นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

นายปริญญา อรุณวิสุทธิ์
Ico64
นายปริญญา อรุณวิสุทธิ์
รองคณบดีฝ่ายวิชาการและพัฒนานักศึกษา
คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
ความเคลื่อนไหวล่าสุด
  • ไม่มี
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 0 · ผู้ติดตาม: 0

อ่าน: 1295
ความเห็น: 10

พี่เลี้ยงวิชาการ

เรียนรู้วิธีที่จะเรียน

ผมเป็นสมาชิกใหม่ ต้องการความคิดเห็นเพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้กัน อยากเล่าเรื่องที่ทำอยู่ให้ฟังครับ คือการช่วยเหลือนักศึกษาชั้นปี 1 ในการเรียนวิชาหลักๆของคณะวิทย์ (คณิต ฟิสิกส์ เคมี และชีวะ) เป็นเรื่องเดิมๆครับ คือสอบตกเยอะ ติวก็แล้ว สอนเสริมก็แล้ว เหนื่อยทั้งอาจารย์ผู้สอน รุ่นพี่เองจากชมรมและสโมสร ผลที่ได้ก็ทราบๆกันครับผมเลยทำโครงการพี่เลี้ยงวิชาการขึ้นมา โดยอาศัยพลังของรุ่นพี่ตั้งแต่ชั้นปีที่ 2, 3, 4 แนวคิดก็คือ สอนให้น้องรู้วิธีเรียนในมหาวิทยาลัยซึ่งต่างไปจากระดับมัธยมอย่างสิ้นเชิง จัดเป็นกลุ่มเล็กๆประมาณกลุ่มละ 40 คนรวมได้ 20 กลุ่ม มีพี่เลี้ยงอาสามาช่วยสอน 80 คน วิชาละ 20 คนมีข้อกำหนดสำหรับพี่เลี้ยงว่าจะต้องมีเกรดในวิชาที่จะสอนไม่ต่ำกว่า B และสอนได้ทุกวันเสาร์ครั้ง 2 ชั่วโมง พี่เลี้ยงมีความตั้งใจสูงและจริงจังครับ.....แล้วผมจะเล่าต่อครับถ้ายังสนใจอยู่

หมวดหมู่บันทึก: กิจการนักศึกษา - การดูแลนักศึกษา
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 27 ธันวาคม 2550 09:46 แก้ไข: 27 ธันวาคม 2550 09:46 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

  • นี่คือหนึ่งในกระบวนการบ่มเพาะนักศึกษาที่จำเป็นนะคะ..การสร้างทักษะในการเรียนรู้..
  • อยากฟังต่อแน่นอนค่ะ...

ผมขอเล่าต่อนะครับ.....เมื่อมีพี่เลี้ยงที่ตั้งใจทำร่วมทำงานแล้ว ก็ต้องมีการพบปะพูดคุยเพื่อปรับความเข้าใจว่าโครงการนี้ไม่ใช่ติวแต่เป็นการสอนให้น้องรู้จักวิ
ธีเรียน (learn how to learn) และเชิญอาจารย์ที่ปรึกษาพี่เลี้ยงมาชี้แนะเทคนิคการถ่ายทอด (พี่เลี้ยงเป็นคนเลือกอาจารย์ที่ปรึกษาเองวิชาเอกละ 1 ท่าน) และมีวิทยากรมาแนะนำเทคการให้คำปรึกษาว่า จะมีวิธีพูดคุยและให้กำลังใจน้องๆอย่างไร ผมมีโอกาสได้พูดคุยกับพี่เลี้ยงอาสาว่า ทำไมมาสมัครเข้าโครงการนี้ทั้งที่ต้องใช้เวลาทุกวันเสาร์ คุณเองก็ต้องทำโครงงาน (พี่ปี 4) เสียเวลานะ ผมได้รับคำตอบที่น่าสนใจครับว่า...เค้าเองอยากรู้เหมือนกันว่า โครงนี้มีวิธีบริหารจัดการอย่างไรเพราะต้องทำงานกับคนกลุ่มใหญ่และใช้เวลานาน และที่สำคัญคือเค้าได้ทำเพื่อน้อง ผมมีแบบประเมินหลังเสร็จสิ้นโครงการว่า ได้เรียนรู้อะไรไปบ้าง..... แล้ว ผมจะเล่าต่อครับ 

  • สวัสดีค่ะอาจารย์
  • ยินดีต้อนรับสมาชิกใหม่ค่ะ
  • อาจารย์มีความในใจมากมาย มีกลยุทธ์และวิธีคิดที่ดี ๆ เล่าต่อนะคะ
  • สัญญาว่าจะเป็นแควนประจำ Blog
  • สัญญา ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ  ๆ
ดีใจค่ะ ที่คณะมีโครงการดีๆแบบนี้

ขอบคุณท่านรองฯปริญญาค่ะที่ทำโครงการที่เป็นประโยชน์ จริงๆก็ชื่นชมมาหลายเวทีแล้ว ทั้งทาง blog และในกรรมการวิชาการ แถมยังไปคุยให้ทีมบริหารทราบด้วย อาจารย์ต้องเตรียมตัวไปนำเสนอในที่ประชุมคณบดีนะคะ รบกวนเสนอเรื่องผ่านที่รองอธิการบดีฝ่ายวิชาการเพื่อจะได้บรรจุเข้าวาระในการประชุมคณบดีเดือนกุมภาพันธ์ โดยจะนำเสนอพร้อมไปกับของวิศวะค่ะ

อย่าลืมเล่าให้ชาวมอ. ทราบความคืบหน้าอยู่เรื่อยๆนะคะ

 

สมัครเป็นสาวกอาจารย์ด้วยอีกคน...อาจารย์น่าจะจัดเวทีแลกเปลี่ยนเรียนรู้วิธีการดูแลและการบริหารโครงการพัฒนาทักษะทางวิชาการให้กับนักศึกษานะคะ..เป็นโครงการที่น่าสนใจมากคะ..คงต้องขอคำแนะนำและขออนุญาตนำมาใช้ที่สุราษฎร์ฯบ้างนะคะ

ได้รับทราบรายละเอียดโครงการนี้จากอาจารย์เมื่อประชุมกก.วิชาการ วข.  ก็ประทับใจและชื่นชมมากครับ

คณะวิศวฯ เองก็มีโครงการคล้าย ๆ กัน โดยเราก็พยายามทำให้ดีมากที่สุด  และก็เห็นพ้องกันว่านักศึกษาปัจจุบันจะต้องมีการดูแลแนะนำวิธีการเรียนให้เรียนให้เป็นครับ

 

ผมเคยเล่าเกี่ยวกับการดูแลนักศึกษาเรียนอ่อนของคณะวิศวฯ ไว้บ้างแล้ว ที่นี้ครับ

http://share.psu.ac.th/blog/eng-academic/740

http://share.psu.ac.th/blog/eng-academic/782

 

ผมว่างพอดี.....ขอเล่าต่อนะครับ ช่วงแรกของการทำงานเป็นช่วงที่ต้องติดตามและชี้แนะ ผมให้เจ้าหน้าที่ของหน่วยกิจการนักศึกษาทุกคนมาช่วยดูแลความเรียบร้อยของห้องเรียนและช่วยเตรียมเอกสารให้ (พี่เลี้ยงเตรียมเฉพาะต้นฉบับเท่านั้น) และช่วยดูความพร้อมของสื่อการสอนทุกวันเสาร์ เสาร์แรกจะขลุกขลักมากครับ น้องหาห้องไม่เจอ พี่คอยน้อง.....เป็นธรรมดาครับสำหรับโครงการใหม่ที่ต้องประสานกับหลายฝ่าย พี่เลี้ยงต้องเรียนรู้กับเจ้าหน้าที่ถึงปัญหาและการแก้ปัญหา...ทำไป..แก้ไป..(Plan…Do…Check) ทำให้ทุกคนรู้สึกว่าแม้ว่ายากแต่ท้าทาย.....เสาร์แรกผมนัดกินข้าวเที่ยงกับพี่เลี้ยงจำนวน 80 คน ให้พี่เลี้ยงเล่าประสบการณ์และปัญหาที่เกิดขึ้น....ช่วยกันแก้ปัญหาและชี้แนะ (Act…Participate)....มีพี่เลี้ยงหญิงปี 2 คนหนึ่งเล่าให้ที่ประชุมฟังด้วยความรู้สึก????? ว่า....น้องมันอวดดี อวดเก่ง เราสอนไม่ฟัง แย่งเราอธิบายให้เพื่อนฟัง....ไม่เอาแล้วน้องคนนี้เสียความรู้สึก เสียความตั้งใจ....พี่และเพื่อนในที่ประชุมหาทางออกว่า โอนน้องคนนี้ไปอยู่กลุ่มเค้าก็ได้....แล้วเค้าจะจัดการให้เอง...หลังเลิกประชุมก่อนไปสอนช่วงบ่าย ผมมีโอกาสได้พูดคุยกับพี่ปี 2 คนนั้น เห็นความตั้งใจดี มีความอยากสอนหนังสือให้ได้ดี ผมเลยเสนอแนะว่า น้องคนนั้นอาจไม่ตั้งใจก็ได้นะ ทำไมไม่ใช้พลังของน้องคนนั้นให้เป็นประโยชน์ละ....งงงง ...ครับ (.ใช้มุ้งสยบก้อนหินไงละ...หินแรงมาเอามุ้งรับแล้วเหวี่ยงกลับ) น้องคนนั้นอาจมีวิธีที่อธิบายให้เพื่อนฟังก็ได้ เราลองแบ่งเป็นกลุ่มเล็กลง แล้วบริหารกลุ่มเล็กอีกทีหนึ่ง...พี่ปี 2 จะโอนน้องคนนี้ไปให้กลุ่มอื่นรึเปล่า.....ช่วยหาคำตอบให้พี่ปี 2 หรือช่วยเดาใจพี่ปี 2 หน่อยครับ
ขอแทรก....นิดหน่อยนะครับ ในช่วงปฐมนิเทศพี่เลี้ยงโครงการ ผมมีโอกาสได้เล่าประสบการณ์การทำงานและการสอนให้พี่เลี้ยงฟัง ผมถามพี่เลี้ยงว่าชอบใครมากที่สุดในละครเรื่องไซอิ๋ว....ส่วนใหญ่จะตอบว่าชอบเห้งเจีย..ทำไมจึงชอบ...ชอบเพราะเห้งเจียเก่ง เจ้าปัญญา... แล้วเห้งเจียมีข้อเสียไหม....ขี้โมโห ใจร้อน.... ผมก็เลยถามต่อไปว่าไม่ชอบใครในละครเรื่องนี้...คงหนีไม่พ้นตือโป๊ยก่าย...ทำไม ตือฯไม่ดีตรงไหน...ขึ้เกียจ..ขี้หลี..ขี้ฟ้อง..เอาแต่กินและเจ้าชู้ เป็นตัวถ่วงการเดินทาง....ก็เลยถามต่อไปอีกว่า..ถังซำจั๋งเป็นอย่างไร...ดี/เสียอย่างไร  อย่าลืมละครเรื่องนี้มีซัวเจ๋งอยู่ด้วย....ช่วยกันวิเคราะห์หน่อยว่า ละครแต่ละตัวมีจุดดี/จุดสียอย่างไร....ทำอย่างไรหนอจึงจะไปถึงอินเดียเพื่อนำไตรปิฎกมาจีนได้..ดูละครนี้แล้วย้อนมาดูที่ตัวเราซิว่า...มีตัวละครตัวไหนบ้างอยู่ในตัวเรา...นักศึกษาพี่เลี้ยงมีคำตอบครับแล้วท่านละครับ..ช่วยชี้แนะผมบ้างจะได้นำไปเป็นวิทยาทานต่อครับ

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 18.207.108.191
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ