นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1427
ความเห็น: 6

งูเห่าเข้าบ้าน

ตอนเช้า ขณะกำลังจะก้าวเท้าออกจากห้องชั้น 2  เพื่อลงบันไดออกไปทำงาน  ได้ยินเสียงสามีตระโกนเสียงดังว่า  “น้องอย่าออกมา อยู่ในห้อง อย่าออกมา”  แค่ฟังก็พอจะรู้แล้วว่าเกิดเหตุการณ์ไม่ปกติแน่นอน เสียงตระโกนสำทับว่า “หาไม้ไผ่ให้หน่อย โทรบอกพ่อให้หาไม้ไผ่มา  มีงูอยู่ในบ้าน” 


 

แค่คำว่างู เราก็ตกใจ  รีบเข้าไปในห้อง ล็อคประตู แล้วก็กรี๊ดๆ เต้นในห้องคนเดียว  กว่าจะตั้งสติโทรศัพท์บอกให้พ่อเอาไม้ไผ่ให้ ด้วยมือสั่นเทา ก็ผ่านไป 5 นาที


 

โหย เป็นอะไรที่น่าเกลียดน่ากลัว น่าขยะแขยงแบบบอกไม่ถูก  เสียงคนพูดคุยในบ้าน เสียงเปิดปิดประตู และมีเสียงเคาะประตูห้อง  เรารีบไปเปิดประตู  สามีถือไฟฉายแบบมีสายรัดติดศรีษะ แต่ถือไว้ในมือ พอเราเปิดประตู เห็นไฟฉายที่สามีถือมีสีดำๆ ก็กรี๊ดอีกรอบ เพราะนึกว่าสามีถืองูมาให้ดู  กว่าจะคุยกันรู้เรื่องว่าให้โทรให้ใครมาช่วยจับงู


 

เราโทรเบอร์ 074-350955 เบอร์ของเซี่ยงตึ้ง ด้วยเสียงสั่น พูดรัว จนเจ้าหน้าที่บอกให้ใจเย็นๆ  ไม่เกิน 5 นาที เจ้าหน้าที่ของเซี่ยงตึ้งก็มาช่วยจับงูออกไป


 

เราไม่เห็นแม้กระทั่งงู ไม่เห็นอะไรเลย ได้ยินแค่เสียง และก็จินตนาการอย่างเขย่าขวัญน่าสะพรึงกลัว โดยอยู่ชั้นบนในห้อง


เมื่อทุกอย่างคลี่คลาย สามีเดินมาบอกว่าจัดการเรียบร้อยแล้ว เป็นงูเห่า ยาว 2 เมตร ขดตัวอยู่ที่ถุงขยะในครัว  ตอนเช้าสามีจะหยิบขยะไปทิ้งโชคดีเห็นงูซะก่อน


 

ตลอด 2 -3 วันที่ผ่านมา เรากับสามีชอบนอนที่โซฟาข้างล่าง เวลาทำแปลงเสร็จกลับดึกๆ ดูทีวีแล้วหลับไปเพราะเหนื่อยมาก งีบหลับ กว่าจะขึ้นชั้นบนก็ดึกมาก  และสามีก็บ่นว่าสงสัยที่บ้านมีหนู เพราะได้ยินเสียงของตกบ้าง เสียงเหมือนหนูชนอะไรเสียงดังบ้าง  กำลังบ่นว่าจะต้องหาที่ดักหนูมาไว้ในบ้าน


 

จนเช้านี้พึ่งเห็นต้นเหตุเสียงดังยามดึกที่ว่า  แค่นึกก็รู้สึกกลัวมาก เพราะเราคงเดินผ่านไปผ่านมา ผ่านเจ้างูตัวนี้มาหลายวันแล้ว ดีที่มันไม่กัดพวกเรา  แค่คิดก็สยองจริงๆ นี่ถ้าวันนี้ไม่เห็น เราคงต้องอยู่ร่วมกับงูไปอีกหลายวัน


 

ขอบคุณเจ้าหน้าที่จากเซี่ยงตึ้ง ที่ช่วยดับทุกข์ในทุกเรื่องฉุกเฉินจริงๆ  ขอบคุณมากๆ ค่ะ


 


หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 12 กรกฎาคม 2559 18:47 แก้ไข: 12 กรกฎาคม 2559 18:47 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Monly, Ico24 Smarn, และ 9 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

Ico48
xxx [IP: 110.170.140.2]
13 กรกฎาคม 2559 09:20
#105306

ยังไงงู ก็คงไม่น่ากลัวเท่าใจบางคน

ดีนะ ที่ไม่รัด

เขียนได้ดีจังค่ะ รู้สึกเหมือนอยู่ในเหตุการณ์ไปด้วยเลย น่ากลัวจริงๆ

555 แค่มันลอกคราบติดไว้ที่กิ่งไม้ที่บ้าน เรายังขาสั่นเลย

เคยอาศัยบ้านพัก หมู่บ้านเก่า ม.อ. จัดว่าอยู่ในดงงูเลยละครับ ทั้ง จงอาง ตัวโต ๆ งูเห่า และชุกชุมด้วย กะปะ ยังไม่นับงูเขียวหางไหม้ งูเขียวก้านมะพร้าว ที่ชอบเฃ้าออกบ้านตากซอกรอยต่อที่ไม่สนิท

บรรยากาศเช่นนี้ น่าจะน้อยลงแล้วในปัจจุบัน

เห็นภาพความตื่นเต้นของแมงปอเลยค่ะ

 

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 35.173.215.75
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ