นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1699
ความเห็น: 0

อย่าปล่อยให้เสียน้ำตา...จึงรู้ค่าของคนที่คุณรัก/รักคุณ

อย่ามัวปล่อยเวลาที่คุณมีอยู่ให้หลุดลอยไปในการดูแลคนที่ดูแลคุณและรักคุณที่สุด

 

 

                เมื่อวันสองวันที่ผ่านมา  Marky ได้ละทิ้งงาน...ลาพักผ่อนกลับบ้านที่ตรังค่ะ   ทั้งนี้เนื่องจากน้องชายของคุณพ่อน้องมาร์ค (คนที่บ้านค่ะ) เข้าพิธีอุปสมบท  ก็เลยพาครอบครัวกันกลับไปร่วมงานบวชกันจนอิ่มท้อง  อิ่มบุญกันถ้วนหน้า  แต่เรื่องที่จะเล่าเป็นแค่ช่วงเวลาแค่สั้น ๆ ที่ตัวเองได้เข้าไปสัมผัส  แล้วมันสะเทือนใจ  เลยอยากเล่าให้ฟังกันค่ะ

                ตอนที่ไปร่วมพิธีอุปสมบทน้องชายที่วัด  กำลังรอท่านเจ้าอาวาสเสร็จจากภารกิจกันอยู่  จู่ ๆ ก็มีรถกู้ชีพเปิดไซเรนวิ่งเข้ามาในวัด  เราด้วยความอยากรู้อยากเห็นประสาคนไทย  “ไทยมุง”  (เพราะไม่เห็นมีแขกมุง..จีนมุง..หรือฝรั่งมุงเลย)  ก็เลยเดินรี่เข้าไปดู  ก็เลยได้เห็นเค้านำศพห่อผ้าดิบลงมา  นาทีนั้นก็ยังเฉยๆ ไม่รู้สึกอะไรเท่าไหร่  แต่พอเห็นสภาพศพถึงกับต้องผงะถอยหลังปรู๊ดดดดกันเลยทีเดียว  ภาพที่เห็น  คือ  ร่างอืด ๆ  ตามเนื้อตามตัวรวมทั้งหน้าตาเป็นรอยกัดแทะเป็นแผลเล็กๆ  เดินออกมาจนเจอเพื่อนซึ่งทำงานเป็นอาสาสมัครกู้ชีพอยู่เล่าให้ฟัง  ได้ความว่า...ผู้ที่กลายเป็นศพ...เป็นหญิงชรา  วัยประมาณเจ็ดสิบกว่าปี  ไม่แน่ใจว่าลื่นหรือเป็นลมจึงได้ตกลงไปในสระเลี้ยงปลาของตัวเองซึ่งอยู่หลังบ้านนิดเดียว  และลูก ๆ ก็ต้องเอาอาหารไปให้ปลาอยู่ทุกวัน  จนประมาณ 3 ถึง 4 วันผ่านไปแล้วที่ศพลอยขึ้นมาถึงได้รู้ว่าแม่ตกน้ำตาย  แต่ก่อนหน้านั้นไม่ได้เอะใจอะไร  ไม่มีการติดตาม  ถามหา  เพราะคิดว่าแม่คงไปไหนใกล้ๆ  หรือไปบ้านญาติ  ปล่อยให้ร่างของแม่ถูกปลาที่เลี้ยงไว้ตอดกินเนื้อจนเป็นแผลทั้งตัว  แล้วมานั่งเสียน้ำตากับร่างไร้วิญญาณของแม่นี่นะ...มันน่า...

                หากจะถามย้อนกลับไปตอนที่คุณยังเป็นเด็กเล็กๆอยู่นั้น  จำกันได้หรือไม่  แค่จะย่างเดินสักก้าว  แม่ก็คอยตามประคองอยู่ข้างหลังไม่ห่าง  เพราะกลัวลูกน้อยจะล้ม  และกลัวลูกของแม่จะเจ็บ  พอโตขึ้นมาหน่อยพอจะออกจากบ้านไปไหน  แม่ก็จะตะโกนถามว่า “ไปไหน  กับใคร”  นั่นเป็นเพราะแม่เป็นห่วง  พอถึงเวลาแล้วยังไม่กลับ  แม่ก็จะออกตามเพราะกลัวลูกจะไม่ปลอดภัย  แต่จากเรื่องที่เล่ามานั้นแม่หายออกไปจากบ้านตั้งหลายวัน  ทำไมไม่คิดจะติดตาม  มานั่งร้องห่มร้องไห้กับร่างไร้วิญาณของแม่ซึ่งท่านไม่รับรู้แล้วว่าคุณเสียใจ  “มันสะท้อนอะไรหลาย ๆ อย่างในสังคมปัจจุบัน  ว่าศีลธรรมในสังคมเรากำลังเสื่อมถอยลงไปทุกที”

                ฉะนั้น...อย่ามัวปล่อยเวลาที่คุณมีอยู่ให้หลุดลอยไปในการดูแลคนที่ดูแลคุณและรักคุณที่สุด........เพราะไม่มีใครรักคุณเท่ากับผู้ที่ให้กำเนิดคุณมา  รักท่าน...ดูแลท่านให้ได้แค่ครึ่งหนึ่งของที่ท่านดูแลคุณ.....อย่าปล่อยให้ถึงวันที่ไม่มีโอกาสแม้แต่จะบอกว่า “รัก”  แล้วจึงแสดงความรักที่คุณมีออกมาด้วยน้ำตา...

Sections: มุมละไม ของใครบางคน
License: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
created: 04 November 2011 17:13 Modified: 22 November 2011 09:07 [ Report Abuse ]
ดอกไม้
People who like this: Ico24 คนธรรมดา.
People Who Like This
 
Facebook
Twitter
Google

Other Posts By This Blogger

ความเห็น

ไม่มีความเห็น

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.230.154.129
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ