นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1551
ความเห็น: 6

วิถี..ที่เลือก

ความตั้งใจที่แรง...

ดิฉันมีคำมั่นกับตัวเองว่าจะบันทึกทุกวันติดกันในสัปดาห์นี้ เพื่อว่ากาลข้างหน้าอีก 2 สัปดาห์ต้องเดินทางไกลไม่รู้เมื่อไร "จะป๊ะกันแฮ๋ม" กับเจ้าระบบเครือข่าย

วันนี้เล่าเรื่อง วิถี Blogger ดีกว่า  แท้จริงแล้ว เราต้องการการยอมรับจากโลกใบนี้...โลกนี้กว้างขึ้น..เราตัวเล็กลง การได้รับการยอมรับเป็นสัญชาตญาณเรียกร้องจากมนุษย์ทุกผู้..ทุกคนการเป็น blogger ตอบสนองความต้องการนี้ของดิฉัน..นั่นเอง...

ดิฉันได้รับคำถามเสมอๆ ว่า
ดิฉันใช้เวลาไหนในการเขียน blog ...แล้วทำไมถึงเขียน? เธอไม่มีงานทำเหรอ..(คนที่สนิทๆถาม) พร้อมๆ กับคำปรารภว่า...แค่ทำงานแต่ละวันถึงเย็นก็ขาลากแล้ว คนพูดนั่นเธอต้องวิ่งวุ่นติดต่อประสานงานทั้งวี่ทั้งวัน

บ้างก็ว่า...กว่าจะสะสางงานให้เสร็จแต่ละวัน...หมดเวลา...ที่เหลือก็ออกกำลังกาย เลี้ยงลูก..

บ้างก็ว่า...มันใช้เวลานะกว่าจะเขียนอะไรออกมาได้...เวลาที่มีน้อยๆ ขอไปทำอย่างอื่นดีกว่าเช่น..อ่านหนังสือ..ดูละครผ่อนคลายความตึงเครียด

บ้างก็ว่าเขียนไปเขียนมาเดี๋ยวจะเอาภัยมาให้ตัวเองอีกสู้อยู่เฉยๆ ดีกว่า

บ้างก็ว่า..แล้วที่เราเขียนน่ะมันจะเป็นประโยชน์กับใครนอกจาก การบ่นเพ้อไปเรื่อยๆ เป็นความรู้หรือเปล่าก็ไม่รู้

ดิฉันมิได้ฟังคำถาม คำปรารภเหล่านั้นแล้วผ่านเลยไป...แต่ทว่ากลับมาตั้งคำถามกับตัวเองว่า...แล้วเราเนี่ย!
เอาเวลาที่ไหนมาเขียนแต่ละวันนี่..ทำงานจนขาลากหรือเปล่า..หมดแรงหรือเปล่า..
คำตอบ...ก็เหมือนคนอื่นๆเขานั่นหล่ะค่ะ ..งานสายสนับสนุน..สัพเพเหระ..วุ่นวายทั้งวันต้องยอมรับกันหล่ะค่ะว่าการเขียน...ต้องมาจากความชอบ..ชอบเล่า..ชอบฝึกฝน..ชอบได้รับมุมมองความเห็นที่หลากหลาย ชอบนำเสนอตัวเอง...ชอบให้คนยอมรับ..(อิ..อิ)..

ความชอบทั้งปวงที่กล่าวมา..มีทั้งแง่ลบ แง่บวกการชอบนำเสนอตัวเองก็ไม่ได้ผิดตรงไหน หากเรารู้ว่าเราชอบนำเสนอเราก็นำความชอบนั้นมาปรับให้พอดีกับวิถีชีวิตของเรา...นำเสนองาน..นำเสนอแง่มุมของการมีชีวิต..นำเสนอมุมมองที่เราพบเห็น ...ให้เราเจอคนเห็นต่าง..เห็นเหมือน..เห็นคล้าย
สนใจคนอ่านบ้างหรือเปล่าสนใจค่ะแต่ไม่มาก สนใจแง่ของการทบทวนสะท้อนคิดไปมาในงานกิจกรรมของตนเอง...อาศัยช่องทางการเขียนฝึกการนำเสนอ ฝึกการใช้ภาษาในการสื่อสาร และฝึกการนำเสนอมุมอารมณ์เวลาโกรธเคืองให้เป็นมองบวก

แล้วดิฉันเขียนเวลาไหน...เขียนเวลาอยากจะเขียนค่ะ..ฟันธง..เมื่อมีแรงบันดาลใจ...หรือมีอะไรที่มาผลักให้มีอารมณ์ "ตีส" เนี่ยจะเขียนเก็บไว้บางครั้งแค่ 2-3 บรรทัดก็เขียนไว้ค่ะ แล้วมาขยายความในเวลาที่เหมาะ เช่น..ก่อนนอน...ตื่นนอน..ลุกขึ้นมากลางดึกประมาณว่านอนไม่หลับ

อารมณ์เป็นส่วนสำคัญมาก..ถ้าเราทำงาน งาน งาน..จนหมดเวลาเราก็ "มูดดี้" ไม่อยากจะคิดเรื่องอื่นไม่อยากทำอะไรอีกแล้ว  ฉะนั้น..เราต้องจัดการเวลาทำในสิ่งที่เราชอบ..เพราะมันเป็นความสุข ในขณะที่การงานเราวุ่นวายแต่เราก็มีเวลา ผ่อนคลายได้ทำสิ่งที่ชอบการเขียน blog เป็นสิ่งที่ดิฉันทำแล้วผ่อนคลาย


บันทึกนี้เริ่มเขียน 12.05 น. 14 ม.ค.52
เขียนต่อที่ โรงพยาบาล ม.อ. ขณะนั่งรอตรวจคลินิคนอกเวลา ตั้งใจจะบันทึกเมื่อคืน..กลับบ้านกินยา.."หลับ"
ได้บันทึก15 ม.ค.52

ความสุขที่หาได้ง่ายๆ จากการเขียน Blog 
มีความสุขกับการเขียนนะคะ

 

หมวดหมู่บันทึก: พัฒนางานประจำ
คำสำคัญ (keywords): blogger  เขียนบันทึก  ความสุข
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 15 มกราคม 2552 09:13 แก้ไข: 15 มกราคม 2552 11:10 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

Ico48
มนัสนันท์ ศิลาคุณ [IP: 58.147.64.145]
16 มกราคม 2552 14:03
#40133

ใยมดก็ชอบเขียนเหมือนกันค่ะพี่ตา

งานก็เยอะค่ะ แต่ก็เขียนได้เยอะเหมือนกัน

เพราะชอบเขียนบันทึกค่ะ และชอบอ่านด้วย

 อิอิ

เอามาฝากค่ะ

http://gotoknow.org/profile/yaimod

ว่าง ๆ ลองเข้าไปอ่านดูน่ะค่ะ

ใยมดชอบตอนที่พี่ตา

พาพวกใยมดกับเพื่อน ๆ ไปที่เขาพรายดำค่ะ

บรรยากาศดีและประทับใจกิจกรรมมาก ๆ เลย

แล้วเข้าไปเยี่ยมกันบ้างน่ะค่ะ

 

 

Ico48
ขจิต ฝอยทอง [IP: 158.108.154.214]
16 มกราคม 2552 15:32
#40153
  • น้องไปก่อกวนคุณณิชนันทน์มา
  • น้องเขาจำพี่ได้
  • ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ
  • ไม่มีรูป
    30. ณิชนันทน์
    เมื่อ ศ. 16 ม.ค. 2552 @ 15:24
    1074408 [ลบ]

    ใครเป็นใครไม่รู้ แต่ที่แน่ๆ เจ้าแม่share psu แห่ง สนอ. พี่เมตตา...555 ^@^

  •  

ตามไปอ่านแล้วค่ะ..คุณมนัสนันท์ ศิลาคุณ ...วัยรุ่นจริงๆ....ขอบคุณนะคะที่แวะเวียนมา...และนำพา...ผู้หมวดตรวจ blog จาก Gotoknow.. ตามมาอีกคน
Ico48
เมตตา (Recent Activities)
17 January 2009 19:32
#40189
ว่าไงคะ...พ่อกามนิตหนุ่ม ขจิต ฝอยทอง  ตามพี่มาถึงนี่เลย ขอบคุณครับ...ตามอ่านงานสม่ำเสมออยู่นะ..ซำ...บายดี บ่....
Ico48
โกโก้เย็น [IP: 192.168.100.112]
20 มกราคม 2552 09:36
#40273
  • ถ้าไม่มองงานหรือสิ่งที่ทำ ก็จะไม่ค่อยมือเรื่องที่จะให้เขียนนะ  
  • มองงานที่ทำมาเขียน เพื่อเตือนความจำ คราวนี้ ถ้าไม่บันทึก เราก็จะรู้สึกว่างานมันยังไม่จบขั้นตอนนะ เหมือนกับเราเป็นเลขาที่ประชุม ถ้าไม่สรุปบันทึกการประชุมมันก็ไม่จบ
  • หาเวลาว่าง เขียน หากไม่เขียนก็ไม่เกิดงาน แล้วจะไม่มีการแลกเปลี่ยนเรียนรู้เกิดขึ้น 5555
Ico48
[IP: 192.168.100.112]
21 มกราคม 2552 10:51
#40309
คุณเมตตาชอบเขียน ผมชอบอ่าน ...แฟนพันธ์แท้

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 34.234.223.229
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ