นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 2229
ความเห็น: 3

สัมผัสได้...แม้ไม่ได้ยิน

เป็นความรู้สึกที่สัมผัสได้ แม้จะไม่ได้ยิน

“ทั้งโรงเรียนคงเงียบสงัด เพราะน้องๆ ไม่สามารถพูดได้” เป็นความคิด เมื่อ 11 ปีที่แล้ว เมื่อคิดว่าจะต้องไปจัดค่ายที่โรงเรียนโสตศึกษา อ.ทุ่งสง จ.นครศรีธรรมราช  ซึ่งเป็นโรงเรียนสำหรับน้องๆ ที่บกพร่องทางการได้ยิน

 

ปีนี้เรามาจัดกิจกรรม “สานฝัน ปันรัก” ในระหว่างวันที่ 25-27 พ.ย. 54 ที่นี่อีกครั้ง

 

ใต้ถุนอาคาร 3 ชั้น ที่เปิดโล่ง มีน้องๆ กว่า 150 คน นั่งบนพื้น เป็นแถวอย่างเป็นระเบียบ เสียงพูดคุยผ่านภาษามือ ส่งเสียงดังทั้งบริเวณ โดยผู้ออกเสียงไม่ได้ยินเสียงของตนเอง เป็นภาพชินตา เหมือนทุกครั้งที่แวะมา แต่สร้างความประหลาดใจให้ผู้มาใหม่ ที่ได้ยินเสียงพูดไม่เป็นคำ ประกอบท่วงท่า ภาษามือ พร้อมหน้าตาแสดงท่าทางความรู้สึกประกอบอย่างชัดเจน

 

น้องๆ กำลังตั้งชื่อสัญลักษณ์มือ ให้กับพี่ๆ แต่ละคน โดยปกติน้องทุกคนก็มีชื่อจริง ชื่อเล่น เหมือนเด็กปกติทั่วไป แต่ถ้าเรียกชื่อเล่น หรือชื่อจริงเหล่านั้นในภาษามือ จะทำยาก ทุกคนจึงมีชื่อเป็นภาษามือที่เรียกง่ายๆ เช่น ใครตัวสูง ก็จะได้ชื่อ ตัวสูง โดยภาษามือจะทำมือเทียบวัดไปบนหัว ว่าสูง  วันนี้เราผูกผมไป ก็ได้ชื่อว่า ครูผมจุก โดยทำมือกวาดไปบนหัว แล้วทำมือเป็นท่ากำมือ ที่บริเวณที่ผูกผม เป็นต้น

 

น้องตัวเล็กๆ ป่วนเปี้ยนแถวหน้าเวที ที่มีลำโพงและกลองตั้งอยู่   เด็ก ๆ ชอบเสียงกลอง ที่ตีให้จังหวะประกอบเพลง แม้ไม่ได้ยินเสียงกลอง แต่เสียงดังตึงๆ เป็นจังหวะก็สะท้านเข้าไปในหัวใจ ทำให้หัวใจเต้นตุบ ตุบ ตามจังหวะกลองจนน้อง ๆ รู้สึกได้

น้องบางคนเอาหูแนบลำโพง ที่ส่งเสียงดังด้วยไมโครโฟนจากเพลงของพี่ๆ  ใกล้จนน่าตกใจสำหรับน้องๆ ปกติ แต่เป็นความสุขที่ได้ยินเสียงแว่ว ที่รู้สึกได้จากหัวใจ เพราะเสียงดังที่สะเทือนเข้าไปจนใจสัมผัสได้

 

ภาพน้องตัวเล็กตั้งแต่ ป.1 จนถึงน้องตัวโต ชั้น ม.6  มีแววตาเป็นประกาย หัวเราะเสียงดังในลำคอ บ่งบอกว่าสนุกมากๆ เมื่อได้ร่วมกิจกรรมต่างๆ ที่พี่จัดให้  น้องๆ กับพี่ๆ ส่งภาษามือกัน รู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้าง แต่ภาษากายและภาษาใจที่สื่อทางแววตา และรอยยิ้ม ก็ทำให้รู้กันว่า ต่างก็แบ่งปันความรักให้แก่กัน ด้วยมิตรภาพ

 

ปีนี้พวกเราจัดกิจกรรมฐาน ให้น้องๆ ทำกิจกรรมหลากหลาย โดยแบ่งกลุ่มเวียนกันไปแต่ละห้อง เสียงร้องฮือ ๆ ๆ จากน้องๆ ร้องเสียงดังจนน่าตกใจ เมื่อน้องๆ เข้าไปในห้องดาราศาสตร์ที่มืดสนิท เพราะพี่ๆ เอากระดาษสีดำมาปิดแสง เพื่อให้ไฟแบล็คไลท์ ส่องสว่าง กระทบดวงดาวบนฝ้าเพดาน  ห้องประชุมที่ถูกแปลงสภาพเป็นห้องดูดาวของน้องๆ  เสียงสะอื้นออกจากลำคอน้องๆ ดังจนเราต้องถามคุณครูว่าน้องตกใจกลัวจนร้องไห้ไม๊ค่ะ คำตอบทำให้คนฟังหายเหนื่อย “น้องมีความสุขมาก ชอบมาก ตื่นเต้นมากๆ ก็เลยส่งเสียงแบบนี้ออกมาค่ะ” พี่ๆ สอนเรื่องการเกิดกลางวัน กลางคืน มีครูเป็นล่ามแปลภาษามือ เห็นเด็กๆ ตั้งใจดูครู  พยักหน้าแสดงอาการ ว่าเข้าใจ

น้องๆ ที่นี่ ไม่ได้รู้สึกว่าตนเองด้อยค่า หรือแตกต่าง การสื่อสารด้วยภาษามือ ทำให้น้องๆ เหมือนเด็กปกติทั่วไป เพียงแต่สื่อสารอีกภาษา ภาษามือก็ไม่ต่างจากภาษาอังกฤษ ภาษาจีน ที่ทุกคนต้องฝึกฝน ถ้าอยากสื่อสารกับคนชาตินั้นๆ  แถมผู้สอนภาษามือที่นี่ ใจดี น่ารัก คอยแนะ คอยสอนพี่ๆ ให้ใช้มือทำสัญลักษณ์ที่ถูกต้อง

 

คนไม่ได้ยิน จะตั้งใจดู สามารถใช้ดวงตาสังเกตสิ่งต่างๆ ได้ดีกว่าคนทั่วไป ในความเงียบไม่ได้ทำให้เหงา เพราะเกิดมาก็ไม่เคยได้ยิน จึงปกติกับสิ่งที่เป็น   เพียงใครเรียกไม่ได้ยิน ต้องใช้มือสะกิดแรงๆ ให้รู้ตัว ทุกครั้งที่พูดคุย ตาจะต้องสบตา เพื่อมองเห็นภาษากายที่สื่อสารกัน

 

 

หมดจด งดงามทุกความรู้สึก คุ้มค่าเหลือเกินกับความรู้สึก "สัมผัสได้ แม้ไม่ได้ยิน"

 

สร้าง: 28 พฤศจิกายน 2554 00:55 แก้ไข: 28 พฤศจิกายน 2554 00:59 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 1,000, Ico24 anni, และ 4 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

Ico48
อมยิ้ม [IP: 172.24.3.177]
28 November 2011 01:17
#72316

ในความเงียบที่ว่านั้น มันมีสิ่งมหัศจรรย์ แฝงอยู่ ได้ใช้ใจสัมผัสกับมันได้ ^_^

ภาษามือกลายเป็นภาษาสากลที่สุดภาษาหนึ่งของโลกไปแล้ว

 

เพราะสามารถสื่อสารได้ทุกชาติ ทุกภาษาทั่วโลก

 

ที่ทราบมานี่จริงไหมครับ...

 

เอิ้ก เอิ้ก

 

"ใจสั่งมา"

Ico48
kim [IP: 119.42.80.217]
28 พฤศจิกายน 2554 19:29
#72357

ตอบคำถามคุณ "ใจสั่งมา" ครับ

ภาษามือไม่สามารถสื่อสารได้ทั่วโลกครับ

รวมถึงประเทศไทยเองก็ไม่สามาถใช้ภาษามือได้ทั่วประเทศเหมือนกันครับ

ในประเทศไทยเรามีภาษามือที่มีลักษณะคล้ายกันและใช้เหมือนกัน แค่ 80 % ครับ

ส่วนที่เหลือคงเหมือนภาษาถิ่นครับ เพราะแต่ละที่จะมีเอกลักษณ์ไม่เหมือนกัน

ดังนั้นจึงมีการประดิษฐ์ภาษามือใช้ไม่เหมือนกันครับ ส่วนภาษามือภาษาไทยสำหรับตัวสะกด

ถอดแบบมาจากภาษามือภาษาอังกฤษครับ ส่วนการประดิษฐ์ท่าทางเพื่อเทียบคำ

เป็นไปตามวัฒนธรรมของบ้านเราเองครัีบ ไม่ใช้เหมือนภาษาอังกฤษ

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 18.213.192.104
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ