นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1676
ความเห็น: 6

1. โอกาสแรก

ในห้องเล็กๆ มีผู้ชาย บุคลิกดี ท่าทางคงเป็นผู้บริหารนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานซึ่งตั้งอยู่กลางห้อง  ด้านหน้าโต๊ะ มีเก้าอี้วางไว้ 1 ตัว  บริเวณด้านข้างโต๊ะ มีผู้หญิง 2 คน นั่งอยู่บนโซฟา  ในความรู้สึก บรรยากาศแบบราชก๊าน ราชการ เคร่งครัด เป็นพิธีการ  แม้เวลาจะผ่านมากว่า 19 ปี ดิฉันก็ยังจดจำความรู้สึกได้ดี



"อะไรคือข้อคิดประจำตัว" เป็นคำถามแรกหลังจากการซักถามประวัติ "จงทำดีแต่อย่าเด่นจะเป็นภัย" เป็นคำตอบของดิฉัน



เมื่อถูกคุณผู้ชายถามว่า "รู้จัก windows ไม๊"  ในวันเวลาที่โปรแกรมราชวิถี และจุฬากำลังเป็นที่นิยม ครั้งนั้นจึงเป็นครั้งแรกที่ได้ยินคำว่า windows ดิฉันจึงตอบไปว่า "ไม่รู้จักค่ะ หน้าต่างอะไรหรือค๊ะ"  ผู้หญิงด้านข้างสองคน กระซิบคุยกัน  ผู้ชายรีบอธิบายว่า" เป็นระบบปฏิบัติการใหม่ในคอมพิวเตอร์ที่พึ่งใช้กันในมหาวิทยาลัย"  ดิฉันจึงตอบไปว่า "แม้ดิฉันจะไม่รู้จัก แต่ดิฉันเป็นคนที่พร้อมจะเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ และเรียนรู้ได้เร็วถ้าได้รับโอกาสค่ะ"

 

ดิฉันถูกสอบสัมภาษณ์จนหมดคำถาม  ก่อนที่จะกล่าวลา ดิฉันได้แจ้งให้คณะกรรมการสัมภาษณ์ทราบว่า "แม้ดิฉันจะมีคำนำหน้าเป็นนางสาว แต่ดิฉันมีลูกสาวแล้ว 2 คน เนื่องจากทำงานเอกชน จึงไม่ได้จดทะเบียนสมรส"  สิ้นคำพูด ดิฉันสังเกตเห็นผู้หญิง 2 คน กระซิบเหมือนไม่ชอบใจ คุณผู้ชายรีบบอกด้วยรอยยิ้ม "ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร มีลูกแล้วก็ไม่เป็นไร ผมก็มีลูกแล้วเหมือนกัน" ดิฉันตอบกลับไปว่า "ดิฉันคิดว่า การมีลูกไม่ได้ทำให้ประสิทธิภาพในการทำงานลดลง แต่กลับทำให้ดิฉันมีความรับผิดชอบ และทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้นค่ะ"  

 

ดิฉันจากลาคณะทรัพยากรธรรมชาติ ด้วยคิดว่า คงตกสัมภาษณ์แน่นอน ยังกลับไปเล่าให้ที่บ้านฟังว่าคุณผู้หญิงด้านข้าง 2 คน ไม่ค่อยชอบใจดิฉันมากนัก และรู้สึกขอบคุณคุณผู้ชายคนนั้นที่ช่วยพูดแก้ให้อย่างมีเมตตา



ในวันรุ่งขึ้น ดิฉันก็ได้รับโทรศัพท์ตามตัวให้ไปรายงานตัวที่คณะทรัพยากรธรรมชาติ และให้เริ่มทำงาน ในวันที่ 17 มกราคม 2537  

 

จึงทราบในภายหลังว่า คุณผู้ชายท่านนั้นก็คือ รองศาสตราจารย์ ดร.วัลลภ  สันติประชา ผู้หยิบยื่นโอกาสในการรับราชการให้ดิฉัน  ส่วนคุณผู้หญิง 2 คน ก็คือ พี่ตุ๊ก พี่หมวย ซึ่งกลายมาเป็นเจ้านายที่รักของดิฉันในเวลาต่อมา



อ.วัลลภ  จึงเป็นบุคคลแรกในคณะทรัพยากรธรรมชาติ ที่ดิฉันรู้จัก และรู้สึกถึงความเมตตาของครู ที่กรุณาช่วยตอบ ช่วยสอน ในสิ่งที่ดิฉันไม่รู้ และให้โอกาสดิฉันตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอกัน

 


หมวดหมู่บันทึก: บริหารทรัพยากรมนุษย์
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 03 กันยายน 2556 16:37 แก้ไข: 03 กันยายน 2556 16:37 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Baby, Ico24 Marky, และ 22 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ชอบๆๆๆ บันทึกแนวนี้อ่านง่าย สบายใจแฝงไปด้วยพลังงาน

อิ..อิ..

จำแม่นแฮะ

ดีใจที่เลือกคนไม่ผิด ที่ได้คนเก่งคนหนึ่งมาทำงาน

  • แมงปอ เป็นบุคคลที่เก่ง และมีความรอบรู้ในทุก ๆ ด้านค่ะ
  • นอกจากนี้ยังทำคุณประโยชน์ให้กับมหาวิทยาลัย เท่าที่ทราบมานะค่ะ น้องแมงปอ ทำงานเป็น "อาจารย์ที่ปรึกษาให้กับนักศึกษาของ ม.อ." ทำด้วยจิตอาสา และทำเรื่อยมา แม้กระทั่งเห็นน้องบ่นว่า "เหนื่อยจังพี่ แต่ก็ต้องทำ เมื่อเห็นแววตาของนักศึกษาที่มาขอคำปรึกษา และชอบที่จะไปร่วมทำกิจกรรมค่ายอาสากับน้องนักศึกษาทุกครั้งไป"
  • ทำให้พี่มอนลี่ คิดในใจคิดอยู่เสมอว่า "แล้วมีการพิจารณา อาจารย์ที่ปรึกษา ให้กับบุคลากรสายสนับสนุนบ้างมั้ยเนี่ย"

 

ที่มาสอบเข้าราชการ เพราะต้องการเอาใจแม่ คิดว่า สอบๆ ไป ถ้าไม่ได้จะได้มีข้ออ้างว่า สอบแล้วไม่ได้ แต่ในที่สุดก็ได้ ทำงานครั้งแรก 11 มค. 36 มาคิดตอนนี้ถือว่าโชคดีมาก เพราะเราเป็นโรคที่มีค่าใช้จ่ายค่อนข้างสูง ถ้าเบิกค่ารักษาพยาบาลไม่ได้ คงลำบากแน่ๆ

บทพิสูจน์จากแมงปอ ทุกคนเป็นครูได้ หากใจรัก และได้รับโอกาส ในการแสดงศักยภาพ

ความรู้ในมือแห่งรักวิถีพุทธ

ความต่อเนื่องคือความยั่งยืน.....

ยาดมเอง

อ่านแล้ว ประทับใจ "โอกาสแรก" ของแมงปอ

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 184.73.14.222
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ