นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1219
ความเห็น: 4

ดูแล...คำร้องของผู้รับบริการ

วันนี้ "ท้าว" เสร็จงานชิ้นใหญ่ที่ค้างคา ถ้าไม่รีบจัดการเก้าอี้ชักร้อน เสร็จงานใหญ่ก็  ชั่งใจอยู่ว่าจะปิดเครื่องคอมพิวเตอร์ นอน หรือจะ "ถอด" ต่อดี

"ถอดต่อ" หรือจะ ทำบุญดังบันทึกนี้ ดีเอางี้ดีกว่าเข้าไป บอกสวัสดี ตามบันทึกไปลา มาไหว้ นี้ก่อนดีกว่า



อันที่จริงวันนี้ ท้าว ก็ Share ไปแล้วนะตามบันทึกนี้จากแรงบันดาลใจเฉียบพลัน ประมาณว่า วันนี้โดนงานเล่นทั้งวัน ความวัวไม่ทันหายมีความควายมาแทรก

แต่ก็ยังมีความชื่นใจ ที่ลูกน้องคนนี้ ต่อรองราคาค่าอาหารลดลงมาจากราคาที่ ผู้ประกอบการการเสนอมา ของคุณนะคะที่อย่างน้อยวันนี้ก็ทำให้มีข่าวดีบ้าง

การงานทุกอย่างถ้าเราทำไม่รอบคอบ ไม่เรียบร้อย การตามแก้ปัญหาก็เป็นเรื่องที่เรานั่นแหล่ะต้องรับผิดชอบ แก้ไข  อย่าเอามาเป็นอารมณ์ ทำดีได้ดี ทำไม่รอบคอบก็ได้งานเพิ่ม  คิดให้ได้อย่างนี้เราจะรอบคอบขึ้น

การเขียน การร่างหนังสือราชการที่ว่าทำทุกวัน ทำมานานยิ่งทำยิ่งกำกวม ยิ่งร่างยิ่งเผลอเรอ ทำไมเป็นอย่างนั้น

เพราะเราเข้าใจเรื่องทั้งหมด เราไม่อยากให้บันทึกเรายืดยาว เราจึงละวางคำอธิบายบางเรื่องที่สำคัญไป เราเก็บบางอย่างไว้ในใจ (โดยนึกไปว่าคนอื่นรู้เรื่อง) การร่างหนังสือที่ดี..ต้องร่างให้คนอื่นที่ไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวอ่านแล้วเข้าใจ เช่นกัน การเขียนรายงานการประชุมที่ดี ก็ต้องเขียนให้คนที่ไม่ได้เข้าที่ประชุมในวันนั้นอ่านรู้เรื่องติดตามได้ 
 
ท้าวมี...วาทะกรรมกับผู้รับหนังสือ หรือพูดง่ายๆ ว่าลูกค้านั่นแหล่ะเนืองๆ บ่อยๆ ซ้ำๆ สนิทกันก็สะท้อนกันแรงๆ

เธอร่าง/เธอเซ็นหนังสืออะไรของเธอมา..ฉันอ่านแล้วไม่เห็นรู้เรื่องไม่เห็นเข้าใจ ว่าจะส่งใครเข้ามาอบรมกับเธอดี อย่างนี้นะคะ....เอ่อ...อธิบายเพิ่มเติมอีกนิด .... อ้า..เอ้อ...อือ...

แล้วเธอไม่ต้องรับโทรศัพท์ตายเหรอถ้าเธอร่างหนังสือแบบ นี้แล้วถ้าเธอไม่อยู่ใครจะอธิบาย...

ถูกต้อนมากๆ ชักหงุดหงิดรำคาญ พาลให้คิดว่าใครกันแน่ว่ะ... ตกลงคนอ่านหรือคนร่างที่ไม่รู้เรื่องกันแน่

สำหรับดิฉันแล้วการสะท้อนบอกกันตรงๆ แบบนี้ชอบ เพราะถ้าไม่รักไม่ใส่ใจกันก็จะไม่มีใครมาบอกมาเตือน พากันไปใส่ไฟสารพัดว่า "อ๋อคนนี้เหรอ เช่นนี้แหล่ะอย่าไปใส่ปาก" นี่เท่ากับลูกค้า หรือผู้รับบริการไม่หลงเหลือความรักให้เราเลยนะนี่ 

การรับข้อสะท้อนของลูกค้าที่ใส่ใจในงานของเรา เป็นห่วงอนาคตเราเป็นหนทางวิเศษที่เราจะต้องคิดให้ได้ว่า ดีกว่าเขาไม่ติงไม่ท้วง ไม่ติง ทุกอย่างเป็นครู มีคำชอบคำนึงที่มักจะมากระตุกเตือนดิฉันเสมอเมื่อมีงานผิดพลาด...

เมื่อศิษย์พร้อม ครู...จะมาเอง

ในทุกๆ ครั้งของการส่งสัญญาณบอกกัน เมื่อดิฉันย้อนกลับไปอ่านหนังสือฉบับนั้น เรื่องนั้นก็ไม่วายเห็นจุดบกพร่องตามที่ ผู้รับสารแจ้งมาจริงๆ

ทำยังไงให้เราหันมาปรับปรุงโดยไม่คิดโกรธคนที่ไม่เข้าใจเรื่องราวที่เราสื่อ รับสารได้ไม่ตรงกัน มากว่าการคิดว่า อีตาคนนี้ อียายนี่ นะเรอะ! มันไม่เคยอ่านอะไรรู้เรื่องเลย ... ปล่อยไปเถอะ ...

มากว่าคำว่า "ขอโทษ" คือการปรับปรุงพัฒนาให้ "ไม่ต้องให้มีการขอโทษบ่อยๆ ซ้ำๆจากงานที่เราดูแล" 
 
....พรุ่งนี้ค่อย ถอด ต่อนะ...น้อง Shang นะ
 

หมวดหมู่บันทึก: พัฒนางานประจำ
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 09 เมษายน 2557 00:06 แก้ไข: 09 เมษายน 2557 00:35 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Monly, Ico24 Our Shangri-La, และ 6 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ตกใจเลยนึกว่าท้าวจะมาถอดอะไรตรงนี้ สงสัยอากาศร้อนจัด ต้องขูดมะพร้าวอีกสักหนแล้ว

 

เอิ้ก เอิ้ก

 

"ใจสั่งมา"

ถอดมาก ๆ น่ากลัวนะ

วัฒนธรรมการรับฟังความเห็นเพื่อการพัฒนานี่แหละค่ะที่ควรปลูกฝัง แต่ถ้าเราพัฒนาวิธีการให้ความเห็นให้คนไม่เกิดอคติด้วยก็ยิ่งดีใหญ่นะคะ ยากพอกันทั้งสองเรื่องเลย

ถอดเลย ๆ ๆ

คนดูคอยเชียร์อยู่ห่าง ๆ คนอ่านตาสว่างกันทั้งคืน

อิอิอิ

ก็ต้องกลับมาคิด กลับมามองที่ตัวเรา พิจารณาหาข้อปรับปรุงตัวเรานั่นดีที่สุดแล้ว

อิอิอิ

เราเอง

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 34.200.218.187
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ