นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

ServiceMan
Ico64
Sathaya Bunratchoo
Engineer
Scientific Equipment Center, PSU
Network
Members · Following: 3 · Followed: 2

อ่าน: 2370
ความเห็น: 5

ความสุขในวัยเด็ก...

เรื่องเล่าสมัย ตอนผมยังเป็นเด็ก (ตอนยังมีผมเยอะ)

       ล้อมาจากความสุขในที่ทำงานของพี่เมตตา เขียนไปเขียนมาจึงได้บันทึกนี้มา

       ไม่รู้มีใครเหมือนผมหรือเปล่า (หรือมีแต่ไม่ยอมรับ) คือผมเป็นเด็กบ้านนอก ชนบทจริงๆ ตอนเด็กชอบเล่นอยู่กับท้องนาหาปลา วางเบ็ด ยิงนก ดักกัด วิดปลา  ไปโรงเรียนตอนประถม ก็เดินไปโรงเรียนผ่านทุ่งนา ป่ายางจึงแอบเอาหนังสติ๊กไปโรงเรียนด้วย  ระหว่างทางก็เก็บก้อนหินยิงนกไปเรื่อยๆ แต่เรื่องเรียนก็ใช่ว่าจะไม่สนใจนะครับ เข้าชั้นเรียนตลอด และตั้งใจฟังครูสอน เพียงแต่การบ้านไม่ค่อยทำส่ง จึงถูกครูตีบ่อยๆ

       ช่วงเวลาแห่งความสุขจึงเริ่มที่เย็นวันศุกร์ เมื่อกลับบ้านเปลี่ยนชุด กินข้าวเสร็จฉวยได้ถุงพลาสติกหนึ่งใบและคันเบ็ดสามสิบกว่าคัน เดินออกไปหลังบ้านซึ่งเป็นทุ่งนา ออกไปย่ำสาดลูกปูและ ทงเบ็ด หากเป็นหน้าฝนก็จะเป็นเหยื่อไส้เดือน ก็จะต้องใช้จอบขุด ข้างคอกวัวหรือข้างกอกล้วย ไส้เดือนจะชุมมาก ปลาที่กินเหยื่อไส้เดือนจะเป็นปลาเกือบทุกประเภททั้งปลาช่อน ปลาดุก ปลาไหล ปลาหมอ ปลาที่ได้จากเหยื่อไส้เดือนแม่จะไม่กิน แต่ก็จะแกงให้ แม่บอกว่าไม่รู้เหมือนกันแม่สา (กลัว กังวลใจ) แม่ไม่กิน ปลาดุกปลาไม่มีเกล็ดแม่ก็ไม่กิน เหยื่อไส้เดือนช่วงหน้าฝน น้ำนองปลาชุม ต้องออกไปกู้เบ็ดช่วงกลางคืนประมาณ สองรอบ ระหว่างรอก็ก่อกองไฟนั่งคุยกันกับเพื่อนๆ และคนเฒ่าคนแก่ซึ่งทงเบ็ดใกล้ๆ กัน เป็นบรรยากาศที่อบอุ่นและมีความสุข ชีวิตเหมือนจะรีบแต่ไม่เร่ง อยู่กับธรรมชาติและท้องนา ช่วงเดินออกกู้เบ็ดช่วงกลางคืนคนเดียวห่างจากคนอื่นๆ เท้าย่ำไปบนคันนาซึ่งจมน้ำ ระหว่างงูกับผีนี่กลัวอย่างไหนมากกว่ากัน อันนี้ก็บอกไม่ถูก ไม่เจอทั้งสองอย่างแหละดี ผมทงเบ็ดอยู่กับท้องทุ่งท้องนามาตลอด จนจบมัธยมมาเรียนต่อวิศวะฯ จึงได้กลับไปลุยท้องทุ่งบ้างช่วงปิดเทอม ซึ่งไม่ทุกปีที่เดือนตุลาคมน้ำจะเจิ่งนอง จนเรียนจบก็ไม่ได้กลับไปใช้ชีวิตแบบนั้นอีกเลย ตอนทำงานแล้วกลับบ้านทุกครั้งแม้ไม่ได้ทงเบ็ดแค่ได้ออกไปเดินสูดอากาศในท้องทุ่งหลังบ้าน ก็สุขใจลืมความเหน็ดเหนื่อยจากการทำงานไปมากโข อยากมีทุ่งนากว้างๆ ข้างบ้านที่หาดใหญ่จัง จะได้เหมือนบ้านที่พัทลุง

หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 22 กรกฎาคม 2555 10:23 แก้ไข: 22 กรกฎาคม 2555 10:23 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 DaDa, Ico24 Our Shangri-La, และ 7 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ผมชอบวลี "โบยบินไปจากวัยเยาว์" (เป็นชื่อหนังสือรวมเรื่องสั้น) ของไพฑูรย์ ธัญญา

ไพฑูรย์ ธัญญา ชาวท่ามะเดื่อ เขาชัยสน พัทลุง อดีตครูประถมที่ขยับตัวเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัย

เราเอง

เชื่อ ว่า บ้านนอก จริงๆ

แต่บ้านนอก ไม่ธรรมดา วิถีชีวิตที่เรียบง่าย ที่ใครๆ ก็อยากเจอ และ สัมผัส....

ได้ข่าวว่า บ้านที่หาดใหยญ่ ก็มีพื่นที่เหลือ หลายเอเคอร์ มิใช่หรือ ปลูกๆ ไปเลย

ไอ้ "ย่ำสาดลูกปู" นี่เปนยังไงเหรอคะพี่ ไม่รุ้จิงๆ

DaDa ถามเหมือน กะไม่เคยไป เลย นิ

ม๊าย ม๊าย ไม่เคยไป หน เดียว

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 54.236.59.154
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ