นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

ServiceMan
Ico64
Sathaya Bunratchoo
Engineer
Scientific Equipment Center, PSU
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 3 · ผู้ติดตาม: 2

อ่าน: 3280
ความเห็น: 7

บันทึกแห่งท้องนา บ้านเรา #03

ท้องนาบ้านเรายามเย็น @ มกราคม 2548

มกราคม 2548 ตอนเย็นๆ หลักจากกลับจากซื้อกับข้าวที่ตลาดนัด (อยากกินอะไรก็ซื้อมา ส่วนคนทำกับข้าวคือพี่สาวครับ เป็นน้องคนเล็กก็ดีอย่างนี้นี่เอง) ผมเดินออกจากบ้าน แล้วเลี้ยวขวาเพื่อออกไป "นอกท่อง" (ต้องออกเสียงอย่างนี้ หมายถึงทุ่งนาซึ่งอยู่นอกบ้าน) ผ่านอุโมงต้นไม้ ครึ้มๆ เรียกว่า "พลี" คำๆ นี้น้อยคนนักที่จะเข้าใจ หมายถึงทางเดินแคบๆ ผ่านซุ้มไม้หนาทึบ ตอนเด็กๆ จะกลัวมาก ไม่กล้าเดินผ่านคนเดียว เพราะกลัวผี แต่พอโตขึ้นกลัวอีกแบบคือ กลัวจะไม่มี "พลี" ให้เห็นอีกต่อไป

 

ผ่าน "พลี" มาได้ ก็จะพบถนนเล็กๆ ตัดผ่านทุ่งนาเพื่อไปอีกหมู่บ้านนึง และเป็นประจำ "เจ้าจุ่น" สุนัขตัวเดียวที่เลี้ยงไว้ก็จะเดินตามไปด้วย โดยไม่ต้องเชิญ มันชอบเดินเที่ยว วิ่งเล่น แต่ไม่ค่อยมีใครว่างพามันไปหรอก "เจ้าจุ่น" เป็นหมาวัดโดยกำเนิดครับ เมื่อตอนที่พี่ชายผม จำพรรษาอยู่ และกลับมาบ้านตอนสายๆ หลังเพล พี่หลวงยื่นย่ามใบหนึ่งมาให้พี่สาว ในนั้นมีอะไรบางอย่างดิ้นขลุกขลักอยู่ข้างใน เมื่อวางย่ามลง ก็มีลูกหมาตัวสีขาวตัวเล็กยังไม่หย่านมคลานต้วมเตี้ยมออกมา พี่หลวงบอกว่าฝากเลี้ยงให้หน่อย สงสารมัน แม่ของมัน ถูกวางยาเบื่อเมื่อกลับมาให้นมลูก ลูกหมาที่เหลือกินนมแม่ก็ตายพร้อมแม่หมาหมด เหลือแต่เจ้าจุ่น ซึ่งบังเอิน โชคดีบนความโชคร้ายคือ โดนเด็กวัดแกล้งเอาแข่งใส่ขยะครอบไว้ข้างกุฏิ เลยไม่ได้กินนมแม่ เลยรอดตายมาได้

 

จากทุ่งนามองย้อนกลับมาที่บ้าน จะเป็นป่าร่มรื่น จนมองไม่เห็นตัวบ้าน

ลุงพ่วงหิ้วไซไปดักกุ้งทุกเย็น และจะได้กุ้งนากลับไปทุกเช้า ทุ่งนาแถวนี้ไม่มีนากกินปลา เลยโชคดีอีกฝั่งหนึ่งของบ้านจะเป็นนาลึก แถวนั้นมีนากกินปลา ดักไชไม่ค่อยได้ผลเพราะบ่อยครั้งที่โดนนากฉีกไชในตอนเช้า กุ้งก็ไม่ได้ ไชก็เสียหาย โทษนากก็ไม่ได้ ทุกชีวิตต้องดิ้นรน หากต้องการดักไซก็ต้องหาหนามมาสระไว้กันนาก

 

 

มกราคม ข้าวเริ่มออกรวงบ้างแล้ว ปีนั้นน้ำดี ไม่มากไม่น้อย นาข้าวน่าจะได้ผล

 

พระอาทิตย์กำลังลับเขาพับพ้าเช่นทุกวัน

 

หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 24 มีนาคม 2555 09:18 แก้ไข: 24 มีนาคม 2555 09:24 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 DaDa, Ico24 Kathi Noodee, และ 6 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

นายแแบบ รูปที่ 4 เท่มาก

เห็นรูป บันทึกแห่งท้องนา บ้านเรา #03 แล้วทำให้คิดว่าไม่มีที่ไหนดี สุขใจ เท่าบ้านเรา เมืองไทยเรา อีกแล้ว

...คิดถึงบ้าน....

เหมือนนาบ้านเราเลยนิ

"ต้องหาหนามมาสระไว้กันนาก"

เห็นภาพจริงๆ ครับ

บางที่อาจจะใช้คำว่า "โซ๊ะ"

เป็นที่ๆ น่าอยู่มากครับ

เราเอง

บันทึกนี้อ่านแล้วมีความสุขจังค่ะ เสียดายเห็นเจ้าจุ่นไกล๊ ไกล น่าจะถ่ายใกล้ๆให้ดูหน่อย ท่าทางจะน่ารักเชียว

@ DaDa ลุงพ่วงแกเท่เสมอแหละ แต่ตอนนี้แกไม่ดักไซแล้วอายุน่าจะ 80 ได้

@ ผดา ก็นาบ้านเรานิ

@ Ico48 Our Shangri-La หมันแล้วครับ "โซีะ"

@ Ico48 โอ๋-อโณ เจ้าจุ่นค่อนข้างขี้อายครับมันไม่ค่อยยืนให้ถ่ายรูปสักเท่าไรนัก มีอีกรูปน่าจะชัดสุด

Large_mydog-01

ถามจิงๆ อย่าหาว่าน้องอย่างงั้นอย่างงี้

"ต้องหาหนามมาสระไว้กันนาก"

แปลว่าอารายเหรอ ขยายความหน่อย

นาก คือนากกินปลา จะอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำ หาหอย หาปู หาปลากินตามประสา เมื่อมาเจอกุ้งในไซ ก็จัดการเปิดกินซะเลย แต่เนื่องจากนากรีบร้อนแทนที่จะเปิดฝา กลับเปิดแบบเร่งด่วนคือ ฉีกไซ และก็จับกุ้งกินสบายใจเฉิบ เลยต้องป้องกันโดยการหากิ่งหนามมาสุมไว้

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 35.175.191.168
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ