นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 2650
ความเห็น: 18

::::::TAG:::::: ความลับ ไม่มีในโลก

 

จาก  Blog Tag - ความลับของ Mbunsong

"5. น้อง หนูณิช รู้สึกเป็นสาวมั่นใจตัวเองมาก พบครั้งแรก ตอนมาถ่ายรูป รับปริญญา ที่กองนี่เอง"

นึกอยู่นานว่าตอนไหน...หว่า....นึกออกแล้ว วันซ้อมใหญ่นั่นเองแต่ทำไมไม่มีรูปพี่เอกับหนูณิชเลยล่ะ...ฮือ ๆๆ

 

ความลับก็บันทึกให้อ่านกันบ่อย ๆ เพราะสมุดเล่มนี้ชื่อว่า บันทึกลับ หนูณิชอยู่แล้ว

 

แต่อาจจะมีอะไร ที่ ลับจริง ๆ ที่อยากให้รู้ เอ๊ะ ยังไง....

 

อันดับแรก  มั่นใจซะที่ไหนกัน

หลาย ๆ คนบอกว่าหนูณิชเป็นสาวมั่น มั่นใจในตัวเองมาก ๆ คงคิดต่อว่าน่าจะทำโน่นทำนี่เก่งไปซะหมด...แต่เปล่าเลยทำอะไรไม่เป็น ไม่เอาถ่านซะจริง ๆ (ไม่ชอบของดำ แต่..ของดำบางอย่าง (บางคน) ก็มีดีนะเออ)

หนูณิชเองไม่มีความมั่นใจในตัวเองเอาซะเลย ทั้งเรื่องงาน บางครั้งก็ยังต้องอาศัยพี่ ๆ คอยเทรน คอยดูแล เรื่องประชุมกับผู้ใหญ่ คุยกะเจ้านาย หรือหัวหน้า ไม่เป็นเอาซะเลย (กลัวพูดแล้วไม่รู้เรื่อง) พอมาเจอ การพรีเซนต์ อีกโยนได้เป็นโยน อีกเรื่องที่ไม่สามารถสร้างความมั่นใจให้ตัวเองว่าน่าจะทำได้เลยก็คือ เรื่องการขับรถยนต์ เคยหัดกับโรงเรียนสอนขับรถอยู่ครั้งนึงเมื่อ 4 ปีที่แล้ว แต่ก็เลิกราไปนาน 4 ปีเต็มเช่นกัน จนตอนนี้คิดว่า "ขับไม่เป็นแต่ขอมีรถพร้อมคนขับสักคันน่าจะดีกว่า"  มีใครสนใจไหมคะ ?? เดี๋ยวหนูณิชช่วยหารค่าน้ำมัน แต่ค่าผ่อนรถหาเอาเองนะคะ

 

อันดับที่สอง  คุณแม่(กำมะลอ)มือโปร

เชื่อไหมคะ ว่าลูก 2 แล้ว คนโตจะ 5 ขวบ พ.ค. นี้แล้วคะ

เนื่องมาจากมีพี่สาวที่นับถือกันมาก ๆ เค้ากำลังตั้งครรภ์ก็เลยตั้งใจว่าจะช่วยเลี้ยง แรกท้องไม่ได้ช่วยอะไรมากเพระเจ้าตัวเล็กยังอยู่ในท้องอันอบอุ่นของแม่ แต่ก็ช่วยโดยการ ซื้อน้ำมะพร้าวไปให้พี่สาวกิน ๆๆ ตอนท้องแก่ใกล้คลอด ได้ผลค่ะ เจ้าหลานชายเกิดมาตัวสะอาดเชียว คลอดแล้วก็ช่วยเลี้ยงค่ะ ทั้งป้อนนม (ที่ รพ. ให้ป้อนกะฝากลัวเด็กชินหัวจุกยาง ไม่ดูดนมแม่) เปลี่ยนผ้าอ้อมที่เป็นผ้า เปลี่ยนแพมเพิส อาบน้ำ แต่งตัว ป้อนนม อุ้มเรอ ทำได้หมด แถมยังมีเคล็ดลับดี ๆ เรียกน้ำนมให้คุณแม่ตัวจริงได้อีกด้วย.....

คิดไว้ว่าถ้าตกงาน เจ้านายไม่จ้างแล้วจะเปิดเนิสเซอรี่ เลี้ยงเด็กซะเลย (เด็กทารกนะคะ อายุเกิน 18 ขวบนี่ต้องเลี้ยงหนูณิชละคะ)

 

อันดับสาม หลับง่ายดายเหลือเกิน

ถึงเวลาต้องนอนหนูณิชนอนง่ายค่ะ ที่ไหนตรงไหนหลับได้ทั้งนั้น ขนาดบนเรือสปีดโบ๊ตยังหลับ บนเครื่องบินก็หลับ บนรถยิ่งหลับใหญ่กลับบ้านทุกทีอาศัยนอนบนรถทุกที

มีวีระกรรมมาเล่านิดนึง (2 เรื่อง) พี่สาวของหนูณิชคลอดน้องสาวคนเล็ก คืนนั้นหนูณิชนอนเฝ้าค่ะ แล้วก็นอนเฝ้าจริง ๆ เพราะเรียกยังไงก็ไม่ตื่น จนเช้าไปเรียนกลับมาพี่สาวก็ยังไม่บอก จนพี่เขยมาเลยได้แซวกันว่า ใครเฝ้าใครกันแน่ ดีนะที่พี่ไม่เป็นอะไรมาก

แล้วอีกครั้ง ณ ม.อ. ภูเก็ต ไปเที่ยวกับพี่ๆ ที่ทำงานนี่แหละคะ มีพี่อีกคนยังกลับไม่ถึงห้อง หนูณิชเลยนอนข้างนอกห้องนอน (บ้านพักอาจารย์ใน ม.อ.) เพื่อจะรอพี่คนนั้นกลับมา แต่ แต่ แต่  พี่เค้ากลับมานานแค่ไหนไม่รู้ รู้แต่ว่าพี่ที่นอนข้างในห้องต้องลุกมาปลุกหนูณิชไปเปิดประตูเพราะหนูณิชหลับสนิทไม่ได้ยินเสียงเคาะประตู พี่คนนั้นบอกว่า "นึกว่าจะต้องนอนในรถซะแล้ว"

 

 

อันดับที่สี่ เรื่องเก่ง ๆ บ้าง

งอนเก่ง คือว่าขี้งอนว่านิดว่าหน่อยงอน ร้องไห้ หน้าเบ้ ถ้าสนิทกันแล้วจะรู้ดี(มีใครอยากลองสนิทกันไหมคะ)

น้อยใจเก่ง คือว่าจะน้อยใจอยู่คนเดียว เสียใจเงียบ ๆ คนเดียว แต่นานกว่าจะหายนะ

โกรธง่าย เป็นคนที่โกรธง่ายมาก ๆ โกรธอยู่คนเดียว หายเองได้แต่ต้องขอเวลาสักพักนึง

เบื่อเก่ง เป็นสาวเบื่อง่ายมาก ๆ เลย ทำไรซ้ำ ๆ ได้ไม่นาน

ฝันเฟื่องเก่ง  อันนี้แก้ไม่หาย ไอ้ที่ชอบคิดโน่นคิดนี่ แต่ทำไม่ได้สักอย่าง

 

อันดับสุดท้าย...รักออกแบบไม่ได้

(ไม่เขียนเรื่องความรักก็ไม่ใช่หนูณิชแล้วละคะ....)

จากเมื่อก่อนเขียนไดอารี่เล่นๆ ทิ้ง ๆ ขว้างๆ จนมาดูหนังเรื่อง รักออกแบบไม่ได้(o- negative) ทำให้จริงจังกันการเขียนไดอารี่มากขึ้น เขียนทุกวัน สมุดไดอารี่มีเยอะขึ้น เมื่อก่อนจดทุกข้อความเพจ สมัยเพจรุ่งเรือง กลับมานั่งอ่านก็มีความรู้สึกว่า ทำไปได้ไงนะเรา อ่านแล้วมีความสุขดีคะ  ชีวิตเราผ่านแล้วอย่าให้ผ่านเลย มีอะไรน่าจำบ้างลองจดดูนะคะ แต่ความเจ็บถึงจะน่าจำก็ไม่ต้องจำนะคะ ไม่ดีไม่เอา

จนมาตอนนี้ มีไดอารี่ออนไลน์เป็นของตัวเอง เขียนมา 3 ปีกว่าแล้ว มีบันทึกมากกว่า 600 หน้า แต่เป็นสมุดก็ยังมีนะคะ เพราะเรื่องบางเรื่อง อยากเก็บไว้คนเดียว ...

ขอบคุณ ภาพยนตร์ รักออกแบบไม่ได้(o- negative)... [ใครมีขอยืมดูบ้างนะคะ อยากดูอีก] ที่ทำให้หนูณิชรักการเขียน...- : แต่เขียนเป็นทางการ เป็นงานเป็นการเนี่ย อย่าหวังกะหนูเลยค๊า

 

 

เห้อ ครบแล้ว 5 ข้อ สำหรับความลับที่อยากบอกให้ทราบกัน

ที่จริงเคยเขียนไว้ที่ อื่นอีก 5 ข้อ ::::TAG::::: ลองแวะไปอ่านได้ค่ะ

 

ทีนี่ ถึงตาหนูณิชบ้างล่ะ ผู้โชคดี 5 ท่าน

 

ท่านแรกที่อาจเอื้อม ไปเชิญท่านมาร่วมสนุก

ท่านอธิการบดี รศ.ดร. บุญสม ศิริบำรุงสุข

(ควรมิควรแล้วแต่จะกรุณานะคะ ท่านอธิการ)

 

ท่านที่ 2 เอาคนไกลแต่หัวใจผูกกัน

พี่จุฑารัตน์ แห่งกองแผนงาน 

 

ท่านที่ 3  คนใกล้ตัวหัวใจใกล้กัน

พี่เข็มหมุด คนสวยคะ มีความลับอะไรที่น้องยังไม่รู้บอกมาทีนะคะ

 

ท่านที่ 4  อีกคน ที่ นาน ๆ มาที

พี่กะทิหนูดี โดนซะเลย เผื่อนึกไม่ออกว่าจะเขียนอะไรดี

 

ท่านสุดท้าย บ้านใกล้เรือนเคียง

อ. ลือลัษณ์ ค่ะ มีอะไรจะเปิดเผยไหมคะ ความลับที่จะไม่ลับอีกต่อไป

 

 

 

หมวดหมู่บันทึก: มุมละไม ของใครบางคน
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 19 มกราคม 2551 17:01 แก้ไข: 24 มีนาคม 2551 11:13 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

รู้ความลับของหนูณิช บ้างแล้ว อ่านแล้วรู้สึกว่าเป็นคนขยัน ไม่มีเวลาว่าง เรียนรู้และทำได้ทุกอย่าง  ขอให้ประสบความสำเร็จในชีวิตครับ

ขอบคุณที่มาบอกความลับ (^_^)

ตามมาอ่านความลับของ หนูณิช ค่ะ อิอิ ^o^v

(ไม่ชอบของดำ แต่..ของดำบางอย่าง (บางคน) ก็มีดีนะเออ)

แสดงความเรื่องนี้ไม่เป็นความลับซิค่ะ

อือม์ ก็ได้รู้จักหนูณิชเพิ่มขึ้นเยอะเลย..

ขอบคุณที่บันทึกจ้า..

/(*__*)\

ไม่ชอบของดำนี่ๆคล้ายกันเลย   แบบว่าผมก็ไม่ชอบกินอะไรดำๆนอกจากกาแฟ นะ  แบบว่ากลัวกินของดำแล้วสารสีดำจะทำให้ตัวดำเพราะแค่นี่ก็ดำมากพอแล้ว - -* เกี่ยวกันไมครับ

มารับรู้ความลับของ  หนูณิช
เล่าความลับของพี่กะทิให้น้องหนูณิชแต่เช้าเลย อือ อือ คิดว่าน้องน่าจะยังไม่รู้นะ

เป็นคนหลับง่ายนี่ถือว่ามีบุญนะคะ เพราะการนอนคือการพักผ่อนที่ดีที่สุด (เกี่ยวกันมั้ยเนี่ย)

 

ตามมาอ่านความลับ หนูณิช ด้วยคนค่ะ ^-^
รับทราบการถูก TAG คร้าบ เอ...ว่าแต่พี่มีความลับอะไรขอนึกก่อนนะจ๊ะ ^___^

     ตามมาสืบราชการลับๆ ของหนูณิช

     @^_^@  ขอให้โลกสงบสุข

 mbunsong ขอบคุณสำหรับกำลังใจค่ะ

dankejung แล้วก็ตามไปอ่านความลับแล้วเหมือนกัน

mandala รออ่านความลับของพี่อยู่นะคะ

 Kon1Kon ยินดีให้รู้จักมาก ๆ ค่ะ

 มดตะนอยตะแคงตีนเดิน  แต่บางทีของดำก็มีดีนะคะ

อุโยะจัง  นั่นแน่ มาล้วงความลับเค้าละซิ

 กะทิหนูดี ไปอ่านแล้วค่ะ...น่ารักเชียว เจ้าหญิงกะทิ เจ้าชายกะทิเส็ดจพ่อกะทิ เสดจแม่กะทิ และมหาดเล้กกะทิ

ข้าพเจ้าอยากหาเรื่อง มันก็ถือว่าโชคดีกว่านอนไม่หลับเน๊อะ (คะ)

คนธรรมดา ยิ้มเฉย ๆ แบบนี้หมายความว่าไงคะ

 เด็กหญิงแอน ยินดีให้อ่านเลยค๊า

chutharat    :P

เข็มหมุด  ก็เรื่องลับ ๆ ที่อยากให้หนูรู้ไงพี่เข็มหมุด

 นู๋ตาล  เดี๋ยวจะตามไปอ่านเหมือนกัน @^_^@  ขอให้โลกสงบสุข เช่นกัน อิอิ

ููุ(*V*)

ก็เป็นส่วนหนึ่งในความเป็นหญิงเลยนะคะ

 

งอนเก่ง และน้อยใจเก่ง

 

แต่ก็น่ารักดีค่ะ

 

หญิงลี่

ฮึๆๆๆๆ ห้องประชุมครับ นั่งฟังไป กินไป หลับตอนไหนมะรู้ กึ๋ยยยย
ห้ามลอกเลียนแบบ
เราเอง 8-)

เข้ามาดูความลับคนทำงานตึกเดียวกัน

หนูณิชอย่าเผลอหลับในรถโดยสารตื่นขึ้นมาไม่รู้อยู่ที่ไหนแล้ว

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 34.238.248.103
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ