นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1885
ความเห็น: 7

ความแตกต่างของชีวิต

ไม่จริงเสมอไปที่ว่าถึงแม้เลือกเกิดไม่ได้แต่สามารถเลือกดำเนินชีวิตได้ อันนี้เป็นความเชื่อส่วนบุคคล

ไม่จริงเสมอไปที่ว่าถึงแม้เลือกเกิดไม่ได้แต่สามารถเลือกดำเนินชีวิตได้  วันก่อนได้ไปที่แห่งหนึ่งไม่ขอบอกแล้วกันว่าที่ไหน  เป็นที่ ๆ เมื่อเข้าไปสัมผัสแล้วทำให้รู้สึกหดหู่มาก  ชีวิตที่ดำเนินไปแค่ให้ข้ามวันแค่นั้นไม่มีเป้าหมายอะไรในชีวิต  ชีวิตที่มีความสุขหรือเปล่าผมก็ไม่แน่ใจ  พ่อ แม่ และลูก อีก 3 คน  ที่ไม่รู้ว่าวันพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไรไม่รู้แม้กระทั้ง  ว่าพรุ่งนี้จะมีข้าวสารกรอกหม้อหรือเปล่า  คนที่จะสร้างอนาคตดี ๆ ให้กับลูกได้ ดีที่สุด ก็คือครอบครัว  พ่อแม่เป็นพื้นฐานสำคัญที่สุดที่จะทำให้เด็กเลือกดำเนินชีวิตที่ดีได้  แต่เมื่อพ่อแม่ไม่มีงานทำมีแต่ความหวังว่าพรุ่งนี้จะมีคนมาว่าจ้างให้ไปดายหญ้าหรือเปล่า มีคนมาจ้างให้ไปกวาดบ้านหรือเปล่าหนา  ถ้าวันนั้นไม่มีแสดงว่า 3 ชีวิตที่อยู่ข้างหลังจะต้องอด  ต้องทานข้าวกับผักบุ้งต้มเกลือแน่นอน  นี่หรือสิ่งที่บอกว่าถึงแม้เลือกเกิดไม่ได้แต่สามารถเลือกดำเนินชีวิตได้  แตกต่างกับครอบครัวที่เขามีความพร้อม  ส่งลูกเข้าศึกษาโรงเรียนดีดี  ตอนเย็นพาลูกไปเรียนพิเศษ  มีความพร้อมให้กับลูก  กับคนที่ถึงเกณฑ์เข้าเรียนแล้วแต่ยังไม่ได้ไปโรงเรียนเพราะไม่มีแม้กระทั้งค่าขนมให้ไปโรงเรียน  อย่าพูดถึงเสื้อผ้าเลย จะด้วยอะไรก็แล้วแต่ ณ ปัจจุบันความแตกต่างของสังคมยังมีอีกมาก  อยากให้คนที่พอมีพอกินหันมองคนประเภทนี้บ้าง  เขาอาจเป็นคนที่เลือกเกิดไม่ได้และเลือกที่จะดำเนินชีวิตให้ดี  ก็ทำไม่ได้เช่นกัน

หมวดหมู่บันทึก: กิจการนักศึกษา - การดูแลนักศึกษา
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 21 มกราคม 2551 16:07 แก้ไข: 21 มกราคม 2551 16:07 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

อ่านแล้วก็รู้สึกหดหู่ตามไปด้วย

แต่ไม่ได้ๆ  อย่าอินมากไป

 

ถ้าอยากช่วยเหลือครอบครัวเหล่านี้จริงๆ

น่าจะมีกลุ่มพวกประชาสงเคราะห์ที่ไหนสักแห่ง

ที่จะดูแลได้ดีนะคะ

 

คงต้องอาศัยองค์กรเหล่านี้ช่วยค่ะ

 

หญิงลี่

ถ้าพวกเราได้สัมผัส รับรู้ ความเป็นไปอย่างนี้บ้าง..

การดำเนินชีวิตของเรา ต้องอยู่ให้มีความหมายให้มากขึ้น สมกับที่ได้รับโอกาสที่ดีกว่าน่ะครับ

ไม่รู้จะว่ายังไงดี

เรารับรู้  เรารู้สึก  แต่เราทำอะไรไม่ได้  อย่างที่ใจอยากจะทำนี่มันอึดอัดนะคะ...

จนใจจนพูดไม่ออก ไม่มีใครมีทางออก...

เฮ้อออออออ...

แต่อย่างน้อยเค้าก็ได้เลือกแล้วว่า จะไม่ไปทำอะไรที่แย่ๆ..นั่นก็คือทางเลือกที่จะดำเนินชีวิตอยู่ในทางที่ "ดี" ของเค้า แต่ คุณภาพชีวิต น่ะสิ ที่อาจจะยังไม่สามารถเลือกได้..

คนที่มีเงินส่งลูกไปโรงเรียนดีดี ก็ไม่ได้เป็นตัววัดว่าชีวิตเค้าเลือกในทางที่ "ดี" ก็ได้  ด้วยไม่รู้ว่าเค้าได้สิ่งเหล่านี้มา บนการสูญเสียของใคร (เช่น คนกลุ่มอื่นในสังคมไง) และก็ไม่ได้บอกว่า ชีวิตแบบนี้จะมีความสุขกว่า

ยากค่ะ..เรื่องเช่นนี้ มีให้เห็นในทุกสังคม  มากน้อยต่างกันไป..อาจารย์คนธรรมดาก็พูดน่าฟังนะคะว่า ถ้ามีโอกาสมากกว่า ทำไงจะทำให้โอกาสที่เราได้มา มีความหมายต่อคนอื่นด้วย..

 

 

  • เห็นด้วยกับคุณ คนธรรมดา  และ คุณKon1Kon 
  • อ่านแล้วทำให้รู้สึกถึงการดำรงชีวิตอย่างมีคุณค่า ไม่หลงผิดทำให้ชีวิตเราเสียหาย ให้สมกับที่ได้โอกาสที่ดีที่มีอยู่
  • การส่งลูกไปโรงเรียนดี ๆ ไม่ได้เป็นตัวชี้วัดว่าชีวิตเค้าจะดีด้วย อาจจะดูเหมือนมีความสุขกว่า หรือสุขกายกว่า แต่เรื่องความรู้สึกนึกคิด ศีลธรรมในหัวใจ มันก็ยากจะพูดถึง
  • แต่จะว่าไป สภาพแวดล้อมก็มีส่วนในการดำรงชีวิต -*-
  • สรุป ไปนอนดีกว่า ราตรีสวัสดิ์ค่ะ ^o^v

ขอขอบคุณสำหรับทุกความคิดเห็นอย่างน้อยก็ได้รู้ว่าทุกคนคิดอย่างไร

คุณ แฉ็งแม็ง วันนี้คุณโดย ประกาศศิต Tag แล้ว หากอยากรู้ความเป็นมาไปอ่านได้ที่ http://share.psu.ac.th/blog/mandala2/3978

อยากรู้ความลับว่าทำไมของคนชื่อแปลกนามว่า แฉ็งแม็ง ร่วมเล่นสนุกกันนะคะ

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.234.244.18
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ