นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1320
ความเห็น: 2

ไกลแค่ไหนคือใกล้ มข. - ม.อ.(2)

   บันทึกนี้มาขอต่อจากบันทึกที่แล้วนะคะ "พี่วิทย์"หนุ่มหน้ามน จากมหาวิทยาลัยขอนแก่น พระเอกของบันทึกต่อเนื่องบันทึกนี้คะ 

  ผ่านไปสามวันที่พี่เค้ามาอยู่ร่วมทำงานกับสถาบันฯ เริ่มรู้จัก คลุกคลีพูดคุยกันมากขึ้น พี่วิทย์จะบอกเสมอๆว่าการมาของผมครั้งนี้ ทำให้ผมได้เรียนรู้หลายๆอย่าง ทั้งวัฒนธรรมแบบพหุวัฒนธรรม คือไทยพุทธ มุสลิม จีน และสถานการณ์ความไม่สงบก็ไม่เห็นจะรุนแรงเหมือนในข่าว 

   พี่วิทย์ไปกราบไหว้หลวงพ่อทวดวัดช้างไห้ ศาลเจ้าแม่ลิ้มกอเหนี่ยว และไปชมมัสยิดกลาง พี่วิทย์บอกว่า"เห็นเค้าว่าเป็นมัสยิดที่สวยงามที่สุด มาเห็นกับตาตัวเองแล้วผมเชื่อครับ"  แต่สิ่งที่พี่วิทย์อยากไปชมและไม่ได้ชมสมความตั้งใจ ด้วยเวลาที่สั้นและการเดินทางไปหากลุ่มชาวบ้านที่ค่อนข้างต้องใช้เวลานัดหมายล่วงหน้า คือ ลายของเครื่องจักรสานต่างๆของท้องถิ่นบ้านเรา ไม่ว่าจะเป็นเสื่อกระจูดบ้านทอน เครื่องสานไม้ไผ่จากกลุ่มบ้านท่าข้าม 

   หนุ่มๆของเราเทคแคร์พาพี่วิทย์ไปชิมอาหารปักษ์ใต้ ข้าวยำ นาซิดาแก ชาชัก โรตี เป็นพี่ถูกปากพี่วิทย์เป็นอย่างยิ่ง โดยเฉพาะ นาซิดาแก อร่อยสมคำร่ำลือจริง ทั้งมือเช้า มื้อเที่ยง มื้อเย็น พี่วิทย์บอกว่า กลับไปคราวนี้ผมคงน้ำหนักขึ้นแน่นอนเลย

   ก่อนที่พี่วิทย์จะเดินทางไปร่วมกิจกรรมค่าย ดนตรี กวี ศิลป์  ปี 3 ของสถาบันฯ ผู้บริหารให้พวกเราทุกคน เข้าห้องประชุมเพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันจริงๆ 

   บรรยากาศในห้องประชุมก็เป็นกันเองคะ ไม่ได้เคร่งเครียดอะไรมากมาย เริ่มจากการแนะนำตัวเองอย่างเป็นทางการของแต่ละคน จนครบ แล้วพี่วิทย์หนุ่มขอนแก่นจากแดนปลาร้า ก็เปิดโรงด้วยCD แนะนำสำนักวัฒนธรรมที่พี่เค้าสังกัดอยู่ จำนวนบุคลากรของเค้ากับของเราก็พอๆกัน ประมาณ 23 คนรวมผู้บริหาร นั่งดูกิจกรรมต่างๆที่พี่วิทย์ถ่ายทอด และอธิบายส่วนงานต่างๆ จึงเกิดมีความถามขึ้นในใจว่า"ด้วยบุคลากรที่น้อยนิดแต่ทำไมสามารถทำงานระดับประเทศ ระดับชาติได้ เยี่ยมยอดจริงๆ  คนของเราก็พอๆกันแต่เรายังด้อยกว่าเค้าอีกนะเนี๊ยะ 

    เมื่อดูจบพี่วิทย์ก็เปิดโอกาสให้ทุกคนซักถามได้ แต่พี่แกรีบออกตัวเลยว่า"อย่าถามผมนะครับเรื่องการเงิน และพัสดุ อันนี้ผมไม่ชำนาญจริงๆ... เลยถามกลับไปว่า"แล้วในกรณีที่ทำโครงการแล้วไม่เคลียโครงการให้เสร็จตามกำหนด ทางขอนแก่นมีมาตรการอย่างไร พี่เค้าบอกว่า ทางการเงินก็ไม่ให้ยืมเงินคับ..."แล้วพี่ทำไงคะอย่างนี้งานก็ไม่เดินสิ "ก็ให้คนอื่นยืมเงินให้แทนคับ (555+เป็นเช่นนี้เหมือนกันทุกทีเลย) แล้วทุกคนก็เริ่มส่งคำถามให้พี่วิทย์มาเรื่อยๆ.....

    พี่วิทย์กล่าวว่า ถือซะว่าการมาครั้งนี้เหมือนการมาผูกเสี่ยวผูกเกลอกันไว้ก่อน เป็นการเรียนรู้กันละกันในเบื้องต้น และคิดว่าต่อไปเราคงได้เดินทางไปแลกเปลี่ยนกันที่อีสานอีกรอบแน่นอน ผมกลับไปครั้งนี้ได้เพื่อน ได้พี่น้องกลับไปเติมเลยคับ และเดี๋ยวเดือนตุลาคมผมจะกลับมาอีกในงานแสดงผ้าพื้นเืมือง โดยผมจะเอาผ้าผืนเมืองทางอีสานมาร่วมแสดงด้วยเช่นกันคับ

     แล้วพี่วิทย์ก็จากลาพวกเราและเดินทางกลับขอนแก่นอย่างมีความสุขในเช้าของวันที่ 25 สิงหาคมที่ผ่านมา 

     สรุปการมาในครั้งนี้ ถึงแม้ว่าจะไม่ได้เนื้องานที่ล้นหลาม แต่มิตรภาพระหว่างสององค์กร ก็ได้เกิดขึ้นในเวลาเพียงไม่นาน เป็นสัญญาณการเริ่มต้นที่ดีที่เราสององค์กรจะได้ร่วมแลกเปลี่ยนรู้กันต่อไปอีก 4 ปี ตามร่างMOU ที่กำลังจะเกิดขึ้นในไม่ช้านี้คะ.... 

 

 

หมวดหมู่บันทึก: PSU.Quality Work Life
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 04 กันยายน 2556 16:49 แก้ไข: 04 กันยายน 2556 16:50 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Our Shangri-La, Ico24 ServiceMan, และ 8 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ไม่นานเกินรอ มข. มารุแอ๊ะจะไปเยี่ยมตาม MOU

ไปกินเหนียวอึ่ง จิ้มแจ่ว ลาบก้อย

แซ่บอีหลีเด้อ

อิอิอิ

เราเอง

งานวัฒนธรรม ของ ม.อ.ปัตตานี ก็เป็นงานใหญ่อยู่ เราก็มีข้อดีของเรา ความเหนียวแน่น กับชุมชนก็มาก หาช่องทางแสดงผลงานและพัฒนาผลงาน เด๋วก็เห็นภาพชัดเจนเอง...สถาบันวัฒนฯ ม.อ.ปัตตานี สู้ๆ

 

เอิ้ก เอิ้ก

 

"ใจสั่งมา"

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 18.232.124.77
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ