นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1937
ความเห็น: 4

การพยาบาลแบบองค์รวม :สุขภาพวิถีธรรมการพยาบาลวิถีไท

เครือข่ายการเรียนรู้สุขภาพพึ่งตนตามแนวเศรษฐกิจพอเพียง

  หลังจากตัดสินใจระบุความเชี่ยวชาญที่ต้องการพัฒนาในบทบาทของครูพยาบาลคือ"การเสริมสร้างความเข้มแข็งของการจัดการเรียนการสอนที่ผสมผสานภูมิปัญญาเพื่อพัฒนาระบบสุขภาพชุมชน…:.สุขภาพพึ่งตนตามแนวเศรษฐกิจพอเพียง" ทำให้ได้มีโอกาสมาทบทวนเนื้อหาของสิ่งที่จะก้าวเดินต่อไป   โดยเฉพาะมิติความหมายของสุขภาพ  ที่เป็นเรื่องของสิทธิหน้าที่ การพึ่งตนเอง อย่างเสมอภาค  ต้องมองสองเป้าหมาย คือ“ทำที่ตนแล้วค่อยสอนคนอื่น”กับการสอนคนให้ทำหน้าที่ตอบสนองต่อเป้าหมายของงาน  นั้นหมายความว่าการทำงานของครูพยาบาลชุมชน  ถือเป็นวิถีชีวิตของพยาบาลซึ่งทำงานในชุมชน  เป็นการให้การดูแลในวิถีชีวิตด้วยจิตวิญญาณ ด้วยวิถีธรรมการทำงานในธรรมชาติของชีวิตที่อยู่ที่บ้าน  ที่ทำงาน  ในชุมชน หาใช่ในโรงพยาบาลเช่นพยาบาลทั่วไปไม่   วิถีไทบนความเป็นอิสระของการใช้องค์ความรู้ที่เหมาะสมกับผู้รับบริการ ทั้งสังคม  สิ่งแวดล้อม  ทุน และประสบการณืของเขาเหล่านั้น เพื่อสุขภาพพึ่งตน ตามแนวเศรษฐกิจพอเพียง  พยาบาลก็อาศัยความรู้ภูมิปัญญาที่มีสำหรับการนำมาผสมผสานลงมือทำ

      ทบทวนเป้าหมายอีกครั้ง      เพื่อหนุนเสริมศักยภาพประชาชนให้มีความมั่นใจในพลังธรรมชาติ  พลังคุณธรรม  พลังคุณความดี พลังความรู้และภูมิปัญญา เชื่อมั่นในความสามารถของการพึ่งตนเอง การดูแลสุขภาพตนเอง  ครอบครัวและชุมชนด้วยความเคารพตนเอง  อ่อนน้อมต่อธรรมชาติ  เคารพผู้อื่น  สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นนามธรรมจะเกิดขึ้นได้ก็ด้วยกระบวนการที่เรียนรู้ไปด้วยกัน  ในสภาพความเป็นจริง  อาจจะมากขึ้นทุกวันตามความซับซ้อนของสังคม  แต่ครูจะต้องเป็นแม่ปู  เป็นแม่แบบให้เกิดการเรียนรู้  จึงเป็นการสอนแบบ"เป็นให้ดู  อยู่ให้เห็น  เย็นให้สัมผัส"เพิ่มขึ้นทุกวัน   จึงกล่าวได้ว่าการสอนพยาบาลชุมชนในสถานการณ์ปัจจุบันมีความยากขึ้น   ด้วยนักศึกษาขาดทักษะชีวิตในการทำงานร่วมกับคนอื่น  ความอดทนต่อสภาพแวดล้อม  การลุยและลุ้นงานให้บรรลุการเรียนรู้ในความเป็นชีวิตน้อยลง  (นี่คือความยากและท้าทาย) 

ลักษณะงานของพยาบาลชุมชน
 
         ให้ความสำคัญกับความเป็นหุ้นส่วน ความเป็นเจ้าของสุขภาพเกี่ยวกับสิทธิ หน้าที่ ความเสมอภาคและในการพึ่งตนเอง และดูแลกันและกันมุ่งให้การดูแลเชิงรุกสร้างเสริมเฝ้าระวังและป้องกันและฟื้นฟูสุขภาพบูรณาการศาสตร์ด้านสุขภาพและอื่นๆร่วมกันภูมิปัญญาปฏิบัติงานผ่านการเสริมพลังอำนาจในการดูแลสุขภาพให้กับประชาชนครอบครัวและชุมชนเกิดความเชื่อมั่นในตนเองและการเกื้อกูลกันและกัน(เรื่องยากและยิ่งใหญ่ค่อยทำค่อยไป ) ความต่อเนื่องของการทำงานทำให้เกิดความเข้มแข็งของเครือข่ายความร่วมมือ การร่วมคิด  ร่วมทำ  ร่วมรับผลประโยชน์อย่างต่อเนื่องคือกลไกลสำคัญในปัจจุบันนักศึกษาบางคนอาจได้รับคำถามว่า "งานที่ทำผู้รับบริการจะได้ประโยชน์อะไรบ้าง" ซึ่งที่ผ่านมาคำถามนี้แทบไม่เคยได้ยินเลย
 
แนวคิดพื้นฐานที่สำคัญ
 
      การทำงานอย่างเป็นระบบเชื่อมโยงกับงานของพื้นที่  ภาระกิจของท้องถิ่น   ความรู้บางอย่างผู้สอนอาจบอกว่าต้องเรียนในระดับ ป.โท  แต่ความจำเป็นสำหรับการปฏิบัติต้องนำมาใช้   ระบบกับการทำงานในชุมชนกับกระบวนการธรรมชาติของการเจ็บป่วยจากเสียสมดุลต้องมีความรู้หลายศาสตร์ทางการแพทย์  การพยาบาล  ศาสตร์อื่นๆและภูมิปัญญา ก็เป็นหน้าที่ของครูที่ต้องเสริมและชี้แนะสิ่งที่นอกเหนือบทเรียนในชั้นเรียน
 
การฝึกฝนของครู
 
     มีทฤษฎีอย่างเดียวไม่พอ   ต้องลงมือปฏิบัติให้เห็นผลด้วยตนเอง  ปฏิบัติการด้วยตนเองขยายผลการเรียนรู้ในครอบครัว  ในภาควิชา  ในคณะร่วมทำงานกับเครือข่ายขยายปฏิบัติการหนุนเสริมระบบสุขภาพชุมชน (สุขภาพพึ่งตน)พัฒนาความเข้มแข็งและขยายเครือข่ายการเรียนรู้อย่างต่อเนื่องจนเป็นวิถีชีวิต  “เป็นให้ดู  อยู่ให้เห็น  เย็นให้สัมผัส”  “ทำที่ตนแล้วค่อยสอนคนอื่น”
     สิ่งที่มักถูกตั้งคำถามว่าทำอย่างไร  คำตอบที่ให้ได้ในขณะนี้คือ  ความรู้ในเชิงวิชาชีพคือเครื่องมือเพื่อให้เกิดการยอมรับสถานภาพทางสังคม  ความมั่นใจสำหรับการก้าวออกไปในสังคม   แต่ความเป็นเพื่อนและความเป็นกัลยาณมิตร  คือสิ่งที่คนในสังคมต้องการจากพยาบาลชุมชน"ความสัมพันธ์ที่เท่าเทียม"
    เมื่อมีคำถามต่อว่าความเป็นกัลยณมิตรเกิดได้อย่างไร
    ครูพยาบาลชุมชนจะสอนบทเรียนนี้ให้เกิดเป็นข้อมูลเชิงประจักษ์ได้อย่างไร  วิธีการจัดการเรียนการสอนแบบ  PLA  อาจเป็นอีกทางเลือกหนึ่ง
ที่ต้องลงมือทำด้วยตนเอง "วิธีการเรียนรู้ของปราชญ์"
    คงต้องค่อยๆเรียนรู้และหาคำตอบไปพร้อมกับนักศึกษาและเครือข่ายเรียนรู้  ต่อไปทำไปได้ตลอดชีวิต
หมวดหมู่บันทึก: พัฒนางานประจำ
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 27 มิถุนายน 2554 15:57 แก้ไข: 27 มิถุนายน 2554 15:58 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 คนธรรมดา.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

“เป็นให้ดู อยู่ให้เห็น เย็นให้สัมผัส” “ทำที่ตนแล้วค่อยสอนคนอื่น”

ผมชอบประโยคเหล่านี้ครับ

พยายามฝึกฝนตนเองอยู่ค่ะอาจารย์ /ฝึกใช้แชร์ใหม่ด้วย ขอบคุณสำหรับการสะท้อนสิ่งที่เขียน

บทบาทของครูพยาบาลชุมชนคือ"การเสริมสร้างความเข้มแข็งของการจัดการเรียนการสอนที่ผสมผสานภูมิปัญญาเพื่อพัฒนาระบบสุขภาพชุมชน"

ทางเดินแห่งตน

1. สร้างความมั่นใจ และภูมิใจในสิ่งที่มี ที่เป็น และรู้ว่าต้องการพัฒนาอะไร อย่างไร…

2. จัดโอกาสสำหรับการแลกเปลี่ยนเรียนรู้

3. เปิดเวทีสาธารณะหรือบริิการวิชาการให้ได้แสดงความรู้ ความสามารถ

4. การจัดการความรู้ืื การสรุปบทเรียน เพื่อให้เกิดหลักฐานจากการเรียนรู้

5. การเข้าถึงสิทธิพึงมีพึงได้ ในทรัพยากรสาธารณะ

แค่นีก็ทำกันตลอดชีวิตมิจบสิ้น

ไม่หวังผลสำเร็จเร็ว ไม่กังวล ทำตามศักยภาพและความสามารถ......เรียน รู้ เรียนรู้......

"ยาดมเอง"

ทบทวนตน 2555

คำถามที่ได้รับเพิ่มเติม "อะไรคือองค์ความรู้ของพยาบาลชุมชน"

อะไรคือเป้าหมายของการทำงาน

นำความรู้อะไรบ้างมาใช้ในการทำงาน

มีวิธีการทำงานอย่างไร

ความรู้ที่ได้จากการทำงานที่แตกต่างจากอาชีพอื่นมีอะไรบ้าง

ท้าทายรอคำอธิบายให้คนอื่นเข้าใจต่อไป

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 18.204.48.199
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ