นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 4372
ความเห็น: 1

ประหยัด vs ตระหนี่ (ต่างกันที่ตรงไหน)

ความตระหนี่ ความเห็นแก่ตัวกับความโลภมากนั้นเป็นคู่กัน คนเราเมื่อตระหนี่มาก ความเห็นแก่ตัวก็มาก ยังฝังรากฐานลงลึกอีกด้วย ความโลภก็มาก ได้เอารัดเอาเปรียบคนอื่นแล้วดี นิสัยเช่นนั้นเข้ากับใครไม่ค่อยได้หรือไม่ได้เลย

 

 

 

ประหยัด  คือ  อะไร? 

          “ประหยัด” คือการรู้เท่าทันความอยาก เป็นเครื่องมือในการประหารกิเลส   เด็กที่มีความประหยัดอยู่ในหัวใจ จะมีเกราะป้องกันชีวิต อนาคตจะสดใส อบายมุขไม่อาจแผ้วพาล   มีความฉลาดในการครองชีพ รวมไปถึงการประกอบธุรกิจ และการเจรจาต่อรองอย่างมีไหวพริบอันเนื่องมาจากความสามารถในการใช้ทรัพยากรได้อย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด

             " ประหยัด" คือการใช้ทรัพย์สินเท่าที่มี ไม่ใช้มากกว่าหาได้ ไม่พยายามก่อหนี้สินโดยไม่จำเป็น ( ถ้าว่ากันด้วยหลักธรรมก็คือ " ไม่โลภ " ) ซึ่งจะตรงข้ามกับคำว่า " ฟุ่มเฟือย " คือการใช้ทรัพย์สินแบบไม่ยั้งคิด สุรุ่ยสุร่าย ใช้ทรัพย์แล้วไม่เกิดประโยชน์ และไม่เหมือนกับคำว่า " ตระหนี่ " ที่เป็นการเก็บสะสมทรัพย์สินโดยไม่นำออกมาใช้เลย

 แล้วอะไรคือความจำเป็น?

            ความจำเป็นคือสิ่งที่หากไม่มี เราจะใช้ชีวิตลำบากขึ้น เช่นในอดีตเราต้องการแค่ปัจจัย 4 แต่ปัจจุบันเราต้องการอะไรมากขึ้น ซึ่งของสิ่งเดียวกันอาจจะจำเป็นหรือไม่จำเป็นก็ได้ ยกตัวอย่างคือเครื่องคอมพิวเตอร์ที่ทุกคนใช้สอยกันทุกวันนี้ หากเราซื้อมาเพื่อใช้เพียงเล่นเกมเป็นหลักย่อมถือว่าไม่จำเป็น เพราะเกมนั้นเล่นแล้วติดเป็นอาจิณ เมื่อติดเป็นอาจิณแล้วอาจจะต้องโดดเรียนมาเล่น ทำให้เสียอนาคต แต่หากเราซื้อมาใช้อเนกประสงค์ เช่นใช้ในการค้นหาข้อมูลผ่าน Internet หรือแลกเปลี่ยนข้อมูล ความคิดเห็นต่างๆ เป็นหลัก รองลงมาจึงเป็นเล่นเกมเพื่อคลายเครียด แบบนี้จึงถือว่าจำเป็น เพราะซื้อมาโดยมีเป้าหมายในการทำให้เกิดประโยชน์

แล้วอะไรคือตระหนี่?

              หลายคนชอบมองว่าการประหยัดคือการออมโดยไม่นำออกมาใช้ ซึ่งนั้นเป็นความเข้าใจที่ไม่ถูกต้อง เพราะการเก็บไว้แล้วไม่นำออกมาใช้เลยนั้น   จนทำให้สร้างความเดือดร้อนต่อตนเอง  คนในครอบครัว  หรือสังคมเนื่องจากเสียดายนั้น  เรียกว่า " ตระหนี่ " ซึ่งต่างกับความหมายของการประหยัดที่ได้กล่าวไปแล้วในข้างต้น  เพราะผลของมันทำให้ตัวเอง  หรือครอบครัว  หรือสังคมไม่มีความสุข  เพราะมัวแต่เก็บแต่ไม่ยอมใช้  จนมีการกล่าวไว้ว่าบางอย่างที่ซื้อความสุขให้ตัวเอง  ครอบครัว  หรือสังคมแม้จะสิ้นเปลืองเล็กน้อย  ก็ยอมๆซะบ้างก็ได้นะ   สิ่งใดๆ เข้มไปก็หนัก อ่อนไปก็ล้มเหลว ต้องอยู่บนความพอดีตามกำลังความสามารถของตัวเรา  ย้ำว่ากำลังความสามารถของตัวเองนะ  ไม่ใช่อยากมี  อยากเก็บ  แต่ไม่ทำด้วยตนเอง  คดโกงของคนอื่นหรือรับของคนอื่นมา  อันนี้กรรมนะ...ขอบอก

            ความตระหนี่ (มัจฉริยะ) หรือที่เรามักเรียกกันว่าขี้เหนียวนั้น หลายคนอาจคิดว่าน่าจะเป็นสิ่งดี เพราะคนขี้เหนียวมักจะรวย ด้วยเหตุที่ไม่ชอบใช้เงินทองหรือให้ของใคร แต่ในความเป็นจริงแล้วความตระหนี่นั้นเป็นเหตุให้เกิดทุกข์ได้เช่นกัน  ความตระหนี่ ความเห็นแก่ตัวกับความโลภมากนั้นเป็นคู่กัน คนเราเมื่อตระหนี่มาก ความเห็นแก่ตัวก็มาก ยังฝังรากฐานลงลึกอีกด้วย ความโลภก็มาก ได้เอารัดเอาเปรียบคนอื่นแล้วดี นิสัยเช่นนั้นเข้ากับใครไม่ค่อยได้หรือไม่ได้เลย

            เคยรู้จักคนรวยที่มีเงินเก็บเป็นร้อยล้าน แต่แทบไม่ยอมใช้สอยเงินทองเลย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการกินอยู่ ก็กินน้อยจนเป็นโรคขาดอาหาร รถราก็ไม่ซื้อ ยอมเสี่ยงอันตรายโหนรถเมล์หรือนั่งแท๊กซี่แทน ส่วนเรื่องการท่องเที่ยวพักผ่อนคงไม่ต้องพูดถึง ไม่เคยปิดร้านไปไหนเลย จนกระทั่งวันหนึ่งเมื่อป่วยลงต้องให้อาหารทางสายยาง เมื่อใกล้ถึงวาระสุดท้ายจึงบอกว่าอยากจะกินของดีๆบ้าง และหวังว่าถ้าหายป่วยเมื่อไร จะไปกินเหลาให้เต็มอิ่มสักที รวมทั้งจะไปเที่ยวเมืองจีนถิ่นกำเนิดที่จากมานานด้วย แต่ก็สายไปเสียแล้ว เพราะหลังจากนั้นไม่นานท่านก็ถึงแก่กรรมไปเสียก่อน ทรัพย์สมบัติที่สะสมมาก็ตกเป็นของลูกหลาน โดยที่ตัวเองแทบไม่ได้ใช้สอยหรือได้ประโยชน์จากมันเลย แต่ยังดีที่เคยทำบุญไว้บ้าง

          จากตัวอย่างดังกล่าว จะเห็นได้ว่าแม้มีทรัพย์มากมายสักเพียงใด แต่ด้วยความตระหนี่ก็ทำให้ไม่สามารถกินอยู่ตามฐานะที่ควรจะเป็นได้ ซึ่งสำหรับบางท่านแล้ว ก็ตระหนี่จนไม่ยอมทำทาน บุญกุศลที่ควรจะได้ก็ไม่ได้

            นอกจากความตระหนี่ในทรัพย์แล้ว บางท่านก็ตระหนี่ในความรู้ ไม่ยอมบอกใคร ทำให้วิชาความรู้ภูมิปัญญาสูญหายไปอย่างน่าเสียดาย ทั้งนี้รวมถึงความรู้ความเข้าใจในพระธรรมคำสอนด้วย หากไม่มีการสั่งสอนบอกต่อ ก็ไม่เกิดการพัฒนาต่อยอด รวมทั้งกุศลที่ควรเกิดก็ไม่สามารถเกิดได้ เป็นที่น่าเสียดายอย่างยิ่ง

              ทั้งนี้ความตระหนี่ทั้งหลายทั้งปวงเป็นอกุศล จึงย่อมนำมาซึ่งความทุกข์แน่นอน ทั้งในชาตินี้และชาติหน้า เช่น เมื่อไม่ให้ทาน ชาติหน้าย่อมเกิดเป็นคนจนไร้ทรัพย์สมบัติ ปัจจัยที่จะทำกุศลก็ย่อมน้อยกว่าผู้ที่เกิดมาฐานะดี เพราะเพียงดิ้นรนให้มีชีวิตรอดก็ยากแล้ว ดังนั้นเราจึงควรละทิ้งความตระหนี่ เพื่อจะได้สามารถดำเนินชีวิตตามควรแก่ฐานะและเจริญกุศลตามที่ควรจะเป็น 

              ขอบเขตระหว่างความประหยัดกับความตระหนี่บางทีก็ทับซ้อนกัน จนแยกได้ยาก   ร็อคกี้  เฟลเลอร์  มหาเศรษฐีผู้ยิ่งใหญ่ ได้รับการกล่าวขวัญว่า “เค็ม” เป็นที่สุด แต่ปรากฏว่าในบั้นปลายชีวิต เขาอุทิศทรัพย์สินทั้งหมดที่มีอยู่ให้เป็นของชาวโลก โดยตั้งเป็นมูลนิธิ ร็อคกี้ เฟลเลอร์ อันโด่งดัง ช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์นับร้อยล้านคน แถมยังกล่าวติดตลกอีกด้วยว่า ที่ใครๆว่าเขาเป็นคนขี้เหนียวน่ะ ลองคิดดู ถ้าเขาเป็นคนสุรุ่ยสุร่าย จะมีมูลนิธิ ร็อคกี้ เฟลเลอร์ที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้หรือ  เออ...ก็จริงของเค้านะ   สำหรับคนที่ตระหนี่ขี้เหนียวอยู่ตอนนี้  หากหวังจะตั้งมูลนิธิเพื่อคนข้างหลังโดยใช้ชื่อตัวเองก็โอเคอยู่นะ  ไม่ว่ากัน  ตั้งใจเก็บออมของคุณต่อไป...เผื่อจะมีมูลนิธิการกุศลที่ยิ่งใหญ่ในประเทศไทยภายใต้ชื่อของคุณกะเค้าบ้าง

หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 27 ตุลาคม 2554 14:04 แก้ไข: 27 ตุลาคม 2554 14:04 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 คนธรรมดา, Ico24 บิวตี้, และ 3 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

Ico48
ทททท [IP: 182.93.208.10]
04 กุมภาพันธ์ 2557 13:14
#95645

....

+

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 34.238.190.122
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ