นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

คนธรรมดา
Ico64
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 5 · ผู้ติดตาม: 22

อ่าน: 2273
ความเห็น: 9

จิตบริการที่ต่างกันในสถานที่ทำงานเดียวกัน

เช้านี้ที่ รพ.สงขลานครินทร์ แผนกตา

 

ผมมีนัดตรวจลูกนัยตากับคุณหมอในเวลา 10.20 น. ดังนั้นเมื่อสอนจบตอน 9.55 น. เกินเวลาไปนิดก็ต้องรีบไปตามเวลานัด

 

ก็ไปที่เคาเตอร์หมายเลข 1. บอกชื่อผมเอง เจ้าหน้าที่ก็ขอบัตรนัด ผมก็บอกไม่ได้เอามา ขอหมายเลข HN ผมก็บอกว่าจำไม่ได้ เพราะไปหลายครั้งแล้วบอกเพียงชื่อก็ตรวจสอบได้แล้ว เจ้าหน้าที่ก็บอกว่าต้องมีบัตรนัด

ผมก็บอกว่าให้ค้นจากชื่อของผมดู เขาก็ไม่ยอมถามหาบัตรนัดปานจะให้ผมกลับไปเอามาให้ได้

ผมก็ยืนนิ่งไม่ไปไหนดูว่าเขาจะทำอย่างไร และแล้วเขาก็เคาะคอมพิวเตอร์เอาประวัติผมขึ้นมาจนได้โดยเสียเวลาไม่ถึง 2 นาที

ผมรู้สึกว่า เขาขู่ชาวบ้านจนเคยตัวหรือไม่ เพราะใบหน้าก็ไม่ได้ยิ้มแย้มรับลูกค้าแต่อย่างไร ในเมื่อมีช่องทางให้บริการที่เขาต้องเหนื่อยเพิ่มอีกนิด (เมื่อลูกค้าไม่ได้นำข้อมูลที่ต้องการมาให้) ทำไมจึงไม่ใช้ช่องทางนั้น? เขาพอใจที่จะให้ผมกลับไปเอาเอกสาร ซึ่งเสียเวลามากกว่า 30 นาที มากกว่าที่จะบริการโดยใช้เวลาไม่ถึง 2 นาที หรือเขายินดีให้ลูกค้ากลับไปโดยไม่ได้รับการตรวจมากกว่าหรือ???

ผมคงไม่ดีที่ไม่ค่อยปฏิบัติตนตามระเบียบรพ. แต่ก็ผมรู้ว่าโลกออนไลน์มันสามารถทำได้ ผมก็เลยไม่ได้ตระหนักในเรื่องนี้สักเท่าไหร่นัก

 

ผมก็ได้รับการบอกให้ไปนั่งคอย รอเรียกและไม่นาน โต๊ะหมายเลข 2 ก็เรียก ผมก็ไปตรวจสายตา เขาก็ซักถามผมอยู่หน่อยว่า ต้องหยอดตาหรือเปล่า ผมก็ตอบว่าต้อง dilate เพราะมาตรวจทุกครั้งก็ต้องทำอย่างนี้ แล้วเขาก็พูดกับผมดีๆ ว่า ครั้งหน้า "ลุง" เอาใบนัดมาด้วยนะ เพราะว่าเมื่อเกิดการเลื่อนนัดนั้น ในคอมพิวเตอร์มันมองไม่เห็นข้อมูล ผมก็รู้สึกขึ้นมาว่า ทำไม่ผู้ให้บริการ 2 ท่านนี้จึงต่างกัน คนนี้พูดดี พูดเพราะ อธิบายเหตุผล ซึ่งทำให้ผมรู้สึกอยากร่วมมือขึ้นมาอย่างเป็นรูปธรรม แล้วอีกคนได้รับการ"อบรม"ให้บริการดี ๆ อย่างนี้ได้หรือเปล่า

 

ผมก็ผ่านกระบวนการตรวจตาเสร็จในเวลาประมาณเที่ยง ก็ต้องหยอดตารวม 3 รอบ ให้ม่านตาขยาย เวลาเดินไปกินข้าวก็จำใครไม่ได้เพราะมันเบลอๆ ไปบ้างครับ

 

ผมบอกได้เลยว่า พนักงานคนแรกนั้น ถ้าเป็นลูกจ้างผม ผมจะเตือน และถ้ายังทำอีกผมไล่ออกแน่ เพราะไม่เคยมองมุมอื่น นอกจากตัวเอง ไม่สามารถเป็นพนักงานที่จะสร้างความประทับใจในการบริการให้กับองค์กรได้ (ผมเคยมีธุรกิจส่วนตัวนะครับ)

 

สังคมเรานี้ ต้องช่วยกันดูแล เพราะแนวโน้มความเสื่อมโทรมอยู่ไม่ไกล เราพบว่าคนร้ายเดี๋ยวนี้กล้าทำร้ายเจ้าหน้าที่ตำรวจ เราพบว่าอาชญากรรมเกิดจากเด็กอายุที่น้อยลงทั้งหญิงและชาย และทำอาชญากรรมโดยต้องการเงินเอาไปหาความสนุกใส่ตัวหรือใช้ยาเสพติด เราจะพบว่าสังคมไม่ค่อยช่วยเหลือกัน คนในสังคมต้องการแสดงอำนาจ ซึ่งสิ่งเหล่านี้เขาก็เรียนรู้จากสังคมของเรานั่นเอง

 

อิทธิพลของศุกร์ที่ 13 ครับ

 

ผม..เอง

Sections: Miscellaneous
License: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
created: 13 January 2012 17:07 Modified: 13 January 2012 17:07 [ Report Abuse ]
ดอกไม้
People who like this: Ico24 Marky, Ico24 บุษราคัม, and 3 others.
People Who Like This
 
Facebook
Twitter
Google

Other Posts By This Blogger

ความเห็น

นี่ขนาดองค์กรผ่านระบบประกันคุณภาพระดับชาติ ???

แสดงว่า นิสัยคนกับระบบยังแยกกันอยู่ นี่ขนาดโรงพยาบาลที่ต้องมีจิตเมตตาคนไข้เป็นพื้นฐาน แล้วหน่วยงานอื่น ๆ จะดีกว่านี้??

ตอนนี้ผมใช้เทคนิค ถ่ายรูปบัตรไว้ในโทรศัพท์มือถือ จะได้ใช้ได้เมื่อลืมเอาบัตรไป และคิดว่าจะได้ใช้ได้เมื่อมีปัญหาเกี่ยวกับบัตรด้วย

เป็นเทคนิคที่ดีครับ ขอบคุณครับท่าน Wullop

Ico48
ไม่แสดงตน [IP: 110.164.76.194]
14 January 2012 19:14
#73719

ผมเจอที่คลีนิกศัลยกรรม ไปยื่นบัตรเพื่อนอนโรงพยาบาล(รอผ่าตัด) จนท.กางเกงสีม่วง(เข้าใจว่าเป็นลูกจ้างชั่วคราว)ยังพูดจาไม่ดีเลย

ที่เคยใช้บริการก็พบหลากรูปแบบค่ะ...แต่ก็พยายามทำความเข้าใจเขาว่า...ผู้ป่วยคงเยอะ

จะได้ไม่อารมณ์เสียต่อกันค่ะ

Ico48
tiny apple (Recent Activities)
24 January 2012 14:17
#74108

นี่พยาบาลเรียกอาจารย์ว่า "ลุง" แล้วเหรอคะเนี่ย นี่ดีนะที่พูดจาไพเราะดี ไม่ง้าน ฮึ่มๆๆ

คำว่า "ลุง" พักหลังก็เจอบ่อยขึ้นเรื่อย ๆ ...เหมียนกัน อิ อิ กะลังเสียว ๆ ว่าจะมีเสียง "ตา" อีกไม่ไกล...

วันก่อนไปติดต่อ อบต. โฮ้ย ให้บรรยากาศ บ้านนอกในอดีต ยังไงยังงั้น ขนาดว่าอยู่หน้าป้าย "ประชาสัมพันธ์" นะนั่น ...

ขอถอยหลังไปหลายปี... สมัยไปเรียนที่เมืองจิงโจ้ ...เป็นเมืองที่เราหัวดำ ๆ มอซอ ๆ แต่ก็แปลก... ไม่ว่าจะเป็น เคาน์เตอร์ธนาคาร เจ้าหน้าที่ฝ่ายทะเบียน ตู้หรือห้องขายตั๋ว ...หรือแม้กระทั่ง ในห้องน้ำสาธารณะ ไม่เคยเห็นใครทำหน้าบูด หน้าเบี้ยวใส่เราเลย (ความจริงเจอหน้างอประมาณ 2 ครั้ง/2 ปี) เคยแสดงความแปลกใจในเรื่องนี้กะเพื่อน ๆ จึงขอบันทึกไว้ที่นี่ อีกครั้ง ...

แปลก สยามเมืองยิ้ม พอเปลี่ยนชื่อเป็นประเทศไทย ก็เลยไม่ยิ้มมั๊ง...

สำหรับ คนธรรมดา คงไปเจอเจ้าหน้าที่ที่มีลักษณะเป็นครูมั๊ง คงอยากสอนให "ลุง" หัดจำซะมั่ง อิ อิ

ฮ่า ๆ คิดอย่างท่านสมานว่าก็สบายใจครับ แบบว่าผมไปติดต่อที่ฝ่ายอื่นแผนกอื่น บอกแค่ชื่อก็ได้รับบริการแล้ว

เรื่องลุงนี่ เมื่อสิบปีที่แล้วฟังแล้วสะดุ้งโหยง แต่เดี๋ยวนี้ชินแล้วครับ ตาก็คงอยู่อีกไม่ไกล เขาเรียกด้วยความเคารพครับ (ฮา)

Ico48
anni (Recent Activities)
24 January 2012 19:53
#74129

ยังไงความรู้สึกยอมรับคำว่า ลุง มากกว่า ป้า อยู่ดี

หลังจากที่เจออาจารย์วันนั้น ที่คลีนิกตา ตาก็ไม่ได้ไปอีกเพราะว่าพยายามดูแลไม่ให้มันอักเสบ

เมื่อไม่กี่วันก่อนพวกเราไปตรวจสุขภาพค่ะ เจอตั้งแต่คลีนิกแรกเลยค่ะ ไปเจาะเลือดก็เจออีกรอบ มันก็เลยชวนให้คิดว่า นี่ขนาดเขาเป็นรพ. ระดับนี้ ทำประกันคุณภาพตั้งหลายอย่าง ยังว่าผู้ใช้บริการซะขนาดนี้ ไม่ไหวเลยอ่ะค่ะ

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 75.101.220.230
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ