นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 261
ความเห็น: 0

การเดินทางส่งเสด็จ : วันที่สอง [C]

 บันทึกการเดินทางส่งเสด็จ :วันแรก

 

พวกเราผ่านจุดคัดกรองเวลา 6 โมงเช้า  ได้รับสติกเกอร์มีหมายเลขประจำตัว  ฉันได้หมายเลข D1188  โดยเจ้าหน้าที่แปะสติกเกอร์ที่อกเสื้อด้านขวา  พวกเราชูบัตรประชาชนให้กล้องบันทึก ให้เจ้าหน้าที่ตรวจค้นกระเป๋า  และนำบัตรประชาชนให้เจ้าหน้าที่บันทึกในเครื่องอีกครั้ง  ก็เป็นอันผ่านจุดคัดกรองเรียบร้อย

 

เจ้าหน้าที่นำพวกเราไปเข้าแถว  และนำพวกเราเดินไปยังจุดที่จะให้นั่ง เป็นฟุตบาทขนาดกว้าง  3  เมตรด้านหลังเป็นกำแพงวัง มีถนนท้ายวังเป็นถนนคั้นกลาง ฝั่งตรงข้ามคือวัดพระเชตุพน 

เจ้าหน้าที่จัดให้พวกเรานั่งชิดติดๆ กัน  พวกเราเลือกที่จะนั่งแถวที่ 3 และ 4 ที่เป็นแถวท้ายสุด เนื่องจากไปกันหลายคน  ถ้านั่งข้างหลัง จะมีที่ว่างให้นอนได้สะดวกกว่านั่งแถวหน้าๆ  เมื่อนั่งเรียบร้อยแล้ว  ก็มีจิตอาสา มากล่าวต้อนรับว่า “ทุกท่านที่มานั่งตรงนี้ ถือเป็นแขกของพระราชา”  ยิ่งทำให้พวกเราน้ำตาคลอด้วยความตื้นตัน และเจ้าหน้าที่แจ้งว่า  “จุดนี้จะเห็นเพียงแค่ ริ้วขบวนที่ 1  เป็นขบวนสั้นๆ แต่ถือว่าพวกท่านโชคดีมาก เพราะจุดนี้จะได้เห็นในหลวงรัชกาลที่  ๑๐  และพระบรมวงศ์ศานุวงศ์ทุกพระองค์อย่างใกล้ชิด”  และเจ้าหน้าที่แจ้งอนุญาติให้เดินในบริเวณรอบๆ นี้ได้ จนถึง ตี 5 ของวันพรุ่งนี้   

 

ฉันล้มตัวลงนอนหลับสนิทอยู่ตรงนั้น  จนกระทั่งเวลา 9.30 น.  แสงแดดยามเช้าที่ร้อนแรงสาดส่องจนรู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งตัว จนต้องสะดุ้งตื่น  ตื่นอย่างงวยงง ลุกขึ้นมากางร่มสีดำ ที่มีติดตัวทุกคน  แล้วก็ล้มตัวลงนอนต่อ  ความร้อนของแสงแดด แทงทะลุร่มจนแผดเผาทั้งตัว  ต้องหาผ้ามาปิดคลุมกายไม่ให้แดดลามเลียผิว  เริ่มเข้าใจหัวอกของคนนอนข้างถนน ว่าร้อนแผดเผาเช่นนี้เอง   ร้อนจนยอมแพ้ ไม่สามารถข่มตาหลับได้อีก  ดูเวลาแล้วยิ่งใจหาย นอนตั้งนาน แค่ 9.54 น. เอง  อีกสิบกว่าชั่วโมงกว่าจะพรุ่งนี้  หันไปมองรอบกาย ผู้คนหายไปหมด เหลือเพียงไม่กี่คนยังนอนหลับ บ้างนั่งกางร่มเฝ้าพื้นที่ไว้  ท่ามกลางแดดจ้าที่เหมือนแสงแดดจงใจส่องแทงมาเฉพาะจุดที่พวกเรานั่ง

 

พวกเราใช้เวลา เดินเข้า เดินออก ระหว่างที่นั่งตรงกำแพงวัง กับวัดพระเชตุพนฯ หรือวัดโพธิ์  ไปเดินเล่น ไปเข้าห้องน้ำ ใช้เวลาเดินไปเดินมา หามุมร่มๆ ในศาลาวัด จับกลุ่มพูดคุยเรื่องโน่นเรื่องนี่ ฆ่าเวลากันไป  สักเกือบเที่ยง เริ่มมีอาหาร น้ำ ขนม จากจิตอาสามาแจก  พวกเราบางส่วนทานเจ  ก็มีอาหารเจมาแจกเช่นกัน  อาหารสารพัดอย่าง ขนม ยาดม ยาหม่อง พิมเสนน้ำ  ผ้าเย็น  น้ำดื่ม  น้ำส้ม  แซนวิส  ข้าวกล่อง  มีแม้กระทั่งดังกิ้นโดนัทมาแจกให้ถึงที่

 

ช่วงบ่าย พัดลมที่ในหลวงรัชกาลที่ ๑๐  โปรดให้เอามาวางให้ประชาชน เริ่มเปิดใช้งานได้  ความร้อนค่อยคลายตัวลง  เมื่อเริ่มรู้สึกสบายก้อนเมฆสีดำเริ่มก่อตัวเป็นก้อนใหญ่ บดบังแสงอาทิตย์   หยาดฝนดอกเล็กๆ เริ่มซัดซาดใส่พวกเราที่นั่งกลางแจ้ง  พวกเรารีบใส่เสื้อฝนใส ที่ทุกคนต่างเตรียมไว้   ใส่เสื้อฝน นั่งกางร่ม อยู่ตรงไหน ไม่หนีไปไหน ไม่ว่าแดด หรือฝน  คงเป็นฟ้าเมตตา ฝนหยาดลงเบาๆ ไม่กี่เม็ด ก็ซาลง

 

ผู้คนเริ่มออกเดินกันขวักไขว่  เหล่าจิตอาสาเดินวน ทะยอยขนเสบียงอาหารนานาชนิด มาแจก   พวกเราใช้เวลาแต่ละนาทีที่ผ่านไปอย่างช้าๆ เนิ่นนาน  รอคอยให้ถึงวันพรุ่งนี้เร็วๆ

 

สักทุ่มกว่าๆ  จิตอาสามาแจกเบาะนั่งยางพาราอย่างดี บอกว่า เป็นของพระราชทานจากในหลวงรัชกาลที่ ๑๐  พวกเรารู้สึกปลาบปลื้มใจ รู้สึกสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณ  ค่ำคืนนั้นพวกเรานอนหลับสนิท ด้วยเบาะรองนั่งทำให้หลับสบายไม่ปวดหลัง

 

บันทึกการเดินทางส่งเสด็จ : วันส่งเสด็จ

 

หมวดหมู่บันทึก: บันทึกการเดินทาง
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 30 ตุลาคม 2560 18:23 แก้ไข: 30 ตุลาคม 2560 18:42 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 โอ๋-อโณ และ Ico24 เปตอง.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ไม่มีความเห็น
คุณต้องทำการเข้าระบบก่อนแสดงความเห็น