่ถูกต้อง  การยกโทษ เป็นการกระทำที่มาจากการเลือกและความตั้งใจ  ไม่ใช่มาจากความรู้สึก

วันนี้มีใครที่คุณอยากจะขอโทษ และมีใครที่คุณต้องให้อภัยหรือเปล่าคะ...

ขอให้ใจมีสันติสุขกันทุกคนค่ะ..

รัก..

จาก Creating Love โดย Kay Kuzma (1997) สำนักพิมพ์ Pacific Press Publishing Association , USA. 
หมวดหมู่บันทึก: มุมละไม ของใครบางคน
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 04 มกราคม 2551 00:37 แก้ไข: 18 กุมภาพันธ์ 2551 10:27 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

     จริงๆ คือชอบทุกคำถามคำตอบ แต่ที่ประทับใจที่สุดคือ Q12 อ่านแล้วมีความสุขจัง

     จริงๆ แล้วนู๋ตาลก็พยายามเป็นอย่างที่อาจารย์เขียน เพราะเมื่อทำได้ อย่างน้อยที่สุด นู๋ตาลเองนี้แหละที่มีความสุข

     บันทึกของอาจารย์น่าอ่านมากๆ  @^_^@  ขอให้โลกสงบสุข

แค่คำว่าขอโทษคำเดียว..หากไม่พูดไป..มันอาจทำให้ความสัมพันธ์ที่ดีดีต้องจบลงได้ค่ะ

ออมเคยค่ะ..โกรธกันไม่มีใครยอมขอโทษใคร..สุดท้ายก็ต้องเสียใจ..เสียดายในความรู้สึกดีดีที่มีมากมายมากกว่าความโกรธที่พอมาคิดดูทีหลังมันก็เป็นแค่เรื่องเล็กน้อย..ว้า..แย่จัง

แต่ก็ยังไม่สายใช่มั้ยคะ..ถ้าจะพูดขอโทษวันนี้..เนอะ

Ico48
[IP: 192.168.100.112]
04 มกราคม 2551 10:05
#8456
ขอโทษด้วยนะที่ตามมาอ่านช้าไปหน่อย กรุณา ให้อภัย ด้วยครับ แฮะๆ ตามมาเชียร์อีกแล้ว ข้อเขียนดีมากเลยครับ จะนำไปทดลองปฏิบัติ

 

  • ตอนนี้ตัวข้าพเจ้าเอง ก็ได้เรียนรู้การให้อภัย มีคน ๆ หนึ่งข้าพเจ้าไม่ทราบว่าสิ่งที่เค้าทำเค้าตั้งใจหรือไม่ แต่สิ่งที่เค้าทำมันยากเกินอภัยในความรู้สึกของใครหลาย ๆ คน  แต่(อีกแล้ว) ในความรู้สึกของตัวข้าพเจ้าเอง กลับไม่ได้โกรธแค้นอะไรในตัวคน ๆ นั้นเลย มีแต่ความเสียใจกับสิ่งที่พบเจอ
  • สุดท้ายเวลาก็ช่วยให้ตัวข้าพเจ้าเองเสียใจน้อยลง แต่ก็ยังไม่เคยหยุดเสียใจได้เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมา
  • หวังว่าสักวัน ตัวข้าพเจ้าเองจะไม่เสียใจเมื่อคิดถึงเรื่องนี้ (หวังไว้เช่นนั้น)
  • ขอบคุณเจ้าของบันทึกที่ทำให้ได้อ่านบทความดี ๆ  ตามมาเป็นกำลังใจค่ะ ^o^v

 

แค่เรา คิดบวก โดย การ ขอโทษ และ ให้อภัย ก็ทำให้เรามีความสุขได้แล้ว จริงๆ

ตามมาแสดงความคิดเห็นอีกคนคะ

  • ตอนนี้นู๋สาวก็กำลังให้อภัยกับคน ๆ หนึ่ง คะ
  •  ถึงแม้ว่าเขาจะไม่เคยรู้สึกดี ๆ กับเราเลย และไม่ยอมที่จะรับความรู้สึกดี ๆ จากเรา
  • ใช้เวลาและความดีของเรา (ถึงจะมีอยู่น้อยนิด) จะทำให้เขารู้สึกดีกับเราไม่มากก็น้อย
  • คิดอย่างนี้ดีมั้ยคะอาจารย์

มีคนที่ต้องไปขอโทษ แต่ยังไม่ได้ไปขอโทษเลยครับ ชอบผลัดวันอยู่ร่ำไปเลย ขอโทษในใจได้ม้า

ดังคำกล่าวที่ว่า

  • บุญคุณต้องทดแทน  แค้นต้องอภัย

ไม่มีสิ่งใด ที่ประเสริฐ และสวยงามเหมือนกับการให้อภัยซึ่งกันและกัน "ถ้าใจสุขกายก็สุข  ถ้าใจทุกข์กายก็ทุกข์  จิตว่างเปล่า กายก็สงบ  สุขหรือทุกข์ขึ้นอยู่กับจิตของแต่ละคน"

ขอบคุณสำหรับบันทึกดีดีครับ...

  • ปัญหาที่สำคัญคือ แต่ละคนไม่รู้ตัวว่า ตัวเองไปทำให้คนอื่นเสียใจ  ที่เจอบ่อย ๆ ก็เรื่อง คำพูดนี่ละค่ะ  แต่ทำไงได้ก็ให้อภัย (ในใจ)
  • ขอบคุณที่นำเรื่องดี ๆ มาฝากค่ะ
เรื่องส่วนตัวน่ะง่ายค่ะ..จะขอโทษ..จะให้อภัย..ทำได้ทั้งนั้น แล้วเรื่องบ้านเมืองล่ะค๊ะอาจารย์..จะเอาข้อไหนไปช่วยได้บ้าง..ว่าแต่ถ้าพี่หลงประเด็น ก็ขอโทษน่ะค่ะ
  • นู๋ตาลสาวสวย..ดูจากรอยยิ้มของนู๋ตาลแล้ว..น่าจะทำได้ทุกข้อแน่นอนเลย..ขอบคุณที่แวะมาและให้กำลังใจกันนะจ๊ะ..
  • น้องอัญชิสา...พูดเถอะ..ถ้ามีโอกาสพูดได้..ไม่มีคำว่าสายสำหรับการแก้ไขหรอกจ้ะ..อย่างน้อยฝ่ายเราก็จะสบายขึ้นนะ..และถ้ามัน work ด้วย ฝ่ายโน้นก็จะได้เบาขึ้นด้วยเช่นกัน..มั้ยจ๊ะ..
  • คุณไม่แสดงตน..ขอบคุณที่ขอโทษค่ะ..(แต่ไม่ได้ทำอะไรผิดซักนิดเลยค่ะ)..ถ้าเอาไปทดลองแล้วได้ผลยังไง กลับมาเล่าไว้อีกนะคะ
  • น้อง dankejung ดีมากเลยจ้ะ ที่ไม่โกรธแค้นเค้า..ความเสียใจคงเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้เป็นปกติวิสัยของมนุษย์อย่างเรา..ถ้าเราให้อภัยเค้าได้..วันนึงความเสียใจมันจะจากเราไปเองจ้ะ..พี่ให้กำลังใจนะ..ขอบคุณมากๆ ที่แวะมาอ่านและเก็บเกี่ยวจ้ะ
  • หนู DaDa ก็ดูมีความสุขตลอดเวลาจริงๆ (อ่านจากบันทึกไปเที่ยวเยอรมันมาน่ะ)
  • น้องไตรลดา ทำถูกแล้วจ้ะ..เราทำในส่วนของเราให้ดี..ส่วนคนอื่นเค้าจะเลือกอย่างไร เป็นเรื่องของเค้าแล้วหละจ้ะ..พี่เป็นกำลังใจให้ไตรลดามีพลังทำดีต่อไปนะจ๊ะ สู้สู
  • อาจารย์คนธรรมดาค่ะ..อือม์..ถ้าขอโทษในใจแล้วทำให้เค้ารับรู้ได้ ก็คงดีนะคะ.. แต่ถ้าเป็นตัวเอง face-to-face apology ดูจะสัมผัสได้ถึงความอยาก reconcile มากกว่าน่ะค่ะ... แล้วตกลง อาจารย์จะเลือกแบบไหนคะ.. คอยเชียร์อยู่เงียบๆ ละกันนะคะ..^_^
  • คุณอุไร ไปรฮูยัน..ถ้าไม่รู้จริงๆ ก็คงไม่เป็นไรมั้งคะ..เหมือนกันเลยค่ะ เรื่องคำพูด เป็นสิ่งที่ปราบยากเย็นเหมือนกันค่ะ
  • คุณ nadee ดีจังค่ะ..ที่ขอโทษและให้อภัยได้ง่ายๆ (น่าอิจฉามาก)  ส่วนเรื่องบ้านเมือง..แฮ่ะๆ เค้าเซนเซอร์ไม่ให้พูดผ่านแชร์ค่ะ...^_^
  • อ้าว..ตอบเสร็จแล้วเพิ่งเห็นว่าข้ามของ ทา ยุ ไป..ไม่ได้สิ..เดี๋ยวไม่ได้แลกเปลี่ยนกัน..ขอตอบค่ะ..
  • ชอบคำของน้องนะ ที่บอกว่า "แค้นต้องอภัย" พี่เรียนรู้เรื่องนี้จากประสบการณ์ตรงเหมือนกัน..และก็เรียนรู้ว่า มันเป็นบทเรียนหนึ่งที่ทุกคนควรเรียนและสอบให้ผ่านจริงๆ จ้ะ..
  • ขอบคุณที่แวะมาทักทายนะ..

กล่าวคำขอโทษบ่อยไปก็ไม่น่าจะดี

ควรทำอะไร ๆ ให้ถูกต้อง ครบถ้วนตั้งแต่แรก

จะได้ไม่ต้องเกิดการขอโทษกันดีกว่าไหมคะ

 

วันนี้ไม่ได้มีใครต้องให้ขอโทษ หรือให้ให้อภัย

อยากแวะมาบอกว่า ขอบคุณมาก ๆ ที่อ.พี่ปุ๊กยังไปเยี่ยมเยียน บันทึกหนูณิชเสมอ

อย่างน้อยในหนึ่งวันของสุดสัปดา หนูณิชเห็นความคิดเห็นของอาจารย์ทุกครั้งคะ

 

อยากบอกว่า ดีใจจัง    ^____^

ตั้งแต่จำความได้ยังไม่เคยโกรธใครแบบเอาเป็นเอาตาย หรือชาตินี้จะไม่พูดกันอีกแล้ว เลยค่ะ อาจจะมีบ้างก็แค่งอน ๆ หรือโมโห บ้างนิดหน่อยถ้าเค้าทำอะไรไม่พอใจ สักพักก็จะหายไปเองค่ะ แต่ขอร้องว่าอย่าทำผิดซ้ำสอง หรือสาม ก็แค่นั้น ^_^

ขอโทษค่ะ ที่ปล่อยให้คิดถึง...
Ico48
คนทำงาน [IP: 192.168.100.112]
06 มกราคม 2551 10:39
#8921

เปิดแชร์ครั้งใด ต้องรีบหาชื่อ kon1kon ทันที เพราะอ่านครั้งใดได้ข้อคิดทุกครั้ง จริง ๆ แล้วหากเราคิดก่อนพูด คิดก่อนทำในแต่ละวัน เราก็คงจะไม่ต้องทำให้ใครเจ็บปวด แต่หากเรารู้สึกได้ว่าเราทำให้คน ๆ นั้น เจ็บปวด (เพราะตัวเองเป็นบ่อย ๆ เนื่องจากบางครั้งพูดไปแล้วไม่ทันได้คิดและไตร่ตรองก่อน เป็นคนปากไวว่างั้นเถอะ) เลยต้องรีบขอโทษทันที ซึ่งบางครั้งคนฟังยังงงเลยว่าเราขอโทษเค้าเรื่องอะไร

  • จริงอย่างหนูณิชว่า..ถ้าระมัดระวังได้ตั้งแต่แรก ก็จะได้ไม่ต้องคอยขอโทษกันอยู่ร่ำไป เนอะ... แต่บางครั้ง คนเรามันก็ผิดก็พลาดกันได้น่ะจ้ะ..ก็เลยต้องมีเครื่องมือของการขอโทษเอาไว้ด้วยเนอะ...ขอบคุณที่แวะมาขอบคุณนะ..ก็อยากให้หนูณิชรู้นี่นา..ว่าคิดถึง..
  • น้อง ข้าพเจ้าอยากหาเรื่อง  ดีมากๆ เลยจ้ะ..ไม่ต้องไปโกรธไปเคืองใครแบบที่น้องทำอยู่น่ะ ดีมากๆ แล้วจ้ะ..งอนมั่ง โมโหนิดหน่อยก็เป็นปกติจ้ะ..แต่ไอ้ที่ยากก็คือ ถ้าเค้าทำผิดซ้ำสองซ้ำสามซ้ำแล้วซ้ำอีก..เราจะยังให้อภัยเค้าได้มั้ย..โจทย์จะเริ่มยากขึ้นเลยหละจ้ะ..
  • พี่เมตตา...ให้อภัยเกินร้อย..(ที่จริงไม่มีอะไรต้องขอโทษด้วยซ้ำ) เพราะรู้ว่ายุ่งขนาดนี้ ยังอุตส่าห์มีเวลาแวะมาทักทายเป็นระยะๆ..ขอบคุณมากๆ เลยค่ะ
  • คุณคนทำงาน ขอบคุณจริงๆ ค่ะ..ที่ได้รู้ว่ามีใครซักคนคอยมองหาบันทึกของเรา..มันเป็นความรู้สึกที่อบอุ่นจริงๆ ค่ะ.. คุณคนทำงานเป็นคนที่รู้สึกตัวได้เร็วนะคะ..คิดว่าตัวเองพูดผิด แล้วก็รีบขอโทษเลย..(แม้แต่คนฟังยังงง) .. น่ารักจังค่ะ..

การให้อภัย เป็นบุญใหญ่อีกอย่างนี้

การขอโทษ เป็นวิธีแสดงความรับผิดชอบในสิ่งที่ทำผิด รวมถึงการอ่อนน้อม ไม่ยึดติด

"ฉันถูกเสมอ ฉันไม่มีวันผิด ฉันไม่จำเป็นต้องขอโทษ"

 

ขอบคุณจ้า...น้อง แอบเหงา...

ที่เจออยู่เนี่ย มีแต่ ทำผิดแล้วไม่ขอโทษ เพราะไม่เค้าไม่เคยรู้ตัวเลยว่าทำผิด จนเราต้องใจอ่อน อ่อนใจ ลืมๆมันไป ไม่รู้จะโกรธไปทำไม แบบว่า มีใจเป็นกุศล ให้อภัยกันตลอด กร้ากกก เมื่อไม่โกรธกันก็เลยไม่ต้องขอโทษ

เฮ้อ ! วัยรุ่นเซ็ง 555

  • ไอยะ..วัยรุ่นเซ็ง..
  • แม๋ ก็ให้อภัยเค้าตลอดเวลาอยู่แล้วนี่นา ใจก็เป็นกุศลอยู่แล้ว คงจะส่งบุญให้น้องยามเฝ้าแชร์คนสวยของพี่หน้าตาผ่องใสยิ่งขึ้นๆๆๆ..สาธุ...
  • เพราะงั้น หายเซ็งเต๊อะ...
คุณต้องทำการเข้าระบบก่อนแสดงความเห็น