นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 748
ความเห็น: 2

ตอนที่ 3: บทส่งท้าย การเรียนรู้จากข้างในตน

อิฐทุกก้อนมีค่าและมีความสำคัญ มันจะมีค่าอย่างยิ่งใหญ่เมื่อนำแต่ละก้อนมารวมกัน เป็นสิ่งก่อสร้าง เปรียบเสมือนสมาชิกทุกคนในครอบครัว บุคลากรทุกคนในที่ทำงาน ทุกคนมีความสำคัญตามแต่ละหน้าที่ของแต่ละคน ความแข็งแกร่ง และความสำเร็จของหน่วยงานเกิดจากการร่วมมือกันของบุคลากรทุกคน

ตอนที่ 3: บทสุดท้าย การเรียนรู้จากข้างในตน

เดินทางมาถึงบทสุดท้ายละคะ สิ่งที่อยากจะเขียนในตอนนี้คือ ได้อะไรจากกิจกรรมในครั้งนี้ อยากจะบอกว่าได้หลายๆอย่าง ได้ทั้งความรู้ ได้ความสุข ได้ฝึกการรับรู้ อารมณ์ของเราให้ชัดเจนขึ้น ได้รู้จักการเรียนรู้การผ่อนคลายและการเยียวยาตัวเอง นอกจากนั้นยังได้เรียนรู้วิธีที่เราจะเยียวยาผู้อื่น ได้ฟังประสบการณ์อันมีค่าจากผู้อบรมท่านอื่น

สิ่งสำคัญนอกจากความรู้ต่างๆ ความสุขที่ได้รับจากกิจกรรมในครั้งนี้ คือ มิตรภาพ ได้มิติของความสัมพันธ์จากเพื่อนร่วมโครงการ ที่อยู่ในหน่วยงานต่างๆ ในวิทยาเขตต่างๆ แต่องค์กรใหญ่เดียวกัน คือ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

นอกจากนั้น ไอ้ตัวเล็กได้อ่านวัตถุประสงค์ของการจัดการอบรมในครั้งนี้เค้าได้เขียนไว้ข้อหนึ่ง มีอยู่ว่า "เพื่อกระตุ้นให้เกิด ความร่วมมือ และ การมีส่วนร่วม ของบุคลากรในการขับเคลื่อนองค์กรเป็นไปในทิศทางและเป้าหมายเดียวกัน"

ทำให้นึกถึงเพลงที่วิทยากรนำมาเปิดให้ฟังในวันนั้น คือ

"อิฐก้อนหนึ่ง"

ฟังเพลงนี้แล้วทำให้รู้สึกเกิดอารมณ์ที่หลากหลายมาก มีทั้งรู้สึกฮึกเหิม ปลุกใจ ราวกับว่าฉันจะไปออกรบ เกิดอารมณ์อยากจะต่อสู้กับอุปสรรค เนื้อเพลงและเนื้อหาดีมากๆ ในความคิดส่วนตัวของไอ้ตัวเล็กคิดว่า อิฐทุกก้อนมีค่าและความสำคัญในตัวมันเอง แต่เมื่อไหร่ที่เรานำอิฐแต่ละก้อนมารวมกัน มันกลายเป็นสิ่งก่อสร้างที่ยิ่งใหญ่ มหัศจรรย์มาก เปรียบเสมือนคนแต่ละคนในครอบครัว บุคลากรแต่ละคนในที่ทำงาน ทุกคนมีความสำคัญ มีความสวยงามและคุณค่าที่ซ้อนอยู่ในตัวเอง ความแข็งแกร่งของสถาบันครอบครัว หรือองค์กรเกิดจากการร่วมมือกันของทุกๆคน

เราลองมาฟังเพลงๆนี้ พร้อมกับเนื้อหา (ขออนุญาต copy มาจาก Youtube) ไปด้วยกันค่ะ

ชื่อเพลง: อิฐก้อนหนึ่ง

ผู้แต่ง: ประภาส ชลศรานนท์

ขับร้อง: บี พีระพัฒน์

เนื้อเพลง

"ให้ลมมันแรงร้อนเพียงใด ให้มีฝนมากมาย

แดดเกรียมเผาแทบตาย อย่าไปยอมแพ้

อย่ายอมให้ลมพัดเราไป อย่ายอมเพราะความง่าย

หยัดยืนสู้ด้วยใจ ด้วยใจที่รวมกัน

อิฐก้อนหนึ่งซึ่งถูกวางอย่างเดียวดาย

มีความหมายแค่เพียงดินที่คนปั้น

ซ่อนความงาม ซ่อนความจริง ซ่อนความฝัน

อิฐก้อนนั้นคงรอวันเพื่อมีค่า

อิฐหมื่นแสนที่ถูกวางอย่างสร้างสรรค์

อัศจรรย์จึงบันดาลขึ้นตรงหน้า

ก่อกำแพง สร้างบ้านเรือน ตึกระฟ้า

แดดลมฝนจะพัดพาไม่มีหวั่น

อิฐก้อนนั้น ช่วยป้องกันไม่หวั่นเลย

อิฐก้อนนั้น ช่วยป้องกันไม่หวั่นเลย

อิฐก้อนไหน จะถูกวางไว้อย่างเดิม

อิฐก้อนไหน จะถูกวางไว้สร้างเมือง

อิฐก้อนไหน จะถูกวางไว้สร้างเมือง"

...........................................

สุดท้ายขอขอบคุณกองการเจ้าหน้าที่ สำหรับกิจกรรมดังกล่าว

ขอบคุณท่านวิทยากรทั้งสองท่าน ขอบคุณศูนย์เครื่องมือวิทยาศาสตร์ที่มอบโอกาสให้ไปเข้าร่วมกิจกรรม ขอบคุณผู้เข้าร่วมกิจกรรมทุกๆคน สำหรับมิตรภาพในครั้งนี้ค่ะ

.......................................................................................

 

 

หมวดหมู่บันทึก: PSU.Quality Work Life
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 19 มกราคม 2559 18:20 แก้ไข: 20 มกราคม 2559 12:30 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 LUX, Ico24 Zenki, และ 8 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

แล้ว แล้ว น้องเลือกที่จะเป็นอิฐก้อนใดในกำแพงบ้าน ล่ะน้อง

แล้ว แล้ว คุณพี่@ทดแทน รู้ได้อย่างไรว่าน้องอยากเป็นอิฐที่กำแพงละค่ะ

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 18.206.187.81
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ