นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
Page Visits: 1521
comment: 2

คิดเรื่อง...blog ก่อนนอน

ดิฉันกลับจากศูนย์ประชุม นานาชาติเมื่อสักครู่็(23.15 น.)ก็ลงมือทำกิจวัตรก่อนนอนคือ Scan ดูหน้า Share ว่าวันนี้มีอะไรผิดปกติหรือเปล่า ใครสมัครสมาชิกเพิ่มกี่คน ความคิดเห็นแปลกๆ โฆษณาขายสินค้าขายบริการอะไรหรือเปล่าทุกวันเช่นนี้ก่อนนอน

พบว่าวันนี้สมาชิกมีจำนวน 1,224 คน นับเป็น Active member เท่าไรก็ยังไม่กล้าจะนับ

ในแต่ละวันมีสมาชิกเขียนเรื่องราวกันไม่มาก ... ค่อนข้างจะเงียบเหงา...ดิฉัน คลิ๊กไปดู...หน้า Gotoknow.org ดูคึกคักกว่าที่นี่มากสถิติ 5 นาีทีต่อบันทึก ในขณะที่วงของเราสถิติ 60 นาทีต่อบันทึก (วันหยุึดจะน้อยกว่านี้เื่ท่าตัว)

ดิฉันพบเจอคนที่เขียนในวง Gotoknowก็มักจะชวนว่ามาเขียนที่ Share บ้างซิ... copy มาก็ได้จะได้สร้างบรรยากาศวงภายในของเรา
หลายคนตอบดิฉันว่า...มันไม่ง่ายอย่างนั้นซิคุณเมตตา
ขณะที่เราเขียน นี่เรารู้ว่าคนอ่านของเราคือใคร ?
เราก็จะเขียนให้กลุ่มคนอ่าน...นั้นๆ ...

ดิฉันคิดตามว่าจริงหรือเปล่าเทียบกับความรู้สึกของตัวเอง...พบว่าจริงเขียนไปเขียนมาเราจะรู้ว่า..ลูกค้าของเราคือใคร..ใครอ่านงานของเราบ้าง...ใครอ่านแล้วจะชอบใครอ่านแล้วจะหมั่นใส้...ใครอ่านแล้วมีเคืองดิฉันสัมผัสได้การเขียนที่มีคนอ่านเป็นคนละกลุ่มนี้ไม่สามารถ Copy  Paste ได้....เออจริง!

น้องอีกคนบอกดิฉันว่า "น้องไม่กล้าเขียนวง Share เพราะมันเห็นหน้าเห็นหลัง...ใครๆ ก็รู้ว่าเราเป็นใคร"
เอ้า! ดิฉันแอบแย้งแล้วทำไมต้องไม่อยากให้ใครรู้ด้วยว่าเราคือใคร 
ประเด็นนี้สิ่งที่ดิฉันสัมผัสได้ก็คือ...การเขียนมันจะถูกระมัดระวังเป็นพิเศษเพราะหากพาดพิง...หรือกล่าวถึงก็จะรู้ทันทีว่าที่เรากล่าวถึงคือใคร อาจทำให้เกิดความขัดแย้งปานปลายได้

ดิฉันกลับมองว่าดีซะอีกมันทำให้เราคิดบวกเป็น..มองมุมลบเป็นบวกได้บ่อยๆ 


การเขียน
เรามักบอกต่อกันว่า...เขียนง่ายๆ เหมือนสมุดบันทึกของตัวเอง..เล่าไปเรื่อยๆ เรื่องงาน ความรู้สึก อารมณ์ของเรา .....แต่บังเอิญสมุดเล่มนี้เรา Online เท่านั้นเอง...

การเขียนมันต้องบวกกับจินตนาการ
การเขียนก็มีหลายแบบ
เขียนบันทึกเรื่องจริง เขียนบันทึกจินตนาการ...เขียนบันทึกประสบการณ์
บันทึกสบายๆ ว่าไปเรื่อยๆ เราก็ได้เรียนรู้ไลท์สไตล์ ของผู้เขียน บันทึกที่เกี่ยวข้องกับการเขียนบันทึก

เขียน blog ทำไมกันคะ  โดย เมตตา

ทำไมต้องเขียน Blog  โดย คนธรรมดา

ใยบันทึก โดย คุณน้าเน็ก

บางคนหนักกว่าถึงกับว่าจะบ้าเหรอ...อยู่ๆ มานั่งเล่าเรื่องราวของตัวเอง Online

ก็มองได้หลายมุมหล่ะสุดแท้แต่จะเลือกเห็นเลือกมอง
ยามรัก...มุมไหนก็สวยงาม...
ยามหลง...มุมไหนก็ดูดี
ก็ชอบเธอนี่นา...หนีไปสุดฟ้าก็ยังคิดถึง
จริงไม่จริง...อันนี้ต้องไปถาม คนนี้ กันเอาเอง

บันทึกนี้...มาชวนมาเชียร์ให้สมาชิกที่รัก ชอบ Share เขียนบันทึกกันให้ต่อเนื่อง....อย่ามีจืดจางกันเลยนะเธอจ๋า...

ราตรีสวัสดิ์ค่ะ


created: 16 November 2009 00:01 Modified: 16 November 2009 11:00 [ Report Abuse ]
Flowers
People Who Like This
 
Facebook
Twitter
Google

Other Posts By This Blogger

comment

Ico48
sompornp [IP: 202.28.25.220]
16 November 2009 17:08
#50872

เรียน  คุณเมตตา

จริง ๆ การเขียนบล๊อควัตถุประสงค์หนึ่งคือการถ่ายทอดประสบการณ์ตรงของตนเองเพื่อ ลปรร. กับบุคคลอื่น ที่ว่าเป้าหมายลูกค้าอ่านนั้น ก็อาจจะแล้วแต่จริต หรือความตรงของเนื้อหากับสิ่งที่เราอยากเรียนรู้  ดังนั้น ไม่น่าจะเป็นอุปสรรคสำหรับชาว share ในการจะ ลปรร.กัน  เพราะจริง ๆ ในแล้วโกทูโน สมาชิกก็ต้องแสดงตน และรู้จักกันพอสมควร จึงจะเข้าไปให้ความเห็นหรือมีปฏิสัมพันธ์กันได้

อีกด้านหนึ่งคือ การบันทึกโดยการเขียนบล๊อค จะทำให้เราสามารถททราบได้ว่ากิจกรรมที่ทำในแต่ละวันมีอะไรเกิดขึ้นบ้าง ทาง มอ. มีวง share ให้เขียนเล่า มีผู้บริหารสนับสนุน น่าจะหาเวลาหรือเป็น TOR ในการทำงานได้อีกด้านหนึ่งนะคะ (อิอิ)  เพราะที่ทำงานบางคนอาจจะไม่สนับสนุน เพราะคิดว่า เสียเวลา และใช้เวลาราชการ ทั้ง ๆ ที่การบันทึก เป็นการถ่ายทอดประสบการณ์ตรงในการทำงาน เพื่อเป็นการ ลปรร.กัน

อย่างไรก็เป็นกำลังใจและชื่นชม ชาว มอ.ค่ะ

เข้ามาทักทายและฝากไว้อีกหนึ่งบันทึกครับที่เกี่ยวกับการเขียน Blog ครับ

กลัวมั๊ยที่จะเขียน...ให้คนอื่นอ่าน

Comment on this Post

Name:
Email:
IP Address: 18.213.192.104
Message:  
Load Editor
   
Cancel or