นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

ServiceMan
Ico64
Sathaya Bunratchoo
Engineer
Scientific Equipment Center, PSU
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 3 · ผู้ติดตาม: 2

อ่าน: 1425
ความเห็น: 4

ชาติภพในอีกมุมมองจากชาตินี้

ทำปัจจุบันเพื่ออดีตและอนาคต

    ไม่รู้ว่าชาติภพมีจริงหรือเปล่า แล้วเวรกรรมล่ะมีจริงหรือไม่ บาปล่ะจับต้องได้หรือเปล่า สิ่งเหล่านี้เมื่อตอนเป็นเด็ก เด็กบ้านนอกก็ซุกซนตามประสาเด็กบ้านนอก ยิงนกตกปลา ไปตามเรื่อง แม่ก็คอยบ่นคอยเตือนว่ามันเป็นบาปนะลูก ยิงนกก็เท่ากับพรากลูกพรากพ่อเขาไป ยิ่งแมวนี่แม่เน้นนักเน้นหนาว่าเป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่ควรไปรักแกมันเพราะมัน "ใช้ชาติ" คำว่า "ใช้ชาติ" หมายถึงจองเวรจองกรรม กล่าวคือหากเราทำอะไรที่ไม่ดีแก่สิ่งนั้น สิ่งที่เราทำก็จะกลับมามีผลต่อเราในอนาคต ไม่ทางตรงก็ทางอ้อม อาจจะไม่ใช่ตัวเราแต่อาจจะเป็นพ่อแม่เราหรือลูกของเราในอานาคต บ่นเสร็จแล้วแม่ก็ยกตัวอย่างประกอบว่า ผู้หญิงคนหนึ่งชื่อยาย... ผมจำชื่อไม่ได้ประมาณว่าตอนสาวๆ แกเลี้ยงแมวไว้แล้วแมวแอบกินปลาหรืออะไรสักอย่างแล้วแกก็ตีแมวและหักขามันแต่มันไม่ได้ตายเพียงแต่พิการ ต่อมาแกแต่งงานมีลูก ลูกที่เกิดมากลับพิการขาลีบ ประมาณว่าเหมือนกับที่แกทำไว้กับแมวนั่นเอง คำว่า "ใช้ชาติ" จึงมีความหมายประมาณนี้ ตอนเด็กจึงกลัวเรื่องบาปกรรมและการ "ใช้ชาติ" หากเราไปทำร้ายหรือรักแกสัตว์ แต่ไม่ใช่ว่าผมได้ฟังแม่สอนแล้วจะทำตามทั้งหมด ก็ยังคงทำบาปโดยการหาปลา วางเบ็ดอยู่เสมอ แต่ก็ไม่ไปทรมานมัน บาปแต่ก็เป็นการหาเลี้ยงชีพ (และยอมรับในบาปนั้นหากกรรมมีจริง) นกตัวเล็กๆ ก็ไม่ไปยิงมัน กระรอกนี่ยิงบ้างเพราะเมื่อก่อนชุมมาก ผัดเผ็ดอร่อย แต่เดี๋ยวนี้มีไม่มาก เพราะต้นไม้มีน้อยลง ไม่ใช่ผมยิงมันกินหมดนะครับ นั่นเป็นเรื่องสมัยเด็กๆ

     เดี๋ยวนี้อะไรๆ ก็เปลี่ยนไปมาก ผมไม่ได้หาเลี้ยงชีพด้วยการเป็นเกษตรกร หรือชาวประมงพื้นบ้านอีกแล้ว มุมมองเรื่องการฆ่าสัตว์จึงเปลี่ยนไป เห็นปลาเป็นๆ ก็สงสารมัน (แต่ในใจก็อยากกิน และก็ยังคงกินปลากินเนื้ออยู่ แอ๊ะยังไง) แต่เรื่องบาปกรรมก็ยังคงฝังลึกอยู่ในใจตามที่แม่สอน แต่เรื่องชาติภพนี่ไม่ค่อยเข้าใจว่ามันมีจริงหรือ แต่มาคิดๆ ดูมันก็น่าจะจริงนะครับ ชาติที่แล้วหรืออดีตของเราก็คือพ่อแม่เรานั่นเอง พ่อแม่เราเป็นคนดีสอนเราให้เป็นคนดีไม่เอาเปรียบใคร ให้เห็นใจในคนที่ด้อยกว่า ก็ส่งผลต่อชาติปัจจุบันก็คือตัวเราเองนับเป็นผลบุญ หากพ่อแม่ไม่ดีแต่เรามาดีด้วยตัวเราเองก็เหมือนเราตัดกรรมนั้นได้ แต่บาปกรรมอย่างหนึ่งที่เราหนีไม่พ้นนั้นคือพันธุกรรมนั่นเอง เบาหวานเอยมะเร็งเอยสารพัด หนีไม่พ้นมีเพียงผ่อนหนักให้เป็นเบาเท่านั้นโดยไม่ไปกระตุ้นมัน หมั่นรักษาสุขภาพให้แข็งแรง เมื่อมองในมุมนี้เราก็น่าจะกลับไปแก้ไขอดีตชาติของเราได้ตราบเท่าที่ยังไม่สาย นั่นคือตราบเท่าที่บิดามารดายังคงมีชีวิตอยู่ ดูแลท่านให้ดีที่สุด

    แล้วชาติหน้าล่ะ ชาติหน้าหากเป็นมุมมองนี้ก็คือลูกหลานของเรานั่นเอง ผู้ซึ่งรับเอาพันธุกรรมของเราไป รวมทั้งความดีและชั่วที่เราสั่งสมมา อยากให้ชาติหน้าดีก็ต้องเลี้ยงลูกให้ดี (แต่ก็ใช่ว่าจะได้ดั่งใจ 555) อยากให้ลูกได้ดีก็สร้างสมสิ่งดีๆ ไว้ซึ่งแน่นอนคนทั่วไปย่อมรู้ดี พ่อดีแม่ดีมีชื่อเสียงในด้านดีใครๆ ก็หวังว่าลูกจะดีและสนับสนุน หากตรงข้าม... ก็ ว่ากันตามเนื้อผ้า

    หากมองในมุมนี้ กรรมก็มีจริง ชาติภพก็มีจริงแถมติด 3G อีกต่างหากหมั่นทำดีเข้าไว้ หากไม่อยากทำดีแค่ละเว้นกรรมชั่ว แค่นี้ก็ดีพอแล้ว :)

หมวดหมู่บันทึก: มุมละไม ของใครบางคน
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 29 มิถุนายน 2556 14:32 แก้ไข: 29 มิถุนายน 2556 14:32 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 MK, Ico24 Our Shangri-La, และ 7 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ครั้งนี้มาแนวใหม่ครับ

สงสัยอายุจะได้แล้ว

โอ้เวรกรรมจำพรากจากไปไกลตา ในอุราระทมตรมไหม้ เจ้าทำเมินพี่หมอง เจ้าทำมองพี่เหมือน ผ้าพักันเปื้อน นานก็เลือนร้างไป ...

อิอิอิ

ออกทะเลน่ะครับ

ไปบางปะกงโน่นเลย

สงสัยว่าจะได้ที่แล้วจริง ๆ ครับ

อิอิอิ

เราเอง

อายุยังไม่ถึงครับ แฮะๆๆ

เปลี่ยแนวบ้างครับ นานๆที :)

ได้หลากหลายแนวจริงๆ นะครับ

 

เอิ้ก เอิ้ก

 

"ใจสั่งมา"

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 18.207.250.80
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ