นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

คนธรรมดา
Ico64
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 5 · ผู้ติดตาม: 22

อ่าน: 1781
ความเห็น: 4

ขอคุยเรื่อง Risk Management สักครั้ง

ก็เพียงอยากสะกิด เตือนๆ กันไว้บ้างนะครับว่า อย่าไปแนะนำเขาผิดๆกันมากนัก
 
 
เมื่อเดือนกันยายน 2550 ผมมีโอกาสได้เข้าฟังการบริหารความเสี่ยงและการควบคุมภายใน ในช่วงเวลาประมาณ ครึ่งวัน
 
ผมว่าพวกเราเข้าใจในเรื่องความเสี่ยงคลาดเคลื่อนไปบ้างหรือเปล่า?? และนำมาใช้อย่างไม่ถูกต้องบ้างหรือไม่
 
สิ่งที่ผมรับรู้คือ โอกาส (opportunities) จะอยู่ตรงข้ามกับ ความเสี่ยง (risks)
 

Taking a risk: isn’t all bad

·       การยอมเสี่ยงเป็นเรื่องบวก ไม่ใช่หมายถึงแต่เพียงเรื่องลบ

     ·       เรายอมเสี่ยงไม่ใช่เพียงหลีกเลี่ยงความเสียหาย แต่เพื่อผลประโยชน์และกำไร

         ·       การยอมเสี่ยงในสิ่งที่เราทราบและควบคุมได้เป็นสิ่งที่สมเหตุสมผลและจำเป็นในชีวิตประจำวัน

·       ความเสี่ยงยิ่งสูง ผลตอบแทนยิ่งสูง
·       ไม่มีความเสี่ยงไม่มีความก้าวหน้า
 
บางครั้งผมแปลกใจว่าหากแนวคิดเหล่านี้ออกมาจากผมเอง ก็คงไม่ค่อยมีคนยอมรับ แต่ถ้าออกมาจากวิทยากรที่ผ่านการ train มาจากต่างประเทศดูเหมือนจะได้รับการยอมรับอย่างสูง ดังนั้น ผมจึงต้องเอาภาษาอังกฤษมาช่วยเพิ่มความขลังของข้อคิดผมอีกทีหนึ่ง (ฮา.. ไม่ค่อยจิออก)
 
ก็เพียงอยากสะกิด เตือนๆ กันไว้บ้างนะครับว่า อย่าไปแนะนำเขาผิดๆกันมากนัก เราอยู่ในระบบแห่งความปลอดภัย 100 and 10 % ในการจัดซื้อจัดจ้างมาโดยตลอด (ซึ่งควรต้องเปลี่ยน) โดยการให้เขาส่งของมาก่อนค่อยจ่ายเงินภายหลัง โดยไม่เคยคิดเลยว่าเขาบวก%ความเสียหายในการได้เงินช้าไว้หมดแล้ว ผลก็คือเราก็ซื้อของแพงไปเรื่อยๆ แต่ก็สบายใจเพราะเป็นเงินหลวง (ไม่ใช่เงินในกระเป๋าเราเอง)
 
ดังนั้นเมื่อศูนย์ฯซื้อเงินสดเพราะอยากได้ส่วนลด (โอนเงินไปก่อน) ก็เลยเป็นตัวประหลาดไปเลย และเขาอยากให้เราช่วยชี้แจงอีกว่าได้ส่วนลดกี่%  (ดูเหมือนว่าเราจะเป็นแกะดำไปแล้ว) บางครั้งของเหล่านี้มันชัดเจนอยู่ในตัวอยู่แล้วนะครับ ยกตัวอย่างว่า..ผมมีบัตรลด MK ถ้าผมใช้บัตรเครดิตจ่าย..เขาลดให้ 5% แต่ถ้าจ่ายเงินสดเขาลดให้ 10% การทำเอกสารชี้แจงไม่เพิ่มผลผลิต (productivity) ต่อหน่วยงานเลย เป็นการเพิ่มภาระงาน และนั่นคือ ความเสี่ยง ในมุมมองของผมเองเช่นกัน ที่เรามีวัฒนธรรมในการควบคุมสูงกว่าความเหมาะสมที่ควรจะเป็น (เราต้องทำบัญชีทุกครั้งที่เราจ่ายค่าอาหารหรือไม่)
 
ศูนย์เครื่องมือฯสั่งซื้ออุปกรณ์จากต่างประเทศบ่อยครั้งครับ ใช้บัตรเครดิตของผู้บริหาร, เพื่อนผู้บริหารรูดไปก่อน... มีความเสี่ยงจากการไม่ได้สินค้าบ้างหรือไม่? เท่าที่ผ่านมาไม่เคยมีปัญหานะครับ เพราะธรรมเนียม/วัฒนธรรมของการค้าเอกชนก็เป็นอย่างนี้อยู่แล้ว หากจะถามต่อว่าแล้วมีนโยบายบริหารความเสี่ยงอย่างไร ผมก็คงตอบได้ว่า..
 
วงเงินที่ผมสั่งซื้อไปนั้น ผมสามารถรับผิดชอบได้เองครับ.. 
 
The greatest risk of all is to take no risk at all!
 
ผม..เอง
หมวดหมู่บันทึก: บริหารทรัพยากรมนุษย์
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 12 มิถุนายน 2551 18:15 แก้ไข: 12 มิถุนายน 2551 18:19 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

^-^ 

ขอบคุณครับ

Ico48
หนูณิชน์ [IP: 192.168.100.112]
13 มิถุนายน 2551 14:54
#30828

อิอิ........

^__________^

(แบบว่าไร้ซึ้งความเห็น เข้ามาทำหน้ายิ้ม ๆ บอกว่า ตามอ่านอยู่ค๊าบบบ)

เมื่อกลางวันอ่านค้างไว้...เข้ามาอ่านอีกรอบค่ะ..
Ico48
panda [IP: 118.173.149.18]
14 มิถุนายน 2551 21:21
#30873

โดน..ค่ะ..โดน..โดนใจจริงๆ ค่ะอาจารย์..หลายเรื่องทีพบเห็นทำนองนี้ มีบ่อยจนอดตั้งคำถามไม่ได้ว่า หรือนี่จะเป็นวัฒนธรรมองค์กร วัฒนธรรมของคนทำงานหลวงแต่ไม่บริโภคด้วยการใช้อัฐของประชาชนอย่างประหยัด ?

 

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 18.234.97.53
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ