นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1387
ความเห็น: 3

บันทึกนี้เพื่อเป็นกำลังใจ...ให้เหล่าดาว

ดิฉันตั้งต้นจะเขียนบันทึกสักบันทึก....ว่าแต่ จะเขียนอะไรดี
"วันนี้ทำอะไรบ้าง" นึกไปนึกมาจะมาบอกชาวบ้านทำไม? เธอทำอะไรใครจะอยากรู้

แม้แต่การเขียนบอกตัวเองว่าวันนี้ทำอะไรบ้างก็เป็นการสะท้อนย้อนคิดไปมาเรื่องการงานของตัวเองอย่างหนึ่ง 

การเขียน Share เราสามารถเขียนอะไรก็ได้อย่าพาดพิงคนอื่นเป็นใช้ได้การได้ทบทวนงานในแต่ละวันก็เป็นการถ่ายทอด "พลังงาน"ของคนทำงานสู่กันได้อีกทาง

ดิฉันเริ่มต้นเช้าวันนี้ด้วย "ผัดถั่วลันเตา" จานย่อมเป็นอาหารมื้อเช้าของเด็กๆ เจอผักแต่เช้า "ปวดหัว" เสียงเจ้าตัวเล็กบ่นอุบ "ไข่เจียว" บ้างต่ะลูกเห็นผักแล้วเวียนหัว ดิฉันแอบขำๆอาการเดียวกันเลยกับดิฉันเห็นผักเขียวทีไรก็เวียนหัวตั้งแต่ยังไม่กินเหมือนกัน เขาเรียกว่าต่อต้าน เนื่องจากตอนเด็กๆ เจอผักขมแล้วคายถูกแม่ตี ยังจำจนทุกวันนี้...

เช้านี้ดิฉัน เกิดอาการลังเลว่าจะเปิด Share ก่อนออกจากบ้านหรือจะรีบออกจากบ้านมาทำงานแล้วค่อยเปิด Share ดี เรื่องง่ายๆ ทำไมต้องคิดเยอะบางคนอาจนึกในใจมันมีที่มาค่ะ

เนื่องจาก Net ที่บ้านจะดูแข็งแรงกว่าที่สำนักงาน เป็นเหตุให้ดิฉันต้องคิดลดเวลาการทำการงานเรื่องเวทีเรียนรู้นี้ โดยขึ้นบันทึกแนะนำซะก่อนออกจากบ้านให้เสร็จ หากเข้าสำนักงานแล้ว....อาจไม่เป็นดังที่คาดไว้

บ่อยครั้งก็เข้า Net ไม่ได้เนื่องจากดิฉันจะเข้าจาก "WiFi" การเชื่อมต่อจะไม่เสถียรเท่าเข้าจากระบบ"แลน"  วันไหนเข้าไม่ได้บันทึกแนะนำก็อาจผิดเวลาไป หรือไม่ก็ไม่ได้แนะนำเลยเนื่องจากมีภารกิจอื่นรุมเร้า

ใครจะรู้ว่าการเป็น"ท้าวแชร์"นี่ไม่ได้สบายอย่างที่คิดงานนี้กินชั่วโมงทำงานไปโขแต่ไม่เห็นเป็นผลงาน

ออกจากบ้านมาได้ทันเวลาทำงานพอดิบพอดี 08.30 น. มีเอกสารรออยู่หลายเรื่อง เนื่องจากไม่ได้เข้าสำนักงานเป็นเวลาหลายวัน งานบางเรื่องลูกน้องมีความชำนาญและรู้ดีกว่าดิฉันซะอีก หลายๆครั้งดิฉันเกิดอาการเซ็งที่จะต้องห้อย อย่างไร้จุดหมายท้ายเรื่อง

จะว่าไปแล้วการมอบให้มีหัวหน้าดูแลเรื่องโน้น เรื่องนี้เป็นการกรอง ลดภาระให้นายอีกระดับให้ใช้เวลาน้อยลงในการดูเรื่องราวที่ผ่านเข้ามาและจะผ่านขึ้นไปอีกระดับ จะห้อยทำไมฟ่ะ ในเมื่อคนทำเค้าเก่งกว่าชั้นซะอีก...อันนี้แอบคิดบ่อยๆ คิดหาทางออกไม่ได้ก็ห้อยต่อ...อิ...อิ...

ทำงานไปก็แว๊บๆ มาดูหน้า Share สัก 2-3 นาที เพื่อดูความเคลื่อนไหวดูสิ่งผิดปกติและคอยเป็นขาเชียร์ สมาชิก หรือปรับโหมดเขียนเองซะระหว่างวันกรณีปรับโหมดได้เพื่อไม่ไห้บันทึกของ "คุณท้าว" ห่างหายไปจากวงการเป็นตัวอย่างที่ดีในการใช้งานเวทีแลกเปลี่ยนเรียนรู้ เรียกว่าการงานเอื้อให้เขียนแลกเปลี่ยนเรียนรู้ได้ตามที่ใจต้องการ...หากคุณบริหารจัดการงานเรื่องอื่นได้ลงตัว

ดิฉันตัดสินใจเขียนเรื่องราว เรื่องเล่าผ่านสมุดบันทึก Online นี้มาตั้งแต่หนไหน ทำไมจึงเขียน ก็เป็นคำถามเพื่อเพิ่มพลังให้ตนเองเสมอ...

หลายปีก่อนเมื่องานการจัดการความรู้ถูกฝากไว้กับงานพัฒนาฯ ที่ดิฉันดูอยู่นี้ ในระยะนั้น มีระบบแลกเปลี่ยนเรียนรู้ที่เอื้ออำนวยให้ ทำได้ทุกที่ ทุกเวลา ดิฉันมีโอกาสครั้งนึงในการรับฟังผู้พัฒนาระบบ ดร.จันทวรรณ น้อยวัน หรือปิยะวัฒน์ในวันนี้ เล่าเรื่องการพัฒนาระบบนี้ขึ้นมา วันนั้นเธอเล่าเรื่อง Gotoknow.org ให้ฟังในงานตลาดนัดการจัดการความรู้ 
ดิฉันตัดสินใจเขียน...เพราะ...ไม่ใช่เชื่อง่าย ไม่ใช่ว่าง่ายใครบอกอะไรก็เชื่อแต่ดิฉันเขียนเพราะ อยากตอบแทนความตั้งใจของเธอ ผู้หญิงตัวเล็กๆคนหนึ่งที่ตั้งใจทำงานเพื่อสังคมส่วนรวมพัฒนาผลิตภัณฑ์มาให้สังคมใช้ เพื่อประโยชน์ส่วนรวมเพื่อให้ผู้ใช้เริ่มจัดการความรู้ในตัวเองก่อน เพื่อการกล้าเปิดตัวเอง กล้าแสดงความเป็นตัวตนสู่สาธารณะในเรื่องราวการงานของตน

แล้วดิฉันก็เขียนเรื่องเล่าจากหน้างาน ผ่านเวที Gotoknow จนโด่งดัง(อิ...อิ...อันนี้เว่อร์ไปหน่อย) เป็นที่รู้จักในแวดวงคน HR จำนวนหนึ่งที่เขียนเรื่องราวเล่าสู่กันฟัง ดิฉันได้รับการตอบรับจากสมุด "มุมละไม ไดอารี่"มากกว่า"เรื่องเล่าจากหน้างาน" ผู้อ่านสะท้อนว่าดิฉันมีมุมละไม..ที่เขียนเล่าเรื่องการพูดคุยกับลูก การเลี้ยงลูกได้อย่างเป็นธรรมชาติให้เห็นถึงแง่มุมความเป็นแม่ได้อย่างดี มีแฟน Blog ขาประจำอยู่ทั่วเมืองไทย

และแล้ววันเวลาก็พาดิฉันออกมาจากวงการ....ด้วยต้องมารับผิดชอบเป็น "เจ๊ดัน" ผลักดันวงแลกเปลี่ยนในมหาวิทยาลัย ด้วยเวลาที่จำกัดเท่าที่มีอยู่ดิฉันไม่สามารถบริหารจัดการเวลาให้ทำหน้าที่ได้ทั้ง 2 ที่

ก็จึงเขียนเล่าเรื่องได้แต่ในวง Share ของเรา กับหน้าที่ที่รับฝากไว้หลายปีให้เป็นLeader Online Community แรกๆทำก็เรียนรู้จากการเหลือบดูวง Gotoknow ดูไปทำไปก็สรุปได้ว่าที่แน่ๆ คือการเชียร์ให้สมาชิกใช้งาน ก่อนในเบื้องต้น ก่อนจะเชียร์คนอื่นได้...ก็ต้องเขียนเอง แล้วคอยสร้างบรรยากาศ จัดแรงจูงใจ หมั่นเดินสายหาสมาชิก หมั่นคิดกิจกรรม(ระยะหลังนี้ต้องขอบคุณ น้อง Shang ที่ช่วยด้วยอีกแรง)

คราใดที่มองเห็นบรรยากาศเหงาหงอย เศร้าสร้อย ก็ต้องทำท่าทางสนุกสนานโดยเอาตัวเข้าแลก เช่นวันนี้เป็นต้น...นอนไม่หลับเพราะ Share ไม่ขยับก็มานั่งเขียนเรื่องเล่า กล่าวสู่กันอยู่นี่ในเวลานี้...(อันนี้เองที่เขาเรียกว่าความรับผิดชอบ)

เขียนมาถึงตอนนี้....ต้องย้อนกลับไปดูชื่อเรื่องข้างบนบันทึกนี้ชื่ออะไรหว่า?
โอเคยังไม่หลุดประเด็น...อะไรก็ได้ที่เป็นกำลังใจให้ตัวเองเขียนได้หมด

บันทึกนี้เพียงอยากบอกว่า...เมื่อหลายปีก่อน..ดิฉันตัดสินใจเขียนเรื่องราวเล่าเรื่องต่างๆ ด้วยเหตุผลเดียวคือ "เห็นความตั้งใจของผู้หญิงตัวเล็กๆ" ที่ตั้งใจพัฒนาระบบให้ใช้ เพียงอยากเป็นหนึ่งที่จะช่วยเธอได้ คือ "การเป็นอีกหนึ่งคนที่ใช้ระบบที่เธอพัฒนาขึ้นมา"

จนวันนี้เรียกว่าติดเขียน  เห็นประโยชน์จากการเขียนเพื่อการพัฒนาตนเอง เขียนไปเขียนมาก็เห็นประโยชน์หลายอย่าง...

นอนไม่หลับก็ลุกขึ้นมาเขียนได้ นอนหลับไปแล้วตื่นขึ้นมาเขียนได้อีก

นั่งอ่านบันทึกของเพื่อนสมาชิก
เหมือนนั่งดูดาวบนท้องฟ้า กระพริบ บ้างกระพริบถี่ บ้างนานๆกระพริบตามธรรมชาติของเหล่าดาว เห็นดาวล่วง ดาวหล่น ดาวหายไปบ้าง หากเก็บได้ก็ก้มเก็บ เอื้อมเก็บไม่ถึงก็ปล่อย ยังไงก็ตามฟ้าก็คงมีดาว...เป็นกำลังใจให้เหล่าดาวนะคะ..ช่วงนี้ดาวคณะทรัพย์ กระพริบแสงห่างไปนะคะ

ราตรีสวัสดิ์ค่ะ

หมวดหมู่บันทึก: พัฒนางานประจำ
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 29 สิงหาคม 2555 02:05 แก้ไข: 29 สิงหาคม 2555 11:23 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Baby, Ico24 Our Shangri-La, และ 6 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

คอยช่วยนับดาวอยู่ค่ะ จะพยายามไม่ลืมส่องแสงบ้างเป็นครั้งคราว (ที่ไม่ใช่ค้างคาว) คิดถึงนะคะ

เป็นกำลังใจให้เหล่าดาวด้วยครับ

แต่

ขออย่าให้เป็น "ดวง" ที่ไม่เกี่ยวกับ "ดวงพร" ก็แล้วกันครับ

อิอิอิ

เราเอง

เพิ่งรู้วันนี้เองครับ ว่าเราก็ลังอยู่ในบันทึกของคนดังของประเทศเชียว

 

เรื่องบันทึกของเจ้าตัวเล็กที่อ่านแล้วขำ นี้เชื่อจริงๆ ครับ ชอบชอบ

 

เอิ้ก เอิ้ก

 

"ใจสั่งมา"

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 18.234.255.5
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ