นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

ไข่มุกอันดามัน
Ico64
ความเคลื่อนไหวล่าสุด
  • ไม่มี
Network
Members · Following: 0 · Followed: 1

อ่าน: 1972
ความเห็น: 2

สมัยโน้น...ตอนเป็นเด็กมัธยม

เด็กบางคนก็ทึกทักเป็นแฟนกัน แต่พอเรียนจบก็เลิกรากันไป ไอ้เราก็หนุกหนาน กะโปโลไปวัน ๆ ไม่รู้แฟนมีไว้ทำไม วันหนึ่ง มีเพื่อนสนิทคนหนึ่งถามว่า โตขึ้นจะตั้งชื่อลูกว่าอะไร เราก็งง ๆ แต่ก็ตอบไป เป็นชื่อเด็กผู้หญิง 5 คน ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม(ตอนนี้จำไม่ได้แล้วว่าชื่ออะไรบ้าง) พอมีลูกจริง ๆ กลับมีหญิงคนชายคน
ตอนที่ไปเรียนสามเสนวิทยาลัยสมัยโน้น
บ้านอยู่ โชคชัยร่วมมิตร ถ.วิภาวดีรังสิต ใกล้เซ็นทรัลลาดพร้าว
ตื่นขึ้นมานั่งรถสองแถวจากในซอยไปลงหมอชิต รอรถเมล์สาย 44 มีสายเดียว หน้าโรงเรียนมีสาย 67 ผ่านอีกสายหนึ่งไปไหนไม่รู้ พอถึง รร.อนุบาลสามเสนก็เตรียมตัวลง ลงแล้วก็เดินข้ามสะพานลอยมา

บนฟ้าไม่มีถนนไขว้กันไปมา เหมือนสมัยนี้ คลองประปา น้ำใสสะอาด ใครโดดเรียนรู้กันหมด เพราะถนนแถวนั้นสงบเรียบร้อย นอกรั้วสามเสนฯไม่มีนักเรียนเดินไปมาในช่วงเวลาเรียน พอถึงประตูใหญ่ด้านหน้า ไหว้ศาลพระภูมิ สวัสดีคุณครูที่ยืนหน้าโรงเรียน หน้าโรงเรียนมีบ่อน้ำบ่อใหญ่ เอาไว้ใช้เวลาฝึกลูกเสือเนตรนารีในบางครั้ง 

 
ตึกแรกเป็นตึกของ ผ.อ. ห้องทะเบียน ข้างในมีตึก 4 ตึกล้อมรอบสนามบอล ที่ใหญ่มาก ๆ มีสนามเทนนิส และโรงยิม เดินไปหน่อยจะเป็นตึกคหกรรม ไว้เรียนทำอาหาร เย็บปักถักร้อย
ด้านข้าง ๆ โรงยิมด้านขวา มีตึกช่าง ไว้เรียน ช่างยนต์ ช่างไม้ ช่างเขียนแบบ ด้านข้าง ๆ โรงยิมด้านซ้าย เป็นตึกศิลปะ มีรูปวาดผลงานนักเรียนเต็มไปหมด

ห้องน้ำชายทุกห้อง มีนักเรียนชายแอบบสูบบุหรี่กันอย่างเป็นแฟชั่นฮิตติดเทรนด์ ด้านหลังโรงเรียนมีตึกนิเทศฯ มีประตูหลัง เดินไปออกทางรถไฟได้ มีสถานีรถไฟสามเสน เด็กบางคนบ้านอยู่แฟลตใกล้ ๆ โรงเรียน
ข้ามทางรถไฟ มีช่างกลอะไรไม่รู้ แต่บางทีก็ตีกัน ยิงกัน เด็กสามเสนโดนลูกหลงบ้าง แต่ไม่มาก เพราะ ภาพพจน์ของเราเป็นลูกผู้ดีมีสกุล ดูดีสะอาดสะอ้าน
การเรียนเป็นแบบเดินเรียน สมัยนั้นถือว่าทันสมัยมาก ทุกคนไม่มีห้องประจำ หมดคาบก็เปลี่ยนห้องทุกคาบ เวลาเดินผลัดห้องใหม่ จะเป็นช่วงที่จะได้พบปะพูดคุยกันระหว่างห้อง และถือว่าได้พักบ้าง
มีวิชาหนึ่งที่ชอบมาก ศ.อ. ศึกษาด้วยตนเอง เป็นวิชาที่มานั่งคุยกัน ส่วนวิชาที่เกลียดมาก คือ เลข เพราะตัวเลขที่อาจารย์พยามพร่ำสอนมันไม่เข้าหูเราเลย... เป็นเด็กธรรมดา คนหนึ่ง ที่ไม่ใส่ใจกะการเรียนซะเท่าไหร่
เด็กบางคนก็ทึกทักเป็นแฟนกัน แต่พอเรียนจบก็เลิกรากันไป ไอ้เราก็หนุกหนาน กะโปโลไปวัน ๆ ไม่รู้แฟนมีไว้ทำไม วันหนึ่ง มีเพื่อนสนิทคนหนึ่งถามว่า โตขึ้นจะตั้งชื่อลูกว่าอะไร เราก็งง ๆ แต่ก็ตอบไป เป็นชื่อเด็กผู้หญิง 5 คน ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม(ตอนนี้จำไม่ได้แล้วว่าชื่ออะไรบ้าง) พอมีลูกจริง ๆ กลับมีหญิงคนชายคน
ตอนเย็นแวะกินน้ำก่อน แก้วละ 1 บาท โคคาโคลา แฟนต้า สไปร์ท บางวันตังค์ไม่พอต้องเหลือเป็นค่ารถเมล์ เลยอดกินไป
ป้ายรถเมล์อยู่หน้าโรงเรียน กลับบ้านด้วยความสดชื่นทุกวัน เพราะตอนนั้นยังไม่รู้ว่า ข้างหน้า เป็นผู้ใหญ่ต้องเผชิญอะไรบ้าง เป็นเด็กก็ดีเรียน และเล่นเท่านั้น
นึกถึงทีไร....อยากกลับไปเป็นเด็กนักเรียนอีกทีก ... สดชื่น ๆ
หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
คำสำคัญ (keywords): คนภูเก็ต
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 01 พฤษภาคม 2551 14:05 แก้ไข: 01 พฤษภาคม 2551 14:12 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

อ่านแล้วทำให้คิดถึงเด็กเหมือนกันครับ แบบว่าเรียนบ้านนอกนะครับตอนประถมต้องเดินไปเรียนหรือปั่นจักรยานนะครับบ้านห่าง2-3กิโลนะครับ --* พอม.ต้นดีหน่อยได้นั่งรถประจำทางแล้วแค่รถแค่3บาทเอง ม.ต้นก็เดินเรียนเหมือนกันครับ พี่นันไม่เลข แต่ผมนี่ไม่ชอบพวกภาษาเลย นะครับทั้งภาษาไทยและอังกฤษ นะครับ - -*   น้ำดื่มนี้อยากกิน ซาร์ซี ขึ้นมาทันทีเลย

Ico48
พลอย [IP: 58.8.167.86]
27 ตุลาคม 2552 14:19
#49960
อยากไปเรียนเทนนิสที่โรงเรียนสามเสนวิทยาลัยมากๆเลยค่ะ

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 34.200.226.179
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ