นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1423
ความเห็น: 0

การขอโทษและการให้อภัย

พระราชนิพนธ์ สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช วัดบวรนนิเวศวิหาร

ได้พบเจอบทความ การขอโทษและการให้อภัย  
พระราชนิพนธ์ สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช  วัดบวรนนิเวศวิหาร  อ่านแล้วอยากให้เพื่อน ๆ ได้อ่านเพื่อเป็นสิ่งเตือนใจ   เพราะเมื่อเกิดโทสะเราอาจจะพูดอะไรที่แย่ ๆ ออกไปและเมื่ออกจากปากเราแล้วคำพูดจะเป็นนายเรา

การมีสติ จึงเป็นตัวช่วยระงับยับยั้งคำพูดของเรา  แต่ถ้าเผลอไป ว่าเค้าไปแล้ว การกล่าวคำว่า "ขอโทษ" จึงเป็นสิ่งที่ช่วยให้ผู้ถูกกระทำมีความรู้สึกที่ดีขึ้น


    การรู้จักขอโทษนั้นเป็นมารยาทอันดีงามสำหรับตัวผู้ทำเอง และเป็นการช่วยระงับหรือช่วยแก้โทสะของผู้ถูกกระทบกระทั่งให้เรียบร้อยด้วยดีในทางหนึ่งหรือจะกล่าวไปว่า

    การขอโทษคือการพยายามป้องกันมิให้มีการผูกเวรกันก็ไม่ผิด เพราะเมื่อผู้หนึ่งทำผิด อีกผู้หนึ่งเกิดโทสะเพราะถือความผิดนั้นเป็นความล่วงเกินกระทบกระทั่งถึงตน แม้ไม่อาจแก้โทสะนั้นได้ ความผูกโกรธหรือการผูกเวรก็ย่อมมีขึ้น  ถ้าแก้โทสะนั้นได้ก็เท่ากับแก้ความผูก โกรธหรือผูกเวรได้ เป็นการสร้างอภัยทานขึ้นแทน   อภัยทานคือการยกโทษให้ คือการไม่ถือความผิดหรือการล่วงเกินกระทบกระทั่งว่าเป็นโทษ

    อันอภัยทานนี้เป็นคุณแก่ผู้ให้ ยิ่งกว่าผู้รับ เช่นเดียวกับทานทั้งหลายเหมือนกันคืออภัยทานหรือการให้อภัยนี้ เมื่อเกิดขึ้นในใจผู้ใด  จะยังจิตใจของผู้นั้นให้ผ่องใส พ้นจากการกลุ้มรุมบดบังของโทสะ...

    โกรธแล้วหายโกรธเอง กับโกรธแล้วหายโกรธเพราะให้อภัยไม่เหมือนกัน  โกรธแล้วหายโกรธเองเป็นเรื่องธรรมดา  ทุกสิ่งเมื่อเกิดแล้วต้องดับ  ไม่เป็นการบริหารจิตแต่อย่างใด  แต่โกรธแล้วหายโกรธเพราะคิดอภัย เป็นการบริหารจิตโดยตรง  จะเป็นการยกระดับของจิตใจให้สูงขึ้น  ดีขึ้น  มีค่าขึ้น

    ผู้ดูแลเห็นความสำคัญของจิต  จึงควรมีสติทำความเพียรอบรมจิตให้คุ้นเคยต่อการให้อภัยไว้เสมอ  เมื่อเกิดโทสะขึ้นในผู้ใดเพราะการปฏิบัติล่วงล้ำก้ำเกินเพียงใดก็ตาม พยายามมีสติพิจารณาหาทางให้อภัยทานเกิดขึ้นในใจให้ได้  ก่อนที่ความโกรธจะดับไปเสียเองก่อน ทำได้เช่นนี้จะเป็นคุณแก่ตนเองมากมายนัก ไม่เพียงแต่จะทำให้มีโทสะลดน้อยลงเท่านั้น  และเมื่อปล่อยให้ความโกรธดับไปเอง ก็มักหาดับไปหมดสิ้นไม่ ถ้าถ่านคือความผูกโกรธมักจะยังเหลืออยู่ และอาจกระพือความโกรธขึ้นอีกในจิตใจได้ในโอกาสต่อไป

    ผู้อบรมจิตให้คุ้นเคยอยู่เสมอกับการให้อภัย  แม้จะไม่ได้รับการขอขมา ก็ย่อมอภัยให้ได้  ในทางตรงกันข้าม ผู้ไม่เคยอบรมจิตใจให้คุ้นเคยกับการให้อภัยเลย โกรธแล้วก็ให้หายเอง  แม้ได้รับการขอขมาโทษ ก็อาจจะไม่อภัยให้ได้  เป็นเรื่องของการไม่ฝึกใจให้เคยชิน

    อันใจนั้นฝึกได้  ไม่ใช่ฝึกไม่ได้ ฝึกอย่างไรก็จะเป็นอย่างนั้น ฝึกให้ดีก็จะดี  ฝึกให้ร้ายก็จะร้าย

 

           พระราชนิพนธ์ สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช  วัดบวรนนิเวศวิหาร  

 

 

created: 21 April 2014 17:21 Modified: 21 April 2014 17:28 [ Report Abuse ]
ดอกไม้
People who like this: Ico24 Baby, Ico24 ServiceMan, and 6 others.
People Who Like This
 
Facebook
Twitter
Google

Other Posts By This Blogger

ความเห็น

ไม่มีความเห็น

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.89.87.12
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ