นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1807
ความเห็น: 4

ลูกไม้หล่น....ใต้ต้น...

ต้นพ่อนะคะไม่ใช่ต้นแม่..แบบว่าไม่ยอมรับ...อิ....อิ.....

ดิฉันเพิ่งเสร็จจากงานแบบว่าสุดยอดของคิวชุลมุลของตัวเอง 2เดือนที่ผ่านมามิได้ลืมหูลืมตา... นั่นหมายถึงก้ไม่ได้พบคุณครูประจำชั้นของ แม่หนู 2 คนของดิฉันเกือบเดือน 

เมื่อพบกันก็สายไปเสียแล้ว.แม่หนูทั้ง 2 ถูกจับแสดงในงานวันปีใหม่ไปเรียบร้อยแล้ว.แล้วมันยังไงก็เปลืองนะซิคะ..

ดิฉั้นพบหน้าคุณครูจึงบ่นใส่ว่า..."คุณครูขา...ควรถามความเห็นผู้ปกครองก่อนนะคะเรื่องการอนุญาติให้ลูกแสดง"....หลังจากฟังครูอธิบายจึงทราบว่า...แม่หนูตัวเล็กของดิฉั้นไปยืนเกาะข้างเวทีดูเพื่อนซ้อมทุกวันและบอกครูว่า..."แปมอยากเต้นด้วย..ถ้าครูไม่ให้แปมเต้นแปมจะฟ้องพ่อ".ครูจึงตามใจให้เต้นอีกคนเพราะกลัวพ่อเธอ...อิ..อิ...

ลูกหนอลูก.....

            สัปดาห์นี้มีวันหยุดได้หายใจหายคอ จึงตะลอนหาของขวัญปีใหม่ให้เธอไปจับของขวัญที่โรงเรียนเตรียมของขวัญให้คุณครูของเธอ เตรียมหาชุดหาถุงน่องรองเท้าหาเครื่องแต่งหน้าเพื่อจะได้ไม่ต้องไปร้าน....จ่ายตังส์ทีก็นึกโกรธคุณครูซะที ......
             
เป็นความจำเป็นอย่างหนึ่งที่ พ่อ แม่ ต้องคุย สื่อสารกันในเรื่องของลูกๆ เกือบทุกวัน วันนี้เป็นไง เกเรมั๊ยคะ...งอแงอะไรหรือเปล่า
มีอะไรจะฟ้องคุณแม่มั๊ยคะ....ครู พ่อ แม่ร่วมกันดูแลเธอ...

เจ้าตัวเล็กของดิฉั้นคุณครูมักจะบอกว่าเธอมีแววชอบเป็นผู้นำจะมีปัญหาบ้างคืออยากจะนำซะทุกครั้งและมีทะเลาะเบอะแว้งกับรุ่นพี่เพราะเธอเป็นยอดนักจัดการ..เป็นหัวโจก...และมีนิสัยนักเลงใครไม่เล่นตามที่เธอคิด..เธอพาลพาโร....ไม่ชอบกฏกติกา ทุกประเภท...

เจ้าตัวโต...คุณครูจะบอกว่า...พูดมาก.......ขี้ร้อง.....ขี้ใจน้อยว่าอะไรไม่ได้....ร้อง......

เขียนมาถึงบันทัดนี้...เฮ่อ! ที่เขาว่าลูกไม้ไม่ได้หล่นไม่ไกลต้น..ก็เป็นความจริง แต่ที่จริงกว่าคือลูกดิฉั้นทั้งสองคน"หล่นใต้ต้นเลยหล่ะ" 

created: 23 December 2007 12:29 Modified: 23 December 2007 12:33 [ Report Abuse ]
ดอกไม้
People Who Like This
 
Facebook
Twitter
Google

Other Posts By This Blogger

ความเห็น

     เมื่อไร นู๋ตาลจะมีลูกไม้อย่างกะพี่เมตตาบางหนอ รอพ่อของลูกอยู่นาน (เค้าคงรอให้ค่าสินสอดของเราลดล้างสต๊อกก่อนมั่ง ถึงจะมาขอ) นู๋ตาลตามพี่เมตตาไม่ทันแน่ๆ  @^_^@ 

ได้อ่านชีวิตของคนมีลูกแล้ว ชั่งน่าเหนื่อยอะไรเช่นนี้  แต่คงหายเหนื่อยเพราะลูก เหมือนกัน

Ico48
Kon1Kon (Recent Activities)
23 December 2007 18:22
#6488
  • อิอิ..อ่านแล้วก็เข้าใจความรู้สึกนะคะ..บางทีลูกสะท้อนความเป็นตัวเราออกมาได้ดีซะจนน่าใจหาย (ประมาณว่า..เราเป็นหยั่งงี้เชียวรึนี่)..
  • แต่คิดๆ ดู มันก็เป็นเอกลักษณ์ ที่สร้างสีสันดีนะคะ..
555...เหนื่อยแทนเลย

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.231.167.166
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ