นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1295
ความเห็น: 7

คำนึงคิด...กระทงหลงทาง

ไม่เคยลืมเรื่องนี้เลยจริงๆ ในวันที่ม๊อบเต็มกรุง ในวันที่ เพื่อนเก่าส่งข่าวการจากไปของเพื่อนรุ่นเดียวกัน ยิ่งคิดถึงเธอ...
ครั้งนั้น...เป็นลอยกระทงครั้งแรกในชีวิต...กับเธอ "กระทงล่ม" ดิฉันหัวเราะก๊ากสสสส  ก็ขำอ่ะ...ในขณะที่อีกคนเห็นเป็นเรื่องซีเรียส

"หัวเราะอะไร" 
กระทงล่ม มันเป็นลางดันหัวเราะ

ลางเลิงอะไรกัน กระทงเบี้ยว balance ไม่ดี ก็ล่มแหล่ะ ดิฉันพูด

ไปซื้อมาลอยใหม่ดีกว่าไม่สบายใจเลย ไม่เอา..เสียตังส์..ไม่ซื้อ..กระทงเบี้ยวล่ม..ก็เท่านั้นคิดมาก..โบราณ..
แล้วรักเราก็ล่มจริงๆ แม้จะผ่านมาเนิ่นนานเรื่องราวยังแจ่มชัด...
 
เกือบ 30 ปีล่วงผ่าน กับ "เธอคนนั้น"

แอบมองไปเจอฉับพลันนั้นเธอก็เหม่อมองสบสายตาให้ "ต้องอุรา" ให้ฉันนึกรักเธอในแรกเราพบกัน
.
...งานรับน้อง "ห้อง 324" รามคำแหง ปี 2529 สายตาสบกันโดยบังเอิญ ตาคู่นั้นทำให้ดิฉันอึ้งตาหวานชะมัด....

หลบตาก่อน....หลบตาประสา "นางเอก" ไปๆ มาๆ ก็หลงตาหวานๆ คู่นั้น เราคบกันไปไหนมาไหนด้วยกันจะพบเห็นเราได้เสมอตามม๊อบต่างๆ ดิฉันเคยโดนตำรวจจับในม็อบไร่อ้อย กับเพื่อนนักศึกษาหลายคน..

เธอรอดไปได้...ทิ้งฉันไว้ครึ่งคืน กว่าจะตามพี่ชายมาประกันตัว..ออกไปได้ เป็นการนอนในกรงขัง..ประสบการณ์แปลกใหม่

ปิดภาคเรียนชวนกันแวะบ้าน....บ้านเขาอบอุ่นดีครอบครัวครู...เลี้ยงลูกแบบครูคืออกนอกแถวไม่ได้เป็นผิด....ตกดึกมีแม่คอยสังเกตว่าเราคบกันลึกซึ้งขนาดไหน......ดิฉันเข้านอนปล่อยให้แม่ลูกคุยกันได้ยินแว่วๆ...

"ลูกชอบผู้หญิงสวยไม่ใช่หรือ" .....ลูกพูดว่าอะไรดิฉันไม่ได้ยิน.....
ดิฉันสรุปตั้งแต่เห็นอาการที่พ่อแม่ปรนนิบัติพัดวี 

เด็กในกรอบที่ถูกปล่อยสู่โลกกว้าง..ทำอะไรไมค่อยเป็นขณะที่ดิฉันถูกเลี้ยงมาแบบ.. "แม่สั่งลุย...ตัดสินใจอะไรเองทุกเรื่อง"...ตามเห็นสมควร

ต่างกันมากในเรื่องการเลี้ยงดู แต่ก็คบกันไปเรื่อยๆ แบบมีดิฉันเป็นผู้นำ

ดิฉันเรียนจบ 2534 จากเมืองกรุงฯ มาแบบไม่หันหลัง...โดยไม่สนใจแม้คำขอร้องของเธอ ของแม่เธอ...

เธอทำงานเป็นนักข่าวในสำนักพิมพ์ชื่อดัง เรายังจ๊ะจ๋าทางโทรศัพท์ บอกเล่าเรื่องราวของกันและกันต่อเนื่อง

เหตุการณ์ "พฤษภาทมิฬ" หลังจากทราบข่าวว่าเขาขาหักในเหตการณ์ชุมนุม ดิฉันก็โผล่ไปกรุงเทพฯโดยไม่บอกล่วงหน้าหวังจะ "เซอร์ไพส์" และเยี่ยมเยียนอาการ

ที่บ้านเช่าอยู่กับเพื่อนๆของเราหลายคน..ทุกคนตาค้าง..ดิฉันสัมผัสทันทีว่ามีอะไรที่ผิดปกติไป มีคำแซวว่า "ไม่ขึ้นมาเลยเดี๋ยวมีใครซิวไป..จะหาว่าไม่เตือน"

วันนั้นกว่าเราจะเจอกันก็ตกบ่าย

"น้องทำไมไม่บอกก่อนว่าจะมา"

ไม่ใช่.....เขาไม่เคยแทนคำเรียกดิฉันเช่นนั้น...ฉลาดอย่างดิฉั๊น น่ะเหรอจะไม่รู้ว่าเขาคงคุ้นเคยการเรียกอย่างนี้กับ คนอื่น........เราคุยกันไปเรื่อยประสาคนรักกันที่ไม่เจอกันนาน 

แล้ว "เขาชวนดิฉันจดทะเบียนสมรส  ดวงตากลมโตคู่นั้นวิงวอน...โดยไม่ออกเสียง กรุณาอย่าถามอะไรมากขอให้เชื่อเขาอย่างเดียวขอเขาเป็นผู้นำดิฉั๊นสักครั้งได้มั๊ย......อย่างอื่นค่อยว่ากัน"...

...เกือบไป...เกือบใจอ่อน
เล่ามาเดี๋ยวนี้นะว่าเกิดอะไรขึ้น...แล้วเขาก็เล่าเขามีสัมพันธ์กับผู้หญิงคนหนึ่งโดยประมาท"

หัวใจดิฉันเหมือนจะหยุดเต้น
ดิฉันบอกเขาว่า "ดิฉันอาจจะผิดที่ไม่ยอมทำงานที่กรุงเทพฯ..แต่นั่นไม่ใช่เหตุผล...ที่จะช่วยกัน..มันไม่ยุติธรรมสำหรับคนอื่น กรุณาไปรับผิดชอบกับสิ่งที่ทำลงไป"
นึกขอบคุณกาลเวลาช่วยพิสูจน์รักของเราแล้วสาวใต้อย่าง"ท้าว"ก็พ่ายรักกลับมา

หลังจากนั้น 3 วันเขาพาพ่อแม่มาสู่ขอดิฉัน...ดิฉันบอกต่อหน้าทุกคนว่าขอนำความปราถนาดีนี้ไปให้เด็กผู้หญิงอีกคน...อย่าทำร้ายกันเลย...

แม้จะพร่ำอธิบายว่าเป็นอุบัติเหตุ..
แต่หัวใจดวงน้อยของดิฉันได้สลายไปแล้ว......แล้วเราก็จากกัน..



นกฮูก...ไม่ชอบลอยกระทง



 
 
 
หมวดหมู่บันทึก: มุมละไม ของใครบางคน
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 17 พฤศจิกายน 2556 20:21 แก้ไข: 17 พฤศจิกายน 2556 20:47 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Our Shangri-La, Ico24 tiny apple, และ 7 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

อกหัก ดีกว่ารักไม่เป็น ฮา

เราจะโทรหาท้าวอยู้พอดี

ว่ามีเจัามือ จะเลี้ยงข้าวเรา

ท้าวกลับบ้านสียแล้วนิ

นี่เรื่องจริง หรือนิยายรักเศร้าเคล้าน้ำตา... แม่ท้าวคนงามเธอช่างเด็ดเดี่ยวและน่าสงสารเหลือเกิน

 

ไม่มีคำบรรยายใดๆ แต่รู้สึกเหมือนตัวเองไปอยู่ในเหตุการณ์ด้วยเลย T T

 

"ใจสั่งมา"

รักแรก ... มันฝังใจ

จะติดตามตอนต่อไปค่ะ 

ท้าวฯ ถ้าได้แว๊บไปตรัง อย่าลืมกระทงทองของฝากนะท้าวฯ

อิอิอิ

กระทงทองนี้ชอบ

อิอิอิ

เราเอง

Mandala รู้ได้ไงว่าเป็นรักแรก

รักแรกของพี่อยู่ ป 4 จร้า...

อิ..อิ..

มิ๊กกี้ คะ

แล้วมันจะมีตอนต่อไปอีกเหรอคะ

กระทงคว่ำซะขนาดนั้น

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.234.214.113
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ