นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 4794
ความเห็น: 23

ความสุขที่คุณสัมผัสได้ ... ที่สุราษฎร์ธานี



เมืองร้อยเกาะ เงาะอร่อย หอยใหญ่ ไข่แดง แหล่งธรรมะ


สุดสัปดาห์ที่ผ่านมา มีวันหยุดถึง 3 วัน (17-19 พค. 51)  คิดถึงเพื่อนๆ สมัยเรียน โดยที่คนหนึ่งอยู่กรุงเทพ อีกสองคนอยู่หาดใหญ่  เลยมาพบกันครึ่งทาง ที่จังหวัดสุราษฏร์ธานี  โดยมีเพื่อนอีกคนที่อยูสุราษฏร์ธานีอยู่คอยตอนรับขับสู้

มาเมืองแห่งธรรมะทั้งที ไม่พลาดที่จะไป สวนโมกขพลาราม  หรือเรียกสั้นๆ ว่า   สวนโมกข์  เป็นวัดที่ไม่เหมือนวัดในเมือง คือ เป็นวัดป่า ที่เน้นการใกล้ชิดธรรมชาติมากที่สุด

เราจอดรถที่หน้าวัด แล้วเดินเท้าเข้าไปภายในวัด  ใช้เวลาประมาณครึ่งวัน เดินเที่ยวดูสถานที่ต่างๆ ตามอัธยาศรัย นมัสการรูปเหมือนท่านพุทธทาส ชมสถานที่ทำงาน ลานม้าหิน


วันที่เราไปเป็นวันเสาร์ ตรงลานหินโค้ง พระกำลังเทศน์อยู่  ซึ่งเป็นวิถีสวนโมกข์ที่ปฏิบัติกันเป็นประจำ เพื่อให้ผู้ที่เดินทางมาไกล ได้พักผ่อนช่วงสาย และฟังธรรมในช่วงบ่าย

ฟังธรรมอยู่พักใหญ่  ก็เดินชมโรงมหรสพทางวิญญาณ หรือ โรงหนัง ซึ่งภายในนอกจากจะมีภาพถ่ายของท่านพุทธทาส ณ สถานที่ต่างๆ แล้ว ยังมีภาพปริศนาธรรมให้เรียนรู้ ขบคิด มากมาย ให้ประโยชน์ต่อการดำเนินชีวิต

หลังจากนั้น ก็เดินชมรอบวัด  กะจะเดินขึ้นเขาไปที่โบสถ์แบบสวนโมกข์  ซึ่งในหนังสือ "เที่ยวสวนโมกข์ให้ถึงธรรม เที่ยวถึงธรรมที่สวนโมกข์" ได้บรรยายลักษณะของโบสถ์ ไว้ว่า

เป็นโบสถ์พื้นดินแบบธรรมชาติ   แมกไม้รอบข้าง  คือ  ผนังโบสถ์ เมฆขาวฟ้าครามเบื้องบน คือ หลังคา ยอดไม้ที่ไหวระริล้อล่อลม คือ  ช่อฟ้า ใบระกา อันมีชีวิต สิ่งก่อสร้างมีเพียง พระพุทธรูปที่เป็นพระประธานของโบสถ์ เท่านั้น


แต่พวกเราเดินยังไงก็ไม่ถึงโบสถ์ เพราะทางที่เราปีนขึ้นไป มีกิ่งไม้หักกั้นทาง เลยต้องลงเขาไป ไปดูโรงปั้น สระนาฬิเกร์ โรงฉัน โรงธรรม พระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวร ทางเดินเป็นวงกลม ในที่สุดก็กลับมาที่จุดเริ่มต้นใหม่


ก่อนกลับ ทำบุญตามศรัทธา พระท่านให้หนังสือธรรมะมาหลายเล่มให้ไปศึกษา  ซึ่งคาดว่ายังไม่พอ เลยไปเดินดูหนังสือที่อาคารคณะธรรมทาน  ได้เพิ่มมาอีกหนึ่งเล่ม น่าสนใจดี

  

 

จากนั้นไปต่อกันที่ วัดพระธาตุไชยา  อยู่ไม่ไกลจากสวนโมกข์มากนัก ใช้เวลาเดินทาง 15 นาที ก็ถึงแล้ว  ไหว้พระขอพรเสร็จเรียบร้อย  ก็มาเดินชมความงามของพระธาตุไชยา 

ที่นี่จะมีมักคุเทศน์น้อยเป็นน้องๆ นักเรียน มาอธิบายถึงความเป็นมาของพระธาตุไชยา ซึ่งน้องๆทุกคน พูดจาฉะฉาน เสียงดัง ฟังชัด  ได้ความรู้มาอีกเยอะเลย

 


เริ่มต้นวันที่สอง เราไปชมความงามของ เขื่อนรัชชประภา  หรือที่เรารู้จักกันว่า เขื่อนเชี่ยวหลาน   ไปล่องเรือรอบเขื่อน ชมความงามของภูเขา แก่งหินต่างๆ ซึ่งสวยงามมากๆ จนได้รับการเรียกขานว่า   กุ้ยหลินเมืองไทย 

ใช้เวลาล่องเรือ ถ่ายรูป แวะแพริมน้ำ  ให้อาหารปลา เบ็ดเสร็จ 2 ชั่วโมง  ก็มาชมธรรมชาติรอบเขื่อน  ที่นี่ดูแลรักษาพื้นที่ได้ดีมาก  สวยงามทุกที่ แม้แต่ข้างทางริมถนน ต้นไม้ตัดเป็นระเบียบเรียบร้อย สวยงามเป็นที่สุด

 

 

 

 


ปิดท้ายกับการมาเที่ยว เมืองร้อยเกาะ เงาะอร่อย หอยใหญ่ ไข่แดง แหล่งธรรมะ  สุราษฎร์ธานี มื้อค่ำเราฉลองมิตรภาพระหว่างเพื่อนด้วยอาหารทะเล สดเหมือนขึ้นจากน้ำมาใหม่ๆ ที่ร้านลำพู 3  บริเวณปากน้ำ 

หมึกไข่ย่าง กั้งทอดกระเทียมซึ่งเนื้อหวานสุดๆ  กุ้งอบเกลือตัวใหญ่เนื้อแน่น กุ้งอบวุ้นเส้น  ต้มยำปลา ปิดท้ายด้วยข้าวผัดปู และที่พลาดไม่ได้ นางเอกของมื้อนี้  หอยนางรมตัวใหญ่ 

หอยนางรมของที่นี่สมชื่อหอยใหญ่จริงๆ  เพราะมันใหญ่มากๆ  กินคำเดียวไม่หมด   กินพร้อมเครื่องเคียงที่ให้มา  แค่คำแรกที่เข้าปาก  อืมม ...หวาน กรอบ อร่อย ลืมเรื่องคอเรสเตอรอลไปเลย  กินไป 3 ตัว ... หรอยนิ

 


บันทึกนี้อาจเป็นคำตอบของคำถามของ พี่เสือ ที่ถามไว้ในบันทึกนี้ ว่า
ผมแค่อยากถามว่า "ความสุขของเรา" คืออะไร?

หาก "เรา" คือ "ฉัน" 

ความสุขของฉันมีมากมาย แต่หนึ่งในนั้น คือ การได้เที่ยวกับเพื่อนๆ ไม่ว่าที่ไหน ก็มีความสุขทั้งนั้น

 ถึงเวลาเติมความสุขให้ตัวเองแล้วหรือยัง

หมวดหมู่บันทึก: มุมละไม ของใครบางคน
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 21 พฤษภาคม 2551 22:14 แก้ไข: 22 พฤษภาคม 2551 09:05 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ท่าทางมีความสุขจริง ๆ ด้วย

ความสุขของฉัน คือการที่ฉันจะได้เฝ้ามองคนที่ฉันรักมีความสุข....

เห็นด้วยอย่างยิ่งค่ะ เพราะเป็นคนติดเพื่อนเหมือนกัน ได้ไปเที่ยวกับเพื่อน กินกับเพื่อน เมาท์กับเพื่อน นอนกับเพื่อน มีความสุขมาก....ได้แต่ฝันหวาน ได้แต่เพ้อไป....ถวิลหาวันเวลาเหล่านั้น....สักวันคงได้ไปกับเพื่อนอีก....พร่ำเพ้อตามประสาคนมีภาระ....ปลีกตัวยาก...Because of ลูกยังเล็กนัก...^_^ ว่าแต่ว่ามีกุ้ง ปลาหมึก แล้วอีกจานคืออะไรคะ ...สุดท้ายก็วกมาเรื่องกินจนได้ อิอิ

คุณพี่

เมื่อวันหยุดยาวที่ผ่านมานั้น  หนูก็ไปสวนโมกข์เหมือนกันนะคะ  พาเพื่อนใหม่ไปเยี่ยมเพื่อนเก่า (คุณพระที่ดูแลโรงปั้นภาพ)

 

โลกกลมแต่กว้าง...เราเลยไม่พบกัน  อิอิอิ

ตอนที่นั่งฟังธรรม อยู่พักใหญ่ ร้อนไหมครับ..แล้วพระท่านสอนอะไรบ้างครับ..

ภาพสวยๆ ทั้งนั้นเลย....แผ่นดินนี้ หัวใจเราจอง แต่ไมเหลือที่ยืนเป็นแค่แผ่นน้ำครับ แล้วสีแดงๆ แบบนั้นมีปลากระโดดขึ้นมาบนเรือบ้างหรือเปล่าครับ

เห็นภาพสวนโมกข์ ทำให้นึกถึงครั้งหนึ่งที่ได้ไปปฏิบัติธรรมเป็นช่วงเวลาสั้น ๆ เมื่อหลายปีที่แล้วโน้น และที่สำคัญคือ หอยนางรม กุ้ง  ปลาหมึก  น่ากินมาก ๆ  น้อง mandala ถ่ายรูปมาสวย ๆ ทั้งน้านเลยนิ

น้ำลายหยด แหมะ ๆ

Ico48
muffin [IP: 145.99.244.98]
22 พฤษภาคม 2551 12:44
#29664

อีกหนึ่งความสุขของฉัน คือ การได้ไปเที่ยวใต้แล้วมีคนต้อนรับ พาเที่ยว พากิน เช่นกัน เจ้าค่ะ เหอๆๆ ;-)

จะกลับบ้านนนน คิดถึงเมืองไทยค่าาา 

Ico48
คนทำGIS [IP: 192.168.100.112]
22 พฤษภาคม 2551 12:58
#29665
บรรยากาศดีจัง ได้อาหารใจ อาหารตา และอาหาร....อยากจะไปสัมผัสสักครั้งครับ

พวกเราก็มีความสุขเหมือนกันถ้า คุณmuffin จะมาจริงๆ  ถ้ามาจริงล่ะก็ ยินดีต้อนรับด้วยมิตรภาพที่ยิ่งใหญ่ พร้อมความประทับใจมิรู้ลืม 555

ปล.แอบมาตอบแทนเจ้าของบันทึก ไม่ว่ากันนะคะ

แง้ๆๆ เค้าจาไปด้วยย  เค้าจาไปด้วย...แง้ๆๆๆๆ

ดูรูปแล้ว นึกถึงชาวประมง สาวสวย Sexy ในกางเกงสีแดง แต่ยังสงสัยอยู่ว่า พายเรือเป็นหรือเปล่า .. ท่าทางถือไม้พาย ..เอาจริง นะครับ .. ระวังฉลามน้ำจืด (^_^)

ผมไปอมรมที่สวนโมกข์อยู่หลายครั้ง แต่ที่จำได้ดี มี 2 ครั้ง คือ บวชเณรตอนปิดเทอม ม.1 และไป..พัฒนาตน พัฒนาจิต กับกองการเจ้าหน้าที่ นี่เองครับ .. สวนโมกข์ ตอนนี้ ด้านหน้าวุ่นวายมากๆ ไม่เหมือนเมื่อก่อน

ยังไม่ได้ชมเลยครับ รูปสวย .. เหมือนคนถ่าย (^_^) โดยเฉพาะหอยนางรม  อยากลองซักคำ..

จากคนสุราษฎร์.. ครับ

ภาพสวยจังค่ะ ไปหลายรอบก็ไม่เคยถ่ายได้ภาพสวยๆ แบบนี้สักที  ขอชมว่าภาพแผ่นดินนี้เราจอง น่ารักมากๆค่ะ

ขอพูดถึง "สวนโมกข์"  อีกซักหน่อย

กองการเจ้าหน้าที่เคยจัดให้พวกเราไปปฏิบัติธรรม ในโครงการ "พัฒนาตนพัฒนาจิต"
คาดว่า คงเป็นโครงการเดี่ยวกับ พี่พอลล่า และ mbunsong แต่จะรุ่นเดียวกันหรือเปล่า ไม่แน่ใจ
เพราะนานแล้วเหมือนกัน

ไปวันแรกไม่ชินเลย ต้องตื่นตั้งแต่ตีสี่ สวดมนต์เช้าเย็น นอนกับเสื่อ กางมุ้ง เจ็บกระดูกหมดเลย
และยุงเยอะมาก  เนื่องจากต้นไม้มีเยอะ  ต้องทาโลชั่นกันยุงกันทุกสี่ชั่วโมง เหมือนทานยาแก้ปวด
และกว่าทุกอย่างจะชิน และเริ่มสนุก มีความสุขกับการฟังธรรม นอนเสื่อ ก็ปาไปวันที่ห้าแล้ว ซึ่งพรุ่งนี้จะกลับ

แต่ที่ตลกที่สุดคือ เสื้อผ้าที่ใส่  ตอนแรกก็ไม่คิดอะไร จนครั้งเมื่อพระท่านถามคำถาม แล้วไม่มีใครตอบ
ท่านก็พูดว่า "เอาคนใส่เสื้อแดงตอบซิ"  ทุกคนก็หันมามองกัน เราก็หันด้วย ผลปรากฎว่า
มีเราใส่เสื้อแดงคนเดียว  ส่วนคนอื่นใส่เสื้อสีอ่อนกันหมด  สรุปว่ามันคงสะดุดตาพระท่านมากๆ

ตอนนั้นลืมนึกไปจริงๆ ว่าไปวัด  ปฏิบัติธรรม  ต้องใช้เสื้อผ้าสีอ่อน แทนสีเข้ม 
แต่ตอนจัดกระเป๋าคิดแต่ว่าเอาชุดเก่งไปนี่แหละ  ...หน้าแตกมาก

กลับไปวันนี้ พบว่า ทุกอย่างของสวนโมกข์วันนั้นเป็นอย่างไร วันนี้ก็ยังเหมือนเดิม
แม้แต่พระที่บรรยายภาพปริศนาธรรมให้เราวันนี้ก็คนเดียวกับวันนั้น ท่านไม่แก่ลงเลย
มีที่เปลี่ยนไป คือ ต้นไม้โตขึ้น แผ่กิ่งก้านสาขาให้ร่มเงากับคนที่มานั่งฟังธรรม 
และที่ด้านหน้าวัดที่เต็มไปด้วยร้านค้า มองไม่เห็นด้านในของวัด คนที่ไม่เคยไปอาจหาไม่เจอได้

ด้วยความที่สวนโมกข์ไม่เหมือนวัดอื่นทั่วไป  ขณะที่เรากำลังขึ้นรถจะกลับกัน มีชาวต่างชาติมาถามว่า
เค้าจะไปวัดสวนโมกข์ไปยังไง  พวกเราก็บอกว่า ที่นี่แหละสวนโมกข์  ถ้าจะมาปฏิบัติธรรมให้เดินไปข้างใน
เค้าส่ายหน้าแล้วพูดภาษาไทยว่า "สวนโมกข์" แล้วทำมือเป็นรูปสามเหลี่ยม (เข้าใจว่าเค้าคงหมายถึงเจดีย์)
และไม่เชื่อสักทีว่าเป็นสวนโมกข์ ด้วยความที่มองไปไม่มีส่วนไหนเหมือนวัดทั่วไปเลย  เจอแต่ป่า
ตัดปัญหาโดยการพาไปหาเจ้าหน้าที่ที่ร้านขายหนังสือให้สื่อสารกันเอง

สวนโมกข์ เหมาะกับคนที่ต้องการความสงบ เป็นเกลอกับธรรมชาติ เพื่อจะได้อาศัยธรรมชาติ
ในการเข้าใจธรรมะอันลึกซึ้งแยบคาย


  • หนูณิชน์ สุขที่เห็นคนที่รักมีความสุข  เข้ากับนิยามความรักที่ว่า
    "ความรักที่แท้จริง คือ การเสียสละ"

  • ลูกแกะตัวไม่น้อย  ถ้าเจ้าตัวน้อยเป็นตัวป่วนให้เราขาดอิสระ 
    ก็พากับไปทั้งครอบครัว ไปพบครอบครัวของเพื่อนๆ ด้วย  แล้วมาเม้าท์กันว่า
    ลูกใครซนเป็นลิงมากกว่ากัน  ก็น่าจะสนุกไปอีกแบบนะ

  • ปุกปุย  โลกกลมก็จริง แต่ที่เราไม่พบกัน เพราะพี่ไปวันเสาร์  ส่วน ปุกปุย ไปวันอาทิตย์
    แต่ไม่ว่าไปวันไหน เราก็ไปถึงธรรมเหมือนกันเน้อ

  • คุณ คนธรรมดา  หวังว่าคงมีความสุขกับทริปที่สุราษฎร์ธานีนะคะ
    กระซิบนิดหนึ่งว่า กินหอยนางรมแกล้มด้วยเบียร์ เป็นความสุขที่สัมผัสได้ และอิ่มท้องด้วยคะ
    (ว่าแต่กินเบียร์หรือเปล่าคะนี่)

  • Ikkyu ตอนนั่งฟังธรรมมั่วแต่ถ่ายรูป กะนั่งตบยุ่ง เลยจำมาแบบขาดๆ เกิน 
    ไปได้ธรรมะเอาที่โรงมหรสพโน้นแน่ะ
    สำหรับเรื่องของหัวใจ  จองมันทั้งหมด ทั้งแผ่นดิน แผ่นน้ำ ทุกที่ของประเทศไทย เพราะ
    "รักเธอประเทศไทย"  จ้า
    ส่วนสีแดง ยึดคติที่ว่า จะถูกจะแพง ขอแดงไว้ก่อน  อยู่ที่ไหนก็เห็นชัด 
    นึกออกแล้วว่าทำไมตอนให้อาหารปลา ยังไม่ทันโยนอาหารไปเลย ปลามารอเต็มแล้ว
    เพราะสีแดงนี้เอง ...  วันหลังใส่อีก

  • พอลล่าฮู้  ต้องขอบคุณพี่เป็นที่สุด ที่สอนให้น้องกินหอยนางรม  ทำให้วันนั้นหอยอร่อยจริงๆ
    และทุกครั้งที่เห็นหอยนางรมก็จะนึกถึงพี่เสมอ เพราะรู้ว่าเป็นของช๊อบชอบของพี่
    เพื่อนบอกว่า ถ้าอยากกินเมื่อไหร่ บอกไปได้เลย จะส่งไปให้ถึงบ้านเลย  สั่งได้ทุกเมื่อ
    ว่าแต่ เราจะกินกันคนละกี่ตัวดีคะพี่

  • น้อง ยามเฝ้าshare  วันหลังเราไปกัน  พา น้อง muffin  ไปเลี้ยง เอาให้พุงกางกันไปเลย

  • น้อง muffin  มาเมืองไทยเมื่อไหร่อย่าลืมโทรมาบอก  จะเคลียร์คิวรอไว้เลย 
    จะต้อนรับด้วยมิตรภาพที่ยิ่งใหญ่ จนยากจะลืมเลือน ... แถมกาแฟเย็นแก้วโตๆ ด้วยนะ

  • พี่เอก คนทำ GIS  เข้ามาเติมคำในช่องว่าง คำนั้นคือ  "อาหารใส่ท้อง"  ใช่หรือเปล่านี่
    ถ้ามีโอกาสได้ไป คิดว่าพี่เอกต้องชอบแน่ๆ เพราะ ทุกที่สวย และธรรมชาติสุดๆ

  • น้อง kind  คราวไปพร้อมกันหมดเลย ตอนพา น้อง muffin ไปเที่ยวนะ 

  • mbunsong คนสุราษฎร์นี่เอง แต่เก็บทองแดงไปขายได้เยอะเลย... 55
    เราไปอบรมกันคนละรุ่นแน่ๆ แต่จำได้ว่าไปรุ่นเดียวกับคนที่บ้านของตัวเอง ...น่ารักมากมาย

  • แมงปอ  เมื่อก่อนก็ไม่ค่อยได้ถ่ายรูปทิวทัศน์ แต่พอไปเห็นคนอื่นถ่ายมาสวยๆ เลยลองบ้าง
    กดไปเป็นร้อยได้สวยมารูปหนึ่งก็คุ้มแล้ว ดีนะที่ไม่ต้องใช้ฟิล์ม ไม่งั้นเสียตังค์กันแย่
    ส่วนรูปที่ว่านั้น รูปนี้สวยสุดค่ะ เลยพอจะโชว์ได้ รูปอื่นไม่ไหว ...55

น่าอิจฉาจังเลยค่ะ คนสุราษฎร์ไม่ได้ไปเที่ยวไหนนานแล้ว คราวหน้าเติ้ลขอไปด้วยนะคะ
  • น้อง ทะเลดาว ก่อนอื่นต้องแสดงความเสียใจกับการสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รักค่ะ
    ดีใจอย่างแรง ที่ได้เจอน้องอีกครั้ง หลังจากห่างหายไปนานแสนนาน 
    หมดเรื่องยุ่งแล้วคงได้เจอกันบ่อยๆ นะ

  • เรามักจะละเลยสิ่งใกล้ตัวใกล้ใจเสมอ  เหมือนพี่ที่ไม่เคยมีรูปถ่ายกับนางเงือกเลย
    ความที่อยู่ใกล้แค่นี้ คิดว่า ไปเมื่อไหร่ จนบัดนี้ ก็ยังไม่ได้ไปถ่ายซักที

เปตองกำลังได้มีโอกาสไปอบรม QAC ที่เขื่อนเชี่ยวหลานอยู่เชี่ยว แต่ก็ต้องเปลี่ยนไปที่ขนอมแทนค่ะ  เห็นรูปแล้วทำให้อยากไปบ้างค่ะพี่ ชอบรูปถ่ายบนเรือมากค่ะ ถูกใจจังหู้ ^ _ ^

ความสุขเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ...ถ้ามีคนรู้ใจอยู่เคียงข้าง...(^_^)

  • เกือบจะได้ไปขนอมกับน้อง เปตอง แล้ว ถ้าไม่ติดว่าต้องไปสัมมนากับที่ทำงาน
    เขื่อนเชี่ยวหลานไปง่ายค่ะ  ที่นั้นมีระบบการจัดการท่องเที่ยวที่ดี  ไปเช้าเย็นกลับได้เลย
    แล้วมาพักในตัวเมืองได้สบาย หรือจะเลือกพักที่เขื่อนก็ได้ มีห้องพักบริการหลายแบบ
    ไปเขื่อนแล้ว ต้องไปล่องเรือหางยาวชมบรรยากาศรอบๆ จริงๆ ตอนนั่งเรือเราใส่เสื้อชูชีพ
    แต่ตอนถ่ายรูปถอดออกเพื่อความสวยงาม และกลับมาใส่ใหม่เพื่อความปลอดภัย
    ถ้ามีโอกาสลองไปนะคะ รับรองไม่ผิดหวังจ้า

  • น้อง วันวาน...ยังหวานอยู่ คนไปด้วย เป็นปัจจัยหลักจริงๆ ที่ทำให้การไปเที่ยวของเราสนุก
    ยิ่งถ้าไปกับคนรู้ใจแล้ว ถึงไหนถึงกัน ... 55
Ico48
จุรีพรรณ ตันสกุล [IP: 192.168.100.112]
28 พฤษภาคม 2551 16:30
#29991

คุณน้องขา

เมื่อวันหยุดยาว (18พค.51) ที่ผ่านมานั้น พี่ก็ได้ไปเที่ยวสุราษฎร์เหมือนกัน ไปเที่ยวเขื่อนเชี่ยวหลาน ชมบรรยากาศ ไปกินอาหารทะเลสด ๆ ที่ร้านลำพู 2 เลยไม่ได้เจอกับคุณน้องขา ต่อจากนั้นก็เดินทางเข้านครศรีฯ (19พค.51) ไปวัดพระธาตุ เวียนเทียน แล้วเดินทางกลับหาดใหญ่ เป็นความสุขเล็ก ๆ แล้วคราวหน้าคุณน้องขาชวนคุณพี่ด้วยนะจ๊ะจะบอกให้   

Ico48
คนสุราษฎร์ [IP: 119.42.86.186]
29 ตุลาคม 2551 11:52
#37392

บรรยายได้น่าสนุกมากเลย  ...

จะแนะนำร้านนั่งสบายราคาถูก อาหารอร่อยอีกร้านนึงปากน้ำตาปีลองแวะไปกันนะ คะ  แต่เด็กเสริฟเขาน้อย

ถ้าไม่เน้นบริการมาก  .....อร่อยสุดยอด

คนสุราษฎร์ มาแนะนำทั้งที ก็อยากจะไปลองดูนะคะ
ว่าแต่ ร้านชื่อ "ปากน้ำตาปี" หรืออยู่ที่ปากน้ำตาปี  

แวะมาบอกชื่อร้านอีกรอบนะคะ  ไปสุราษฎร์คราวหน้าจะได้ไม่พลาดของอร่อย

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 75.101.173.236
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ